IMO Blog - Israel & Midden-Oosten

IMO Blog, 16.07.2007

Weblog Anja Meulenbelt, vrijdag 14 december 2007:

... Zo kregen we vanochtend weer een groot artikel in de Volkskrant van Ratna Pelle, die het vaste repertoire aan blaming the victim (het is allemaal de schuld van de Palestijnen zelf) weer afwerkt.

(http://anjameulenbelt.sp.nl/weblog/2007/12/14/van-agts-website-2/)

Aldus Anja. Waar het woordje 'weer' vandaan komt, vroeg ik me af. Ja, ik heb ook al eens in Trouw gestaan, en iedere pro-Israëlische reactie is er natuurlijk een teveel. Het is een schande dat kranten dat soort leugens nog durven te plaatsen, en dat mensen ze nog durven te uiten. Een van haar fans schreef letterlijk dat ik wel veel lef moet hebben om nog steeds met deze valse argumenten aan te komen.

Stuk voor stuk loopt ze de punten in mijn artikel na, en ze doet daarbij geen enkele moeite om genuanceerd te zijn of argumenten voor haar stellingen aan te dragen. Ze heeft immers toch gelijk, dat weet iedereen toch?

De 'Arabieren hadden al met oorlog gedreigd', zij begonnen met aanvallen op joodse gemeenschappen, en zij vielen de staat Israel binnen nadat die was uitgeroepen. Geen woord, uiteraard, over het historisch allang aangetoonde feit dat de zionistische troepen al bezig waren met het met geweld op de vlucht drijven van duizenden Palestijnen nog voor het uitroepen van de staat. Pelle herhaalt de geijkte leugen nog eens: de vlucht van de Palestijnen was geen vooropgezet plan maar een gevolg van de oorlog die ze zelf waren begonnen. En ze vluchtten omdat de Arabische leiders hen daartoe opriepen. Dat is allang weerlegd door o.a. Morris en Pappé, kan Pelle niet schelen.

Beste mevrouw Meulenbelt, ik maak duidelijk onderscheid tussen de burgeroorlog begonnen door de Arabieren in Palestina (niet te verwarren met de Joden, die zich – in tegenstelling tot de Arabieren - Palestijnen noemden tot Israëls onafhankelijkheid) direct nadat het VN delingsplan was aangenomen, en de inval van de Arabische staten na de uitroeping van Israëls onafhankelijkheid. De eerste maanden van de burgeroorlog waren de Zionisten in het defensief, en waren 100.000 Joden in Jeruzalem afgesloten van de rest van het land, werden konvooien overvallen en Joodse gemeenschappen aangevallen. De ommekeer kwam in maart 1948, en heeft mede geleid tot de uitroeping van de staat. De Arabieren in Palestina vluchtten om verschillende redenen, waarvan de oproep van Arabische leiders er één was. Dit erkent ook de door jou aangehaalde Morris. Ik ontken niet dat er slachtingen hebben plaatsgevonden zoals in Deir Yassin, maar jij ontkent wel dat er van Arabische zijde ook slachtingen plaatsvonden, en dat het doel van de Arabieren in Palestina was om de Joden te verdrijven. Dat is allang beschreven door onder andere Benny Morris. Kan Meulenbelt niet schelen.

Overigens heeft Morris Pappe fel aangevallen op zowel methode als inhoud van zijn werk, en zich duidelijk ervan gedistantieerd. Toch claimen mensen als Meulenbelt en Van Agt dat zij tot dezelfde conclusies zijn gekomen, en dus ook 'Zionisten' toegeven dat er sprake was van etnische zuiveringen.

Morris zegt in een bespreking van zijn boek A History of Modern Palestine: One Land, Two Peoples onder andere over Pappe:

In Pappe's account, there is no faulting the Palestinians for regularly assaulting the Zionist enterprise--in 1920, 1921, 1929, 1936-39, 1947-48, the late 1960s and early 1970s, 1987, and 2000--as there can be no criticizing them for rejecting the various compromises offered by the British, the Americans, the Jews, and the world community in 1937, 1947, 1977- 1978, and 2000. The Palestinians are forever victims, the Zionists are forever "brutal colonizers." To his credit, Pappe wears his heart on his sleeve. There is no dissembling here. He even tells us in his acknowledgments--as if he cannot wait to inform his readers of his loyalties-- that while his "native tongue is Hebrew," "today [he] converses more and more in Arabic," and his "love of the country [Palestine]" is matched only by his "dislike of the state [Israel]." ...

The multiplicity of mistakes on each page is a product of both Pappe's historical methodology and his political proclivities. He seems to admit as much when he writes early on that

"my [pro-Palestinian] bias is apparent despite the desire of my peers that I stick to facts and the 'truth' when reconstructing past realities. I view any such construction as vain and presumptuous. This book is written by one who admits compassion for the colonized not the colonizer; who sympathizes with the occupied not the occupiers; and sides with the workers not the bosses. He feels for women in distress, and has little admiration for men in command.... Mine is a subjective approach...."

For those enamored with subjectivity and in thrall to historical relativism, a fact is not a fact and accuracy is unattainable. Why grope for the truth? Narrativity is all. So no reader should be surprised to discover that....

Hierop volgt een lange lijst van onjuistheden. Morris concludeert dan ook:

This truly is an appalling book. Anyone interested in the real history of Palestine/Israel and the Palestinian-Israeli conflict would do well to run vigorously in the opposite direction.

Er is overvloedig bewijs van Arabische Palestijnen die door Arabische leiders werden opgeroepen om te vluchten, en van vluchtelingen die dit als reden van hun vertrek erkennen, vaak met een bittere ondertoon. Een paar voorbeelden:

Nimr el Hawari, leider van de Palestijns-Arabische Jeugd Organisatie, citeerde in zijn boek Sir Am Nakbah de Irakese premier Nuri Said: "We zullen het land met onze kanonnen verpletteren en alle plaatsen waar de Joden dekking zoeken vernietigen. De Arabieren moeten hun vrouwen en kinderen naar veilige gebieden brengen tot de strijd geluwd is."

Benny Morris schreef in Righteous Victims: "In sommige gebieden gaven Arabische commandanten het bevel aan de dorpelingen om te evacueren om de grond vrij te maken voor militaire doelen of om overgave te voorkomen. Meer dan een half dozijn dorpen ... werden ontruimd ten gevolge hiervan. Elders, in Oost-Jeruzalem en in veel dorpen in het land, bevalen de commandanten om vrouwen, ouderen en kinderen weg te sturen ..."

Vervolgens, aldus Meulenbelt, kom ik 'nog even langs met de moefti van Jeruzalem, Haj Amin Al Hoesseini, die tijdens de oorlog tevergeefs geprobeerd heeft om hulp te krijgen bij de nazi's. Hij kreeg geen voet aan de grond, maar dat zal de Israël-apologeten er niet van weerhouden om zijn rol flink uit te vergroten. Boodschap: de Palestijnen collaboreerden met de nazi's.'

Nee, boodschap: de Palestijnen waren uit op vernietiging van de Joodse gemeenschap, zoals de moefti letterlijk zei tegen de Britten. Dat hij geen steun zou krijgen van de nazi's doet niks af aan zijn ideeën, en zijn pogingen die in de praktijk te brengen. Bovendien heeft hij tijdens de oorlog propaganda gemaakt voor de nazi's, in Irak een pro-nazi coup geleid, en in Joegoslavië moslims voor de SS gerekruteerd, dus er was wel degelijk sprake van samenwerking. Ook heeft hij verschillende landen ertoe gebracht geen Joodse vluchtelingen uit door de nazi's bezette landen op te nemen. Ik heb zijn rol bepaald niet uitvergroot, want dit en andere zaken heb ik in mijn artikel niet vermeld.

Beste Anja, wees nou eens eerlijk: wat vind jij er nou van dat een van de belangrijkste Palestijnse leiders toendertijd zulke dingen deed en zei? Dan kun je toch niet volhouden dat de Palestijnen slechts zielige slachtoffers zijn en geen enkele verantwoordelijkheid hadden voor wat hen overkwam?

Meulenbelt heeft nog een paar stokpaardjes klaar:

Je kunt niet verwachten dat de Palestijnen passief toezien hoe "een vreemde mogendheid het grootste deel van hun land, waaronder het dichtst bewoonde en vruchtbaarste deel aan uit Europa gearriveerde kolonisten weg wilde geven"

Het spijt me, maar het was niet hun land. Het was land waarop ze leefden, waarop Joden leefden en ook Christenen. De Arabieren hebben bijna overal waar ze de meerderheid waren zelfbeschikking gekregen, ondanks het feit dat daar ook andere volken leefden. Daar heb ik Meulenbelt of Van Agt nog nooit over horen klagen. Overigens hebben de Joden geen gebied 'gekregen' waar de Arabieren in de meerderheid waren, want in het delingsplan was ervoor gezorgd dat beide volken in hun eigen staat de meerderheid zouden vormen. Ze hebben het land sowieso niet gekregen, want de grond bleef gewoon in handen van wie het bezat en ze hebben het gebied ook zelf moeten verdedigen. En sinds wanneer is de Verenigde Naties een 'vreemde mogendheid'? De VN is toch heilig voor apologeten van de Palestijnen? Waarom dan niet de delingsresolutie, gebaseerd op het zelfbeschikkingsrecht van volken zoals verankerd in internationaal recht, en op het feit dat beide niet in één staat konden samenleven, geaccepteerd? Hoe ongeloofwaardig kun je jezelf maken?

Meulenbelt beweert dat het recht op terugkeer van meer dan vier miljoen vluchtelingen (vooral nakomelingen) 'onvervreemdbaar is verankerd in het internationaal recht'. Bovendien vindt ze het niet rechtvaardig dat Joden vrijelijk naar Israël kunnen emigreren maar Palestijnen niet.
Ze ziet blijkbaar over het hoofd dat resoluties van de Algemene Vergadering geen internationaal recht zijn. Resolutie 194, die veelal wordt aangehaald om dit recht te onderbouwen, is door de Arabische staten afgewezen. Deze spreekt bovendien niet van een recht, laat staan een onvervreemdbaar recht, maar doet slechts aanbevelingen. Een van de vele aanbevelingen in deze resolutie is dat Israël 'de vluchtelingen die in vrede met hun buren willen leven' binnenlaat.

Ieder land, ook Israël, heeft het recht zelf te bepalen wie het onder welke voorwaarden binnenlaat. Wij gaven Surinamers direct staatsburgerschap maar Brazilianen niet. Leden van de EU kunnen vrij reizen en zich vrij vestigen maar woon je in de Oekraïne dan moet je aan allerlei strenge voorwaarden voldoen om je bij je Nederlandse geliefde te kunnen voegen. Dat is misschien onrechtvaardig, en in een ideale wereld zou iedereen zich overal vrijelijk kunnen vestigen, maar in een wereld gebaseerd op natiestaten is dat simpelweg niet reëel. Dat weet Meulenbelt ook wel, want ze is nog geen beweging gestart met Van Agt voor vrije vestiging van iedereen en overal. Dus dit argument is een beetje selectief. Hetzelfde geldt voor haar bewering dat Israël zich afficheert als de enige democratie van het Midden-Oosten, maar wel onderscheid maakt op grond van etniciteit en religie. Dit doet ieder land in een bepaalde mate, al zou dat eigenlijk niet mogen, en er zijn allerlei verdragen die de rechten van minderheden garanderen. Ook in Israël zijn Arabieren voor de wet gelijk, en hebben zij recht op gelijke behandeling, maar de praktijk is vaak anders. Overigens dragen de Israëlische Arabieren daar zelf ook aan bij, door zich van Israël af te wenden en soms openlijk met haar vijanden te sympathiseren.

En dan het sluitstuk: als de Joden zo'n sterke band met het land hadden, waarom zijn ze er dan niet eerder gaan wonen? Vraagt Meulenbelt zich hardop af. Hebben de Palestijnen die er vele generaties hebben gewoond, niet meer recht op het land dan de Joden die zich beroepen op een ver verleden?
Beste Anja, je hebt waarschijnlijk wel eens van antisemitisme gehoord. Dat kwam niet alleen voor onder boosaardige nazi's, maar was een algemeen verschijnsel in ons christelijke Europa en in mindere mate ook in de Arabische wereld, gedurende twee millennia. Verschillende Middellandse Zee staten verboden Joden om via hun havens naar Palestina te trekken. Joden die toch met succes immigreerden, hadden weinig kans om te overleven zonder recht op landbezit en de stichting van eigen gemeenschappen. Het land was grotendeels verlaten en niet erg vruchtbaar, dus het was sowieso niet makkelijk daar zonder steun van buiten in leven te blijven. Desondanks zijn er altijd wel groepjes Joden geweest die het er toch op hebben gewaagd, en in verschillende steden zijn er dan ook eeuwenoude Joodse gemeenschappen.

De Palestijnen die er in 1948 woonden zijn ook gedeeltelijk immigranten, want de werkgelegenheid die de Britten en Zionisten hadden gecreëerd trok veel Arabieren uit omliggende landen. Als er nauwelijks immigranten waren, waarom heeft de UNRWA dan bepaald dat iedere Palestijn die minimaal 2 jaar in het gebied woonde dat later Israël werd, voor de vluchtelingenstatus in aanmerking kwam?

Overigens ontken ik niet dat de Palestijnen ook rechten hebben in Palestina. Het is vooral lastig dat zij geen Joodse rechten erkennen en het land niet willen delen. De onvoorwaardelijke Westerse steun die Meulenbelt, Van Agt, Van Doorn, Marcel van Dam, Van Bommel, Farah Karimi, Van den Broek, Harry de Winter, Gretta Duisenberg, het UCP, en vele anderen (Meulenbelt vroeg ernaar wie nou toch de Palestijnen steunen) uitspreken voor de Palestijnen helpt hun bepaald niet een compromis te accepteren. Maar een compromis is ook niet het doel van deze mensen, het gaat immers om 'onvervreemdbare rechten' en 'peace with justice'. Net zo onvervreemdbaar als het recht van de Joden op Judea en Samaria volgens de kolonisten. En zolang beide partijen aan dergelijke posities vasthouden komt er dus nooit vrede.

De zelfgenoegzaamheid van Meulenbelt en Van Agt spat ervan af. Van Agt zegt op zijn website zich diep te schamen voor ons Midden-Oosten beleid. Hij schaamt zich blijkbaar niet voor de werkelijke genocides in Soedan en Rwanda, waar in termen van honderdduizenden in plaats van duizenden doden gesproken moet worden, en waar inderdaad hele dorpen worden platgebrand, de mannen met machetes bewerkt en de vrouwen verkracht. Ik weet het, je mag het ene onrecht niet tegen het andere wegstrepen, maar het geweld van geen enkel ander land roept zoveel verontwaardiging op bij weldenkende leiders van de linkse of de katholieke kerk als Israël, en dat is op zijn minst een beetje vreemd.

Meulenbelt wijst iemand die het waagt haar tegen te spreken als volgt terecht:

En jij hebt gewoon, en aantoonbaar ongelijk, en je verdedigt iets dat niet meer te verdedigen valt, zonder je medeplichtig te maken aan een gigantisch onrecht.

Maar laten we eerlijk zijn: ook in mij schuilt een moralist. Van Agt, Meulenbelt en al die andere hoeders van onze moraal houden dit conflict mede in stand door de extremisten aan een kant te steunen en door iedere poging tot vrede bij voorbaat als een Zionistisch complot af te doen. Zoals Israël Amerikaanse Joden die eisen dat het nooit een centimeter van 'Eretz Israel' opgeeft kan missen als kiespijn, zo dragen onze advocaten voor de Palestijnse zaak bij aan verdere polarisatie en mogelijk een verharding van het Nederlandse of Europese standpunt, en daarmee van de Palestijnse positie. Bevestiging van hun slachtofferrol helpt de Palestijnen niet vooruit.

Ratna Pelle

Reacties: 3 Opmerkingen

op Tuesday, 18 December 07, schreef NewMikey

Fijn dat je Pappe even in perspectief plaatst en la Meulenbelt van repliek dient, dat kan namenlijk op haar forum niet.

Ach, ik lees geregeld mee daar en de hoeveelheid misinformatie die tot feit is verheven verrast mij iedere keer weer.

op Wednesday, 19 December 07, schreef barbara wertwijn-keilson

'Het Madagascar Plan" van Hans Jansen, theoloog, is onthullend en onthutsend. Het maakt de opmerkingen van Anja Meulenbelt des te erger. En van vele andere politieke figuren. Ook voor niet politiek geschoolden vind ik dit boek een, als ik het zo zeggen mag, een must.

op Friday, 21 December 07, schreef Edward

Het is een volksvertegenwoordiger niet waardig om redelijke reacties te censureren. Tevergeefs heb ik toch geprobeerd om te reageren op een posting (nr. 9, n.a.v. dat VanAgt2 stuk van Meulenbelt) waarin een ongepasselijkte vergelijking werd gemaakt met Mauthausen. Gelukkig begint er ook protest van SP leden te komen tegen oa de censuur.

Anja Meulenbelt en de Palestijnen