IMO Blog - Israel & Midden-Oosten

IMO Blog, 16.07.2008

De bittere en mij kwellende waarheid is: er zijn meer manieren dan Auschwitz, om het bestaan van een volk te vernietigen. Darfur en Palestina, hetzelfde doel, met vergelijkbare middelen. Staatsterreur jegens burgers, vernietiging van de middelen van bestaan. Daar hutten in brand steken, van Palestijnen de huizen opblazen. Binnenvallen met cavalerie: in Darfur op kamelen, in de Gazastrook met tanks.

Aldus Jaap Hamburger op het schrijversforum van UCP.

Ik vind het me soms moeilijk voor te stellen dat enigszins geïnformeerde mensen dit echt menen. De Janjaweed, daarbij gesteund door de Soedanese regering, heeft systematisch dorpen in brand gestoken en de bewoners uitgemoord, verkracht of verdreven. Die bewoners deden niks anders dan daar wonen en zich in leven houden. In 5 jaar tijd zijn daardoor miljoenen vluchtelingen ontstaan en honderdduizenden mensen vermoord. Ter vergelijking: sinds de tweede intifada heeft Israël ca. 5000 Palestijnen gedood, waarvan meer dan de helft strijders en terroristen. Israël vernietigt geen Palestijnse middelen van bestaan met het doel hun het leven onmogelijk te maken, maar maakt het hun vaak knap lastig met als doel terroristen buiten de deur te houden, wat verbluffend goed gelukt is. Daarnaast zijn er kolonisten die Palestijnen aanvallen en olijfbomen vernietigen, en zij worden helaas niet hard genoeg aangepakt, maar de schaal daarvan is op geen enkele manier te vergelijken met Darfur. Zij worden zelf overigens ook geregeld aangevallen door Palestijnen.

Hamburger schrijft deze baarlijke nonsens in een boze reactie op Manfred Gerstenfeld, die - schande! - zomaar ruimte kreeg op de opiniepagina van de Volkskrant voor zijn 'Israëlische propaganda en historische verdraaiingen'. Wat dit laatste betreft, Gerstenfeld had de euvele moed te beweren dat de Palestijnen in 1948 hadden geprobeerd massamoord op de Joden te plegen. Nee, verbetert Hamburger, het waren de Palestijnen die in 1948 over de kling gejaagd en verdreven zijn. Blijkbaar heeft Hamburger nog nooit van het verschil gehoord tussen intentie en doelen enerzijds en de verwezenlijking anderzijds. Israël heeft de oorlog in 1948 gewonnen. Dat wil zeggen, zij hebben verhinderd dat de Palestijnen hun doel (vernietiging van de Joden) konden uitvoeren, en hun eigen doel, het stichten van een onafhankelijke Joodse staat, verwezenlijkt. Het was niet mogelijk dit te bereiken zonder de Palestijnen te verslaan, en dorpen te vernietigen van waaruit zij aanvallen pleegden op Joodse doelen, en waar zij strijders van onder andere het Arabische bevrijdingsleger (ALA) onderdak verleenden. Dit leger was opgezet door de Arabische Liga, werd door de Britten toegang tot Palestina verleend en geleid door Qaukji, net als de moefti Haj Amin Al Husseini een nazi-collaborateur.

Als jood ben ik daarom oneindig meer verontrust door de historische verdraaiingen en de cynisch-simplistische zelfrechtvaardiging van deze Israëlische intellectueel, dan door alle antisemieten anno 2008 bij elkaar.

Het doet het altijd goed, een Jood die zoiets zegt. Dan zijn de zorgen van organisaties als het CIDI misschien toch wel allemaal gewoon verzinsels. De Joden hoeven zich geen zorgen te maken, en wij, niet-Joden, hoeven ons niet schuldig te voelen. De Holocaust, daar komt het volgens Hamburger op neer, was iets eenmaligs, en heeft niks te maken met ongevaarlijke vormen van antisemitisme als grafschennis, hakenkruizen op muren en afgerukte keppels. "Levensbedreigend is het slechts onder zeer speciale omstandigheden", aldus Hamburger. Wat vreemd, dat ik toch wel met enige regelmaat lees over Joden die fysiek worden aangevallen en afgetuigd, en daar soms ook het leven bij laten. Niet in Nederland, maar wel in bijvoorbeeld Frankrijk, Rusland, Polen, Groot-Brittannië. In Duitsland is laatst een Jood aangevallen en worden synagoges bewaakt, in België is een groep Joden een tijdje terug aangevallen door Arabieren die met de Palestijnen sympathiseerden. Het is fijn voor Hamburger dat hij niks heeft te vrezen, en dat geldt - voor zover ik het kan beoordelen - voor veel Joden in Nederland, maar dat wil niet zeggen dat er geen probleem is. Hamburger beweert dat het Gerstenfeld er alleen om te doen is de Joden, en vooral de Israëli's, als slachtoffer neer te zetten. En dat mag natuurlijk niet, want dat is voorbehouden aan de Palestijnen. Wrede daders zijn we, zegt Hamburger, en we moeten diep in het stof bijten, we zijn eigenlijk net zo erg als onze vroegere beulen, we doen het alleen wat langzamer, en draaien ondertussen de wereld een rad voor ogen. Het is gefundenes fressen voor antisemieten. Er zijn overigens ook Joodse antisemieten, die beweren dat de Joden inderdaad Jezus hebben vermoord, dat de diaspora en zelfs de Holocaust een straf van God is, die men op de een of andere manier aan zichzelf heeft te danken. Er zijn orthodoxe rabbi's die met de Palestijnen sympathiseren en op Achmadinejad's Holocaust-ontkenningsfestival aanwezig waren.

Het is uiteraard vele malen erger het op te nemen voor een Joodse staat, voor het Joodse recht op zelfbeschikking en zelfverdediging dan om zaken als het volgende te beweren:

Het ware gezicht van deze zionistische propaganda organisatie werd al duidelijk gemaakt in de VARA Zembla documentaire 'Zwijgen over Israël'.
Naftaniel werd daarin omschreven als 'een geboren manipulant'.
Niet voor niets bestaat al lang de uitdrukking 'zionazi'.
Helaas doet deze uitdrukking onrecht aan de Nationaal Socialisten.

Het is slechts een van de vele walgelijke antisemitische commentaren die op internet circuleren, en die op sommige sites en blogs automatisch volgen op ieder negatief bericht over Israël.

Met zijn aantijgingen van Israëlische propaganda waar de Volkskrant geen ruimte voor zou moeten reserveren, speelt Hamburger dit soort ideeën in de kaart. Israëlisch geweld rechtvaardigt antisemitisme, zegt Hamburger in feite.

Op een bijeenkomst georganiseerd door het Palestina Komitee en een Nijmeegse studentenvereniging, weigerde Dries van Agt met Ronny Naftaniel in debat te gaan. Op de vraag waarom legde hij uit dat het CIDI een Israëlisch propaganda-instituut is dat door Israël wordt betaald. Een half jaar eerder had Jan Wijenberg, bestuurslid van Gretta Duisenbergs comité 'Stop de Bezetting', bepleit dat Afshin Ellian wordt ontslagen als columnist bij de NRC, en vervolging van het CIDI omdat het een vijandige buitenlandse mogendheid zou dienen. In juni 2007 noemde oud VN medewerker Jan Mühren in Nova de Israëlische bewering dat Syrië vanuit de Golan Israëlische dorpen beschoot met artillerievuur, en men daarom de Golan had veroverd in 1967, het grootste hoofdstuk van geschiedvervalsing van de vorige eeuw.

Israël als de grootste en gevaarlijkste propagandist van de afgelopen eeuw, die ons allen een rad voor ogen heeft gedraaid en vanwege de Holocaust haar gang kon gaan en vergelijkbare oorlogsmisdaden pleegde als de nazi's, alleen wat langzamer. Hoeveel verschilt dat van het beeld van de almachtige Joodse Lobby, van de Wijzen van Zion, die samenzweren in een complot om de macht over te nemen, en daartoe aanzetten tot oorlogen, revoluties en rampen, en de belangrijkste politieke en financiële instellingen alsmede de media reeds in hun macht hebben?

Verschillende mensen hebben zich beziggehouden met de vraag naar de oorzaken van Joods antizionisme, dat - net als niet-Joods antizionisme - in de praktijk maar al te vaak de grens met antisemitisme overschrijdt. Het voert hier te ver om daar dieper op in te gaan, en het ligt wellicht voor de hand dat vooral Joden zich hier over uitspreken. Wat mij betreft, doet het er niet zoveel toe of een Jood, een christen, een atheïst of een Arabier iets beweert, en moeten we ons vooral niet laten misleiden door de idee dat als een Jood dergelijke dingen zegt, het misschien toch wel waar is en antisemitisme inderdaad vooral een verzinsel van de sluwe Israël lobby is.

Ratna Pelle

Lees hier meer over Joods antizionisme:
A brief history of Jewish anti-Zionism
On Jewish Israel-Haters

Reacties: 3 Opmerkingen

op Sunday, 17 February 08, schreef marijke Slager

Antisemitisme was aanvankelijk (tot de Verlichting) voornamelijk kerkelijk antisemitisme. Dat heeft tot vele vervolgingen en moordpartijen onder Joden geleid. Denk aan de moordpartijen tijdens de kruistochten of de vervolgingen ten gevolge van de Inquisitie, maar ook na het uitbreken van epidemieen, waarvan de Joden steevast de schuld kregen. Joden werden op grond van kerkelijk antisemitisme uitgesloten van beroepen, mochten in steden niet wonen, moesten zich onderscheiden in kleding, konden aan vele universiteiten niet studeren etc. In deze tijd proberen kerkleiders, zowel protestantse als katholieke, hun preken zodanig te veranderen dat het antisemitische karakter verdwijnt of althans vermindert. Dat is een moeizaam proces en kan zelfs leiden tot heftige ruzies zoals in de Lutherse kerk waar iemand (Rene Suss) die in een dissertatie het virulente antisemitisme van Luther beschrijft, geexcommuniceerd is. In Nederland doet men erg zijn best het kerkelijk antisemitisme aan te pakken. De tweede vorm van antisemitisme is tijdens de Verlichting ontstaan. Deze vorm is nauw verbonden met de opkomst van het nationalisme. Dat is de periode dat men Joodse wereldcomplotten ging verkondigen, het runnen van de media door de Joden, het in handen hebben van de banken, de regie over heel de wereld voeren etc. In die tijd begon men antisemitische boeken te schrijven over de slechte aard van de Joden. Dit antisemitisme dat vooral in Rusland opgang vond en waar de eerste antisemitische boeken geschreven werden werd vooral in Duitsland in de vorige eeuw vervolmaakt. En een derde vorm, die boven op de eerste twee komt, is de haat met Israel verbonden en o.a. de gedaante van antizionisme aanneemt. Al deze vormen doen zich voor: soms enkel soms met elkaar verweven. Dat dit een brandbaar megsel vormt laat zich raden. In de uitingsvormen van antisemitisme is vaak niet te zien met welke vorm je te maken hebt, maar gevaarlijk is het altijd.
Zeker vandaag de dag lijkt antisemitisme weer getolereed te worden. Steeds meer antisemitische reacties zie je bij Internet-kranten. Men herkent zelf zijn eigen antisemitisme niet meer. Deze glijdende tendens kan op ieder moment in een stroomversnelling komen, zoals in het verleden gebleken is. Die les zou geleerd moeten zijn van de jaren dertig en veertig van de vorige eeuw. Dat nooit weer, lijkt vergeten. Daarom moeten we alert blijven en zeker figuren als Hamburger bestrijden die heel slinks hun Jood-zijn misbruiken om mensen op het verkeerde been te zetten.

op Thursday, 20 March 08, schreef Johan

Ik sta verstomd van de onzin die in dit artikel wordt verteld. Het is zekere niet zo dat ik pro-Palestijns ben, maar ieder goed geïnformeedr persoon moet toegeven dat er bij de oprichting van de staat Israël, en trouwens ook nu nog, zware fouten worden gemaakt. Mensen die hierop kritiek hebben worden blijkbaar meteen bestempeld als antisemieten, zelfs als ze zelfs Joods zijn. Ik wil op geen enkele manier de Holocaust, of ander antisemitisme goedpraten, maar het is een slecht teken als welk volk dan ook niet in staat is om zelfkritiek te aanvaarden, en sommigen zich steeds in de slachtofferpositie willen plaatsen.

Aanvaard kritiek, en probeer er constructief iets mee te doen, in plaats van dit te zien als een verdoken aanval op het jodendom!

op Thursday, 20 March 08, schreef Ratna

Bedankt voor je constructieve commentaar. Ik sta versteld van de onzin die je uitkraamt en de domheid die je meent te moeten etaleren.
Iedere goed geinformeerde persoon moet toegeven dat geen volk zo zelfkritisch is als de Joden, iets wat veelvuldig tegen ze wordt gebruikt (zie je wel, zelfs Israeli's zeggen dat..., zelfs de Haaretz schrijft dat....,Een Ander Joods Geluid zegt dat.... dus het moet wel waar zijn). Uiteraard betekent dat niet dat je alle kritiek van anderen hoeft te aanvaarden en er 'iets mee moet doen'. Dat maken ze zelf wel uit. Aangezien de Joden het meest vervolgde volk ter wereld zijn, en er nog steeds veel antisemitisme is, is het niet zo vreemd dat men sommige kritiek daarmee in verband brengt en als aanval beschouwt.
Ik wordt verschrikkelijk moe van de dooddoener dat alle kritiek op Israel bestempeld wordt als antisemitisme. Ik zou zeggen, doe je ogen eens open en zie hoeveel kritiek er op Israel wordt geuit. Het feit dat lang niet alle kritiek op Israel een vorm van antisemitisme is, betekent natuurlijk niet dat sommige kritiek op Israel daar wel mee te maken heeft.
Is het niet logisch om het feit dat Israel, de Joodse staat, het meest bekritiseerde en veroordeelde land ter wereld is, in verband te brengen met antisemitisme? Is het niet meer dan toevallig dat van zowel Israel als de Joden de macht stelselmatig wordt overdreven en beide ervan worden beschuldigd uit te zijn op wereldheerschappij? Is het niet meer dan toevallig dat de macht van de Israellobby sterk wordt overdreven, terwijl de Joden er door antisemieten van worden beschuldigd via machtige lobbies achter de schermen de touwtjes in handen te hebben? Dat dergelijke parallellen u niet uitkomen kan ik niet helpen. Overigens ben ik niet Joods.
Uw laatste zin is meer van toepassing op de Palestijnen. Kunt u mij een paar zelfkritische Palestijnen noemen, die hun problemen niet weer vooral aan de bezetting wijten? Ze zijn er wel, maar je moet wel goed zoeken.

Joods anti-Zionisme