Bertus Hendriks - Met het Oog op de Palestijnen

IMO Blog, 2007

In Met het Oog op Morgen liet Midden-Oosten deskundige Bertus Hendriks laatst weer eens zijn licht schijnen op het Israëlisch-Palestijns conflict. Hendriks meent dat de nieuwe Palestijnse eenheidsregering eigenlijk heel dicht in de buurt komt van de eisen van het Kwartet (de EU, de VS, de VN en Rusland), namelijk erkenning van Israël, opgeven van geweld en het honoreren van de door de PLO met Israël gesloten verdragen. Daarom is het maar goed dat een aantal Europese landen al heeft aangegeven de boycot van de Palestijnse Autoriteit (een resultaat van die zelfde door de PLO gesloten akkoorden) niet te zullen voortzetten.


Nou was die boycot vooral formeel van aard, en onofficieel waren er wel diplomatieke kontakten met vertegenwoordigers van de Palestijnse Autoriteit. De financiële hulp aan de Palestijnen is ondanks de boycot toegenomen in 2006.

Volgens Hendriks was de boycot een blunder omdat het de Hamas niet ten val heeft gebracht. Ik durf te wedden dat hij een warm voorstander was van de 'flexibele' manier waarop de boycot werd toegepast, als hij al niet openlijk tegen de boycot pleitte.

De EU had uiteraard veel meer kunnen doen (en kan dit nog steeds) tegen de Hamas, zoals het actief tegengaan van de wapensmokkel via Egypte naar de Gazastrook. Er zijn 80 Europese waarnemers bij de Rafah grensovergang gestationeerd, onder wiens neus de Hamas een guerrillaleger naar het voorbeeld van Hezbollah aan het opbouwen is, met steun van Iran. Men heeft een uitgebreid tunnelnetwerk gebouwd, inclusief ondergrondse bunkers voor wapenopslag en -smokkel en als uitvalsbasis voor de eigen troepen. De EU had ook krachtiger kunnen protesteren tegen de voortgaande (en zelfs toegenomen) opruiing tegen Israël en Joden in de Palestijnse media, in schoolboeken en moskeeën, en kritischer kunnen zijn in welke projecten men steunt in de Palestijnse gebieden. Zo sponsoren EU landen Palestijnse schoolboeken, media en 'vredesorganisaties' waarin een radikale ideologie van Jihad wordt uitgedragen en ieder compromis met Israël wordt afgewezen. Men had strenger kunnen toezien op de besteding van donorgelden, en meer transparantie kunnen eisen van de Palestijnse Autoriteit wat betreft haar uitgaven überhaupt. Dat de halfbakken boycot van Hamas niet heeft gewerkt mag dus niet verbazen.

De bewering dat de eenheidregering dicht in de buurt komt van de eisen van het Kwartet is klinkklare onzin, O.K. wishful thinking. Volgens sommige mensen, laten we ze optimisten noemen, betekent het uitspreken van het woord 'Israël' al dat je het ook erkent, en betekent het uitspreken van je doel om 'de bezetting' op te heffen eveneens dat je Israël erkent. Met het rechtvaardigen van 'legitiem verzet tegen de bezetting' geef je eigenlijk aan tegen illegitiem verzet te zijn dat niet tegen de bezetting gericht is, een zeer gematigde positie, laten we eerlijk zijn. Het feit dat men eventueel bereid is tot een gevangenenruil waarin Israël meer dan 1000 Palestijnse gevangenen voor een soldaat vrijlaat, is uiteraard ook een teken van Palestijnse ruimhartigheid.

Het recht op verzet, zo legt Hendriks uit, is sowieso verankerd in internationaal recht, dus het feit dat sommigen daar zo over vallen is eigenlijk een beetje hypocriet. Het feit dat zowel Amnesty International als Human Rights Watch geweld tegen burgers expliciet en onomwonden veroordelen, zelfs als het door Palestijnen wordt gepleegd, negeren we voor het gemak maar even. Het feit dat het oorlogsrecht dit eveneens verbiedt, en ook het gebruik van burgers als menselijk schild veroordeelt, (een veelgebruikte tactiek door zowel de Palestijnen als Hezbollah), laten we ook maar even buiten beschouwing.

Wat zegt het programma van de eenheidsregering dan wel?
Men biedt een staakt het vuren aan (zoals het nu bestaande tussen Israël en de Gazastrook, dat wil zeggen de Palestijnen vuren bijna dagelijks raketten af en Israël onderneemt daar niks tegen), in ruil voor vergaande Israëlische concessies:

Despite this, the government, through national conciliation, will work on consolidating the calm and expanding it to become a comprehensive reciprocal truce happening at the same time between both sides and this should be in return for Israel halting its occupation measures on the ground in terms of assassinations, arrests, incursions and home demolition and leveling of lands and the digging works in Jerusalem and it should work on removing the check-points and reopening the crossings and lifting all the restrictions on movement and the release of prisoners.