IMO Blog - Israel & Midden-Oosten

Zionism-Israel Info Center Site Map Definitions Issues (FAQ) Timeline History Documents Web Links Photo Gallery Contact email

Achtergrondartikelen
IsraŽl-Palestina.Info:

* 60 Jaar IsraŽl en de Nakba (1948-2008)
* 60 Jaar na delingsplan, IsraŽl en de VN
* Geschiedenis van het IsraŽlisch-Arabische conflict
* Vredesproces & Recente Geschiedenis
* Tijdlijn geschiedenis IsraŽl en Palestina
* Geschiedenis Joden en antisemitisme
* Geschiedenis Palestijnen en Arabieren
* Hezbollah
* IsraŽl politiek
* Palestijnen politiek
* Zesdaagse Oorlog
* Bezette gebieden & nederzettingen
* Gaza Strook
* Gaza Oorlog
* Gaza blokkade
* Hamas
* Apartheidsmuur of veiligheidshek?
* Jeruzalem
* Vluchtelingen
* Demografie
* Etnische zuivering
* Zionisme
* Anti-Zionisme
* Boycot IsraŽl campagnes
* Initiatieven voor vrede en verzoening
* United Civilians for Peace
* Verenigde Naties
* Mythes en beeldvorming
* Palestijns Gevangenendocument 2006
* Column Simon Soesan
* Reisverslag IsraŽl 2007
* Het zijn net mensen - recensie & repliek
* Krantenonderzoek NRC conflict IsraŽl-Palestina
* Berichtgeving IsraŽl door NOS Journaal
* Dries van Agt over IsraŽl en de Palestijnen
* Recente artikelen IsraŽl-Palestina
* Oudere artikelen IsraŽl-Palestina
* Landkaart van IsraŽl - Palestina


Background Articles in English:

* Amnesty International Report on Gaza War
* History Arab-Israeli Conflict
* Boycott Israel campaigns
* Boycott Israel?
* Christian Zionism
* Dutch Media: Study of NRC Handelsblad
* Dutch Media: NOS Journaal Study
* Israel 1948 War of Independence
* Israel 1948 War of Independence Timeline
* History of Anti-Semitism
* Israel
* Israel Boycott?
* Jew!
* 6 Day War
* Six Day War Timeline
* Zionism - Definition and History
* Zionism: History of Zionism & Israel
* Zionism and its Impact


Eerdere IMO Blogs.
Voor volledige lijst zie:
IMO Blog Archief


October 2016 September 2016 August 2016 July 2016 June 2016 May 2016 April 2016 March 2016 February 2016 January 2016 December 2015 November 2015 October 2015 September 2015 August 2015 July 2015 June 2015 May 2015 April 2015 March 2015 February 2015 January 2015 December 2014 November 2014 October 2014 September 2014 August 2014 July 2014 June 2014 May 2014 April 2014 March 2014 February 2014 January 2014 December 2013 November 2013 October 2013 September 2013 August 2013 July 2013 June 2013 May 2013 April 2013 March 2013 February 2013 January 2013 December 2012 November 2012 October 2012 September 2012 August 2012 July 2012 June 2012 May 2012 April 2012 March 2012 February 2012 January 2012 December 2011 November 2011 October 2011 September 2011 August 2011 July 2011 June 2011 May 2011 April 2011 March 2011 February 2011 January 2011 December 2010 November 2010 October 2010 September 2010 August 2010 July 2010 June 2010 May 2010 April 2010 March 2010 February 2010 January 2010 December 2009 November 2009 October 2009 September 2009 August 2009 July 2009 June 2009 May 2009 April 2009 March 2009 February 2009 January 2009 December 2008 November 2008 October 2008 September 2008 August 2008 July 2008 June 2008 May 2008 April 2008 March 2008 February 2008 January 2008 December 2007 November 2007 October 2007 September 2007 August 2007 July 2007 June 2007 July 2007 June 2007 May 2007 April 2007 March 2007 September 2007 February 2007 January 2007 December 2006 November 2006 2006 November 2006 October 2006 September 2006 August 2006 July 2006 June 2006 May 2006 April 2006 March 2006 February 2006


FREE EMAIL SUBSCRIPTION
Subscribe to
ZNN
email newsletter for this site and others

Powered by groups.yahoo.com

Erkenning van de Joodse staat

IMO Blog, 2007

Uit de vorige blog blijkt dat weer eens ten onrechte wordt beweerd dat Hamas zijn standpunt over IsraŽl heeft gematigd en tot erkenning bereid zou zijn.
Maar vanwaar eigenlijk Łberhaupt al die ophef over erkenning, impliciet dan wel expliciet, als Joodse staat of als entiteit of als realiteit, terwijl in de praktijk Hamas leden op lokaal niveau allang met IsraŽli's onderhandelen? En waarom niet een net zo sterke erkenning van het Palestijnse recht op zelfbeschikking in ruil geŽist?

Conflicten over land hebben zelden betrekking op het totale grondgebied van een bestaande staat, waarvan het bestaansrecht daarmee geheel ontkend wordt. Dat maakt het IsraŽlisch-Arabische conflict, meer dan ieder ander conflict, tot een existentieel conflict. Vroeger werden conflicten over land uitgevochten tot de verliezende partij zich overgaf of vernietigd was, of tot men moegevochten was en een compromis sloot. Talloze landen en volken zijn zo verdwenen. Daarbij deed het er niet zoveel toe of de winnende partij ook enige legitieme aanspraak op het veroverde land kon maken.


Tegenwoordig hebben we het recht van de sterkste vervangen door het oorlogsrecht en de Geneefse Conventie. Je mag niet zomaar een ander land binnenvallen, en je mag veroverd land niet meer vanzelfsprekend houden. De strijdende partijen moeten voor de wereldgemeenschap der naties hun claims op het land rechtvaardigen, en door bondgenootschappen te sluiten, slim te manoeuvreren, te onderhandelen, de ander zwart te maken etc. de gunst van zoveel mogelijk landen proberen te winnen. Tenminste, zo gaat het in sommige gevallen, want er zijn nog steeds dictators die redelijk ongestraft een buurland kunnen binnenvallen. Je moet een beetje weten wat je manoeuvreerruimte is, of een paar sterke landen omkopen, of een land aanvallen waar weinigen zich om bekommeren.

Het Midden-Oosten staat om zowel strategische als - met name wat betreft IsraŽl/Palestina - religieuze en emotionele redenen al jarenlang in het brandpunt van de belangstelling. Het conflict is vanaf haar ontstaan aan het begin van de 20ste eeuw niet dichterbij een oplossing gekomen, noch is het wezenlijk van aard veranderd. De mijlpalen - 1948 en 1967 - markeren IsraŽlische overwinningen waarvan de Arabieren eisen dat deze (op zijn minst gedeeltelijk) worden teruggedraaid. Welke andere overwinning van 60 jaar geleden wordt nu nog serieus ter discussie gesteld? In alle andere gevallen zijn zij na verloop van tijd een vanzelfsprekendheid geworden, ook als zij wellicht naar onze huidige maatstaven niet geheel rechtvaardig waren. De Indianen eisen niet heel Amerika terug, Duitsland heeft de Oder-Neisse grens geaccepteerd, India betwist het bestaansrecht van Pakistan niet. Vluchtelingen uit die landen maken geen aanspraak op een status in het land waar zij indertijd tegen hebben gevochten en als gevolg daarvan uit zijn weggevlucht en verdreven.

IsraŽl eist terecht op zijn minst een ondubbelzinnige erkenning van de wapenstilstandsgrenzen van 1949, en sommige IsraŽli's menen dat zij, ofwel om veiligheidsredenen ofwel omdat het een historische werkelijkheid geworden is, ook recht heeft op een deel van de later veroverde gebieden. Volgens de officiŽle lijn van de EU, de VN, de VS en van sommige Arabische staten zou IsraŽl de bezette gebieden moeten opgeven in ruil voor vred en erkenning door haar vijanden, door al die landen die het sinds haar bestaan formeel dan wel feitelijk de oorlog hebben verklaard en tot haar vernietiging hebben opgeroepen. Dit is het 'land voor vrede' principe, dat kort na de Zesdaagse Oorlog in VN resolutie 242 is vastgelegd. Maar die erkenning, daar neemt men het in de praktijk niet zo nauw mee. Terwijl die eigenlijk sowieso al flinterdun is als basis voor vertrouwen (beter zou zijn als IsraŽls vijanden in woord en daad gedurende een bepaalde periode IsraŽl als een normale, legitieme staat moeten behandelen voordat van IsraŽl concessies worden geŽist), neemt men met zeer dubbelhartige woorden genoegen.

Algemeen wordt immers beweerd dat, in tegenstelling tot Hamas, de PLO en Fatah IsraŽl allang hebben erkend. Het feit dat de Palestijnen, ook de gematigden, voor een onbeperkt recht op terugkeer van de vluchtelingen blijven ijveren, de Joods nationale beweging en Israel racistisch worden genoemd, de historische band van de Joden met het land en met Jeruzalem wordt ontkend, en men beweert dat zij op gestolen Palestijns gebied is gesticht, kortom: zij op alle mogelijke manieren wordt gedelegitimeerd, daar maakt zelfs de VS zich geen zorgen over. Van geen enkel ander land wordt het bestaansrecht zo veelvuldig ter discussie gesteld als van IsraŽl, met name door de Arabische staten en media, maar in toenemende mate ook in linkse kringen in Europa en de VS.
Ook de erkenning die de Arabische staten in het vredesplan uit 2002 aanboden in ruil voor de bezette gebieden inclusief Oost-Jeruzalem, is dubbelzinnig. Nergens wordt gesproken van het Joodse recht op zelfbeschikking of IsraŽls bestaansrecht als Joodse staat. Men eist bovendien dat op zijn minst een substantieel deel van de vluchtelingen terug kan keren naar IsraŽl.

Voorafgaand aan vrede werd er vroeger veelal een wapenstilstand of bestand gesloten, dat soms meerdere jaren kon duren, dat de weg naar vrede moest effenen. Dit gebeurde natuurlijk alleen als beide partijen hier belang bij meenden te hebben. De sterkere partj zou nooit hebben toegestaan dat een staakt-het-vuren wordt gebruikt door de andere kant om zich te herbewapenen en zo het conflict later voort te kunnen zetten. Toch is dit wat wel gebeurt tussen IsraŽl en de Palestijnen, en IsraŽl en Hezbollah. Er is geen enkele intentie van de andere kant om tot vrede te komen, daar men IsraŽl niet eens wil erkennen, vrede met IsraŽl uitsluit en soms openlijk verklaart zich op te maken voor een nieuwe ronde. De grote hoeveelheden wapens die worden gesmokkeld via de grens met Egypte, de explosieven die IsraŽl geregeld vindt, en de herbewapening van Hezbollah via SyriŽ bevestigen dit eens te meer.

En soms, terwijl men naar het Westen toe spreekt over voorstellen van een langer en alle gebieden omvattend staakt-het-vuren, bijvoorbeeld voor de periode van vijf of tien jaar, doet men niet eens moeite zich aan een huidig staakt-het-vuren te houden. Het staakt-het-vuren dat eind november is gesloten voor de Gazastrook was al binnen een dag geschonden, en er is sinsdien nauwelijks een dag voorbijgegaan dat er geen raketten op IsraŽl zijn afgevuurd. Voor de inwoners van Sderot is er niet veel veranderd sinds het staakt-het-vuren, voor de Palestijnen die de raketten afvuren daarentegen wel. Nadat meer dan 100 raketten zijn afgevuurd, waarvan sommigen ternauwerdood doel misten, beginnen rechtse ministers in het IsraŽlische kabinet zich te roeren en agiteren voor hernieuwde IsraŽlische legeroperaties in de Gazastrook. Gekke, extremistische Zionisten. Willen geen gelegenheid onbenut laten om die arme Palestijnen op te jagen en te doden. Uiteraard worden we met z'n allen in het Westen weer heel boos op IsraŽl als het er inderdaad van komt, en wijten de 'buitenproportionele IsraŽlische reactie' aan de extreemrechtse Lieberman, aan een gebrek aan wil om met de Palestijnen te onderhandelen en hen ook echt wat in het vooruitzicht te stellen, of aan de noodzaak voor de impopulaire Olmert en Peretz om hun ballen te laten zien. De idee dat men een einde aan de rakettenregen wil maken, en dat men daarnaast wellicht een paar wapenfabrieken in de Gazastrook onklaar wil maken, is uiteraard hopeloos naÔef.

Erkenning moet niet alleen voor serieuze onderhandelingen, maar ook voor een staakt-het-vuren een absolute voorwaarde zijn. Zodat een bestand weer de voorbode van vrede kan worden, en niet een manier om het conflict eindeloos te rekken en de Palestijnen eindeloos hoop te laten houden op geheel het land.

Tot slot de vraag of IsraŽl de nationale aspiraties van de Palestijnen niet evengoed moet erkennen, en ik weer eens hopeloos dubbele standaarden zit toe te passen door alleen van de Palestijnen erkenning van de vijand te eisen.
IsraŽl heeft de Oslo akkoorden getekend en de Roadmap aanvaard, en er is niet, zoals bij de Palestijnen, een fundamentalistische regering aan de macht gekomen die hierop terug komt en die oproept tot de vernietiging van de ander. IsraŽl bepleit niet de annexatie van Judea en Samaria. Barak heeft in 2000 de Palestijnen een staat aangeboden op 95% van de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook. Zowel Sharon als Olmert hebben de Palestijnse nationale aspiraties erkend, en staan een twee-statenoplossing voor. Men kan hooguit verwachten dat zij zich explicieter over grenzen en bijvoorbeeld Oost-Jeruzalem uitspreken.

Hiermee zou men echter alle onderhandelingsruimte op voorhand weggeven, en een compleet vredesvoorstel doen, terwijl de Palestijnen niet eens het basale recht van de Joden op zelfbeschikking erkennen. Een beetje onrealistisch. Zolang men niet op voorhand uitsluit dat over deze zaken een redelijk compromis kan worden gesloten en er onderhandelingsruimte is, is het niet nodig dat IsraŽl zich hier expliciet over uitspreekt. Omgekeerd is het niet nodig dat de Palestijnen letterlijk zeggen te accepteren dat de vluchtelingen en hun nakomelingen niet terug kunnen naar IsraŽl; wel dat zij hierin bereid zijn een compromis te bereiken dat met IsraŽls demografie rekening houdt, en dus haar bestaan als Joodse staat niet in gevaar brengt. In het meest ideale geval zouden beide partijen op voorhand overeenstemming kunnen bereiken over een gemeenschappelijk einddoel, bijvoorbeeld zoiets als de Clinton parameters. Hoewel er ook dan nog wel de nodige beren op de weg zullen zijn, zou de belangrijkste stap naar vrede daarmee zijn gezet.

Maar dat is vooralsnog dagdromerij.

Ratna Pelle


Share |

IMO Blog Hoofdpagina

IMO Blog Archief


IMO Blog
A view from the Netherlands
by Ratna Pelle

* Volg me op Twitter


Je vind ons ook op:
* Israel & Palestijnen Nieuws Blog
* Israel-Palestina.Info Twitter
* Israel-Palestina.Info Facebook Pagina
* Israel-Palestina.Info Facebook Groep

* Israel-Palestina.Info
* IPI Actueel
* IPI commentaar
* IMO Blog (2e lokatie)
* IPI media
* IPI Opinie
* IPI English



IMO Blog (IsraŽl & Midden-Oosten) bevat mijn opinies over het IsraŽlisch-Palestijnse conflict, het Joodse recht op zelfbeschikking (ook bekend als Zionisme) en het Palestijnse recht op zelfbeschikking. Ik ben een academica uit Nederland. Ik ben actief geweest in diverse linkse bewegingen voor vrede, milieu en derde wereld. Ik ben noch Joods noch Palestijns noch IsraŽlisch noch Arabisch.

© Alle teksten op deze blogs zijn eigendom van de schrijver, en dienen niet zonder toestemming gekopieerd te worden naar andere websites.



IMO Blog contains my thoughts on the Israel - Palestine conflict, the Jewish right to self determination (aka Zionism) and the Palestinian right to self determination, and especially the involvement of Europe with the conflict in the light of it's own history. I am an academic from the Netherlands who has been active in several leftist movements for peace, environment and third world. I am neither Jewish nor Palestinian nor Israeli nor Arab.

© All blogs posted here are copyright by the author, and should not be copied without permission.


BLOGS NL-ISRAEL:
* Ratna.NL - Over IsraŽl en de Palestijnen 2005-2006
* Israel & Palestijnen Nieuws Blog
* Laatste nieuws uit Israel
* Dutchblog Israel (NL/EN)
* Simon Soesan (tot 2013)
* The Crethi and the Plethi (NL/EN)
* Loor Schreef
* Israel in de Media
* Trouw Israel Monitor

AMI ISSEROFF & CO:
* MidEastWeb Log on Middle East peace (2002-2011)
* ZioNation - Progressive Zionism & Israel Web Log (2006-2010)
* Israel: Like this, as if (2007-2009)
* Middle East Analysis (2007-2011)

OTHER BLOGS ISRAEL:
* AP Israel Watch (2010)
* Blue Truth (2007-2015)
* UK Media Watch/
* Daled Amos
* Dry Bones cartoons
* Dvar Dea from Israel
* Elder of Ziyon
* FresnoZionism (2006-2014), now Abu Yehuda
* Haifa Diary
* Israel Proud (2009-2012)
* A Liberal Defence of Israel (2006-2015)
* Neville Teller's A Mid-East Journal
* Normblog (2013)
* Philosemitism (2007-2013)
* Point of no return (Middle East's forgotten Jewish refugees)
* Pro-Israel Bay Bloggers
* Ray Cook (Israel, Zionism and the Media)
* Simply Jews
* Unplugged Mike (2003-2011)
* Yaacov Lozowick's Ruminations

WEBSITES ISRAEL:
* CIDI
* Cijo - Voor Israel, Voor Vrede
* Christenen voor Israel
* Engage (GB)
* Etsel over Jodendom & IsraŽl
* Israel Facts (NL)
* IsraŽl-Informatie linkpagina (NL/EN)
* IsraŽl-Palestina Info (NL/EN)
* Likoed Nederland
* MidEastWeb - Middle East News/Views
* Maurice Ostroff - Second Thoughts
* Missing Peace (NL)
* Peace With Realism
* VECIP - Vrije Encyclopedie Conflict IsraŽl-Palestina
* WAAR media werkgroep Israel
* Zionism & Israel
* Zionism On the Web

DIVERSE ONDERWERPEN:
* Brassť Sittard - Van linkse politiek tot Joodse genealogie
* Sittard Web Log - "politieke, sociale en groene berichten"
* At the back of the hill
* The Euston Manifesto
* The IgNoble Experiment
* Jeff Weintraub, Commentaries and Controversies
* Keesjemaduraatje
* Het Verraad van Links (Carel Brendel)
* Verbal Jam (NL)
* Zin en Rede
* SEO - Search Engine Optimization

NIET MEER GEUPDATE:
* Christians Standing With Israel - Blog
* IreneLancaster's Diary (on Aliyah, Judaism, Zionism and Politics)
* Jewish State
* Octogenarian
* Ratna's Review on Israel, Zionism and Peace (2005-2006)
* Sanda & Israel
* Z-Word Blog, Views on Zionism

RSS V 1.0
RSS V 2.0

FREE EMAIL SUBSCRIPTION
Subscribe to
ZNN
email newsletter for this site and others

Powered by groups.yahoo.com

IMO Blog - Israel & Midden-Oosten

© Alle teksten op deze blogs zijn eigendom van de schrijver, en dienen niet zonder toestemming gekopiŽerd te worden naar andere websites.

All entries copyright by the authors and or Zionism-Israel Information Center. Please forward materials by e-mail with URLS. Other uses by permission only.