IMO Blog - Israel & Midden-Oosten

Zionism-Israel Info Center Site Map Definitions Issues (FAQ) Timeline History Documents Web Links Photo Gallery Contact email

Achtergrondartikelen
IsraŽl-Palestina.Info:

* 60 Jaar IsraŽl en de Nakba (1948-2008)
* 60 Jaar na delingsplan, IsraŽl en de VN
* Geschiedenis van het IsraŽlisch-Arabische conflict
* Vredesproces & Recente Geschiedenis
* Tijdlijn geschiedenis IsraŽl en Palestina
* Geschiedenis Joden en antisemitisme
* Geschiedenis Palestijnen en Arabieren
* Hezbollah
* IsraŽl politiek
* Palestijnen politiek
* Zesdaagse Oorlog
* Bezette gebieden & nederzettingen
* Gaza Strook
* Gaza Oorlog
* Gaza blokkade
* Hamas
* Apartheidsmuur of veiligheidshek?
* Jeruzalem
* Vluchtelingen
* Demografie
* Etnische zuivering
* Zionisme
* Anti-Zionisme
* Boycot IsraŽl campagnes
* Initiatieven voor vrede en verzoening
* United Civilians for Peace
* Verenigde Naties
* Mythes en beeldvorming
* Palestijns Gevangenendocument 2006
* Column Simon Soesan
* Reisverslag IsraŽl 2007
* Het zijn net mensen - recensie & repliek
* Krantenonderzoek NRC conflict IsraŽl-Palestina
* Berichtgeving IsraŽl door NOS Journaal
* Dries van Agt over IsraŽl en de Palestijnen
* Recente artikelen IsraŽl-Palestina
* Oudere artikelen IsraŽl-Palestina
* Landkaart van IsraŽl - Palestina


Background Articles in English:

* Amnesty International Report on Gaza War
* History Arab-Israeli Conflict
* Boycott Israel campaigns
* Boycott Israel?
* Christian Zionism
* Dutch Media: Study of NRC Handelsblad
* Dutch Media: NOS Journaal Study
* Israel 1948 War of Independence
* Israel 1948 War of Independence Timeline
* History of Anti-Semitism
* Israel
* Israel Boycott?
* Jew!
* 6 Day War
* Six Day War Timeline
* Zionism - Definition and History
* Zionism: History of Zionism & Israel
* Zionism and its Impact


Eerdere IMO Blogs.
Voor volledige lijst zie:
IMO Blog Archief


October 2016 September 2016 August 2016 July 2016 June 2016 May 2016 April 2016 March 2016 February 2016 January 2016 December 2015 November 2015 October 2015 September 2015 August 2015 July 2015 June 2015 May 2015 April 2015 March 2015 February 2015 January 2015 December 2014 November 2014 October 2014 September 2014 August 2014 July 2014 June 2014 May 2014 April 2014 March 2014 February 2014 January 2014 December 2013 November 2013 October 2013 September 2013 August 2013 July 2013 June 2013 May 2013 April 2013 March 2013 February 2013 January 2013 December 2012 November 2012 October 2012 September 2012 August 2012 July 2012 June 2012 May 2012 April 2012 March 2012 February 2012 January 2012 December 2011 November 2011 October 2011 September 2011 August 2011 July 2011 June 2011 May 2011 April 2011 March 2011 February 2011 January 2011 December 2010 November 2010 October 2010 September 2010 August 2010 July 2010 June 2010 May 2010 April 2010 March 2010 February 2010 January 2010 December 2009 November 2009 October 2009 September 2009 August 2009 July 2009 June 2009 May 2009 April 2009 March 2009 February 2009 January 2009 December 2008 November 2008 October 2008 September 2008 August 2008 July 2008 June 2008 May 2008 April 2008 March 2008 February 2008 January 2008 December 2007 November 2007 October 2007 September 2007 August 2007 July 2007 June 2007 July 2007 June 2007 May 2007 April 2007 March 2007 September 2007 February 2007 January 2007 December 2006 November 2006 2006 November 2006 October 2006 September 2006 August 2006 July 2006 June 2006 May 2006 April 2006 March 2006 February 2006


FREE EMAIL SUBSCRIPTION
Subscribe to
ZNN
email newsletter for this site and others

Powered by groups.yahoo.com

Europese sprookjes

IMO Blog, 2006

Onlangs kwam ik een aardig stukje tegen toen ik een berg Volkskranten die zich hoog opstapelde, doorwerkte. In de krant van 19 augustus stelde H.J. Schoo zich de vraag, waarom de Europeanen en de Nederlanders in het bijzonder, zich zo tegen IsraŽl keren (zie hieronder). Hij wijst er terecht op dat dit niet slechts verklaard kan worden uit IsraŽls daden, aangezien andere gewapende conflicten die veel bloediger zijn (ex-JoegoslaviŽ, Darfur, TsjetsjeniŽ, Rwanda) deze woede niet oproepen. Over de Libanon oorlog merkt hij op:

"Op de politieke en militaire wijsheid van de acties tegen Hezbollah valt ontegenzeggelijk wel wat af te dingen. Toch bevreemdt het dat juist IsraŽl weer de toorn wekte van Europa. (Ö) Tenslotte stelde het zich teweer tegen een organisatie wier belangrijkste doel het is de Joodse staat te vernietigen. Dat is geen kwestie van partijdige, kwaadwillende toeschrijving, maar Hezbollah's politieke bestaansreden."

Vervolgens betoogt hij dat antisemitisme als verklaring tekort schiet, daar er volgens hem nauwelijks 'uitgesproken' Europees antisemitisme te bekennen is. Hoewel ik het met hem eens ben dat het te makkelijk is dit als enige verklaring aan te voeren, deel ik zijn optimisme niet wat betreft het ontbreken van antisemitisme. 'Uitgesproken' is overigens een mooi woord, dat allerlei vormen van bedekt antisemitisme niet uitsluit. En daar gaat het natuurlijk om. Hij merkt zelf terecht op dat op antisemitisme een sterk taboe rust, en er zijn inderdaad weinig mensen die menen dat de Joden in Nederland een gevaar voor de samenleving vormen, en daarom buitengesloten of gedeporteerd moeten worden.


Uit herhaaldelijk gedaan onderzoek blijkt echter dat ook in Nederland niet onaanzienlijke aantallen mensen menen dat Joden teveel invloed op de media hebben, een speciale band met geld hebben, en zich meer loyaal aan hun eigen groep voelen dan aan Nederland. Uit de Antisemitisme Monitor van het CIDI blijkt dat jaarlijks honderden antisemitische incidenten plaatsvinden, van scheldpartijen tot het bekladden van graven tot dreigementen, en een enkele keer ook daadwerkelijk fysiek geweld. Deze incidenten nemen toe op het moment dat er veel geweld in het Midden-Oosten is, en dat noopt velen ertoe het vooral te verklaren in het licht van 'IsraŽls wandaden tegen de Palestijnen'. Zo stond een week later in de Volkskrant de onvermijdelijke reactie op Schoo's artikel, waarin wij er door Hajo Meyer van Een Ander Joods Geluid weer eens op werden gewezen dat we vooral antisemitisme niet met anti-Zionisme moeten verwarren, en lang niet alle Joden Zionistisch zijn, waar in een adem aan werd toegevoegd dat dergelijke sentimenten begrijpelijk zijn omdat een overgrote meerderheid van de Joden zich kritiekloos achter het beleid van IsraŽl schaart. Consequent redeneren is niet zijn sterkste kant. Sterker nog, Schoo's punt was, zoals duidelijk mag zijn, juist dat antisemitisme als verklaring voor de anti-IsraŽl houding van veel mensen tekort schiet. Voor Een Ander Joods Geluid is echter ieder artikel over het Midden-Oosten waarin IsraŽlische agressie niet als de oorzaak aller problemen wordt bestempeld reden voor een boze reactie.

Volgens Schoo moeten we de oorzaak van anti-Zionisme vooral zoeken in een uit de jaren '60 stammende bewondering voor de rebel, de opstandeling, de non-conformist. De beeltenis van Chť Guevara (op posters, T-shirts, petjes, en zelfs zakdoeken) is de ultieme manifestatie van deze salonfšhig geworden rebellie. Met ons anti-Zionisme (en anti-Amerikanisme) conformeren we ons echter aan een nieuwe consensus: "Wij staan achter IsraŽl", heeft, aldus Schoo, zonder veel debat plaats gemaakt voor "Wij wijzen IsraŽl af". Of anders gezegd: "Ons anti-IsraŽlisch enthousiasme is tegelijk een daad van modieuze rebellie en van wereldvreemd conformisme".

Hier zit zeker wat in, maar het is niet toereikend als verklaring. Immers, op vele andere terreinen hebben modieuze zaken uit de jaren '60 plaats gemaakt voor nieuwe flinkheid en no-nonsense, en het is ook trendy om een beetje meewarig op de mooie, maar totaal onrealistische idealen uit die tijd neer te kijken. Bovendien, juist in de jaren '60 steunde zowat iedereen, maar vooral links, IsraŽl onvoorwaardelijk. De rebellie tegen de heersende orde richtte zich toen wel tegen de VS, dat steeds dieper in het moeras van Vietnam zonk, tegen de Westerse hegemonie (neo-kolonialisme) in de mondiale verhoudingen, tegen imperialisme en kolonialisme, maar IsraŽl bleef buiten schot, ook nadat het de bezette gebieden had veroverd in 1967. Alhoewel er ook toen al kleine groepen waren die het voor de Palestijnen opnamen, sloeg de publieke opinie pas veel later om, onder invloed van de Libanon oorlog in 1982, en de eerste intifada eind jaren '80.

Een verklaring die veel wordt gegeven is dat we IsraŽl als een Westers land beschouwen, zelfs een creatie van het Westen, en met name dit laatste ons een speciale verantwoordelijkheid geeft voor het conflict met de Palestijnen en hun uitzichtloze positie. Ook wordt wel gezegd, dat juist omdat we de Joden als een onderdeel van onze cultuur en beschaving beschouwen, we wat zij doen nauwlettender en kritischer volgen dan wanneer, oneerbiedig gezegd, Afrikaanse stammen elkaar uitmoorden. Juist de Joden, die als geen ander weten wat het is om onderdrukt te worden, zouden dit een ander niet aan mogen doen, zeggen we met een opgeheven vingertje. Ik vind dit uitermate cynisch. Nadat we de Joden in het kader van onze cultuur en beschaving 2000 jaar hebben gediscrimineerd en vervolgd, nemen we ze de maat nu ze in hun eigen land niet alles netjes volgens onze nieuw geproclameerde regels doen.

Sommigen beweren dat zij deze kritiek op IsraŽl met de beste bedoelingen uiten, als een vriend die je op je dwalingen wijst. Dat het niet bepaald vriendschappelijk is, je vrienden in het openbaar aan de schandpaal te nagelen en sancties tegen ze te eisen, ontgaat deze altruÔsten blijkbaar. Een naar de andere kant doorslaande verklaring is, dat we ons minder schuldig hoeven te voelen over onze misdaden tegen de Joden nu 'blijkt' dat zij 'precies hetzelfde' doen nu ze eenmaal de macht hebben. Wat wij deden (en lieten gebeuren) was dus blijkbaar toch niet zo heel uitzonderlijk, en niet iets waar we ons 60 jaar na dato nog schuldig over hoeven te voelen.

'Laten we het over het heden hebben, wij zijn nu veranderd in vreedzame samenlevingen met gelijke rechten voor iedereen, wij hebben geleerd dat samenwerking en praten beter is dan vechten, wordt het niet tijd dat jullie dat ook doen, zet je irrationele getto-mentaliteit opzij en sluit vrede met je buren, zij hebben jou immers allang erkend, nee het zijn heus geen nazi's, er zijn geen nazi's meer, wees maar gerust, wij weten wat goed voor je is, we zijn immers zelf ook uit een diep dal gekomen'. Het is zo'n mooi sprookje dat we er zelf in geloven: het enige dat IsraŽl scheidt van vrede is het irrationele wantrouwen als gevolg van de jodenvervolgingen en de Holocaust, waardoor zij overal nazi's zien en wild om zich heen slaan, en wij, de vroegere daders, leiden ze nu naar vrede, waardoor we in ťťn klap van zowel onze schuldgevoelens naar Joden als naar de Palestijnen zijn verlost. Eind goed al goed, nietwaar?

Een wat profanere verklaring voor onze buitenproportionele kritiek op IsraŽl is dat er 1,3 miljard Moslims, waarvan 300 miljoen Arabieren, zijn tegenover zo'n 15 miljoen Joden, en de Arabieren op het merendeel van 'swerelds olievoorraden zitten, een toenemend aantal Europeanen van Arabische afkomst is, en zij hun ongenoegen naar het Westen geregeld met verbaal geweld, maar soms ook behulp van explosieven kenbaar maken.

De Britten kwamen tijdens het mandaat over Palestina onder druk van gewelddadige Arabische opstanden al terug op hun verplichtingen jegens de Joden, en legden de Joodse immigratie naar Palestina eind jaren '30, juist toen zij wanhopig probeerden Europa te ontvluchten, sterk aan banden. De Holocaust bracht in zowel de positie van de Arabieren als de Britten geen verandering, wat leidde tot een soort guerrilla oorlog in Palestina van de Joden tegen de Britten, die onder druk van zowel de publieke opinie in Groot-BrittanniŽ als de VS, besloten het gebied voortijdig te verlaten, en het mandaat aan de VN teruggaven. De VN besloot het gebied te delen, wat door de Arabieren met geweld werd beantwoord. De VN was niet bereid de deling (en dus vrede) met geweld op te leggen, en de algemene verwachting was dat de Arabieren het, met steun van de buurlanden, zouden winnen van de Joden.
Dit is wat anders dan wat ik versta onder: "IsraŽl is door het Westen gecreŽerd en aan de Joden gegeven". Ook in de jaren na de stichting heeft IsraŽl geen cent gekregen om de meer dan ťťn miljoen vluchtelingen uit zowel Europa als de Arabische staten op te nemen.

Laten we ons dus vooral niet op de borst kloppen. En de IsraŽli's doen er goed aan niet teveel naar Europese sprookjes te luisteren, en hun eigen koers te blijven varen waar het hun veiligheid betreft.

Ratna Pelle

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Ons anti-IsraŽlisch enthousiasme is tegelijk een daad van modieuze rebellie en van wereldvreemd neoconformisme.
door H.J. Schoo - 19-08-06


Waarom kanten Europeanen Ė blijkens polls met de Nederlanders fier voorop Ė zich zo heftig tegen IsraŽl? Je kunt beweren dat dit nauwelijks een vraag is: onze afwijzing komt gewoon voort uit de aard van het IsraŽlische optreden in het IsraŽlisch-Palestijnse conflict. Het is alleen maar logisch dat Europa steigert.
De droge feiten zijn minder vanzelfsprekend. Het conflict met de Palestijnen is ellendig, taai, wreed soms, verkalkt, schier onoplosbaar. Maar met de beste wil van de wereld is het niet het ernstigste Ė gewapende Ė conflict van onze tijd. De oorlog in ex-JoegoslaviŽ was veel bloediger, net als de huidige slachtingen in Soedan (Darfur), of Ruslands meedogenloze optreden in TsjetsjeniŽ. En dan zwijg ik nog over de genocide in Ruanda of de strijd in Congo.

De inval in Libanon heeft het negatieve IsraŽl-beeld in Europa bevestigd. Het land gebruikte Ďbuitensporigí geweld, zaaide dood en verderf onder de burgerbevolking en veroorzaakte voor miljarden aan schade. De beelden van onschuldige slachtoffers spraken boekdelen.
Maar hoe buitensporig was het IsraŽlisch geweld werkelijk, vergeleken bijvoorbeeld met hoe regionale potentaten in het recente verleden met hun tegenstanders afrekenden? De Libanezen werden van tevoren gewaarschuwd voor luchtacties. Zo kwam ook Hezbollah te weten wat de IsraŽliís in hun schild voerden. Militair legden zij zich daarmee uiterst nadelige beperkingen op.

Op de politieke en militaire wijsheid van de acties tegen Hezbollah valt ontegenzeggelijk wel wat af te dingen. Toch bevreemdt het dat juist IsraŽl weer de toorn wekte van Europa Ė en niet te vergeten van de rest van de wereld, op de Verenigde Staten na.
Tenslotte stelde het zich teweer tegen een organisatie wier belangrijkste doel het is de joodse staat te vernietigen. Dat is geen kwestie van kwaadwillige, partijdige toeschrijving, maar Hezbollahís expliciete bestaansreden.
Eťn verklaring voor Europaís anti-IsraŽlische houding is Ďantisemitismeí. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Terwijl op antisemitisme sec een onverminderd krachtig taboe rust, biedt Ďanti-IsraŽlismeí Ė of antizionisme Ė er een quasi-legitieme uitweg voor.
Anti-IsraŽlisme als U-bocht van het antisemitisme.
Deze verklaring heeft de kracht van de eenvoud, maar overtuigt niet. Uitgesproken Europees antisemitisme is nauwelijks te bekennen. De socioloog De Swaan houdt het daarom liever op Ďanti- IsraŽlisch enthousiasmeí (De Gids, mei 2005). Daarvan zijn deze dagen inderdaad krasse staaltjes op te tekenen, zoals deze passage uit een lezersbrief in NRC Handelsblad : ĎDe staat IsraŽl heeft zijn recht op bestaan, ethisch, religieus en politiek gezien reeds lang geleden verloren.

Het is beter dat de staat wordt ontbonden.í Daar is geen woord Ivriet bij. Anti-IsraŽlisch enthousiasme is niet specifiek Nederlands noch politiek rechts: links kan er ook wat van. De linkse afkeer van IsraŽl geldt een land dat, in het kader van een doorleefd anti-imperialisme, als de laatste koloniale onderdrukker te boek staat. Ongetwijfeld speelt hierbij ook Ďguilt by associationí: een land dat zo nauw is verbonden met de VS kan gewoon niet deugen. Net als de Kleine Satan en de Grote Satan, gaan anti-IsraŽlisme en anti- Amerikanisme hand in hand.

Ook in vrees of afkeer van de VS loopt Nederland tegenwoordig voorop. Ziet 53 procent van de EU-burgers de VS als gevaar voor de wereldvrede, 64 procent van de Nederlanders doet dat. Alleen de Grieken, die hier een reputatie hebben op te houden, scoren hoger.

De extreme posities die Nederland inneemt zijn zacht gezegd intrigerend. Ooit stonden we en masse achter IsraŽl, tegenwoordig zien we dat land als het grootste gevaar voor de wereldvrede. Zo waren we nog hondstrouwe bondgenoten van de VS, nu vinden wij dat land even kwalijk als Irak, Afghanistan of Pakistan. De Fransen hebben de naam anti- Amerikaans te zijn, in werkelijkheid slaan wij hen Ė net als de Duitsers Ė met een straatlengte.

Wat is in ons gevaren?
Misschien spelen onze heftige jaren zestig ons parten. Onlangs las ik Nation of Rebels: Why Counterculture Became Consumer Culture (2004) van de Canadese filosofen Joseph Heath en Andrew Potter. Dat boek gaat helemaal niet over IsraŽl of Nederland, maar over de westerse adoratie van de Ďrebelí. Wie of wat opstandig is, Ďnon-conformistisch í, kietelt meteen onze verbeelding. Het silhouet van Che Guevara, een moorddadig dwaallicht, werd het mondiale logo van dit sentiment.
Hassan Nasrallahís baardmannen passen precies in dit beeld Ė het blijken ook nog eens uitmuntende straathoekwerkers met nobele sociale programmaís. De rebellie-mode is niet typisch Nederlands, hooguit sloeg het virus hier sterker toe. Althans in schijn, want hij is niets anders dan een nieuw conformisme. Het is hollen of stilstaan. De socioloog Herman Vuijsje heeft het Ďde keerzijde van de consensusí gedoopt.
Het ene conformisme: ĎWij staan achter IsraŽlí, kon daardoor razendsnel, zonder veel echt debat, plaatsmaken voor het andere: ĎWij wijzen IsraŽl afí. Feiten zijn daarbij ondergeschikt aan consensus. Ook de Amerikaans-Nederlandse historicus James Kennedy heeft bij herhaling op dit nationale trekje gewezen: ĎAls de consensus wordt verbroken, zo lijkt het, stort de wereld voor veel Nederlanders in.í Dat voelt zo onwennig, dat de discussie snel heftig wordt Ė om al even snel uit te monden in een nieuwe knusse consensus. Debat staat niet ten dienste van waarheidsvinding, maar is een middel om de rijen snel weer gesloten te krijgen.


Share |

IMO Blog Hoofdpagina

IMO Blog Archief


IMO Blog
A view from the Netherlands
by Ratna Pelle

* Volg me op Twitter


Je vind ons ook op:
* Israel & Palestijnen Nieuws Blog
* Israel-Palestina.Info Twitter
* Israel-Palestina.Info Facebook Pagina
* Israel-Palestina.Info Facebook Groep

* Israel-Palestina.Info
* IPI Actueel
* IPI commentaar
* IMO Blog (2e lokatie)
* IPI media
* IPI Opinie
* IPI English



IMO Blog (IsraŽl & Midden-Oosten) bevat mijn opinies over het IsraŽlisch-Palestijnse conflict, het Joodse recht op zelfbeschikking (ook bekend als Zionisme) en het Palestijnse recht op zelfbeschikking. Ik ben een academica uit Nederland. Ik ben actief geweest in diverse linkse bewegingen voor vrede, milieu en derde wereld. Ik ben noch Joods noch Palestijns noch IsraŽlisch noch Arabisch.

© Alle teksten op deze blogs zijn eigendom van de schrijver, en dienen niet zonder toestemming gekopieerd te worden naar andere websites.



IMO Blog contains my thoughts on the Israel - Palestine conflict, the Jewish right to self determination (aka Zionism) and the Palestinian right to self determination, and especially the involvement of Europe with the conflict in the light of it's own history. I am an academic from the Netherlands who has been active in several leftist movements for peace, environment and third world. I am neither Jewish nor Palestinian nor Israeli nor Arab.

© All blogs posted here are copyright by the author, and should not be copied without permission.


BLOGS NL-ISRAEL:
* Ratna.NL - Over IsraŽl en de Palestijnen 2005-2006
* Israel & Palestijnen Nieuws Blog
* Laatste nieuws uit Israel
* Dutchblog Israel (NL/EN)
* Simon Soesan (tot 2013)
* The Crethi and the Plethi (NL/EN)
* Loor Schreef
* Israel in de Media
* Trouw Israel Monitor

AMI ISSEROFF & CO:
* MidEastWeb Log on Middle East peace (2002-2011)
* ZioNation - Progressive Zionism & Israel Web Log (2006-2010)
* Israel: Like this, as if (2007-2009)
* Middle East Analysis (2007-2011)

OTHER BLOGS ISRAEL:
* AP Israel Watch (2010)
* Blue Truth (2007-2015)
* UK Media Watch/
* Daled Amos
* Dry Bones cartoons
* Dvar Dea from Israel
* Elder of Ziyon
* FresnoZionism (2006-2014), now Abu Yehuda
* Haifa Diary
* Israel Proud (2009-2012)
* A Liberal Defence of Israel (2006-2015)
* Neville Teller's A Mid-East Journal
* Normblog (2013)
* Philosemitism (2007-2013)
* Point of no return (Middle East's forgotten Jewish refugees)
* Pro-Israel Bay Bloggers
* Ray Cook (Israel, Zionism and the Media)
* Simply Jews
* Unplugged Mike (2003-2011)
* Yaacov Lozowick's Ruminations

WEBSITES ISRAEL:
* CIDI
* Cijo - Voor Israel, Voor Vrede
* Christenen voor Israel
* Engage (GB)
* Etsel over Jodendom & IsraŽl
* Israel Facts (NL)
* IsraŽl-Informatie linkpagina (NL/EN)
* IsraŽl-Palestina Info (NL/EN)
* Likoed Nederland
* MidEastWeb - Middle East News/Views
* Maurice Ostroff - Second Thoughts
* Missing Peace (NL)
* Peace With Realism
* VECIP - Vrije Encyclopedie Conflict IsraŽl-Palestina
* WAAR media werkgroep Israel
* Zionism & Israel
* Zionism On the Web

DIVERSE ONDERWERPEN:
* Brassť Sittard - Van linkse politiek tot Joodse genealogie
* Sittard Web Log - "politieke, sociale en groene berichten"
* At the back of the hill
* The Euston Manifesto
* The IgNoble Experiment
* Jeff Weintraub, Commentaries and Controversies
* Keesjemaduraatje
* Het Verraad van Links (Carel Brendel)
* Verbal Jam (NL)
* Zin en Rede
* SEO - Search Engine Optimization

NIET MEER GEUPDATE:
* Christians Standing With Israel - Blog
* IreneLancaster's Diary (on Aliyah, Judaism, Zionism and Politics)
* Jewish State
* Octogenarian
* Ratna's Review on Israel, Zionism and Peace (2005-2006)
* Sanda & Israel
* Z-Word Blog, Views on Zionism

RSS V 1.0
RSS V 2.0

FREE EMAIL SUBSCRIPTION
Subscribe to
ZNN
email newsletter for this site and others

Powered by groups.yahoo.com

IMO Blog - Israel & Midden-Oosten

© Alle teksten op deze blogs zijn eigendom van de schrijver, en dienen niet zonder toestemming gekopiŽerd te worden naar andere websites.

All entries copyright by the authors and or Zionism-Israel Information Center. Please forward materials by e-mail with URLS. Other uses by permission only.