IMO Blog - Israel & Midden-Oosten

Joods antizionisme het effectiefste wapen tegen Israel

IMO Blog, 2008

Joodse critici van Israël zijn een dankbaar wapen van de antizionisten tegen Israël en tegen hun opponenten. Aan hun mening wordt ten onrechte veel meer waarde toegekend dan aan niet Joodse zionisten of Joodse zionisten of ook niet-Joodse antizionisten. Het zou ook bescherming bieden tegen die zo vervelende antisemitisme beschuldiging die je in zo'n forum altijd wel een keer naar je kop krijgt (vaak, maar niet altijd, terecht. De sterk ingeburgerde idee dat iedereen die kritiek uit op Israël voor antisemiet wordt uitgemaakt zie ik zelden bevestigd; meestal heeft zo iemand dan ook echt wel bedenkelijke dingen gezegd die weinig meer te maken hebben met kritiek op de bezetting, Israëlische mensenrechtenschendingen of wangedrag van soldaten bij checkpoints). Ik zal daar in een volgende blog een lijstje van geven.

Joods antizionisme is ouder dan het zionisme, en komt uit verschillende motieven en tradities voort. In de eerste plaats waren er religieuze argumenten tegen het zionisme, dat het heft in eigen hand nam en niet vond dat de diaspora Gods straf was en pas de Messias hen kon terugleiden naar het land Israël. Daarnaast tastte het zionisme de machtspositie van het Joodse leiderschap aan, dat meer belang had bij de status quo, en bang was de gunst van de niet-Joden te verliezen als men zo de eigen (nationale) identiteit benadrukte. Men wilde lang blijven geloven dat assimilatie en aanpassing een voldoende remedie tegen het antisemitisme waren. Een andere vorm van Joods antizionisme kwam voort uit het socialisme en communisme, en de gelijkheidsgedachte die zij predikten. Veel Joden, vooral in Rusland, sloten zich hier bij aan en hoopten het beter te krijgen in een nieuwe klasseloze (en natieloze) maatschappij, maar dat pakte anders uit. Een andere bron van Joods antizionisme is de centrale rol van zelfkritiek en rechtvaardigheid in de Joodse religie, waardoor Joden eerder geneigd zullen zijn zich in hun vijanden te verplaatsen en in hun kritiek mee te gaan. Met de woorden van Carlos:

The Jews have paid a heavy price for this self-honesty. Both Christian and Muslim anti-Semites have not hesitated to exploit the Jews' willingness to bare their sins to the world as "proof" that Jews are disobedient and evil (see my article Jewish Self-Criticism and Anti-Semitism elsewhere on this site). The use of Jewish self-criticism as a club to beat Jews with goes back to the New Testament and the Qur'an, and it is still very much alive today.
Also very much alive is Jewish self-criticism itself. This self-criticism, this willingness to castigate oneself or one's people publicly for the sake of justice, goes back to prophetic tradition. The prophets expressed a deep concern for social justice, calling upon Israel to be "a light unto the nations." The Prophet Isaiah is certainly one of the great inspirations of the Jewish social conscience and the desire to become this light

Dit is een van de verklaringen voor het feit dat altijd veel Joden betrokken waren bij sociale bewegingen, zoals de Amerikaanse burgerrechten beweging en de anti-apartheidsstrijd in Zuid-Afrika. Tot slot kan ook angst een bron zijn van overdreven Joodse zelfkritiek en de behoefte zich van Israël te distantiëren. Angst voor antisemitisme en voor een 'tweede Holocaust' zit - terecht - diep, en kan zowel tot een militant soort nationalisme leiden als tot de neiging om zich juist af te keren van datgene wat zoveel haat oproept - Israël, maar ook van het zogenaamde Joodse particularisme of arrogantie waar antisemieten de Joden van beschuldigen, of het hebben van een Joodse identiteit überhaupt. Israël wordt door sommige Joden als de oorzaak van veel antisemitisme gezien, en met name dit wordt dankbaar en gretig door niet-Joodse antizionisten gebruikt. Zie voor meer informatie o.a. On Jewish Israel-Haters en Jewish anti-Zionism

Ondanks al deze oorzaken van en motivaties voor Joods antizionisme en zelfs antisemitisme, is de groep Joodse antizionisten nog maar klein. De meeste Joden steunen Israël en identificeren zich er in meerdere of mindere mate mee, en een groeiend aantal vooral jongeren staat er onverschillig tegenover maar niet vijandig. Vergelijk in Nederland de aanhang van Een Ander Joods Geluid met die van alle andere Joodse organisaties tezamen. De grote waarde die aan Joods antizionisme wordt gehecht, als zouden antizionistische noties, mits door Joden geuit, meer waarheid en autoriteit bevatten, is dan ook geheel onterecht. De manier waarop hun motieven, hun overdreven rechtvaardigheidsgevoel of hun angsten door niet-Joden worden gebruikt om andere (namelijk zionistische) Joden aan te vallen heeft bovendien een nare bijsmaak. Val het zionisme gewoon aan omdat je vindt dat Joden minder rechten hebben en een 22ste Arabische staat belangrijker is dan een Joods thuis, in plaats van je achter Joodse antizionisten en critici van Israël te verschuilen. Antizionisten leggen ons graag uit dat Israël en de Joden twee héééél verschillende zaken zijn, en Israël onterecht voor de Joden spreekt. Anja Meulenbelt maakt er zelfs een speciale serie over. Ja, ik hou echt wel van Joden hoor, lijkt ze uit te willen schreeuwen, en ik weet zelfs beter wat goed voor ze is dan de meerderheid die achter Israël staat, met dank aan mijn Joodse antizionistische vriendjes.

Joden en Israël hebben natuurlijk alles met elkaar te maken, en het is hypocriet en misselijkmakend om een kleine minderheid uit een volk zo te misbruiken voor je eigen politieke doeleinden. Zo stoken zij de 'Jewish wars' (interne Joodse strijd) nog eens lekker op. 'Israël vergroot juist het antisemitisme en de onveiligheid van de Joden' is misschien wel de populairste en ook meest vileine kreet van mensen als Meulenbelt. Het Joods-zijn op zichzelf vergroot de onveiligheid van Joden, dus kunnen ze zich maar beter allemaal bekeren of weg assimileren.

Dat Joods zijn meer is dan een religie, en ook een nationale identiteit inhoudt, dat wil er bij veel mensen niet in. Soms wordt juist de mix van religie en etniciteit weer tegen de Joden gebruikt, want het zou een bewijs zijn voor het Joodse 'exclusivisme'. Immers, je kunt niet zo makkelijk Jood worden door je simpelweg te bekeren, en voor sommigen blijft er altijd een verschil tussen Joden bij geboorte en bekeerde Joden.

De moraal van dit verhaal: trap er niet in en laat je niet intimideren wanneer felle Israël critici of antizionisten zich op allerlei Joodse medestanders beroepen. Ja, Joods antizionisme (en ook antisemitisme) bestaat en Joden kunnen er ook naast zitten. Vraag je hardop af waar toch die behoefte vandaan komt om Israël continu de maat te nemen, voor de Joden te bepalen wat goed voor ze is en wat goed is voor Israël? Waar komt die obsessie met Israël toch vandaan? En waarom worden mensen als Uri Avnery en Ilan Pappé als afgoden aanbeden door antizionisten?

Ratna Pelle

Share |

Reacties: 2 Opmerkingen

op Monday, 18 August 08, schreef Betty Stavast

Ratna, wat denk je dat het antwoord op je laatste vraag is?

Volgens mij is die heel simpel: meeliften met antizionistische Joden is zo'n fijne en veilige dekmantel voor niet-joodse antisemieten om niet voor hun werkelijke bedoelingen uit te hoeven komen.

Het is mode om te zeggen "de Joodse staat is de grootste vergissing in de wereldgeschiedenis, maar begrijp wel, ik ben niet tegen Joden hoor!".

Volgens mij zijn die twee niet los verkrijgbaar. Accepteer je de Joodse staat niet, dan haal je een belangrijke pijler onder het Jodendom vandaan.

op Saturday, 6 September 08, schreef AJ

Goed stuk, Ratna! Je zet het allemaal mooi even op een rij!

En met Betty's antwoord op jouw vraag ben ik het ook eens!

De Joodse anti-Zionisten, Joodse antisemieten en Joodse zg. pro-Palestijnen vormen een zeer bruikbaar vijgenblaadje voor al die niet-Joodse anti-Zionisten, niet-Joodse antisemieten en niet-Joodse zg. pro-Palestijnen (die geen moer geven om dode, gewonde en/of ongelukkige Palestijnen zolang ze daar Israel de schuld niet van kunnen geven!).

Dat lui als die EAJG-leden en aanhangers dat nou nog altijd niet door hebben! Of zou ze dat gewoon een lekker gevoel van (m.i. valse) acceptatie geven?