IMO Blog - Israel & Midden-Oosten

IMO Blog, 2007

Af en toe wil je wel eens uit de veilige omgeving van je eigen blog treden en ergens anders je stem laten horen. Bij Anja Meulenbelt moet je altijd erg oppassen, want alles wat niet in haar kraam past haalt ze weg, ook als er niks beledigends of grofs in staat. Dat legde ze niet lang geleden nog uit in een discussie op de radio over internetcensuur en hoe het 'netjes te houden'. SP praktijken, zullen we maar zeggen.

Een paar dagen geleden kwam ik een oproep tot een totale boycot van Israëlische producten tegen op Indymedia België, inclusief een 'geschiedenis' van het conflict waarin de Arabieren engeltjes waren en de Zionisten ze tot de laatste man toe hebben afgeslacht of dit op zijn minst hebben geprobeerd (het vreemde bij dit soort 'etnische zuiveringen' theorieën is, dat in tegenstelling tot alle andere landen die van dit soort praktijken worden beschuldigd, de betroffen bevolking in Palestina/Israël nog nooit zo snel is gegroeid als in de afgelopen eeuw). Een dappere christen-Zionist maakte ze uit voor antisemieten, dus ik dacht, dan zullen ze mijn reactie ook wel laten staan.

Ik schreef het bekende verhaal van de Arabische opstanden en de etnische zuivering van Hebron en Oost Jeruzalem, het recht van de Joden op zelfbeschikking en de hypocrisie om een nationale beweging totaal te omarmen en de andere te verketteren. Ik haalde natuurlijk de moefti van Jeruzalem erbij, en omdat de Belgische pseudo-linkse schrijver en antisemiet Lucas Catherine (die nazi bronnen voor zijn boeken over Palestina heeft gebruikt) als betrouwbare bron werd aanbevolen, stuurde ik ook een artikel mee van wijlen Martin van Amerongen, progressief schrijver en voormalig hoofdredacteur van het linkse blad De Groene Amsterdammer. De volgende dag waren al mijn reacties verdwenen, met het volgende commentaar:

"Naarmate online discussies langer worden, nadert de waarschijnlijkheid van een vergelijking met de nazi's of Hitler tot één." Zo stelt de wet van Godwin. Hier circuleerde het scheldwoord nazi al bij de eerste commentaren. Progressieve auteurs nazi's noemen, is negationistisch. Denk daar maar eens over na.
Alle commentaren die zich bezondigen aan dergelijk plat gescheld, worden consequent verborgen.

Het was uiteraard geen enkel probleem dat meerdere mensen de Zionisten met de nazi's hadden vergeleken, en beweerden dat zij een etnisch zuivere Joodse staat in Palestina wilden creëren. Het is ook geen probleem om een auteur die nazi bronnen gebruikt voor zijn boeken als een betrouwbare bron aan te bevelen. Het is geen probleem de meest walgelijke leugens over Israël te verspreiden, en op te roepen tot de vernietiging van een natiestaat waar het langst vervolgde volk eindelijk vrij is. Dat alles valt onder het 'progressieve' beleid van Indymedia.

Ik stuurde mijn reacties nog eens in, nadat ik ze wat had afgezwakt, en Martin van Amerongen liet ik maar. Ik ben een optimist, en dacht dat men de redelijkheid zou inzien van mijn verzoek ze nu te laten staan. Bovendien heb ik op een of andere manier het idee dat Indymedia voor vrijheid van meningsuiting staat, dat men zich zelf juist afzet tegen de gerenommeerde journalistiek waar je als gewone burger niet tussen komt, en die wel onze beeldvorming over allerlei zaken bepaalt. Dat Indymedia staat voor vrij en onafhankelijk denken, je niet in een hokje laten duwen en je niet de mond laten snoeren. Dat men geen plat gescheld wil en beledigingen vind ik reëel, maar dit is regelrechte censuur. De tweede verwijdering werd als volgt gemotiveerd:

Heel vlammend inderdaad. Maar een beetje overdreven ook. Wat is de zin van deze discussie? Als moderatoren hebben wij de ondankbare taak om het netjes te houden. Dit is immers geen schietkraam of een internetforum. De commentaarfunctie dient idealiter om artikels te vervolledigen of om foute informatie te corrigeren.
Maar al van bij de eerste commentaren noemen beide partijen elkaar extreemrechts/nazi's/fascisten... Tja. En laat het ook duidelijk zijn. Indymedia.be is geen geslachtsloos medium. Wij kiezen de kant van progressieve sociale bewegingen. Voor zionisme is er inderdaad geen plaats, net evenmin als voor antisemitisme of racisme. Met censuur heeft dat niets te maken. Wel met redactionele keuzes.

Wat ik deed was bij uitstek het corrigeren van foute informatie. En die eerste commentaren waren niet van mij. Als hij daar een probleem mee had, had hij ze weg kunnen halen, maar dan wel van beide kanten. Buiten de twee initiële commentaren van de christen-Zionist zijn uiteindelijk alle commentaren verwijderd die het voor Israël opnamen, waardoor een groepje antizionisten overblijft die schijnbaar tegen geesten praten, en eindigen in wat onderling geneuzel over klachten en dreigementen die ze in het verleden hebben gekregen en de werkwijze van de Zionistische lobby.

En sinds wanneer is het nazisme een progressieve sociale beweging? Sorry, laat ik het netjes houden: Sinds wanneer is Arabisch nationalisme een progressieve sociale beweging? Er zijn zeker progressieve elementen, maar voor een groot deel is zij islamitisch gefundeerd of op zijn minst geïnspireerd, zijn andere bevolkingsgroepen en religies, vrouwen en homo's niet gelijkwaardig en is er weinig ruimte voor individuele vrijheid.

Het Zionisme daarentegen was, zeker aanvankelijk, een progressieve bevrijdingsbeweging van een gedurende millennia vervolgd volk dat eindelijk vrij wilde zijn, zijn eigen keuzes maken en zijn eigen voedsel verbouwen en met hun eigen handen een gemeenschap opbouwen. Veel zionisten van het eerste uur waren socialistisch georiënteerd, zij droomde van de vrijheid die eigen arbeid zou geven, wilden met de Arabieren samenwerken en bouwden de meest succesvolle communes op: de Kibboetsen.

Zoals bij iedere vorm van nationalisme, ligt fanatisme op de loer, en zijn sommigen de militaire successen naar het hoofd gestegen. De kolonisten hebben zich het imago van de ware Zionisten aangemeten, die verder gaan waar de pioniers van het eerste uur zijn opgehouden: de Groene Lijn. In de media wordt het begrip 'Zionist' veelvuldig gelijkgesteld met 'kolonist'. Vergeten wordt dat ook Yossi Beilin van het Geneefse Akkoord en de linkse Meretz partij, Amos Oz, Gershon Baskin van het Palestijns-Israëlische samenwerkingsverband IPCRI en vele andere linkse Israëli's zichzelf ook Zionisten noemen. Ami Isseroff, een linkse Zionist, legt de oorzaak hiervan ook bij de Zionisten (zowel de linkse als de rechtse) zelf:

The tragedy of the Zionist right is that they sold the Zionist revolution for some real estate in the West Bank, and allowed Zionism to be subverted by the ever-present danger of religious fanaticism -- a problem recognized by the earliest Zionists. In so doing, they opened the way for the decent of the Jewish national liberation movement into religion and barbarism.

The reaction of the Israeli left, who saw this danger, was no less tragic. They threw out the baby with the bathwater. Some time after 1967, our leaders shed the mantle of national leadership. "Zionism" became a dirty word. They allowed Ariel Sharon to adopt for the right, the slogan of "National Camp." In English it sounds bad - it is clearly the "nationalistic camp." In Hebrew it sounds good, "Mahane Leumi" as in "Bayit Leumi" - national home.

A large part of the Israel left became ashamed of that word, "Leumi." They became obsessed with eliminating the occupation - at all costs. That was more important than peace, more important than Zionism, more important than the rights of our people. Those who abrogated the leadership of the Zionist national revival, lost the right to lead the state of Israel.

Deze mensen zijn een dankbare inspiratiebron voor antizionisten buiten Israël. Mensen als Ilan Pappe, Uri Avnery en Amira Hass worden gevierd onder de vredes- en - en derde wereldbeweging hier, zij worden uitgenodigd om lezingen te geven en hun artikelen worden vertaald en hun boeken besproken. Zij geven legitimiteit aan mensen die vinden dat Israël ten koste van de Arabieren is gesticht, dat Israël een Apartheidsstaat is en daarom geboycot moet worden, dat Israël eigenlijk geen bestaansrecht heeft en een Joodse staat per definitie racistisch is - in tegenstelling tot al die andere natie-staten, waaronder 21 Arabische, waar minderheden veel minder rechten hebben dan in Israël. Wat linkse (en rechtse) Israëli's zeggen en doen mag echter nooit een rechtvaardiging zijn voor het meten met twee maten, voor het ontkennen van zelfbeschikking voor een volk dat het zo lang - en tegen zo'n hoge prijs - zonder eigen staat heeft moeten stellen.

We mogen het a-woord niet gebruiken, want daarmee zouden critici van Israël onterecht de mond worden gesnoerd. Het is het belangrijkste verweer geworden van antizionisten: Israël is boven kritiek verheven, en misbruikt de Holocaust om zich niet voor haar misdaden te hoeven verantwoorden. En al wie dat aan durft te kaarten wordt voor antisemiet uitgemaakt. Mensen als Van Agt en Gretta Duisenberg worden door velen als helden gezien, die de machtige Joodse lobby trotseerden en dit taboe doorbraken. Een taboe dat inmiddels ontelbare keren is doorbroken, en omdat kritiek op Israël inmiddels zo normaal is, gaat men zich steeds extremer uiten, en worden niet zelden de oorlog en de nazi's erbij gehaald. Ondertussen is de vraag wel degelijk legitiem waar kritiek op Israël overgaat in het zwartmaken van een land en volk, en aanzet tot haat tegen dit volk. Israël staat niet los van het Joodse volk, en is - voor een deel - het product van antisemitisme.

De Joods-nationale beweging beschuldigen van nazi-praktijken, en hun medeverantwoordelijk stellen voor de genocide van de nazi's is walgelijk en wel degelijk een vorm van antisemitisme. Van sommige opmerkingen en commentaren onder artikelen over Israël wordt ik werkelijk onpasselijk, en dat geldt helaas niet alleen voor Stormfront en Indymedia. Het is een illusie te menen dat antisemitisme na al die eeuwen opeens nauwelijks nog voor zou komen, maar toch kreeg Elma Drayer heel wat over zich heen toen ze in Trouw aandacht vroeg voor het meest recente CIDI rapport hierover. 'Het CIDI is een onbetrouwbare Joodse lobbyclub dus het zal wel weer zwaar overdreven zijn', was nog een van de vriendelijkere reacties. Het zijn niet de Zionisten die een open discussie de kop in drukken, maar juist de antizionisten die zich als het eeuwige slachtoffer van de Zionistische lobby voordoen.

Hieronder mijn commentaren die ik naar Indymedia had gestuurd. Oordeel zelf of dit 'plat gescheld' is.

Ratna Pelle

- - - - - - - - - - - - - - - - -

Dit artikel van Jan Dreezen geeft wel een erg raar, verwrongen beeld van de geschiedenis. Zomaar opeens begonnen de gemene Zionisten de onschuldige Palestijnen te verdrijven en uit te moorden. De realiteit is een ietsje anders:

In 1947 nam de VN een plan aan om Palestina in een ongeveer even grote Joodse en Arabische staat te delen. Dit delingsplan werd door de Zionisten aanvaard en door de Arabieren verworpen. De Arabieren dreigden al voor de stemming in de VN met oorlog als het plan zou worden aangenomen, en daags erna begonnen Arabische Palestijnen met overvallen op Joodse gemeenschappen en konvooien en blokkeerden Joods Jeruzalem, een blokkade die bijna een half jaar stand zou houden. De Moefti van Jeruzalem, een nazi-collaborateur die voor het Neurenberg tribunaal was gevlucht, had tegen de Britse machthebbers gezegd dat hij Hitlers oplossing van het Jodenprobleem ook in Palestina wilde toepassen, en voerde een eigen legertje aan.

Je kunt natuurlijk van mening zijn dat Israël helemaal geen bestaansrecht had en dus niet gesticht had mogen worden, maar wees dan zo eerlijk dit in het artikel te vermelden, en ook de consequenties te aanvaarden: namelijk dat de Joden in de Arabische landen en in Palestina (dat nooit een Arabische staat is geweest maar onder het Ottomaanse rijk viel en daarna onder het Britse mandaat) een ondergeschikte positie hadden, de zogenaamde dhimmi status. Als een van de oudste volken ter wereld zouden zij geen recht hebben op zelfbeschikking, en overal afhankelijk zijn van de goodwill van de machthebbers.

Als je vindt dat Israël wel bestaansrecht heeft, dan heeft het ook het recht zich tegen vijanden te verdedigen die op haar vernietiging uit zijn. Al voor de onafhankelijkheidsoorlog c.q. nakba hadden de Arabieren in Palestina Joodse gemeenschappen aangevallen en bijvoorbeeld Hebron etnisch gezuiverd van Joden in 1929. Dit rechtvaardigt niet wat de kolonisten daar nu doen, en ook niet alles wat het leger doet, maar het maakt wel duidelijk dat oorzaak en gevolg andersom liggen: Arabisch geweld was er ver voor de bezetting en voor de stichting van Israël, en dit kan dus niet als 'legitiem verzet' worden gezien. De Palestijnen die aanslagen (proberen te) plegen en raketten afvuren willen helemaal geen vrede. Dankzij de muur (die ik ook verschrikkelijk vind), de checkpoints en dergelijke worden wel wekelijks aanslagen verijdeld. Het is naïef te denken dat de Palestijnse extremisten hier vanzelf mee ophouden als zij een staat zouden krijgen op de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook., integendeel.

- - - - - - - - - - - - - - - - -

In reactie op MM (en sommige anderen)
De ideologie van het Zionisme is niet een zuiver Joodse staat te creëren en alle niet-Joden uit te moorden, maar dat Joden een volk zijn met recht op zelfbeschikking in hun historische thuisland, Israël. Veel Zionisten waren socialistisch geïnspireerd en waren voor gelijkheid van Joden en Arabieren in Palestina. Zij waren niet uit op etnische zuivering, maar verdedigden zich na veelvuldige aanvallen van Arabische strijders. Overigens woonden er al eeuwen Joden in Palestina, en hadden er nog veel meer gewoond als er niet allerlei restricties waren op bijvoorbeeld landaankopen en uitoefening van beroepen. Die hele idee dat de Joden allemaal uit Europa kwamen om eventjes Palestina te zuiveren voordat zij daar hun fascistoïde staat konden opbouwen zijn absurd, en het is diep triest dat dergelijke ideeën onder 'links' zo populair zijn. Waarom is het zo moeilijk naast Palestijnse rechten, ook de nationale rechten van het Joodse volk te erkennen, en de Joden ook een plekje onder de zon te gunnen? Het zwart maken van de nationale beweging van een volk, en ze beschuldigen van de ergste misdaden en vergelijken met de nazi's, vind ik zeer verdacht ruiken, maar het is hier uiteraard taboe om het a-woord te gebruiken. Wat betreft die zogenaamde samenwerking van de Zionisten en de nazi's: door het zogenaamde Haavara akkoord konden ca. 60.000 Joden uit nazi-Duitsland naar Palestina wegkomen in ruil voor hun bezit. In tegenstelling tot dit akkoord, was de samenwerking tussen Palestijnse leiders en de nazi's ideologisch van aard, en de Arabische opstand van 1936-1939 werd hoogstwaarschijnlijk door Italië gefinancierd. Er was in de Arabische wereld sowieso veel steun voor de nazi's.

Als de Zionisten Palestina wilden zuiveren van de Arabieren, hebben zij jammerlijk gefaald: de Arabische bevolking is vanaf de eeuwwisseling tot nu toe enorm gestegen. Tussen 1900 en 1948 verdubbelde de Arabische bevolking niet alleen, maar nam de levensstandaard ook enorm toe.
Wat betreft etnische zuiveringen in 'het Arabische deel' van Palestina: Jordanië veroverde de Westelijke Jordaanoever en heeft Oost Jeruzalem van de Joden gezuiverd en 56 van de 57 synagoges vernield. Als zij hadden gewild, hadden zij hier toen een Palestijnse staat kunnen stichten.

Reacties: 3 Opmerkingen

op Wednesday, 28 November 07, schreef barbara wertwijn-keilson

Mieters artikel. De Nazi archieven zijn nu vrijgegeven. Ben heel benieuwd naar berichtgeving hierover. Bij een Hannie Schaft herdenking was de nieuwe voorzitter van het Auschwitz Comite aanwezig. Zijn familie is van Sinti afkomst. Over het moslim SS leger, dat naast Serven, Joden, Roma ook vele Sinti vermoordde werd/kon/mocht niet gesproken (worden).Misschien verandert dat nu.

op Wednesday, 28 November 07, schreef Edward

Jammer dat het antizionisme voornamelijk iets is wat bij linkse mensen/partijen voorkomt. Zelf ben ik erg voor een rechtvaardige inkomstenverdeling, maar loop altijd tegen hun erg vergaande Israëlkritiek aan. Het breidt zich op het politieke spectrum ook uit richting rechts/en christelijk; Pechtold (5-5-2006 debat met Abu Jahjah), Donner(bewondert Jahjah) PKN (interne spanningen over houding t.o.v. Israël).
Ik voel me, in mijn politieke voorkeur, steeds meer als de tandpasta in een tube die van links af wordt opgerold. Ik kan maar één kant op, naar rechts.

op Friday, 5 September 08, schreef Filantroop

Dat een open discussie over het recht op zelfverdediging van Israël door de anti-Israëlisten meteen gebruikt wordt met de veronderstelling dat ze wel weer van antisemitisme beticht zullen worden, moet zo ongeveer begonnen zijn met het voorwoord van de inmiddels overleden SP-coryfee, Karel Glastra van Loon in “De schaduw van de ster”, waarin Peter Edel vooral de suggestie wekt dat de Joden de shoah zelf uitgelokt hebben:

,,Je hoeft niet over profetische gaven te beschikken om te kunnen voorspellen dat de auteur, Peter Edel, zal worden beschuldigd van antisemitisme''

Maar is het werkelijk zo bizar dat er sprake is van een antisemitisme dat zich binnen linkse kringen heeft weten te ontwikkelen, maar dat zich door een mimicry van compassie met de lijdende medemens tracht te verhullen?
Voor dat linkse antisemitisme was een modus nodig om het voor algemeen gebruik beschikbaar te maken, maar het toch te camoufleren. Die vondst heet Israël. De sublimering bij uitstek voor antisemieten om zich veilig te nestelen tussen volk dat zich écht bezorgd maakt over mensenrechten, en zich niet slechts selectief beperkt tot één land dat mensenrechten schendt.
Maar toch, ondanks de camouflage zijn ze er gemakkelijk uit te vissen, want ze clusteren als het over Israël gaat, maar tonen geen enkele belangstelling voor conflicten die aanzienlijk meer slachtoffers eisen.
Daarom zul je de linkse medemens meteen op de kast jagen als je ze verwijt over Darfur te zwijgen. Darfur is namelijk indicerend over wie oprecht bezorgd is over het schenden van mensenrechten.
Op het weblog van Anja Meulenbelt is het woord “Darfur” als een pestepidemie, en elders in linkse contreien wordt dat dan ook gemeden als de pest.
Waarom de ambassade van Soedan nooit een stoet linksen voor de deur gehad heeft maar de Israëlische ambassade plenty, zal Anja Meulenbelt dan ook nooit kunnen uitleggen.

De nazi censuur van Indymedia