UCP over Israel als Joodse staat

IMO Blog, 2008

Op de website van United Civilians for Peace zoekt Serge van Erkelens in het artikel "Israël onmogelijk als joodse staat te erkennen" naar spitsvondigheden om de erkenning van Israël als Joodse staat af te wijzen. Ik kwam erop omdat ik met een artikel over UCP bezig ben, en me afvroeg of ze onder een tweestatenoplossing een Joodse en een Arabische staat verstaan, of een Arabische en een over een poosje Arabische staat. Nergens worden duidelijke standpunten over het conflict en de gewenste oplossing gegeven, en men grossiert in vaagheden over internationaal recht en VN resoluties, en natuurlijk een einde aan de bezetting. Waar moet de grens komen, dwars door Jeruzalem, en wie krijgt soevereiniteit over de oude stad, mogen de vluchtelingen en hun miljoenen nakomelingen wel of niet 'terugkeren', is een uitruil van gebied acceptabel, moeten de Palestijnen ook hun milities ontwapenen, en als de Palestijnen zich onverhoopt niet aan hun afspraken houden, wat mag Israël dan doen? Er is allemaal niks over te vinden, ondanks alle expertise die men zegt in huis te hebben en waar lokale organisaties een beroep op kunnen doen. De nieuwsbrieven die men uitgeeft staan doorgaans vol met Palestijns leed en Israëlische misdaden, net als de blog op de website en de artikelen op het schrijversforum.


Voornoemd artikel over erkenning van Israël als Joodse staat stelt deze eis gelijk aan de erkenning van Frankrijk als Camambertrepubliek en Nederland als windmolenkoninkrijk. Ja, je moet je soms in vreemde bochten wringen om de nationale rechten van Joden te ontkennen. Volgens Van Erkelens is het in het internationale verkeer tussen staten gebruikelijk elkaar als staat te erkennen:

"Een erkenning is een onderdeel van het VN-systeem voor de vrede tussen staten. Er wordt mee verklaard, dat een land niet aangevallen of geannexeerd zal worden. Buitenstaanders merken de zittende regering aan als de legale wetgever, en als wettelijke vertegenwoordiger van de bevolking. Het zelfbeschikkingsrecht wordt erkend, als recht om zelf de dienst uit te mogen maken in alle interne aangelegenheden, met uitsluiting van alle buitenstaanders.
In de verhouding tussen de staten, is een staat vooral een schild tegen de buitenwereld. Elk volk zijn eigen huisje, met privacy en een voordeurbel. Het is een vorm van gepast afstand nemen en respect, als voorwaarde voor samenwerking op basis van gelijkwaardigheid."