|
|
IMO Blog, 2007
De afgelopen week is een fel debat losgebarsten over de Israëlische eis aan de Palestijnen om Israël expliciet als Joodse staat te erkennen. Officiële onderhandelaar Erekat, premier Fayyad en president Abbas hebben allen aangegeven hiertoe niet bereid te zijn. Erekat heeft zijn weigering gisteren wat verzacht tegenover de Jerusalem Post:
Erekat told the Post it was up to Israel to decide what to call itself, and that the Palestinians would recognize it accordingly. "Like the Islamic Republic of Iran," he said, "if you change your name to 'the Jewish state of Israel,' we'll call you that."
The road map and previous agreements had required the Palestinian leadership to unequivocally recognize Israel, Erekat said in a telephone interview. "We did it.... At the United Nations, you are called 'the state of Israel.' We recognize that."
'Wat is dan in godsnaam het probleem?' denken velen, niet alleen buiten Israël:
Science, Culture and Sport Minister Ghaleb Majadle added that "Israel is a Jewish state and it does not require external affirmation to prove its Jewishness. Any such request could only weaken the state."
Volgens zowel Israëli's als Palestijnen heeft het allemaal met de vluchtelingen te maken:
"The recognition is important because it is part of the Palestinian recognition that the solution to the Palestinian refugee problem is the return of the refugees to a Palestinian state," Ramon said.
Ook volgens Erekat gaat het om fundamentele zaken zoals Joodse historische rechten en de vluchtelingen:
Plainly, he continued, Israel wanted the Palestinians "to accept your historical rights." Plainly, too, he said, the pressure related to the final-status issue of the fate of Palestinian refugees, whose "right of return" is demanded by the Palestinian leadership but whose massive influx into Israel would overwhelm Israel's Jewish majority and character.
The refugee issue, Erekat said, "must be negotiated by the parties" and "resolved in a just and agreed upon manner." Israel, he said, "cannot force us to accept terms."
Dat kan Israël wel. Het kan prima eisen dat een oplossing het Joodse karakter van Israël niet in gevaar mag brengen, want daarmee zou de erkenning van Israël holle retoriek worden, evenals de hierboven geciteerde verzoenende woorden van Erekat. Wat heeft het voor zin je 'Joods' te noemen als je binnenkort een Arabische meerderheid zult hebben? Beide kanten begrijpen dondersgoed dat het zogenaamde 'recht op terugkeer' niet met Israël als Joodse staat verenigbaar is. Toch is de PLO, sinds haar officiële erkenning van Israël in 1993, tegelijkertijd voor een onbeperkt 'recht op terugkeer' van de vluchtelingen. Sindsdien is een twee-statenoplossing in de ogen van velen losgeraakt van de vluchtelingen, en losgekoppeld van wat voor 'karakter' de staat Israël dan zou hebben.
De reden voor die erkenning was indertijd dat de Palestijnen altijd officieel tot doel hadden om de staat Israël te vervangen door een Arabisch-Palestijnse staat. Zo stond het in het handvest van de PLO en Fatah, en dit zeiden de leiders en daar handelde men naar. Uit het PLO handvest (The Palestinian National Charter):
Article 15:The liberation of Palestine, from an Arab viewpoint, is a national (qawmi) duty and it attempts to repel the Zionist and imperialist aggression against the Arab homeland, and aims at the elimination of Zionism in Palestine.
Article 19: The partition of Palestine in 1947 and the establishment of the state of Israel are entirely illegal, regardless of the passage of time, because they were contrary to the will of the Palestinian people and to their natural right in their homeland, and inconsistent with the principles embodied in the Charter of the United Nations, particularly the right to self-determination.
Article 20: The Balfour Declaration, the Mandate for Palestine, and everything that has been based upon them, are deemed null and void. Claims of historical or religious ties of Jews with Palestine are incompatible with the facts of history and the true conception of what constitutes statehood. Judaism, being a religion, is not an independent nationality. Nor do Jews constitute a single nation with an identity of its own; they are citizens of the states to which they belong.
Article 22: Zionism is a political movement organically associated with international imperialism and antagonistic to all action for liberation and to progressive movements in the world. It is racist and fanatic in its nature, aggressive, expansionist, and colonial in its aims, and fascist in its methods. Israel is the instrument of the Zionist movement, and geographical base for world imperialism placed strategically in the midst of the Arab homeland to combat the hopes of the Arab nation for liberation, unity, and progress. Israel is a constant source of threat vis-a-vis peace in the Middle East and the whole world. Since the liberation of Palestine will destroy the Zionist and imperialist presence and will contribute to the establishment of peace in the Middle East, the Palestinian people look for the support of all the progressive and peaceful forces and urge them all, irrespective of their affiliations and beliefs, to offer the Palestinian people all aid and support in their just struggle for the liberation of their homeland.
Hoewel Arafat in zijn brief aan Rabin in 1993 de artikelen uit het PLO handvest die opriepen tot vernietiging van Israël 'inoperative and no longer valid' verklaarde, is het handvest nooit officieel aangepast. Fatah voorzitter Farouk Kaddoumi zei hierover in 2004:
"The Palestinian national charter has not been amended until now," he explained.
"It was said that some articles are no longer effective, but they were not changed. I'm one of those who didn't agree to any changes."
Zolang de Palestijnen dit tot doel hebben, was Israël niet bereid met ze te onderhandelen over onafhankelijkheid, en vond het Westen dit terecht. Immers, waar moet je over praten met iemand die erop uit is jou te vernietigen, die vindt dat alle Joden die na 1917 naar Israël emigreerden, en hun kinderen, 'terug' moeten naar waar ze vandaan kwamen? Erkenning van Israël is een algemeen geaccepteerde voorwaarde voor onderhandelingen geworden, en ook voor Westerse erkenning van en contacten met de betreffende Palestijnse organisaties. Om die reden is het officiële standpunt van de VS en de EU dat niet met Hamas wordt gepraat, al hebben meerdere Europese landen zich hier sceptisch over uitgelaten.
Toch vragen velen zich met Majadle af, waarom een sterke staat als Israël bevestiging nodig heeft van haar recht van bestaan. Ook wat betreft de vluchtelingen hebben verschillende mensen, zoals leden van de vredesgroep IPCRI en RTL Midden-Oosten correspondent Conny Mus, mij verteld dat ze Israëls eis dat de Palestijnen hun 'recht op terugkeer' opgeven, onredelijk vinden, en dit slechts tot doel heeft onderhandelingen met de Palestijnen te verhinderen. 'Israël is zo machtig, dat het niet bang hoeft te zijn dat het tot iets gedwongen zal worden waar het zo fel tegen gekant is', zo redeneerde men. Een beetje vreemd, want juist deze mensen vinden dat Israël gedwongen moet worden, door een hardere opstelling van Europa en de VS, tot het accepteren van Palestijnse eisen die het onredelijk vindt. Israël heeft onder druk van de VS toegestemd tot een terugtrekking uit de Gazastrook zonder enige Palestijnse garantie of tegenprestatie, met als gevolg dat er nu dagelijks raketten op Sderot vallen.
Ik stel voor dat we in ieder geval consequent en eerlijk zijn, en van tweeën één kiezen:
1. Ofwel we vinden erkenning van Israël een voorwaarde voor onderhandelingen en het bereiken van vrede, en zullen Palestijnse organisaties die weigeren Israël te erkennen op geen enkele manier steunen. Het onderscheid tussen 'Israël erkennen' en 'Israël als Joodse staat erkennen' is hypocriet. Wat is de zin van erkenning als het niet gaat om het zelfbeschikkingsrecht van het Joodse volk? Erkenning van Israël als Joodse staat dus, voor mijn part met de toevoeging dat de rechten van etnische en religieuze minderheden dienen te worden eerbiedigd. Omgekeerd staat in de (voorlopige) Palestijnse grondwet expliciet dat Palestina Arabisch en islamitisch zal zijn:
CONSTITUTION OF THE STATE OF PALESTINE
Third Draft, 7 March 2003, revised in March 25,2003
www.jmcc.org/documents/palestineconstitution-eng.pdf
....
Article (5)
Arabic and Islam are the official Palestinian language and religion. Christianity and all other monotheistic religions shall be equally revered and respected. The Constitution guarantees equality in rights and duties to all citizens irrespective of their religious belief.
Het VN delingsplan uit 1947 spreekt ook expliciet van een Joodse en een Arabische staat. Dat is de essentie van deling en van twee staten: een staat voor de Joden en een staat voor de Palestijnen. In beide dienen minderheden te worden gerespecteerd, en persoonlijk zou ik het toejuichen als beide seculier zijn. Overigens is Israël redelijk seculier, en worden andere religies er met respect bejegend. Moslims hebben er meer rechten dan in de meeste Europese landen, zoals oproepen tot het gebed die in de ruime omtrek te horen zijn, geen problemen over islamitisch onderwijs, en ik geloof niet dat er veel discussies zijn over hoofddoekjes.
2. Het alternatief is om de hele voorwaarde van erkenning af te schaffen. Onder het mom: 'Israël is er, of je daar nou blij mee bent of niet' kan dan direct naar de concrete pijnpunten worden overgestapt, zoals grenzen, nederzettingen, Jeruzalem, veiligheid, en vluchtelingen. Om aan de angst van Israël tegemoet te komen dat de Palestijnen hun staat op de Westoever en Gazastrook gebruiken als opstap naar een staat in het hele gebied tussen de rivier en de zee, kan worden volstaan met de afspraak dat met de tekening van het vredesverdrag het conflict officieel als beëindigd wordt beschouwd, en geen van beide partijen nog claims heeft.
Het probleem van deze aanpak is dat je in feite toch met iemand die je wil vermoorden afspraken maakt over gezamenlijke bewoning van het huis. Met ieder een eigen sleutel en stevige muren, en duidelijke afspraken wie wanneer bij het gemeenschappelijke altaar mag bidden, maar toch. Er is een minimum aan vertrouwen nodig dat je elkaar allebei wilt laten leven, en als de kinderen per ongeluk eens op het territorium van de ander komen niet direct worden afgeknald. Er zijn reparaties te verrichten aan gemeenschappelijke muren of het altaar, en je moet erop kunnen vertrouwen dat de ander niet stiekem wat ‘vrienden’ uitnodigt, om jou vervolgens het huis uit te gooien. Persoonlijk zou ik erop staan dat we, voordat een en ander in werking treedt en ik een deel van het huis moet ontruimen en hem de sleutels overhandigen, een paar keer indringend met elkaar praten over zijn bijna 100-jarige strijd tegen mij en mijn familie. Ik zou uit zowel zijn woorden als daden het gevoel willen krijgen dat die strijd wat hem betreft verleden tijd is, en hij echt bereid is om het huis met mij te delen. Ik zal hem op mijn beurt het vertrouwen moeten geven dat ik hem in zijn deel ook echt met rust zal laten, en hem niet zal proberen te blijven overheersen. Ook zal ik geen groente en fruit uit zijn deel van de tuin meer pikken.
Iedere overeenkomst vergt een minimum aan vertrouwen, behalve wanneer een van beide partijen zo machtig is dat die de ander een dictaat op kan leggen. Het is waar dat sommige rechtse Zionisten het gebrek aan vertrouwen gebruiken als argument om nooit iets op te hoeven geven, maar negeren van het probleem is ook geen oplossing, en niet alles kan met ingebouwde veiligheidsgaranties en afschrikking worden opgelost. Vrede is een risico; zo doorgaan overigens ook.
'Maar erkent Israël de Palestijnen dan wel echt, waarom wordt van de zwakste partij zo'n vernederende erkenning geëist? Waarom moeten zij in het stof bijten?', wordt vaker gezegd.
Ten eerste ja, Israël moet de Palestijnen ook expliciet als volk met recht op zelfbeschikking erkennen. Ten tweede, het is Israël dat de meeste concessies moet doen, en land en nederzettingen moet opgeven. De Palestijnen moeten vooral dingen beloven of op papier opgeven, zoals het zogenaamde 'recht op terugkeer'.En ten derde neemt Israël, omringd door Arabische staten, een bijzonder kwetsbare positie in. 6,5 Miljoen Joden leven te midden van een paar honderd miljoen Arabieren. Arabieren die ontkennen dat de Joden een volk zijn, menen dat zij de Holocaust zelf over zich hebben afgeroepen, en parasieten zijn die uit zijn op wereldmacht. Dat staat bijna dagelijks in Arabische kranten en boeken en wordt steeds weer in moskeeën verkondigd. Als Israël een oorlog verliest, dan is het waarschijnlijk voor altijd verdwenen. De Arabische staten daarentegen hebben verschillende oorlogen tegen Israël verloren, en tegen elkaar, en ze zijn er allemaal nog. Bovendien, maar dit is uitdrukkelijk het laatste, niet het eerste, punt, hebben de Joden heel wat ervaring met anderen die hun wilden verdijven en vernietigen. Het begon al in de Oud-Testamentische tijd met Haman en de Perzen, de Assyriërs en Babyloniërs, daarna de Romeinen en de Kruisridders, de inquisitie en vele koningen en andere heersers die ze dwongen zich tot het christendom te bekeren, vervolgden en verjoegen, tot de pogroms onder de Tsaar van Rusland en culminerend in de Holocaust.
Dit alles is niet met een simpele verklaring te verhelpen, en de Arabische wereld zal oprecht zijn best moeten doen te laten zien dat men de Joden hun plekje in het Midden-Oosten gunt. Men kan niet verwachten dat Israël éérst de bezette gebieden ontruimt, Jeruzalem deelt en alle gevangenen vrijlaat, en dan komt er eventueel misschien ooit erkenning, maar niet per definitie als Joodse staat, en wie weet zijn er eerst nog weer andere obstakels die opgelost moeten worden. Een begin kan worden gemaakt met een duidelijke erkenning van Joodse nationale rechten in Israël, los van precieze grenzen. Het feit dat ook gematigde Palestijnen dit niet over hun lippen kunnen krijgen is veelzeggend.
Ratna Pelle
op Sunday, 18 November 07, schreef barbara wertwijn-keilson
Bedankt voor dit artikel.
|
IMO Blog Hoofdpagina
IMO Blog Archief
IMO Blog
A view from the Netherlands
by Ratna Pelle
My blogs in English language are posted at ZioNation
IMO Blog (Israël & Midden-Oosten) bevat mijn opinies over het Israëlisch-Palestijnse conflict, het Joodse recht op zelfbeschikking (ook bekend als Zionisme) en het Palestijnse recht op zelfbeschikking. Ik ben een academica uit Nederland. Ik ben actief geweest in diverse linkse bewegingen voor vrede, milieu en derde wereld. Ik ben noch Joods noch Palestijns noch Israëlisch noch Arabisch.
© Alle teksten op deze blogs zijn eigendom van de schrijver, en dienen niet zonder toestemming gekopieerd te worden naar andere websites.
IMO Blog contains my thoughts on the Israel - Palestine conflict, the Jewish right to self determination (aka Zionism) and the Palestinian right to self determination, and especially the involvement of Europe with the conflict in the light of it's own history. I am an academic from the Netherlands who has been active in several leftist movements for peace, environment and third world. I am neither Jewish nor Palestinian nor Israeli nor Arab.
© All blogs posted here are copyright by the author, and should not be copied without permission.
BLOG ROLL:
* Ratna.NL - Over Israël en de Palestijnen
* Israel & Palestijnen Nieuws Blog
* Dutchblog Israel (NL/EN)
* Israel in de Media (NL)
* Ratna's Review on Israel, Zionism and Peace
* ZioNation - Progressive Zionism & Israel Web Log
* Zionism and Israel News Archives
* Israel: Like this, as if
* Middle East Analysis
* MidEastWeb Log on Middle East peace
* Blue Truth
* Christians Standing With Israel
* Christians Standing With Israel - Blog
* Daniels Counter
* Dry Bones cartoons
* FresnoZionism.org
* The IgNoble Experiment
* IreneLancaster's Diary (on Aliyah, Judaism, Zionism and Politics)
* Jeff Weintraub, Commentaries and Controversies
* Jewish State
* A Liberal Defence of Israel
* Liberty & Justice
* Meretz USA Weblog
* Normblog
* Octogenarian
* Point of no return (Middle East's forgotten Jewish refugees)
* Realistic Dove
* Sanda & Israel
* Shimon Z. Klein on the Israeli-Palestinian Conflict
* Simply Jews
* Something Something
* Unplugged Mike
WEBSITES ISRAEL:
* CiJo - CIDI jongeren (NL)
* CIDI (NL)
* Engage
* Israel Facts (NL)
* Israël-Informatie linkpagina (NL/EN)
* Israël-Palestina Info (NL/EN)
* Likoed Nederland
* MidEastWeb - Middle East News/Views
* The New Zionist
* Maurice Ostroff (countering bias against Israel)
* Peace With Realism
* VECIP - Vrije Encyclopedie Conflict Israël-Palestina (NL)
* Etsel over Jodendom & Israël (NL)
* Zionism & Israel
* Zionism-Israel Pages
* Zionism On the Web
DIVERSE ONDERWERPEN:
* Brassé Sittard - Van linkse politiek tot Joodse genealogie
* Sittard Web Log - "politieke, sociale en groene berichten"
* The Euston Manifesto
* Keesjemaduraatje (NL)
* Verbal Jam (NL)
* SEO - Search Engine Optimization
 RSS V 1.0
RSS V 2.0
|
