Van levende en dode Joden

IMO Blog, 2007

Onlangs stuurde een kennis die geregeld voor Het Vrije Volk schrijft me een zeer provocerend artikel toe. "Geheel ongevraagd en zonder toestemming mijn irrelevante mening. Shift-delete werkt meestal het snelste", luidde de begeleidende tekst. Dat moesten al die spammers eens op hun mailtjes zetten, zou een hoop ergernis besparen.

Volgens Daniel T. Boom is het belangrijkste verschil tussen antisemitisme en antizionisme dat het eerste dode joden betreft, waar we dol op zijn in Europa en die we op alle mogelijke manieren eren, en het tweede over levende joden gaat, waar we niet zo van houden en die we eigenlijk ook dood willen:

Levende joden worden veel minder bewonderd dan dode joden, zeker door linkse mensen. Daar heb ik wel begrip voor. Neem bijvoorbeeld Amerika waar, zo laat ik mij vertellen, de 'rijke joodse lobby' de dienst uitmaakt. Dat is heel erg en heeft allerlei verschrikkelijke gevolgen zoals Seinfeld en AIPAC, om maar wat te noemen. En dan heb je natuurlijk ook nog Israël waar er niet alleen heel veel niet-dooie joden rondwandelen, maar waar ze ook nog eens de meerderheid vormen. Een onnatuurlijke situatie, waar snel wat aan moet worden gedaan. Maar, zo hoor ik vaak, de levende joden moeten niet zo zeuren over antisemitisme, als men hen uit deze onnatuurlijke situatie probeert te redden door ze te veranderen in de immens populaire dooie joden. Het is oneerlijk om antizionisten uit te maken voor antisemieten. Antisemitisme is namelijk slecht, omdat het 't doel heeft bereikt. Dat doel was, om die aardige man met die snor aan te halen, de vernietiging van het joodse ras in Europa. Joden behoren weliswaar niet tot een specifiek ras, maar een kniesoor die daar op let. Vernietigd zijn ze toch.

Antizionisme is echter in orde, net zoals het antisemitisme dat ooit was vóór de Holocaust. Dat komt omdat het doel van het antizionisme, de vernietiging van de joden in Israël, nog niet is bereikt. Bovendien, de Duitsers konden in 1933 niet weten wat de Nazi's allemaal van plan waren maar de antizionisten maken van hun genocidale plannen geen geheim. Daarom is het antizionisme erg fatsoenlijk en het antisemitisme niet. Het antisemitisme is na de Holocaust gereduceerd tot de haat voor dode Joden en dat mag niet want dode joden zijn fantastisch. Daarentegen staat antizionisme voor de haat voor de nog in leven zijnde joden en dat is natuurlijk begrijpelijk. Levende joden pesten de Palestijnen door hardnekkig in leven te blijven. Palestijnen zijn die mensen die zich zo nu en dan opblazen in Israëlische bussen of restaurants, daarmee creëren ze dode joden, en dode joden zijn, zoals iedereen weet, grandioos. Geen wonder dat Palestijnen in bepaalde kringen net zo geliefd zijn als dode joden.