IMO Blog - Israel & Midden-Oosten

Zionism-Israel Info Center Site Map Definitions Issues (FAQ) Timeline History Documents Web Links Photo Gallery Contact email

Achtergrondartikelen
IsraŽl-Palestina.Info:

* 60 Jaar IsraŽl en de Nakba (1948-2008)
* 60 Jaar na delingsplan, IsraŽl en de VN
* Geschiedenis van het IsraŽlisch-Arabische conflict
* Vredesproces & Recente Geschiedenis
* Tijdlijn geschiedenis IsraŽl en Palestina
* Geschiedenis Joden en antisemitisme
* Geschiedenis Palestijnen en Arabieren
* Hezbollah
* IsraŽl politiek
* Palestijnen politiek
* Zesdaagse Oorlog
* Bezette gebieden & nederzettingen
* Gaza Strook
* Gaza Oorlog
* Gaza blokkade
* Hamas
* Apartheidsmuur of veiligheidshek?
* Jeruzalem
* Vluchtelingen
* Demografie
* Etnische zuivering
* Zionisme
* Anti-Zionisme
* Boycot IsraŽl campagnes
* Initiatieven voor vrede en verzoening
* United Civilians for Peace
* Verenigde Naties
* Mythes en beeldvorming
* Palestijns Gevangenendocument 2006
* Column Simon Soesan
* Reisverslag IsraŽl 2007
* Het zijn net mensen - recensie & repliek
* Krantenonderzoek NRC conflict IsraŽl-Palestina
* Berichtgeving IsraŽl door NOS Journaal
* Dries van Agt over IsraŽl en de Palestijnen
* Recente artikelen IsraŽl-Palestina
* Oudere artikelen IsraŽl-Palestina
* Landkaart van IsraŽl - Palestina


Background Articles in English:

* Amnesty International Report on Gaza War
* History Arab-Israeli Conflict
* Boycott Israel campaigns
* Boycott Israel?
* Christian Zionism
* Dutch Media: Study of NRC Handelsblad
* Dutch Media: NOS Journaal Study
* Israel 1948 War of Independence
* Israel 1948 War of Independence Timeline
* History of Anti-Semitism
* Israel
* Israel Boycott?
* Jew!
* 6 Day War
* Six Day War Timeline
* Zionism - Definition and History
* Zionism: History of Zionism & Israel
* Zionism and its Impact


Eerdere IMO Blogs.
Voor volledige lijst zie:
IMO Blog Archief


October 2016 September 2016 August 2016 July 2016 June 2016 May 2016 April 2016 March 2016 February 2016 January 2016 December 2015 November 2015 October 2015 September 2015 August 2015 July 2015 June 2015 May 2015 April 2015 March 2015 February 2015 January 2015 December 2014 November 2014 October 2014 September 2014 August 2014 July 2014 June 2014 May 2014 April 2014 March 2014 February 2014 January 2014 December 2013 November 2013 October 2013 September 2013 August 2013 July 2013 June 2013 May 2013 April 2013 March 2013 February 2013 January 2013 December 2012 November 2012 October 2012 September 2012 August 2012 July 2012 June 2012 May 2012 April 2012 March 2012 February 2012 January 2012 December 2011 November 2011 October 2011 September 2011 August 2011 July 2011 June 2011 May 2011 April 2011 March 2011 February 2011 January 2011 December 2010 November 2010 October 2010 September 2010 August 2010 July 2010 June 2010 May 2010 April 2010 March 2010 February 2010 January 2010 December 2009 November 2009 October 2009 September 2009 August 2009 July 2009 June 2009 May 2009 April 2009 March 2009 February 2009 January 2009 December 2008 November 2008 October 2008 September 2008 August 2008 July 2008 June 2008 May 2008 April 2008 March 2008 February 2008 January 2008 December 2007 November 2007 October 2007 September 2007 August 2007 July 2007 June 2007 July 2007 June 2007 May 2007 April 2007 March 2007 September 2007 February 2007 January 2007 December 2006 November 2006 2006 November 2006 October 2006 September 2006 August 2006 July 2006 June 2006 May 2006 April 2006 March 2006 February 2006


FREE EMAIL SUBSCRIPTION
Subscribe to
ZNN
email newsletter for this site and others

Powered by groups.yahoo.com

Vreedzaam samenleven voor Israeli's en Palestijnen

IMO Blog, 2007

In onderstaand artikel uit The Economist worden zoveel vredesprojecten en initiatieven opgesomd, dat je je afvraagt waarom er nog geen vrede is. Eťn van de redenen die worden aangevoerd van Palestijnse kant is dat al die 'co-existence' en elkaar begrijpen-en-als-mensen-leren-zien projecten de ongelijke machtsverhoudingen tussen beide volken niet veranderen. Na de bijeenkomst moeten de Palestijnen immers weer naar huis, naar een leven onder de bezetting.

Van IsraŽlische kant wordt wel aangevoerd dat de IsraŽli's die in veel van die projecten deelnemen wel oprecht proberen de zaak vanuit het perspectief van de Palestijnen te zien en hun problemen serieus nemen, maar dit omgekeerd niet gebeurt. Dit resulteert er vaak in dat alleen IsraŽlisch geweld en onrecht centraal staat, en de Palestijnen zichzelf puur als slachtoffer blijven zien.


Het volgende is zeer ontmoedigend:

A study earlier this year by Israel's Haifa University found that a seven-month peace-education programme for teenagers did very little to change basic attitudes about each other, and any changes were lost again a few months later.

De voor de hand liggende verklaring is dat de dagelijkse realiteit van het conflict meer impact heeft dan de politiek correcte zaken die men in zo'n lesprogramma over elkaar leert. Dit is mogelijk te ondervangen door in zulke programma's en projecten meer aandacht te besteden aan de conflicten en lastige zaken en niet alleen te focussen, zoals in sommige vredesprojecten gebeurt, op samen couscous en humus eten, elkaar van elkaars feestdagen vertellen en recepten uitwisselen. Van de andere kant is een bepaalde mate van vertrouwen nodig voor je over dergelijke zaken kunt praten en ook echt naar elkaar luisteren. Vredeseducatie zou bovendien niet in tijdelijke projecten moeten zitten, maar een vast onderdeel moeten zijn van het lesprogramma op alle scholen, zodat het geleerde niet weer 'wegzakt'. Uit onderstaand artikel blijkt verder dat samen aan iets concreets werken vaak het meeste resultaat oplevert.

Sceptici zullen zeggen dat zolang er een bezetting is, en Qassams op Sderot en de dreiging van zelfmoordaanslagen, je met praten niet ver komt. De vraag is echter wat er eerst is. Palestijnse tieners worden al jong gerekruteerd door 'het verzet', eerst om explosieven door checkpoints te smokkelen of de lanceerinstallaties van de Qassams op te ruimen, en later ook om zelf aanslagen te plegen. Hoe jonger, hoe makkelijker men IsraŽl in komt en hoe minder snel men wordt verdacht. De IsraŽlische soldaten die bij de checkpoints agressief zijn tegen Palestijnen en ze nodeloos uren in de brandende zon laten wachten, zijn vaak jongens van 18 die net van school komen. Vredesplannen die op hoog niveau worden uitgedacht hebben geen kans van slagen als de bevolking er niet in gelooft, en kunnen gemakkelijk door militanten worden verijdeld, vooral als zij daarbij op steun van de bevolking kunnen rekenen.

Een probleem dat in onderstaand artikel (en door veel van dergelijke vredesinitiatieven en projecten) wordt genegeerd, is de haat educatie aan met name de Palestijnse kant. Op scholen, in TV programma's speciaal voor kinderen en in vrijdagdiensten in de moskee worden Joden van de meest verschrikkelijke zaken beschuldigd en als vijanden van de islam geportretteerd. Farfour de Muis en Nahoul de Bij vertellen kinderen dat zij alle ongelovigen moeten bestrijden, de Joden de moordenaars van profeten zijn en dat het martelarenschap moet worden verheerlijkt. Hoewel de schoolboeken wat verbeterd zijn, leert men ook daarin dat men moet strijden voor de bevrijding van geheel Palestina. Aan beide kanten wordt het gehele land veelal als Palestijns c.q. IsraŽlisch voorgesteld, hoewel in IsraŽl sinds kort de Groene Lijn in de schoolboeken staat (daarvoor werden vaak alleen de gebieden die onder Oslo autonomie kregen apart ingetekend). Tegen deze overvloed aan negatieve informatie en propaganda over de ander, kunnen de vredesprojecten simpelweg (nog) niet opboksen.

Ondanks het grote aantal projecten, zomerkampen en conferenties is het op de totale bevolking uiteindelijk maar een kleine groep die op een dergelijke manier mensen 'van de andere kant' heeft leren kennen, en voor een deel zijn dat mensen die al in het wereldje zitten. Zij doen belangrijk werk, maar belangrijk is dat juist ook de 'gewone mensen' worden betrokken en met het narratief van de ander worden geconfronteerd.

Soms roepen vredesprojecten juist bij de 'gewone mensen' veel aversie op, aan Palestijnse kant vanwege de idee dat praten met de vijand een vorm van verraad is, en een soort acceptatie van de bezetting zou inhouden, aan IsraŽlische kant omdat men het idee heeft dat te eenzijdig het narratief van de Palestijnen wordt overgenomen, en dit eveneens neer komt op het goedpraten van hun geweld. Het volgende is een goed voorbeeld van hoe dergelijke projecten soms juist voor verwijdering zorgen:

Schemes that focus on internal change probably have more impact than cross-cultural dialogue, albeit often controversially. Several Arab-Israeli groups funded partly by the NIF raised a storm among Jews earlier this year when they published papers calling for more autonomy for Israel's Arab minority. That, says Mr Temkin, might not have happened had discrimination against Arabs been corrected earlier; yet, he argues, it shows that now they feel connected enough to Israel to demand a discussion about their status as citizens.


NIF, het New Israel Fund, is een linkse Joodse organisatie in de VS die sociale en vredesprojecten financiert. Hier wordt verwezen naar een verklaring van de officiŽle belangenorganisatie van de IsraŽlische Arabieren, waarin zij een gelijkwaardige positie als volk opeisten naast de Joden. IsraŽl zou niet langer een Joodse staat moeten zijn, maar een soort bi-nationale staat, en bij belangrijke beslissingen zou altijd de goedkeuring vereist zijn van beide gemeenschappen. Dit zou neer kunnen komen op een einde aan de Wet op de Terugkeer (die bepaalt dat alle Joden naar IsraŽl kunnen emigreren en het staatsburgerschap krijgen), men zou niet tegen terrorisme kunnen optreden zonder goedkeuring van de Arabische gemeenschap etc. Aangezien een aanzienlijk aantal IsraŽlische Arabieren met Hezbollah sympathiseren en aan de kant van de Palestijnen staan, waren veel Joden fel tegen deze ideeŽn, waarvan zij meenden dat die hun land in gevaar zouden brengen.

Op deze manier wordt het voor veel Joodse IsraŽli's wel erg moeilijk om nog met de IsraŽlische Arabieren te sympathiseren en mee te willen werken hun achtergestelde positie in IsraŽl te verbeteren. De Arabieren op hun beurt zijn er juist assertiever door geworden, zoals het artikel suggereert. Beide partijen lijken dus uit elkaar te groeien, er lijkt een strijd om de macht te ontstaan.

Hoe je meer kunt bewerkstelligen dan alleen een culturele uitwisseling, zonder de overgrote meerderheid aan een of beide kanten van je te vervreemden, is ťťn van de grote uitdagingen waar de vredesbeweging voor staat.

Ratna Pelle


Een overzicht van de belangwekkendste organisaties is te vinden op IsraŽl-Palestina Info:

* Initiatieven voor vrede en verzoening
* Websites over vredesinittiatieven

Dit artikel werd ook geplaatst op IsraŽl-Palestina Info en IsraŽl & Palestijnen Nieuwsblog

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Israel and Palestine
Still campaigning for co-existence


Aug 30th 2007 | JERUSALEM AND RAMALLAH
From The Economist print edition

There is still no shortage of Israeli-Palestinian co-existence projects, but serious activists are more sceptical of them than they used to be.

PEACE between Palestinians and Israelis is not a problem; anyone can make it. This summer alone, a group called the June 5th Initiative ran a series of ďpeace daysĒ and conferences in Israel, the West Bank and several other countries. The Sulha - reconciliation, in Arabic - Peace Project held a three-day new-age-style festival. A thousand young Jewish and Arab would-be football stars competed in a ďMini World CupĒ.

Countless others went to peace camps and summer schools in Israel and abroad. An 86-year-old Californian Jew donated 12 surfboards to Gaza and called it ďSurfing for PeaceĒ. Previous attractions have included a ďhip-hop sulhaĒ by Arab and Jewish rappers; an olive oil blended from the produce of Israeli and Palestinian farmers; and an Israeli-Palestinian comedy tour. Add in long-established projects such as the Jerusalem peace circus, Fighters for Peace (Israeli ex-soldiers joining up with Palestinian ex-guerrillas), a host of mixed Jewish-Arab villages, schools, youth groups, environmental bodies, magazines and websites, a peace phone line, two peace radio stations and much more besides, and the churlish might ask: if so many people are intent on making peace, why hasn't it happened by now? Or more fairly: do such ďco-existenceĒ projects actually change anything for the good?

Seven years after the last serious peace talks collapsed, polls show that most Israelis and Palestinians still think a two-state solution is the only viable end to their conflict. A joint lobby group, OneVoice, hopes to get a million of their signatures on a petition calling for immediate peace talks; it has 435,000 so far. But their views on the details, such as the borders and the fate of Palestinian refugees, remain far apart, and most doubt it will happen in the next few years. When Israel's main peace groups called a rally in June to mark 40 years of occupation, perhaps 4,000 people turned up. The many hundreds of Israeli and thousands of Palestinian deaths during the second intifada have hardened hearts; Israeli security measures have rendered most of the projects that brought together Israelis and Palestinians across the Green Line (the pre-1967 border) impossible.

Plenty of philanthropists - usually Jewish ones - are still happy to fund Israeli-Palestinian get-togethers ďbased on the mistaken European assumption that every conflict is based on a misunderstandingĒ, as the Israeli novelist Amos Oz, a reluctant beneficiary of many such events, recently put it. Plenty of people are happy to take their money. But the more serious donors have been shifting their approach.

The start of the intifada, says Amnon Be'eri-Sulitzeano, the director in Israel of the Abraham Fund, was ďa big bang in the co-existence world. Many activists realised that just bringing people together isn't enough.Ē Palestinians were unhappy that such projects often ignored the inequalities between them and Israeli Jews, or acted as a conscience-salve for the Israelis. ďExistence first, co-existence laterĒ, became a common Palestinian slogan.

The Abraham Fund now concentrates on improving the way Israel's Jewish majority treats Arab-Israelis. It pays for cultural-awareness training for the police and Arabic lessons for young Jewish schoolchildren (the mandatory teaching starts late and there are many exemptions). One grantee, the Centre for Jewish-Arab Economic Development, runs schemes to lessen job discrimination against Arab-Israelis, who, though a fifth of the population, contribute less than a tenth of GDP.

Another big donor, the New Israel Fund (NIF), has also largely dropped co-existence. Once, ďArabs were happy to be in any kind of dialogue with Jews,Ē says Bruce Temkin, in the Fund's New York office. ďNow they want real results.Ē Like the Abraham Fund, the NIF works only within Israel proper. Its pet projects are legal-advice centres and civil-rights groups that work mainly for Arab-Israelis, but also for other minorities. Ditto the European Commission. After a rethink in 2004, it decided, says a spokeswoman, that ďyou need to focus on internal conflicts before you go out to joint projects.Ē It now pays for training young Palestinian leaders and for a scheme to resolve discord in Israeli towns.

When meetings across the Green Line do work, it is usually around some common interest that can be pursued for a long time. These include a Palestinian science museum in Jerusalem, doctors' training at a hospital trauma centre, and an attempt to write school history textbooks that include both sides' narratives of the conflict. Friends of the Earth Middle East gets Israeli, Palestinian and Jordanian mayors of neighbouring districts to solve joint water-shortage problems. The Bereaved Families Forum, whose members have all lost relatives to Palestinian suicide bombings or Israeli army incursions, holds school talks and runs art projects, and operates a phone line that people can call to make contact with someone from the other side. Physicians for Human Rights, among other things, helps Palestinians who need special treatment to get to Israeli hospitals.

Those projects that still deal in traditional co-existence, such as schools and mixed Arab-Jewish communities, also stress the longer term. A study earlier this year by Israel's Haifa University found that a seven-month peace-education programme for teenagers did very little to change basic attitudes about each other, and any changes were lost again a few months later. Seeds of Peace, which brings Israeli and Palestinian children to summer camps in the United States (pictured), realised after some years that it had to involve them in follow-up projects too. Some of these, again, are not about co-existence, but about fixing problems within their own societies.

Because of the sheer profusion of peace projects, ďwe all have our own perspectives and we're competing for the same amounts of money, so it's hard for us to co-operate or collaborate with one another,Ē says Simon Lichman, who has been bringing Arab and Jewish schoolchildren together for nearly two decades. It doesn't take much prompting for activists to start sniping at one another's methods and ideologies. But when asked whether their own work influences anyone beyond the participants, they often fall silent; such things are impossible to measure.
But does it make a difference?

Schemes that focus on internal change probably have more impact than cross-cultural dialogue, albeit often controversially. Several Arab-Israeli groups funded partly by the NIF raised a storm among Jews earlier this year when they published papers calling for more autonomy for Israel's Arab minority. That, says Mr Temkin, might not have happened had discrimination against Arabs been corrected earlier; yet, he argues, it shows that now they feel connected enough to Israel to demand a discussion about their status as citizens.

And if the successes do not always make the news, it is because no news is sometimes good news. Mr Be'eri-Sulitzeano describes how a Jewish couple barricaded themselves into the basilica in the Arab-Israeli town of Nazareth last year and started setting off fireworks. Outside a lynch mob gathered. The police, who have a bad record of killing Arab-Israelis at protests, employed their new awareness training to make contact with community leaders, defuse things and rescue the couple - without hurting anyone.



Share |

IMO Blog Hoofdpagina

IMO Blog Archief


IMO Blog
A view from the Netherlands
by Ratna Pelle

* Volg me op Twitter


Je vind ons ook op:
* Israel & Palestijnen Nieuws Blog
* Israel-Palestina.Info Twitter
* Israel-Palestina.Info Facebook Pagina
* Israel-Palestina.Info Facebook Groep

* Israel-Palestina.Info
* IPI Actueel
* IPI commentaar
* IMO Blog (2e lokatie)
* IPI media
* IPI Opinie
* IPI English



IMO Blog (IsraŽl & Midden-Oosten) bevat mijn opinies over het IsraŽlisch-Palestijnse conflict, het Joodse recht op zelfbeschikking (ook bekend als Zionisme) en het Palestijnse recht op zelfbeschikking. Ik ben een academica uit Nederland. Ik ben actief geweest in diverse linkse bewegingen voor vrede, milieu en derde wereld. Ik ben noch Joods noch Palestijns noch IsraŽlisch noch Arabisch.

© Alle teksten op deze blogs zijn eigendom van de schrijver, en dienen niet zonder toestemming gekopieerd te worden naar andere websites.



IMO Blog contains my thoughts on the Israel - Palestine conflict, the Jewish right to self determination (aka Zionism) and the Palestinian right to self determination, and especially the involvement of Europe with the conflict in the light of it's own history. I am an academic from the Netherlands who has been active in several leftist movements for peace, environment and third world. I am neither Jewish nor Palestinian nor Israeli nor Arab.

© All blogs posted here are copyright by the author, and should not be copied without permission.


BLOGS NL-ISRAEL:
* Ratna.NL - Over IsraŽl en de Palestijnen 2005-2006
* Israel & Palestijnen Nieuws Blog
* Laatste nieuws uit Israel
* Dutchblog Israel (NL/EN)
* Simon Soesan (tot 2013)
* The Crethi and the Plethi (NL/EN)
* Loor Schreef
* Israel in de Media
* Trouw Israel Monitor

AMI ISSEROFF & CO:
* MidEastWeb Log on Middle East peace (2002-2011)
* ZioNation - Progressive Zionism & Israel Web Log (2006-2010)
* Israel: Like this, as if (2007-2009)
* Middle East Analysis (2007-2011)

OTHER BLOGS ISRAEL:
* AP Israel Watch (2010)
* Blue Truth (2007-2015)
* UK Media Watch/
* Daled Amos
* Dry Bones cartoons
* Dvar Dea from Israel
* Elder of Ziyon
* FresnoZionism (2006-2014), now Abu Yehuda
* Haifa Diary
* Israel Proud (2009-2012)
* A Liberal Defence of Israel (2006-2015)
* Neville Teller's A Mid-East Journal
* Normblog (2013)
* Philosemitism (2007-2013)
* Point of no return (Middle East's forgotten Jewish refugees)
* Pro-Israel Bay Bloggers
* Ray Cook (Israel, Zionism and the Media)
* Simply Jews
* Unplugged Mike (2003-2011)
* Yaacov Lozowick's Ruminations

WEBSITES ISRAEL:
* CIDI
* Cijo - Voor Israel, Voor Vrede
* Christenen voor Israel
* Engage (GB)
* Etsel over Jodendom & IsraŽl
* Israel Facts (NL)
* IsraŽl-Informatie linkpagina (NL/EN)
* IsraŽl-Palestina Info (NL/EN)
* Likoed Nederland
* MidEastWeb - Middle East News/Views
* Maurice Ostroff - Second Thoughts
* Missing Peace (NL)
* Peace With Realism
* VECIP - Vrije Encyclopedie Conflict IsraŽl-Palestina
* WAAR media werkgroep Israel
* Zionism & Israel
* Zionism On the Web

DIVERSE ONDERWERPEN:
* Brassť Sittard - Van linkse politiek tot Joodse genealogie
* Sittard Web Log - "politieke, sociale en groene berichten"
* At the back of the hill
* The Euston Manifesto
* The IgNoble Experiment
* Jeff Weintraub, Commentaries and Controversies
* Keesjemaduraatje
* Het Verraad van Links (Carel Brendel)
* Verbal Jam (NL)
* Zin en Rede
* SEO - Search Engine Optimization

NIET MEER GEUPDATE:
* Christians Standing With Israel - Blog
* IreneLancaster's Diary (on Aliyah, Judaism, Zionism and Politics)
* Jewish State
* Octogenarian
* Ratna's Review on Israel, Zionism and Peace (2005-2006)
* Sanda & Israel
* Z-Word Blog, Views on Zionism

RSS V 1.0
RSS V 2.0

FREE EMAIL SUBSCRIPTION
Subscribe to
ZNN
email newsletter for this site and others

Powered by groups.yahoo.com

IMO Blog - Israel & Midden-Oosten

© Alle teksten op deze blogs zijn eigendom van de schrijver, en dienen niet zonder toestemming gekopiŽerd te worden naar andere websites.

All entries copyright by the authors and or Zionism-Israel Information Center. Please forward materials by e-mail with URLS. Other uses by permission only.