Mishandeling Palestijnse herders door kolonisten op film vastgelegd

IMO Blog, 2008

Begin vorige week hebben kolonisten Palestijnse herders met stokken in elkaar geslagen en mishandeld. Het incident kreeg veel media-aandacht omdat een van de slachtoffers een deel van het gebeurde heeft gefilmd, en dit filmmateriaal via de mensenrechtenorganisatie Betselem bij de media terecht kwam. Betselem heeft onlangs 100 camera's verspreid onder de Palestijnen op de Westoever, zodat zij dergelijke zaken, die volgens Betselem geregeld voorkomen, kunnen filmen. Mede met behulp van de beelden heeft de Israëlische politie al enkele verdachten opgepakt. Je kunt je afvragen waarom de politie deze filmbeelden blijkbaar nodig heeft, aangezien men Palestijnse verdachten meestal snel weet te vinden zonder dat iemand ter plekke filmopnamen maakte. De filmbeelden dragen er zeker toe bij dat de politie dergelijke zaken niet meer kan negeren, en dat is goed nieuws, maar het is slecht nieuws dat een dergelijke actie van Betselem daarvoor nodig is. Bovendien valt niet uit te sluiten dat de gedistribueerde camera's ook zullen worden gebruikt om Israël onterecht in de beklaagdenbank te zetten, een nationale sport onder de Palestijnen (zie Palestijnse claims en de media voor een aantal voorbeelden).


Ik was verbaasd over dit incident te lezen bij de BBC, en de filmbeelden vervolgens bij CNN tegen te komen, terwijl er nauwelijks aandacht was in de media voor de explosie van een huis vol bommen in Gaza die bedoeld waren voor een grote aanval op Israël. Ook aan de dagelijkse regen aan raketten en mortiergranaten op Israël besteden de media maar zeer beperkt aandacht.

Het feit dat de media ergens onevenredig veel aandacht besteden en Palestijnse claims vaak kritiekloos overnemen, is uiteraard geen geldig excuus om zulke zaken te ontkennen of te bagatelliseren zoals pro-Israëlische bloggers soms doen. Zelfs een nogal rechtse blogger geeft met enige tegenzin toe dat in dit geval geen sprake is van 'Pallywood', en deze daad niet goed te praten is, maar meent ook dat de camera's tot meer geweld kunnen leiden, omdat de Palestijnen met de camera in de hand geweld zullen uitlokken. Hoe camera's niet alleen worden gebruikt om vast te leggen wat er gebeurt, maar een actief instrument voor propaganda kunnen zijn, en inderdaad ook geweld kunnen uitlokken, heeft Joris Luyendijk treffend beschreven in 'Het zijn net mensen'.

Het enige dat Israël kan - en moet - doen is zelf klachten van Palestijnen altijd serieus nemen en de daders hard aanpakken, en als blijkt dat van provocatie of enscenering sprake is, dit goed en duidelijk communiceren en de verantwoordelijken eveneens hard straffen. Een voorstel van Ami Isseroff is dat Israël een overheidsinstantie instelt met ruime middelen, die klachten uit de Westoever (van Israëli's en Palestijnen) onderzoekt en toeziet op adequate behandeling door politie en kolonistenleiders. De klagers moeten serieus genomen worden en de veroorzakers dan wel ensceneerders stevig aangepakt, van welke partij ze ook zijn.

Op deze manier maakt Israël de haar vaak erg kritisch gezinde mensenrechten- en vredesorganisaties overbodig, voorkomt dergelijke nare incidenten en helpt zo de vijandigheid tussen Joden en Arabieren op de Westoever te verminderen. Israël heeft de plicht ook in de bezette gebieden de wet te handhaven.

Ondertussen moeten we de media erop blijven aanspreken dat de vele mensenrechtenschendingen door de Palestijnen, of het nou (gelukkig meestal verijdelde) aanvallen op Israël of kolonisten betreft, of geweld tegen zogenaamde 'collaborateurs', tegen christenen of andere minderheden en andersdenkenden, niet een fractie van de aandacht krijgen die men aan mensenrechtenschendingen door kolonisten of het Israëlische leger besteedt. Het mag zo zijn dat men aan Israël wat dat betreft hogere eisen stelt, men draagt zo wel bij aan een vertekend beeld van het conflict, waarin bijvoorbeeld kolonisten collectief neergezet worden als extremistische Arabierenhaters die niets liever doen dan Palestijnen in elkaar slaan en hun oogst vernielen. Ik schrik zelf soms van de extreme uitspraken van sommige kolonisten en sympathiseer niet met de ideeën die velen onder hen hebben, maar het beeld dat de media geven doet geen recht aan de grote verscheidenheid en de mensen die wel oog hebben voor de andere kant, en is - om het met een uitgemolken begrip te zeggen - nogal stigmatiserend.

Ratna Pelle