Hypocrisie in de Gazastrook

IMO Blog, 2008

Nu beelden van wanhopige Palestijnen in Gaza de wereld weer eens over gaan, eerst van Palestijnen die in het donker zaten, daarna lange rijen voor de bakkerijen en nu van in Egypte proviand inslaande massa's, roepen vredes- en mensenrechtenorganisaties op de blokkade op te heffen en de grenzen open te stellen. De EU heeft Israël reeds hard veroordeeld, en de VN Mensenrechtenraad - van de 15 officiële veroordelingen waren er 14 tegen Israël gericht - zal spoedig volgen.

De oorzaken van de blokkade worden daarbij genegeerd, al wordt soms even terloops opgemerkt dat Hamas met de raketbeschietingen op Israël moet stoppen. Deze beschietingen, waarbij in totaal 12 mensen zijn omgekomen, staan volgens velen in geen enkele verhouding tot het leed van de Palestijnen en doen daarom niet ter zake. Men vergeet al te graag en te gemakkelijk de geschiedenis en achtergrond van deze blokkade.


Hamas kwam aan de macht door zogenaamd democratische verkiezingen. Hoewel geen grove onregelmatigheden hebben plaatsgevonden, kunnen verkiezingen waaraan een gewapende militie deelneemt niet echt 'democratisch' worden genoemd.
Bovendien is er in de Palestijnse gebieden maar een beperkte vrijheid van meningsuiting: een partij die zou voorstaan dat de Palestijnen het zogenaamde 'recht op terugkeer' opgeven, en niet Israël maar het Palestijnse leiderschap voor de problemen van de Palestijnen verantwoordelijk zou houden, zou voor heel goede bewaking van haar leden moeten zorgen.
Verder was de deelname van Hamas aan die verkiezingen in strijd met de Oslo akkoorden, die deelname van partijen die weigeren Israël te erkennen en het geweld af te zweren uitsloot. Immers, de verkiezingen en de Palestijnse Autoriteit überhaupt waren opgezet om in onderhandelingen met Israël tot een vredesverdrag te komen. Vreemd genoeg was hier nooit enige aandacht voor in de media, en werd al te gemakkelijk van democratische verkiezingen gerept, die Israël moest 'respecteren', wat inhield dat de Palestijnen op geen enkele manier verantwoordelijk mogen worden gemaakt voor de gevolgen van hun zo democratische keuze.

Nadat Hamas de verkiezingen won is een eenheidsregering gevormd, die weigerde aan de voorwaarden van Oslo en het Kwartet te voldoen. Na de ontruiming van de Gazastrook door Israël in 2005 waren afspraken gemaakt met Egypte, de EU en de VS over de grensovergangen, en Egypte en EU waarnemers zouden de grensovergang bij Rafah bewaken om wapensmokkel te voorkomen. Deze afspraken hebben vanaf het begin niet goed gewerkt, waarbij de Palestijnen wapens smokkelden en Israël de grenzen geregeld tijdelijk sloot, vaak na aanvallen van 'militanten' op deze grensovergangen.

In juni 2007 verdreef Hamas Fatah in een bloedige coup, waarin circa 170 mensen, waaronder veel onschuldige burgers, zijn omgekomen. Hamas strijders schroomden niet om ziekenhuizen binnen te gaan en gewonde Fatah leden naar buiten te slepen, mensen werden van daken gegooid en doodgeschoten in bijzijn van vrouw en kinderen. Verschillende Palestijnen zeiden dat dit erger was dan wat Israël deed.
Veel media en 'analisten' spinden dit zo dat Israël ze tot deze broedermoord had gedreven, en ze bewust tegen elkaar had opgezet. Het is knap hoe sommige mensen voor alles wat de Palestijnen doen de schuld bij Israël weten te leggen.
Sindsdien worden Fatah leden in de Gazastrook regelmatig bedreigd, en mogen zij niet demonstreren of anderszins hun mening uitdragen. Omgekeerd wordt Hamas in de Westelijke Jordaanoever onderdrukt, mede onder druk van Israël en de Amerikanen om het terrorisme aan te pakken.
Hamas heeft de Europese waarnemers naar huis gestuurd en de raketaanvallen op Israël opgevoerd. Ook werden de grensovergangen regelmatig beschoten, en weigerde Hamas met Israëlisch veiligheidspersoneel samen te werken. Dat maakte het voor Israël bijzonder moeilijk om nog producten door te laten zonder het risico te lopen dat wapens of explosieven werden gesmokkeld, en men besloot alleen nog humanitaire hulpgoederen door te laten. Daarnaast levert Israël circa 70% van de stroom en alle benzine en water aan de Gazastrook, en dit is men gewoon blijven doen. In de Nederlandse media en op het journaal werd deze 'blokkade' steevast als een vergelding voor het aan de macht komen van Hamas neergezet, en de praktische oorzaken werden genegeerd.

In oktober besloot Israël om na veelvuldige Qassam raketten de stroom en benzine levering tijdelijk te verminderen, als nieuw drukmiddel tegen de Palestijnen maar ook omdat beide voor fabricage en vervoer van raketten noodzakelijk zijn. Men had het over relatief kleine percentages, maar dit is later, onder druk van het Israëlische hooggerechtshof herzien en verder verminderd. In januari is uiteindelijk besloten de levering van diesel tijdelijk stop te zetten nadat in een week honderden raketten en granaten op Israël waren afgevuurd, en een vrijwilliger van een kibboets was doodgeschoten terwijl hij op het land werkte. Hoewel pas op zondag 20 januari de benzinekraan werd dichtgedraaid, werd de dagen erna al gesproken van een 'siege' van bijna een week. De Gazastrook genereert maar 15% van zijn stroom zelf; de rest komt uit Israël (70%) en Egypte (15%). Dat binnen een dag de enige elektriciteitscentrale stilgelegd moest worden vanwege gebrek aan brandstof is bovendien hoogst onwaarschijnlijk. Ziekenhuis personeel klaagde er volgens Palestijnse media over dat Hamas olie stal van ziekenhuizen voor de eigen gewapende macht, de Executive Force, en volgens medewerkers in Gaza van het Palestijnse Ministerie van Gezondheid waren beweringen van Hamas dat 5 patiënten waren overleden als gevolg van het brandstof tekort onjuist.

Ook hebben medewerkers van de Palestijnse Autoriteit gezegd dat de bakkerijen nog voor twee maanden meel hadden en Hamas ze om politieke redenen tot sluiting dwong.
Het lijkt er dan ook sterk op dat Hamas de situatie misbruikt en over de hoofden van de bevolking propaganda maakt.

Ondertussen werken Israëli's in de elektriciteitscentrale bij Ashkelon om de stroomtoevoer aan de Gazastrook te garanderen. Deze mensen werken onder het bereik van de Qassam raketten. Een van hun zegt daarover:

"This is Palestinian spin. No one has stopped the supply of electricity to the Strip," Zarfati told Ynet. He claimed that his employees worked day and night in a power plant in Ashkelon while putting themselves in danger of being hit by Qassam rockets falling in the area.
The Gaza power plant only produces 30% of the electricity consumed in the Strip while Israel supplies the rest.
"It is simply offensive and arrogant for them to claim that there is shortage," Zarfati said....
"The situation is totally absurd. We're continuing to supply them electricity despite the (demand) overload for electricity in Israel and despite the fact that Israeli residents and Electric Company workers that are being sent to Gaza Vicinity communities are under threat from Qassam rockets," Zarfati railed.