Focus op Israel (1)

IMO Blog, 2007

De discussie rond Van Agt en Meulenbelt en de reacties op mijn blog hebben de vraag weer eens opgeroepen waarom juist Israëls daden zoveel emotie en woede oproepen, en waarom er over Israël en het conflict zoveel onwaarheden worden verkondigd, en er niet een soort consensus is over de belangrijkste feiten. Hieronder deel 1 van 3 in een poging deze vraag te beantwoorden.


Anja Meulenbelt vindt het maar moeilijk te begrijpen dat mensen nog met die 'oude Zionistische mythes' aan durven komen, en staat daarin bepaald niet alleen. Haar reactie op mijn artikel "Erken Israël eindelijk eens als Joodse staat" verraadt een sterk 'daar gaan we weer' gevoel, en ze klinkt cynisch en verveeld. "Zo kregen we vanochtend weer een groot artikel in de Volkskrant van Ratna Pelle, die het vaste repertoire aan blaming the victim (het is allemaal de schuld van de Palestijnen zelf) weer afwerkt." ... "Dus krijgen we eerst weer het verdelingsplan" ... "Dan komt ze nog even langs met de moefti van Jeruzalem".


Het klinkt alsof al deze zaken al duizenden keren zijn gezegd en eindeloos herhaald. Dit is vreemd, want voordat ik me intensief met dit conflict ging bezighouden had ik nog nooit van de moefti en zijn nazi-sympathieën gehoord, evenmin van het grote aantal Joodse vluchtelingen uit Arabische landen, over de etnische zuivering van Oost-Jeruzalem door het Jordaanse leger, over de ruimere definitie van vluchtelingen bij de UNRWA en de anti-Israël instituties in de VN. Ik wist ook niks over Arabisch antisemitisme, en herinner me nog goed hoe perplex ik stond toen ik een vertaling van een TV programma op de Egyptische staats-TV las, volgens welk:
a.) de Holocaust niet had plaatsgevonden, maar die
b.) nu wel op de Palestijnen werd toegepast, wat
c.) mogelijk was omdat die verderfelijke Zionisten de wereld hadden doen geloven dat de Holocaust had plaatsgevonden.

Staats TV! In een land waar Israël vrede mee heeft gesloten! Laten we eerlijk zijn: in de 'normale' media hoor en lees je hoogst zelden over deze zaken. Misschien leest Meulenbelt teveel Zionistische websites en blogs?

Ondertussen krijg ik een hoog deja-vu gehalte bij al die anti-Israël artikelen waarin eindeloos wordt gesproken over de verdrijving van de Palestijnse vluchtelingen en de vernietiging van Palestijnse dorpen. Zomaar werden die vreedzame Palestijnen het land uit gegooid omdat de Zionisten (allemaal kolonisten uit Europa) een zuiver Joodse staat wilden creëren. Daarna viel dit agressieve landje, dat gesticht was uit schuldgevoel over het falen van de internationale gemeenschap om de Holocaust te voorkomen, zijn Arabische buurlanden nog 4 keer aan, en bezette van al deze buren land waar men wederom de bevolking verjoeg en bombardeerde. Het heeft een van de sterkste legers ter wereld en wordt door zijn grote vriend de VS van het modernste wapentuig voorzien. En toch klaagt het maar over zijn veiligheid en de dreiging die van die buren uit zou gaan!

En iedereen die hierop ook maar de minste kritiek uit, die wordt onmiddellijk voor een antisemiet uitgemaakt. Sinds 1967 houdt Israël de vredelievende machteloze Palestijnen in een wurggreep, en doet alles om hun het leven onmogelijk te maken. En niemand die er wat van durft te zeggen of tegen te doen, want dan krijg je het aan de stok met de oppermachtige Zionistische Lobby.

Ik heb dit verhaal tot in den treure gehoord, en helaas niet alleen op Indymedia, Electronic Intifada, Serendipity, Stop de Bezetting of Maroc.nl. Ik lees het wekelijks in opiniestukken in kranten, en het klinkt ook steeds vaker door in zogenaamd neutrale reportages op TV of van de buitenland correspondent van de krant. Sommige reportages van Oscar Garschagen (gelukkig sinds een paar maanden weg bij NRC) verschillen weinig van de propaganda van Dries van Agt, en in documentaires en achtergrondprogramma's op TV worden Jimmy Carter, Mearsheimer en Walt, Tony Judt, Chomsky, Finkelstein, Pappe en Avnery aan het woord gelaten als onpartijdige 'experts'.

Op Meulenbelts blog beklaagde een SP-lid zich erover dat alles tegenwoordig wordt gereduceerd tot meningen, en de feiten er niet meer toe doen. 'Kotsmisselijk' wordt hij van de artikelen van mensen zoals ik. Naast een stuk van Meulenbelt in de Volkskrant was een paar maanden geleden een 'propagandastuk van een meneer van Likoed' geplaatst. Schande! Journalisten laten van beide kanten iemand aan het woord, en dat was het dan. Alsof je een SS-er en een gevangene uit een concentratiekamp beide aan het woord laat over de situatie, zo legde hij uit. Treffende vergelijking. Hij had journalisten daar ook op aangesproken, maar die luisterden niet.

Wat had hij verwacht? Dat men erin had toegestemd om censuur in te voeren, en alles ter goedkeuring aan Heilige Anja of Dolle Dries voor te leggen? Mag Van Agt zich ook op andere onderwerpen uitspreken, of past dat niet meer in de ideologie, sorry, de feiten van de SP? Overigens was Meulenbelt het 'erg met zijn betoog eens', en legde uit hoe onpartijdigheid en objectiviteit met elkaar worden verward. De SP lijkt zijn totalitaire achtergrond nog niet geheel te zijn vergeten.

Toch herken ik wel iets in zijn klacht. Waarom mag van Agt met droge ogen beweren dat Palestijns terrorisme pas in de jaren '90 is begonnen, dat er geen Palestijnse staat zonder Jeruzalem mogelijk is, dat Israël alle vluchtelingen heeft verdreven, dat internationaal recht bepaalt dat meer dan vier miljoen vluchtelingen een onvervreemdbaar recht hebben om naar Israël terug te keren? Het is stuk voor stuk onjuist, en het is ook meetbaar en aantoonbaar. De redactie zou zo'n artikel altijd even ter lezing aan een expert moeten voorleggen, of aan de buitenlandredactie, hoewel dat natuurlijk weinig opschiet als daar iemand als Garschagen zit (Burghoorn is iets, maar niet veel, beter).

Het probleem is dat, voordat feiten objectief getoetst kunnen worden, er een instantie moet zijn die als objectief geldt. Bij de meeste conflicten ontstaat er na verloop van tijd wel een zekere consensus over de belangrijkste feiten, die alleen door extremisten aan beide kanten worden bestreden. Waarom is dit bij het Israëlisch-Palestijns conflict niet zo? De idee dat de waarheid in het midden ligt, waarover de SP-er zich zo beklaagt, komt mede voort uit een gebrek aan consensus onder de 'deskundigen'. En dat komt, aldus Anja en Dries en al die anderen, omdat we ons door de Zionistische Lobby in de luren laten leggen en ons nog steeds niet open over Israël durven uit te spreken vanwege het loodzware verleden.

Wordt vervolgd