Werkgroep Keerpunt over christenen en het Midden-Oosten

op Friday, 31 October 08, schreef Werkgroep Keerpunt

Geachte mevrouw Pelle,
Van uw Blog met referentie aan de Werkgroep Keerpunt hebben wij kennis genomen en menen daarbij enkele kanttekeningen te moeten maken.
Allereerst dank dat u zoveel aandacht aan onze werkgroep besteedt. Blijkbaar neemt u onze activiteiten serieus.
Anoniem verslag geen sterk punt
U maakt melding van een anoniem verslag van iemand die een bijeenkomst heeft bijgewoond die door onze werkgroep was georganiseerd. Jammer dat u zich beroept op anonieme bronnen want dat is geen sterk punt.

Organisatie avond zaak van Werkgroep, niet van andere organisaties
Voor de organisatie van de betreffende avond draagt onze werkgroep de volle verantwoording en het is dus onjuist te suggereren dat de avond was georganiseerd door Cordaid, ICCO, IKV / Pax Christi. Overigens zouden wij ons voor een dergelijke deelname in de organisatie natuurlijk niet hebben geschaamd.
Wel hebben wij dankbaar gebruik gemaakt van de mogelijkheid die betreffende organisaties hebben geboden om Palestijnse christelijke kerkleiders te spreken.
Interpretatieverschil PKN en Werkgroep: waarheid spreken en recht doen
Ten onrechte beschrijft u de Werkgroep Keerpunt als een clubje dat ontevreden is over de te pro-Israëlische lijn van de PKN. Onze werkgroep wil, evenals de PKN, zich inzetten voor een rechtvaardige vrede in Israël én Palestina. Een veilig bestaan van Israël binnen de grenzen van voor 1967 en een erkenning van de rechten van het Palestijnse volk. Ook de PKN erkent de noodzaak om het Palestijnse volk en de Palestijnse christenen te steunen.

Onze werkgroep formuleert minder wollig dat de schending door de staat Israël van het internationaal recht, geformuleerd na WO II in de hoop van ‘dat nooit weer’, niet mag worden verdoezeld door een ‘onopgeefbare verbondenheid’ met de theologie en de geschiedenis van het ‘volk Israël’.

Internationaal recht is geen pro-Palestijnse interpretatie
Er is geen sprake van dat bij de weergave van de VN-resoluties en het internationaal recht een pro-Palestijnse interpretatie wordt gevolgd.
Het ‘International Court of Justice’ (Internationaal Gerechtshof) in Den Haag heeft zich duidelijk uitgesproken over de interpretatie van het internationaal recht. De bezetting van de Palestijnse gebieden ( Westelijke Jordaanoever, Oost Jeruzalem), de Israëlische kolonies in de bezette Palestijnse gebieden, de aanleg van infrastructuur alleen voor Israëli’s en de bouw van de muur op Palestijns gebied zijn strijdig met het internationale recht.
De ‘onopgeefbare verbondenheid’ dwingt ons om duidelijk te zijn over deze schendingen van het internationale recht, waarbij nog komen de weigering om het recht op terugkeer van de verdreven Palestijnse vluchtelingen te erkennen en de ‘uithongering’ van Gaza die momenteel plaats vindt zelfs ondanks het feit dat Hamas al bijna zes maanden een ‘staakt het vuren’ in acht neemt.

Keerpunt heeft genuanceerd standpunt over druk op staat Israël
Het standpunt van onze werkgroep over drukmaatregelen tegen de staat Israël, zolang zij het internationaal recht schendt, is genuanceerd.
Wij pleiten (nog) niet voor een algemene boycot van Israëlische producten en diensten, wel voor een boycot van goederen die zijn geproduceerd in de illegale Israëlische nederzettingen en meestal worden ingevoerd als producten die in Israël zijn geproduceerd.

Keerpunt is wel voor een Moreel Verantwoord Investeren als vorm van Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen. Onze werkgroep is dan ook erg ingenomen met het feit dat de PKN sinds kort deelneemt aan het Platform Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen.
Wij pleiten in navolging van een aantal Amerikaanse Kerken, de Wereldraad van Kerken en Sabeel voor een selectief en gefaseerde desinvestering uit bedrijven die profiteren van de illegale bezetting van Palestijnse gebieden door de staat Israël inclusief de bouw van de muur op Palestijns gebied.

Sancties zijn maatregelen genomen door staten, een verschil dat u helaas nog niet hebt onderkend.
Wij pleiten voor druk op de staat Israël door adequate toepassing van de mensenrechtenparagraaf in het Associatieverdrag tussen Europa en Israël, wij pleiten ook voor bevriezing van de Europese voornemens om de relatie met Israël te intensiveren, zolang Israël het Unesco-verdrag tegen discriminatie niet heeft ondertekend.

Keerpunt en terugtrekking van Israël uit de in 1967 bezette gebieden
De terugtrekking is niet alleen het logisch gevolg van het internationale recht, maar hier is ook van belang het Saoedische vredesinitiatief, overgenomen door de Arabische Liga, waarbij vrede en regionale samenwerking met Israël wordt aangeboden als Israël stopt met de bezetting. Israël wijst dit aanbod nog steeds af.

Keerpunt en radicale groepen en anti-Israël groepen in Nederland
Jammer dat u groepen die niet uw kritiekloze houding t.o.v. de staat Israël delen beschuldigt van radicaliteit en een anti-Israëlische opstelling.
Gush Shalom als Israëlische vredesgroep noch Sabeel als oecumenisch theologisch Centrum in Jeruzalem zijn in redelijkheid te kenmerken als radicale groepen. Bezoek hun websites en van radicaliteit is geen sprake, tenzij de vraag om recht en gerechtigheid tegenover macht en bezetting als radicaal wordt beschouwd. Dan is dat de radicaliteit die het Evangelie van ons vraagt.
Ook EAJG en UCP kunt u in redelijkheid niet afdoen als anti-Israëlische groepen, tenzij elke kritiek op het illegale handelen van de staat Israël door u wordt beschouwd als anti-Israëlisch. Betrokkenen vinden het juist een kwestie van verbondenheid met en zorg over de toekomst van de staat Israël om tijdig te wijzen op de ontsporingen die plaats vinden.

Solidariteit met Palestijnse christenen
Onze solidariteit met de Palestijnse christenen zien wij steeds ook in de context van het onrecht dat het Palestijnse volk wordt aangedaan. Palestijnse christenen laten zich in grote meerderheid niet isoleren binnen het Palestijnse volk, hoe graag veel joodse en westelijke organisaties dat ook zouden willen. Christenen en moslims zijn gemeenschappelijk slachtoffer van de Israëlische bezetting. Daarbij hebben wij ook oog voor de extra problemen die een minderheid altijd heeft t.o.v. een meerderheid, zoals ook in ons land een spanning bestaat tussen minderheden en meerderheden. Het uitvergroten van incidenten levert geen bijdrage aan integratie en vreedzaam samenleven.

Anoniem verslag van de bijeenkomst
Dit anonieme verslag staat bol van verongelijktheid en waardeoordelen.
Graag gaan wij zo nodig daarop in als bekend is wie de auteur van het verslag is want wij herkennen ons op geen enkele manier in de weergave. De toegevoegde anonieme beschouwingen (de naam verslag verdient het eigenlijk niet) zijn kenmerkend voor ‘het grote gelijk’ dat de schrijver/ster meent te hebben. De waarheid ervan wordt blijkbaar als zo objectief beschouwd dat ondertekening niet meer nodig is.
Anonimiteit biedt tegelijkertijd ook de mogelijkheid om grof te worden, een grofheid waar wij blijkens recent onderzoek als Nederlanders goed in zijn.
Over de leiding van de avond willen we dit nog kwijt: De heer Dijkstra heeft meteen aan het begin duidelijk gemaakt dat deze bijeenkomst was belegd om naar het Palestijnse verhaal te luisteren en dat het niet de bedoeling was daar onze eigen theologische en politieke stokpaardjes te berijden en daarmee de aandacht af te leiden van de eigenlijke problematiek zoals die door Palestijnse christenen wordt beleefd.
Diverse meningen kwamen die avond aan de orde en het is gebleken dat onze Palestijnse gasten in staat waren een meer genuanceerd standpunt neer te zetten dan uw anonieme verslaggever, die een kunstenaar is in het bespelen van een viool met één snaar…, net als die beroemde moefti.

Met vriendelijke groet,
Namens de Werkgroep Keerpunt, secretariaat@werkgroepkeerpunt.nl
Guus Hoelen

op Sunday, 2 November 08, schreef Ratna & Wouter

Geachte heer Hoelen,

Wij zijn niet kerkelijk, en als we niet toevallig van een kennis een verslag/beschouwingen over Uw bijeenkomst hadden ontvangen, hadden we niet snel aandacht aan Uw groep besteed.
We begrijpen dat U deze ontmoetingsavond heeft georganiseerd met Palestijnse christenen die door Cordaid, ICCO en IKV-Pax Christi naar Nederland waren gehaald. Het zijn voor ons bekende namen, die steeds weer opduiken bij anti-Israël aktiviteiten.

U vindt zich en Uw bondgenoten niet radikaal?
Sabeel zegt voor bevrijdingstheologie te staan, en die is uiteraard wel radikaal, dat staat ook gewoon op Wikipedia. Sabeel erkent geen enkele Palestijnse blaam voor het conflict, alsof ze allemaal alleen onschuldige, vredelievende slachtoffers zijn van Israelische agressie. Sinds wanneer is het christelijk om de eigen zonden te ontkennen? Israel wordt intussen beticht van alle mogelijke wandaden, zoals de bekende etnische zuiveringen, militarisme en alle mogelijke mensenrechtenschendingen. De eis tot 'recht op terugkeer' van de vluchtelingen is onverenigbaar met de twee-statenoplossing die men zegt voor te staan.
Gush Shalom is het radikalere kleine broertje van Peace Now, dat agiteert tegen alles wat Israel doet zonder ook maar een woord van kritiek op de Palestijnen (zelfs de corruptie onder Arafat werd ontkend).
EAJG en UCP ( http://www.israel-palestina.info/unitedciviliansforpeace.html ) hebben wij hier en elders al meermaals bekritiseerd vanwege hun eenzijdige opstelling, die zeker als anti-Israel samen te vatten is; helaas, we zagen het graag anders. Vooral EAJG schuwt de vergelijking van Israel met de nazi's niet, en stelt Israel voor als de grootste schurkenstaat op aarde. Deze organisaties dragen hetzelfde simpele zwart-wit beeld uit van weerloze onschuldige Palestijnen die door de boze Israelische bezetters worden onderdrukt als Uw groep ook doet. Dat de bezetting de enige oorzaak van het geweld is en Israel daar gewoon mee moet stoppen, en dan komt alles goed. Dat alle problemen alleen aan Israel zouden liggen, en Israel onder druk gezet moet worden om zich eenzijdig geheel terug te trekken tot achter de bestandslijnen van 1949, inclusief de oude stad van Jeruzalem.

U stelt dat u 'genuanceerd denkt over druk op Israel', en slechts pleit voor desinvesteren uit bedrijven die met de bezetting te maken hebben. Ook pleit u voor 'adequate druk op Israel door de regering door gebruik making van de mensenrechtenparagraaf in het associatieverdrag'. Dat komt er op neer dat Israel aan een serie eenzijdige eisen moet voldoen wil het de huidige gunstige handelsvoorwaarden en andere zaken kunnen behouden. Nederland heeft dezelfde gunstige voorwaarden en betrekkingen met een aantal andere staten in het Midden-Oosten en met de Palestijnse Autoriteit, maar daar hoeven blijkbaar geen voorwaarden aan te worden gesteld. Alleen voor Israel moeten weer aparte eisen gaan gelden. Is dat christelijke rechtvaardigheid?

Uw werkgroep pleit voor zowel selectief desinvesteren door de kerken als voor EU sancties tegen Israel. Overigens kan het woord 'sancties' wel degelijk worden gebruikt bij particuliere instellingen.
U stelt dat Israel producten exporteert uit de bezette gebieden die hier als 'Israelisch' op de markt komen. Dat is onjuist. Israel houdt zich wat dat betreft aan de afspraken die daarover met de EU zijn gemaakt; producten waarop 'Israel' als herkomstland staat, komen niet uit de nederzettingen.

De precieze grens tussen Israel en de toekomstige Palestijnse staat moet in onderlinge onderhandelingen worden vastgesteld. Door van Israel een eenzijdige terugtrekking te eisen kiest u partij in het conflict en bent niet langer neutraal. Als U al meent op de onderhandelingen vooruit te moeten lopen zou een dergelijke eis bovendien gepaard moeten gaan met de eis dat de Palestijnen het geweld afzweren, Israel erkennen als Joodse staat (het recht op zelfbeschikking van het Joodse volk, niet een religieuze staat) en het zogenaamde 'recht op terugkeer' opgeven. Anders heeft een en ander weinig meer met rechtvaardigheid van doen.

U schrijft dat Israel het Saoedische vredesinitiatief afwijst. Dat is onjuist. Israel heeft geïnteresseerd gereageerd op het initiatief, en gezegd dat het erover wil praten, maar dat het op sommige punten zal moeten worden aangepast. Het is logisch dat als staten over vrede gaan onderhandelen, ze een plan van de ander niet klakkeloos overnemen. Toch is dat wat de Arabische Liga heeft geëist. Er kon alleen over de implementatie worden gesproken, niet over de inhoud. Van een dergelijk dictaat is Israel niet gediend. Een van de problemen met het initiatief is dat het pas erkenning (in feite: normalisering van relaties) aanbiedt nadat Israel aan alle eisen heeft voldaan. Ons lijkt dat het eerder andersom moet zijn. Als Israel eindelijk eens erkend wordt als Joodse staat, zal dat bijdragen aan het vertrouwen dat nodig is om zich achter de pre-1967 bestandslijnen terug te trekken en Jeruzalem te delen. Israel heeft uiteraard geen zin in een Hamasstan op de Westoever, en volgens zowel Israelische als Palestijnse bronnen is de kans aanzienlijk dat Hamas, zonder Israelische troepen op de Westoever, daar eveneens een coup zou plegen. Een ander probleem met het Arabische vredesplan is dat het een 'rechtvaardige oplossing van het vluchtelingenprobleem in overeenstemming met VN resolutie 194' voorstaat, die in de Arabische wereld onterecht wordt geïnterpreteerd als het zogenaamde 'recht op terugkeer', wat - nogmaals - indruist tegen een twee-statenoplossing. Zoals ieder land, heeft Israel het recht te bepalen wie het onder welke voorwaarden binnenlaat en het staatsburgerschap verleent. Het Palestijnse vluchtelingenprobleem moet vooral binnen een Palestijnse staat worden opgelost, zoals Israel het probleem van de Joodse vluchtelingen (ca. 800.000 uit Arabische landen) heeft opgelost.
Overigens heeft Olmert de Palestijnen onlangs bijna 100% van het land aangeboden en een corridor tussen de Gazastrook en de Westoever, een voorstel dat door de Palestijnen werd afgewezen. Israel lijkt bereid de Golan aan Syrië terug te geven als dat land zijn banden met Hezbollah, Hamas en Iran verbreekt, waarvan Syrië al heeft gezegd dat het daartoe niet bereid is.

Het probleem is niet onze zogenaamde 'kritiekloze houding t.o.v. de staat Israël' - die verre van kritiekloos is -, maar de kritiekloze houding van U en de talloze andere Palestijnse solidariteitsgroepen naar de Palestijnen, die hen steeds maar blijven bestendigen in hun slachtofferschap en in hun 'recht op terugkeer', en zelfs pleiten voor erkenning van een Hamas regering, die weigert Israel te erkennen en de mensen ophitst tegen Joden en Israel. Als zij Joden beschieten en opblazen, zeggen organisaties als de Uwe: "Kijk eens hoe wanhopig ze zijn dat ze naar zulke middelen grijpen, wat worden ze toch vreselijk onderdrukt!"

Een dergelijke houding draagt niet bij aan vrede, integendeel. Vrede is alleen mogelijk als beide partijen concessies doen en beide hun eigen aandeel zien en erkennen. Alleen het Palestijnse verhaal uitdragen en Palestijnse claims ondersteunen draagt daar niet aan bij. In Israel is er al veel zelfkritiek, niet alleen van radikale organisaties als Gush Shalom maar in brede lagen van de bevolking. Juist aan Palestijnse kant ontbreekt die volkomen. Voor een oplossing van het conflict is het noodzakelijk dat de Palestijnen uit hun slachtofferrol stappen en niet al hun ellende automatisch aan Israel en de bezetting toeschrijven.

U beroept zich steeds op internationaal recht en de VN, alsof die de Bijbel en het woord van God zijn. De VN is de som van bijna 200 regeringen, sommige democratisch en andere niet, waarop de Westerse landen - gelukkig maar - een onevenredig grote stempel drukken. De verdragen, instituties en resoluties zijn de uitkomst van machtspolitiek, eigenbelang en koehandel, niet de geboden van een rechtvaardige God. Het verschil moet U wel opgevallen zijn. Een meerderheid van de landen in de VN steunt eenzijdige anti-Israel resoluties, en Israel was als enige land tot voor kort geen lid van een regionale groep en had daardoor geen toegang tot een aantal belangrijke instituties. Nog steeds is Israels positie zwak, en is het bijvoorbeeld het enige land waarvan de (vermeende) mensenrechtenschendingen permanent op de agenda van de zogenaamde 'Mensenrechtenraad' staan. Veroordelingen van schurkenstaten als Soedan of Zimbabwe blijven achterwege en mensenrechtenschenders in de Arabische wereld gaan vrijuit.

Er IS sprake van dat bij Uw weergave van de VN-resoluties en het internationaal recht een pro-Palestijnse interpretatie wordt gevolgd. Uw ontkenning doet daar niets aan af. Een voorbeeld uit Uw reaktie op de IPA-nota:

"a De volkenrechtelijke grondslag voor de staat Israël is te vinden in het toelatingsbesluit 1949, waarbij Israël zich heeft verplicht aan drie voorwaarden te voldoen, waaronder aanvaarding van de verdelingsresolutie en het recht op terugkeer van de Palestijnse 'vluchtelingen'.
b Het is beschamend te moeten constateren dat de internationale gemeenschap die voorwaarden wel heeft gesteld, de voorwaarden ook zijn geaccepteerd, maar vervolgens niet worden gehandhaafd.
c De eerlijke conclusie zou moeten zijn dat Israël geen recht heeft zich lid van de V.N. te noemen."

Dat de toelating van Israel tot de VN voorwaardelijk was, is onjuist - een anti-Israelische dus pro-Palestijnse leugen. Dat Israel daardoor geen lid van de VN zou mogen zijn, is naast onjuist, oneerlijk, overduidelijk radikaal anti-Israel.

Dit is maar één voorbeeld. Over Uw interpretaties van de diverse VN-resoluties vallen vergelijkbare commentaren te leveren.

U schrijft: "Ten onrechte beschrijft u de Werkgroep Keerpunt als een clubje dat ontevreden is over de te pro-Israëlische lijn van de PKN."
Uw reaktie op de IPA nota omvatte meer pagina's dan de nota zelf, en punt na punt betrof het kritiek op volgens Keerpunt blijkbaar te pro-Israelische formuleringen in de nota, hoewel deze toch bepaald niet kritiekloos was ten opzichte van Israel.

Uw consequente pro-Palestijnse retoriek en onvermoeibare gehamer op Israelische schendingen van het internationale recht spreken duidelijke taal over Uw eenzijdigheid, en ook die van de meeste van Uw bondgenoten. Er valt geen greintje evenwichtigheid in te bespeuren.

Ratna Pelle & Wouter Brassé,
Israel-Palestina Info

op Monday, 3 November 08, schreef Egbert Talens

Geachte mevrouw Pelle en mijnheer Brassé,

In uw reactie op de heer Guus Hoelen kwam de volgende passage voor, ik citeer:

'Dat de toelating van Israel tot de VN voorwaardelijk was, is onjuist - een anti-Israelische dus pro-Palestijnse leugen. Dat Israel daardoor geen lid van de VN zou mogen zijn, is naast onjuist, oneerlijk, overduidelijk radikaal anti-Israel.' Einde citaat.

Naar aanleiding van dit citaat het volgende:

Israël ondernam twee pogingen ter verwerving van het VN-lidmaatschap. De eerste keer was in december 1948. Die poging mislukte omdat het gevoelen bestond dat de Joodse Staat niet aan de vereisten voldeed van het Charter van de Verenigde Naties. (1)
In 1949 doet Israël een tweede poging. Deze vond gelijktijd plaats met de werkzaamheden van een door de VN ingestelde Verzoeningscommissie, the Palestine Conciliation Commission - PCC. Om de kans op het beoogde VN-lidmaatschap zo groot mogelijk te maken, werkte Israël mee aan de besprekingen die de PCC in Lausanne (Zwitserland) organiseerde. Op 11 mei 1949 wordt door de Algemene Vergadering van de VN besloten Israël als lid toe te laten: VN-resolutie 273-III. Daaraan voorafgaande had een Politiek Comité, onder Carlos Romulo als voorzitter, gesprekken gevoerd met Abba Eban. De laatste was daarover weinig te spreken, omdat andere landen níet aan zo'n procedure werden onderworpen. Romulo vroeg Eban Israëls toetreding te ondersteunen door te verklaren hoe -- bij toelating tot de VN -- Israël zijn politiek ten aanzien van vluchtelingen, grenzen, Jeruzalem en verantwoordelijkheid voor de moord op graaf Folke Bernadotte (VN-afgezant, op 17 september 1948 in Jeruzalem door Joodse hand vermoord) vorm zou geven. (2)
Kijken wij nu naar (delen van) de tekst die met Israëls toetreding c.q. toelating tot de VN samenvallen: in de préambule staat een verwijzing naar Israëls stappen m.b.t. de uitvoering van de resoluties 181-II en 194-III, de twee resoluties die in de Verenigde Naties het centrale punt vormen in de zaak Palestina. Daarna volgen vier punten, die nadere toelichting verschaffen. Punt 4: Zijn resoluties van 29 november 1947 en van 11 december 1948 in herinnering brengend, en kennis nemend van de verklaringen en uiteenzettingen gedaan door de vertegenwoordiger van de Israëlische Regering aan het ad-hoc Politiek Comité met betrekking tot de uitvoering van genoemde resoluties,
"De Algemene Vergadering, ... , 1. Besluit dat Israël een vredelievende Staat is die de verplichtingen aanvaard welke het Charter omvat, en in staat en bereid is, deze verplichtingen uit te voeren; ... 2. Besluit om Israël het lidmaatschap tot de Verenigde Naties toe te kennen. (3)
Het kan geen kwaad het volgende te beklemtonen: om Israël als lid van de VN toe te laten, was een twee-derde meerderheid van vóórstemmen nodig. Om landen die twijfelden of eigenlijk tegen waren, over de streep te trekken, was het nodig dat de indruk ontstond dat Israël nu bereid was a) het extra grondgebied dat het tijdens de oorlog van 1948-'49 had veroverd op te geven, en b) de Palestijnse vluchtelingen naar hun huizen te laten terugkeren. Immers had Abba Eban tegenover het ad-hoc Politieke Comité verklaard dat Israël het principe van de terugkeer van vluchtelingen aanvaart, zoals neergelegd in de tekst van VN-resolutie 194-III. Wie kon er dus nog twijfelen aan Israëls goede wil en intenties? Maar niet zodra was resolutie 194-III aangenomen, of de Israëlische delegatie in Lausanne draaide als een blad aan de boom om, en van enige gezonde Israëlische samenwerking met de PCC viel plotseling niets meer te bespeuren.
Hoe kan iemand volhouden of eenvoudig beweren dat met dit alles géén voorwaarden verbonden waren (zijn) aan Israëls toelating tot de VN? Zonder genoemde toezeggingen van de kant van Abba Eban zou een twee-derde meerderheid voor 194-III niet zijn behaald. En wie kan met droge ogen Israëls starre houding m.b.t. de notabene door Israël verdreven Palestijnen aanzien of aanhoren? Welk een droevige mentaliteit spreekt uit dergelijke apologetische uiteenzettingen, die op geen enkele wijze enige compassie met deze slachtoffers van de politieke zionistische bonzen tonen.

(1) Bitter Harvest (maart, 1983), Sami Hadawi, pag. 130.
(2) Personal Witness, Abba Eban, pag. 192.
(3) The Origins and Evolution of the Palestine Problem -1917-1988, UNITED NATIONS, New York, 1990, pag.144.

op Tuesday, 4 November 08, schreef secretariaar werkgroep keerpunt

Geachte mevrouw Pelle en heer Brassé,

Het lijkt er op dat u onze reactie niet echt hebt gelezen. Jammer, want met kopjes hebben wij onze reactie zo goed mogelijk leesbaar gemaakt.

Duidelijk is dat u het schenden van het internationaal recht door de staat Israël blijft steunen.
Daarin zijn wij het fundamenteel oneens. Zelfs Israël dient zich te houden aan het internationale recht, en dat is in haar eigen belang.
De volgende cursieve teksten zijn citaten van u:

“Wij zijn niet kerkelijk”
Gelukkig maar, want dat is dan één smet minder op het kerkelijk domein.

“Sabeel erkent geen enkele Palestijnse blaam voor het conflict”
Steeds probeert u het Israëlische onrecht te vergoelijken met opmerkingen als “de Palestijnen zijn ook geen heiligen”. Dit soort opmerkingen zijn óf kinderlijk naïef of proberen bewust af te leiden van de hoofdzaak.

“De eis tot 'recht op terugkeer' van de vluchtelingen is onverenigbaar met de twee-statenoplossing die men zegt voor te staan.”
Het recht op terugkeer is een onvervreemdbaar internationaal recht. Hoe dit wordt vormgegeven zal een kwestie van onderhandeling tussen de staat Israël en de betrokken vluchtelingen moeten zijn.
Van onverenigbaarheid met een ‘twee staten benadering’ kan dus geen sprake zijn. Zie ook onze eerdere reactie.

“Door u zogenoemde anti-Israëlische groepen als Gush Shalom, Peace Now, EAJG en UCP”
In deze alinea’s munt u weer uit door niet-onderbouwde beschuldigingen en dat is zelfs voor niet-kerkelijken geen compliment. Zie onze eerdere reactie.
De bezetting en de onderdrukking van het Palestijnse volk lijken ons niet te ontkennen.

“U stelt dat u 'genuanceerd denkt over druk op Israel' “
Daar gaven wij inderdaad al een onderbouwing van. Zie onze eerdere reactie. Internationaal recht is géén set van éénzijdige eisen gesteld aan Israël. Het internationaal recht geldt ook voor alle andere staten.

“Israel houdt zich wat dat betreft aan de afspraken die daarover met de EU zijn gemaakt; producten waarop 'Israel' als herkomstland staat, komen niet uit de nederzettingen.”
We zijn benieuwd naar uw reactie als de rechter heeft gesproken. Wij hopen niet, dat u die uitspraak dan eveneens als ‘anti-Israëlisch’ kwalificeert.

“De precieze grens tussen Israel en de toekomstige Palestijnse staat moet in onderlinge onderhandelingen worden vastgesteld.”
Ook hier gebruikt u weer versluierende taal. Zelfs in de Amerikaanse Road Map worden overeenkomstig het internationale recht de grenzen van vóór 1967 gehanteerd. Dat daarna in vrije en eerlijke onderhandelingen nog enkele correcties kunnen worden aangebracht is natuurlijk altijd mogelijk tussen twee staten.

“… een dergelijke eis bovendien gepaard moeten gaan met de eis dat de Palestijnen het geweld afzweren, Israel erkennen als Joodse staat (het recht op zelfbeschikking van het Joodse volk, niet een religieuze staat) en het zogenaamde 'recht op terugkeer' opgeven.”
Prima dat u uitgaat van een seculiere joodse staat, maar zoals gebruikelijk vergeet u de Arabische en Palestijnse minderheid in het land. Dan is het toch wel van belang om het een democratische staat te laten zijn.
Over het recht op terugkeer en uw misvatting daarover is hierboven reeds gereageerd.

“U schrijft dat Israel het Saoedische vredesinitiatief afwijst.”
Israël weigert het internationaal recht als uitgangspunt voor onderhandelingen te accepteren en verwerpt daarmee het Saoedische vredesinitiatief.

“Overigens heeft Olmert de Palestijnen onlangs bijna 100% van het land aangeboden en een corridor tussen de Gazastrook en de Westoever, een voorstel dat door de Palestijnen werd afgewezen.”
Olmert noch Barak hebben een substantieel aanbod gedaan. Dat zijn mythen die in het leven worden geroepen, en een uitvoerigere discussie noodzakelijk maken.

“Het probleem is niet onze zogenaamde 'kritiekloze houding t.o.v. de staat Israël' - die verre van kritiekloos is –“
Als wij iets betreuren is dat niet ‘het probleem’. Wij schreven: “ Jammer dat u groepen, die niet uw kritiekloze houding t.o.v. de staat Israël delen, beschuldigt van radicaliteit en een anti-Israëlische opstelling.” Van uw ‘kritische houding’ t.o.v. de staat Israël hebben wij niet veel gemerkt.

“U beroept zich steeds op internationaal recht en de VN, alsof die de Bijbel en het woord van God zijn.”
De Bijbel gaat nog veel verder dan het internationale recht, dat na de Shoah geformuleerd werd in de hoop ‘dat nooit weer’. De bijbel hanteert het uitgangspunt “wat jij niet wil dat jou gebeurt, doe dat ook een ander niet aan”. Het zou al een hele winst zijn als wij ons allen aan het internationale recht zouden houden.
Zoals eerder aangegeven:
“Onze werkgroep formuleert minder wollig dat de schending door de staat Israël van het internationale recht niet mag worden verdoezeld door een ‘onopgeefbare verbondenheid’ met de theologie en de geschiedenis van het ‘volk Israël’.”

“Er IS sprake van dat bij Uw weergave van de VN-resoluties en het internationaal recht een pro-Palestijnse interpretatie wordt gevolgd.”
Dat de staat Israël onder voorwaarden tot stand is gekomen blijkt uit de volgende tekst van prof. em. De Waart, zoals te lezen in onze reactie op de PKN-conceptnota:
www.werkgroepkeerpunt.nl > dossier > dossier 13C_08-01-13:
“Par. 2.2. blz 12. Israël is niet tot stand gekomen bij besluit van de AV-VN en in 1948 onmiddellijk als lid van de VN toegelaten. Indien de nota doelt op de Verdelingsresolutie 181 (II) van 29 november 1947 dan zou ook de Palestijnse staat toen tot stand zijn gekomen. Indien de resolutie doelt op het toelatingsbesluit van 1949 dan blijkt daar uit dat Israël zich toen verplicht heeft tot aanvaarding van de verdelingsresolutie en van het recht op terugkeer. Israël ontkent nu de geldigheid van de verdelingsresolutie en daarmee de rechtmatigheid van zijn eigen bestaan. “
De Israëlische regering heeft zonder voorbehoud de resoluties van de VN aanvaard
http://domino.un.org/UNISPAl.NSF/3822b5e39951876a85256b6e0058a478/
4a9a96807f788857052566c60059d4ff!OpenDocument
“Uw consequente pro-Palestijnse retoriek en onvermoeibare gehamer op Israëlische schendingen van het internationale recht spreken duidelijke taal over Uw eenzijdigheid, en ook die van de meeste van Uw bondgenoten. Er valt geen greintje evenwichtigheid in te bespeuren.”
De evenwichtigheid van onze standpunten volgt automatisch uit het gelijkelijk toepassen van het internationale recht op beide partijen, zowel wat rechten als plichten betreft. Wij blijven hopen meer evenwicht in onze reacties te geven dan door u wordt gesuggereerd. Ons motto blijft “Waarheid spreken en recht doen”. En dat is niet: kritiekloos het beleid van de Israëlische regering verdedigen.

Met vriendelijke groet, namens de Werkgroep Keerpunt, www.werkgroepkeerpunt.nl

Guus Hoelen

op Wednesday, 5 November 08, schreef truusje wijdemeren

In de "christelijke" werkgroep Keerpunt wordt de bijbel verkeerd geciteerd met het zgn citaat: "wat gij niet wilt ... " enz. Jezus ging veel dieper: wat gij wilt dat u de mensen doen doe gij hun evenzo". Met deze tekst zou u dus moeten aannemen dat de Palestijnen graag raketten op hun hoofd krijgen...
Vergeldingsacties zijn reacties.
In het denken van de werkgroep (zie Hoelen en Talens) lijkt men wars van oorzaak en gevolg-denken, wars van geschiedenisfeiten. In de zestig afgelopen jaren is zonneklaar gebleken dat "men" helemaal geen vrede met Israel wil. Dat begon met het islamitische NEE tegen het verdedlingsplan van de VN in 1947, gevolgd door aanvallen op Israel in 1948, dat JA had gezegd en werd gevolgd door allerlei NEE's van bv Arafat. Je moet toch wel heel erg blind zijn, of vervuld van haat, als je met allerlei bet-wetertjes over Internationaal Recht die geschiedenis meent te kunnen wegpoetsen. Nog afgezien van de vraag of al die bet-wetertjes wel zo gelijk hebben als ze doen voorkomen. De oneerlijkheid van dat schijnbaar imponerende "argumenteren", die z'n aanzet heeft in de leugens over het begin, doen mij het ergste vrezen over Keerpunts bedoelingen.

op Wednesday, 5 November 08, schreef Wouter Brassé

Geachte heer Hoelen,

Het 'kerkelijk domein' is de afgelopen 2.000 jaar genoeg besmet door de christenen. Enige bescheidenheid zou U sieren, maar ik snap dat het moeilijk is bescheiden te blijven met God aan Uw kant. Dat is een kwaal waar wel meer religieuzen last van hebben, evenals anderen die 'heilig' overtuigd zijn van hun eigen ideologie.

Ratna en ik hebben een website en honderden blogartikelen volgeschreven over het conflict en met allerlei mensen discussies gevoerd, dus excuses als we niet onder de indruk zijn van Uw schrijfsels en opinies, noch van die van Uw professor.

De bezetting en onderdrukking van de Palestijnen ontken ik niet, maar het internationaal recht is niet noodzakelijk hoe U, Uw professor of zelfs het ICJ of de algemene vergadering van de VN zegt dat het is. En het internationaal recht wordt continu geschonden door tal van landen. De grootmachten komen ermee weg, en wie een van hen als bondgenoot heeft doorgaans ook. Israel wordt terecht en onterecht voortdurend van allerlei schendingen beschuldigd, en ik maak me daar zorgen over, omdat het zoveel vijanden heeft en weinig vrienden in de internationale gemeenschap, en het vaak alleen maar gaat om een stok te vinden om een hond mee te slaan. Welk recht hebben de Arabische staten om Israel niet te erkennen en te boycotten? Welk recht hadden zij om honderdduizenden onschuldige Joden uit hun landen te verjagen? Welk recht heeft het Aziatische blok in de VN om Israel te weigeren? Waarom hoor ik U en de vele andere pro-Palestijnse aktiegroepen daar nooit over? Wat blijft er dan over van Uw "waarheid spreken en recht doen", en de "evenwichtigheid van Uw standpunten"?

Met de redenering van Uw professor kan het merendeel van de lidstaten uit de VN worden gezet, die zich niet houden aan de verplichtingen volgens het handvest. Dat is ook een optie, maar wees dan wel consequent.

Het 'recht op terugkeer' is GEEN onvervreemdbaar internationaal recht. Waarom gelooft U toch maar alle pro-Palestijnse propaganda? Zie bijv. op deze website: http://www.zionism-israel.com/issues/return_detail.html

Waar steekt Sabeel dan de hand in eigen boezem en erkent Palestijnse misdaden en fouten, in plaats van alleen Israel als duivel af te schilderen? Wat is hier christelijk aan, buiten de traditionele christelijke hypocritie, arrogantie en hoogmoed? "Wie zonder zonden is werpe de eerste steen".

Voor onderbouwing van hier geuite standpunten over het anti-Israelisch gehalte van EAJG, UCP, ICCO enz. zie elders op onze sites (bij UCP hadden we een url naar ons artikel gegeven).

Als Israel de EU-afspraken betreffende producten uit de nederzettingen zou ontduiken, is dat een zaak voor de Europese controle-instanties. Aktiegroepen als de Uwe houden zich hiermee bezig omdat ze alles aangrijpen waarmee ze Israel kunnen aanvallen. Uw eenzijdige agenda is overduidelijk. Daarom haalt U ook de positie van Arabische Israeli's erbij, die 'vergeten' we niet, maar staat de facto los van het conflict over de bezette gebieden. U bent o zo bezorgd om het democratische gehalte van Israel, maar hoe democratisch is de Palestijnse autoriteit, Hamas en de buurlanden? Waarom mogen die niet in Uw bezorgdheid delen? De Palestijnen konden kiezen tussen een corrupte Fatah en de islamisten van Hamas. Wat belooft dat voor de toekomst van Palestina?

op Thursday, 6 November 08, schreef Ratna pelle

Geachte heer Hoelen,

Als iemand het niet met je eens is diegene ervan beschuldigen dat hij je reactie niet heeft gelezen is wel erg doorzichtig. Het is duidelijk dat u het schenden van het internationaal recht door de Palestijnen en Arabische staten blijft steunen, en selectief verontwaardigd bent over (vermeende) Israelische mensenrechtenschendingen. Daarbij is de VN helaas niet altijd een even faire en neutrale instantie wat betreft het Israelisch-Palestijns conflict, zoals hier uitgebreid wordt uitgelegd: http://www.israel-palestina.info/verenigde_naties.html
Ik vraag mij af of de kerk blij moet zijn met groepen zoals Keerpunt, die de op zichzelf mooie boodschap van vrede en naastenliefde eenzijdig tegen een bondgenoot van Nederland en VN lidstaat misbruiken. Mijn achting voor de kerk wordt er in elk geval niet groter door.

Het zogenaamde 'recht op terugkeer' is wel degelijk onverenigbaar met een tweestatenoplossing, en dat hebben Arabische en Palestijnse leiders ook meermaals openlijk toegegeven. Het is een manier om te bewerkstelligen wat met wapens niet is gelukt. Dat wil niet zeggen dat iedereen die vindt dat de vluchtelingen moeten kunnen terugkeren deze agenda heeft, maar doet u nou niet of de Palestijnen dit alleen maar uit humanitaire overwegingen eisen. Het vluchtelingenprobleem is grotendeels veroorzaakt door het Palestijnse leiderschap en de Arabische staten, die het VN delingsplan afwezen en een oorlog tegen de Joden in Palestina begonnen, met het doel hun gemeenschap te vernietigen en de stichting van een Joodse staat te verhinderen. Zij hebben een oplossing ervan altijd gedwarsboomd en integratie in de landen waar zij leven tegengehouden om de eis tot terugkeer naar Israel levend te houden. Resolutie 194 is geen internationaal recht, spreekt niet van een 'recht' op terugkeer en is bovendien door de Arabische staten indertijd afgewezen. Ik kom daar in een aparte blog nog op terug, want het is een veel gehoorde mythe.

U schrijft: "Israël weigert het internationaal recht als uitgangspunt voor onderhandelingen te accepteren en verwerpt daarmee het Saoedische vredesinitiatief."
Wat een cirkelredenering. Wat u wilt bewijzen neemt u alvast aan, waaruit dan wel moet volgen dat Israel weer fout zit. Ik heb duidelijk uitgelegd wat Israels houding tegenover het Saoedische vredesinitiatief is. Dat dat niet in uw plaatje van de zaak past kan ik niet helpen.

U schrijft (eerst mij citerend):
""Overigens heeft Olmert de Palestijnen onlangs bijna 100% van het land aangeboden en een corridor tussen de Gazastrook en de Westoever, een voorstel dat door de Palestijnen werd afgewezen."
Olmert noch Barak hebben een substantieel aanbod gedaan. Dat zijn mythen die in het leven worden geroepen, en een uitvoerigere discussie noodzakelijk maken."

U kunt dat ontkennen wat u wilt, maar de voorstellen van Olmert stonden gewoon in Haaretz, en de voorstellen van Barak tijdens de Camp David en Taba onderhandelingen zijn uitgebreid gedocumenteerd. Zie ook: http://www.israel-palestina.info/vredesproces.html

Het is een populaire mythe onder antizionisten dat Israel op voorwaarden tot de VN is toegelaten, zoals dat het na de onafhankelijkheidsoorlog alsnog de grenzen van het delingsplan moest accepteren, en alle vluchtelingen als gevolg van die oorlog terug moest laten keren. Ik heb daarover een aparte blog geschreven: http://www.zionism-israel.com/blog/archives/00000317.html Ik wil hier volstaan met de opmerking dat het nogal krom is om de Arabische afwijzing van het delingsplan in 1947 te begrijpen en goed te praten (of te verzwijgen), er vervolgens ook alle begrip voor te hebben dat eerst de Arabische gemeenschap in Palestina en later vijf Arabische staten Israel aanvallen met het doel het te vernietigen en de Joden te vermoorden, maar het hoogst onbegrijpelijk en afkeurenswaardig te vinden dat Israel zich verdedigt en terugslaat. Na de oorlog moet Israel dan alsnog de grenzen van het delingsplan accepteren en alle vluchtelingen, van wie velen strijders die hun juist wilden verdrijven, weer binnenlaten. Ik weet best dat er ook werkelijk onschuldige vluchtelingen bij waren, en ik had het hun gegund dat ze terug konden keren, en wat mij betreft zou dat ook nu nog moeten kunnen. Ik ontken echter dat ze daar een inherent recht toe hebben, en ik beschouw ze in de eerste plaats als slachtoffers van hun eigen slechte leiderschap. Antizionisten vergeten bovendien maar al te gemakkelijk dat ca. 800.000 Joden uit de Arabische landen zijn gevlucht en verdreven, vaak ook met achterlating van al hun bezittingen. En kom nou alstublieft niet met het sprookje aanzetten dat de zionisten ze daartoe aanmoedigden en ze vrijwillig vertrokken.

op Thursday, 6 November 08, schreef secretariaat Keerpunt

Geachte mevrouw Pelle en heer Brassé,

Eén suggestie van u wil ik graag uit de weg ruimen. U beweert dat wij zouden vinden dat God aan onze zijde zou staan. Dat is onterecht en met dergelijke nazistische redeneringen houden wij ons niet bezig.
Wél proberen wij te begrijpen wat de schriften en de profeten ons willen leren. Wat God daarvan vindt zal Hij t.Z.t. wel beoordelen. Een dergelijk oordeel komt ons niet toe en zelfs u niet.

Het blijft duidelijk dat u het internationale recht (ook) voor de staat Israël niet van toepssing acht.
Bovendien is uw toon tamelijk vijandig.
Daarmee liggen onze opvattingen over waarden en normen zo ver uit elkaar dat doorblijven discussiëren weinig zinvol is.

Met vriendelijke groet,

Guus Hoelen

op Thursday, 6 November 08, schreef Ratna Pelle

Wat betreft het oordeel van God hebt u natuurlijk gelijk, maar u suggereerde wel erg dat uw anti-Israelische stellingnames en agitatie door uw geloof worden ingegeven, vandaar deze reactie. Wat een en ander met het nazisme te maken heeft ontgaat ons, maar het klinkt natuurlijk wel lekker heftig.
Wat betreft de vijandige toon, we vonden uw toon in met name uw laatste reactie juist nogal vijandig, vandaar dat wij ook feller worden. Je oogst wat je zaait, nietwaar?

op Friday, 7 November 08, schreef Wouter Brassé

Geachte heer Hoelen,
gelukkig ziet U in dat U God niet aan Uw kant heeft ;-)!

Ik heb geen uitvoerige studie gemaakt van de standpunten en argumentaties van werkgroep Keerpunt. Een korte quickscan maakte al snel duidelijk dat U grofweg op dezelfde lijn zit als ICCO, UCP, EAJG etc., die wij herhaaldelijk en op meerdere plaatsen hebben bekritiseerd om hun eenzijdigheid. De negatieve beschouwing die we ontvingen over Uw recente bijeenkomst komt dan ook in grote lijnen herkenbaar over.

Ik constateer dat U in Uw eerste reaktie het 'dat nooit weer' aanhaalde als, via het internationale recht, een soort van drijfveer achter Uw kritiek op Israel - van alle landen juist de Joodse staat! -, die van U niet expliciet Joods mag zijn. De Joodse staat was juist mede opgericht om te verzekeren dat de Joden 'dat nooit weer' zou overkomen. Uw verwijzing was daarmee zacht uitgedrukt ongepast.

U doet vervolgens of het 'internationaal recht' eenduidig en neutraal is, iedereen gelijk behandeld, en er geen pro-Palestijnse interpretatie zou zijn. Waar is Uw 'recht op terugkeer' (of op compensatie) voor de Joodse vluchtelingen uit de Arabische landen? Voor de Sudetenduitsers en al die andere bevolkingsgroepen in de wereld? Wie gaan er in de beoordelingscommissie zitten die van elke Palestijnse vluchteling bepaalt of deze 'bereid is om in vrede met zijn buren' (de Joden dus) te leven? Mogen we Hamasleden categorisch uitsluiten of verdienen die ook een individuele beoordeling?
Ik noem maar wat willekeurige punten om de onzin van Uw stellingname aan te tonen.

U ventileert enkele van de gebruikelijke krachttermen om Israel zwart te maken, zoals de 'uithongering' van Gaza en de 'illegale Israëlische nederzettingen'. Ja, ook de Klaagmuur is een illegale Israelische nederzetting volgens Uw definitie van internationaal recht, maar geen van de vele aktiegroepen lijkt het lef te hebben dit hardop uit te spreken: "Joden, oprotten bij die illegaal bezette Klaagmuur!"; hoe klinkt dat, meneer Hoelen?
Uw geliefde Saoedische vredesinitiatief houdt ook een totale terugtrekking van Israel in, inclusief de Klaagmuur. De Arabische Liga maakte duidelijk dat deze eisen niet onderhandelbaar zijn.

"Wij pleiten in navolging van een aantal Amerikaanse Kerken, de Wereldraad van Kerken en Sabeel voor een selectief en gefaseerde desinvestering uit bedrijven die profiteren van de illegale bezetting van Palestijnse gebieden door de staat Israël inclusief de bouw van de muur op Palestijns gebied."
Een hele mond vol, meneer Hoelen, wat moet U zich zeker voelen met zo'n grote bondgenoten!

Met Uw 'smet minder op het kerkelijk domein', 'kritiekloze houding' en overige insinuaties heeft U zelf niet bepaald bijgedragen aan een vriendelijke discussie. U haakt blijkbaar af als Uw mantra over internationaal recht geen indruk blijkt te maken, en U heeft geen antwoord op tegenwerpingen betreffende bijvoorbeeld de Joodse vluchtelingen of de democratische toekomst van Palestina. Dat neemt niet weg dat ook ik geen andere oplossing zie dan een eigen Palestijnse staat, for better or for worse, maar als het even kan zonder dat deze een bedreiging voor Israel vormt.

Ik ben verre van kritiekloos tegenover Israel: ik vind het nederzettingenbeleid rampzalig, de behandeling van Palestijnen en de uitspraken en het gedrag van rechtse kolonisten en ultra-orthodoxe Israeli's vervullen me regelmatig met plaatsvervangende schaamte, en ook het IDF maakt haar verklaarde hoge morele normen vaak niet waar. Dit komt in onze media frequent aan bod, en een heel leger van aktiegroepen zoals de Uwe, UCP, EAJG, Betselem etc. etc. vestigt er continu de aandacht op, vaak met de nodige overdrijving en met het negeren van de andere kant van de medaille. Excuses dus, dat wij proberen ook die andere kant wat meer voor het voetlicht te brengen, en 'Uw kant' tegenspreken als die ons inziens onterecht of disproportioneel is (een trendy woord in dit conflict...).
Er is nauwelijks een Israeli te vinden die geen kritiek heeft op de Israelische regering, maar ik probeer lichtpuntjes te zien en de hoop erin te houden, zelfs bij Olmert, die flink geblunderd heeft, maar ook zijn volk heeft proberen mee te krijgen in het streven naar een voor Israeli's moeilijk te verteren compromis om vrede met de Palestijnen en zelfs met Syrië te sluiten. Wie echt vrede wil in het Midden-Oosten moet dit ook signaleren, en aanmoedigen!

Dan is er de mantra van "Geen vrede zonder gerechtigheid", die aan (pro-)Palestijnse kant zo populair is. Als we gerechtigheid eisen voor er vrede kan komen, zal er nooit vrede zijn. Er is geen manier om de doden weer tot leven te wekken, om de verloren jaren en het verdriet van generaties recht te zetten. Bovendien, de één zijn gerechtigheid is de ander zijn onrecht. Waar twee onverenigbare rechten strijden - bijvoorbeeld om hetzelfde stukje land -, moet de vrede prevaleren, zoals Amos Oz betoogde.
De Tibetanen zullen wellicht nooit hun onafhankelijkheid terugkrijgen, want wie neemt het tegen China op? Ook voor de West-Saharanen ziet het al decennialang hopeloos uit. Beperkte autonomie met respect en vrijheid voor hun cultuur en religie is waarschijnlijk het beste waarop deze volken mogen hopen, ondanks dat de landen die hen bezet houden, China en Marokko, nooit door hen bedreigd zijn en prima zonder hun gebied zouden kunnen. De na de oorlog uit het Oosten verdreven Duitsers (en de verdreven Grieken en Turken, Indiërs en Pakistani, etc. etc., en niet te vergeten de verdreven Joden) hebben nooit hun huizen terug gekregen, maar een nieuw thuis gevonden, en zijn daar bij mijn weten grotendeels weer zo gelukkig - of ongelukkig - geworden als ze in hun oude woonplaats waren.

Misschien iets om over na te denken in deze donkere dagen voor Kerstmis.

op Friday, 7 November 08, schreef secretaris Werkgroep Keerpunt

Geachte mevrouw Pelle en heer Brassé,
Blijkbaar bent u het niet helemaal eens over de vraag of God zelf t.Z.t bepaalt wat Zijn oordeel zal zijn. De heer Brassé denkt te scoren door mijn voorzichtige formulering, maar is daarmee te snel.
Der suggestie dat u feller wordt door mijn eerdere reactie lijkt mij ietwat overtrokken; uw felle reactie was al eerder duidelijk. En ja, het klinkt heel bijbels dat je oogst wat je zaait, maar er zijn profeten die wat minder agressief en meer humanitair reageren, zoals bijvoorbeeld aangegeven in het boek van Hajo Meyer, ‘Het Einde van het Jodendom’.
De heer Brassé gebruikt een terminologie tegenover Keerpunt en andere groeperingen, die ik niet tegenover u zou willen gebruiken. Wél waardeer bijzonder uw kritiek op het beleid van de Israëlische staat en zou graag het optreden van de staat Israël en de het Palestijnse volk tegen het licht willen houden van het internationale recht. Maar helaas erkent u dat internationale recht niet.
Tenslotte de opmerking:
“Dan is er de mantra van "Geen vrede zonder gerechtigheid", die aan (pro-)Palestijnse kant zo populair is. Als we gerechtigheid eisen voor er vrede kan komen, zal er nooit vrede zijn. Er is geen manier om de doden weer tot leven te wekken, om de verloren jaren en het verdriet van generaties recht te zetten. Bovendien, de één zijn gerechtigheid is de ander zijn onrecht. Waar twee onverenigbare rechten strijden - bijvoorbeeld om hetzelfde stukje land -, moet de vrede prevaleren, zoals Amos Oz betoogde.”
Prima dat u aanhaalt dat de vrede moet prevaleren en juist daar kan en moet het internationaal recht de leidraad zijn.
Voor het overige blijft mijn eerdere reactie overeind:
Eén suggestie van u wil ik graag uit de weg ruimen. U beweert dat wij zouden vinden dat God aan onze zijde zou staan. Dat is onterecht en met dergelijke nazistische redeneringen houden wij ons niet bezig.
Wél proberen wij te begrijpen wat de schriften en de profeten ons willen leren. Wat God daarvan vindt zal Hij t.Z.t. wel beoordelen. Een dergelijk oordeel komt ons niet toe en zelfs u niet.
Het blijft duidelijk dat u het internationale recht (ook) voor de staat Israël niet van toepssing acht.
Bovendien is uw toon tamelijk vijandig.
Daarmee liggen onze opvattingen over waarden en normen zo ver uit elkaar dat doorblijven discussiëren weinig zinvol is.

Met vriendelijke groet,

Guus Hoelen

op Saturday, 8 November 08, schreef Ratna pelle

Waarom u uw eerder geplaatste reactie hier woordelijk herhaalt, ontgaat me, maar kan erop duiden dat uw argumenten op zijn.
U blijft simplistische mantra's herhalen; in uw zwart-wit wereld ben je voor of tegen het internationale recht, voor of tegen vrede, en als je ervoor bent hebben de Palestijnen gelijk en moeten we hun interpretatie van het internationale recht volgen. U bent niet ingegaan op onze argumenten voor een genuanceerdere kijk op een en ander. U waardeert Wouters kritiek op Israel (die ik deel) zonder zelf een woord van kritiek op de Palestijnen te uiten. Zijn genuanceerde betoog over de soms conflicterende rechten van beide partijen en het feit dat niemand al zijn rechten kan krijgen, doet u af met weer dezelfde simplisitsche mantra dat het internationaal recht leidraad moet zijn. Zoals eerder gezegd, alsof dat Gods woord is en dus heilig en daar geen kritiek op mogelijk is.

Ik uitte mijn verbazing over het woord 'nazistisch' wat betreft de redenering dat God aan uw kant zou staan. In plaats van daarop te reageren herhaalt u die uitspraak gewoon nog maar eens.

Wat betreft de vijandige sfeer: u kunt blijkbaar geen onderscheid maken tussen (inderdaad soms felle) kritiek op een organisatie en ad hominem aanvallen zoals dat het feit dat wij niet kerkelijk zijn een smet minder is op het kerkelijk domein.
U beschuldigt ons er bovendien geheel onterecht van een kritiekloze houding tegenover Israel te hebben. Misschien kunt u beter uw ongelijk toegeven, in plaats van zo snel over anderen oordelen.
"In deze alinea’s munt u weer uit door niet-onderbouwde beschuldigingen en dat is zelfs voor niet-kerkelijken geen compliment." en: "Het lijkt er op dat u onze reactie niet echt hebt gelezen." Klinkt ook niet echt vriendelijk. Ook zou ik agressief reageren volgens u. Ik geef toe dat ik niet overloop van warmte voor uw organisatie en uw stijl van discussieren, maar uw klacht is wel een beetje hypocriet gezien uw eigen bewoordingen.

op Saturday, 8 November 08, schreef truusje wijdemeren

de heer Hajo Meijer is in Duitsland veroordeeld als anti-semiet...
de heer Hoelen compromitteert zich hier nogal door naar diens boek te verwijzen.

op Monday, 10 November 08, schreef Wouter Brassé

Ik vind het walgelijk hoe Hajo Meyer te keer gaat tegen Israel, maar het klopt niet dat hij in Duitsland als antisemiet is veroordeeld. Meyer sleepte Henryk Bröder voor de rechter omdat die hem een Joodse antisemiet had genoemd. Meyer verloor de rechtzaak, wat niet wil zeggen dat de rechter hem een antisemiet vond, maar wel dat hij die aantijging moest dulden vanwege zijn eigen radikale en provocerende uitlatingen in het publieke debat. Dat noemt heer Hoelen dan een voorbeeld van "minder agressief en meer humanitair reageren".

Zie ook:
- Hajo Meyer en Nazi-Israel
http://www.zionism-israel.com/blog/archives/00000175.html
- Het Anti-Zionisme van 'progressieve' Joden
http://israel-palestijnen.blogspot.com/2007/07/het-anti-zionisme-van-progressieve.html

op Wednesday, 17 December 08, schreef Meindert Dijkstra

"Het 'kerkelijk domein' is de afgelopen 2.000 jaar genoeg besmet door de christenen. Enige bescheidenheid zou U sieren, maar ik snap dat het moeilijk is bescheiden te blijven met God aan Uw kant. Dat is een kwaal waar wel meer religieuzen last van hebben, evenals anderen die 'heilig' overtuigd zijn van hun eigen ideologie."

Geachte Mw Pelle
Vermoedelijk zult u zeggen dat het bovenstaande citaat uit zijn verband is gerukt. maar dat is altijd het lot van een citaat. Ik heb ook goed notitie genomen van de context. In een van uw eerder reacties op 'Keerpunt', merkt u op dat u en als ik het goed heb, ook uw kompaan Brassé niet kerkelijk zijn, maar toch de goedheid hebben getoond aandacht te schenken aan deze kerkelijke 'binnenbrand' over het Israelisch-Palestijnse conflict. Dat valt uiteraard te waarderen.
U zegt niet kerkelijk te zijn, maar u bent vermoedelijk toch wel religieus. Tenminste, ik vind dat uw heel religieus denkt en reageert op de kritische opmerkingen van Guus Hoelen e.a. Religie is tenslotte ook voor een groot deel emotie en andersom. Als ik niet beter wist zou ik denken dat u een band hebt met christenen-voor-Israël, mensen die allemaal 'true believers' zijn (en u weet uit het boek van Eric Hoffer 1951 dat het syndroom van de true believer eigenlijk de psychische gesteldheid van de fanaticus nabij komt). Nee, u zult denk ik geen 'true believer' zijn of a born again christian of Jew (die heb je ook!), maar ik zou uw wijze van schrijven en denken toch religieus willen noemen. Misschien een vorm van buitenkerkelijke religiositeit. Uw geluid doet me een beetje denken aan mensen, die in hun jeugd godsdienst en kerk vaarwel hebben gezegd, maar nog wel precies weten wat ze daar horen te geloven.
Daar is niks mis mee, er is genoeg reden voor kritiek op de kerken. Ze hebben het er ook wel naar gemaakt, maar wilt u aub niet vergeten dat diezelfde kerken ook mensen als Martin Luther King, Desmond Tutu, Abbé Pierre, Bonhoeffer, Hammerskjold, Frits de Zwerver en Johan Snoek hebben voortgebracht. U en ik mogen laten merken wat ons drijft, zolang we onze gedreven visie niet voor een objectieve visie laten doorgaan.
Dat brengt me eigenlijk tot mijn kernvraag: Wat heeft u eigenlijk met Israel? Wat ziet u wel, wat wij niet zien? En waarin steekt het Palestijnse gevaar behalve dan dat zij vinden evenzeer recht te hebben op het land waar ze wonen omdat de meesten er al sinds mensenheugenis wonen en erin verworteld zijn als hun olijfbomen? Ik kan me niet indenken dat u een zionistische ideoloog van het zuiverste water bent. Kijk, dat een Wilders zich schaart onder de Orde der Heilige Landlopers om zijn Fitna-verhaal te slijten kan ik me indenken. Het is ook goed om te ontdekken dat juist Joodse mensen zich ongemakkelijk voelen onder zijn aandacht, want ze beseffen heel goed dat waar de Wilders het voor het zeggen krijgen, de kampen niet ver meer zijn.
Ik meen ergens gelezen te hebben dat u lid bent van GroenLinks (het laatste wat ik daarover in mijn map GL over u vind is de folder op het GroenLinksfestival 2005, maar dat is natuurlijk al oud nieuws). GroenLinks, de partij die ik ook een goed hart toedraag en waarop ik als het maar enigszins kan ook stem,vooral omdat ze op verantwoordde wijze wil omgaan met macht en milieu. Daarom begrijp ik ook niet zo goed hoe u zo onverbloemd de zijde van de macht kiest in dit conflict, de macht die Abrahamtanks, F 16's nanotechnologie en desnoods een atoombom (en wie garandeert mij dat het nooit gebeurt?) kan inzetten tegen het veredelde vuurwerk, waarover Palestijnen doorgaans beschikken. Vervelend, lastig, volstrekt onbetrouwbaar en daarom voor mensen dicht bij de grens angstwekkend en verontrustend, maar toch geen serieuze militaire bedreiging van de Israelische staat. Waarom wekt u steeds de indruk dat Israel nog steeds bedreigde kleine David is terwijl het al sinds jaar en dag een militaire Goliath is, die dat is waar, van een enkele goed gericht geworpen steen soms al politiek op zijn voeten staat te wankelen... We zouden het toch met elkaar eens moeten zijn dat de politieke en militaire verhoudingen in dit conflict allang zoek zijn. Of is het juist de angst dat zelfs zeer ongelijke militaire verhoudingen geen garantie bieden voor een vreedzame toekomst.
Maar je hoeft toch geen gelovige te zijn om te begrijpen dat een volk dat een ander volk gevangen houdt nooit in veiligheid zal wonen. Ik ben het met u eens. We zouden God beter buiten dit conflict kunnen laten. Dan hoeven u en ik geen blasfemie te plegen door God op een of andere wijze in verband te brengen met de Holocaust of het ontstaan van de moderne staat Israel, laat staan dat er een theologisch verband tussen die twee gebeurtenissen zou bestaan. Dan kunnen we ook de geschiedenis laten rusten. Want ja, die geschiedenis blijft ons ook maar parten spelen. Antisemitisme, islamofobie, jaartallen, resoluties, die niet zijn uitgevoerd, wat de Palestijnen wel en niet gezegd hebben (de groot Moefti voorop),de kansen die ze hebben laten liggen. Het zal allemaal wel waar zijn, maar wat dan nog? Je kunt geen volk opzadelen met de geschiedenis van zijn mislukkingen 'Sorry, jullie hebben je kans gehad.' Ik merk dat in uw argumentatie en vooral ook die van Brassé de recente geschiedenis een grote rol speelt, dat er argumenten pro-Israel en tegen de Palestijnse zaak aan worden ontleend. Het gaat gelukkig niet zover dat u spreekt van 'historische rechten' zoals je nogal eens tegen komt onder joodse en christelijke 'true believers'. Geschiedenis verklaart een hoop, maar ze rechtvaardigt uiteindelijk niets, zelfs niet de huidige 'policy of control' de Apartheidsmuur (de Geder Hahafrada) ,of dat de Palestijnen hun eigen seculiere, levensvatbare staat wordt onthouden.

met vriendelijke groeten

Meindert Dijkstra