IMO Blog - Israel & Midden-Oosten

Zionism-Israel Info Center Site Map Definitions Issues (FAQ) Timeline History Documents Web Links Photo Gallery Contact email

Achtergrondartikelen
IsraŽl-Palestina.Info:

* 60 Jaar IsraŽl en de Nakba (1948-2008)
* 60 Jaar na delingsplan, IsraŽl en de VN
* Geschiedenis van het IsraŽlisch-Arabische conflict
* Vredesproces & Recente Geschiedenis
* Tijdlijn geschiedenis IsraŽl en Palestina
* Geschiedenis Joden en antisemitisme
* Geschiedenis Palestijnen en Arabieren
* Hezbollah
* IsraŽl politiek
* Palestijnen politiek
* Zesdaagse Oorlog
* Bezette gebieden & nederzettingen
* Gaza Strook
* Gaza Oorlog
* Gaza blokkade
* Hamas
* Apartheidsmuur of veiligheidshek?
* Jeruzalem
* Vluchtelingen
* Demografie
* Etnische zuivering
* Zionisme
* Anti-Zionisme
* Boycot IsraŽl campagnes
* Initiatieven voor vrede en verzoening
* United Civilians for Peace
* Verenigde Naties
* Mythes en beeldvorming
* Palestijns Gevangenendocument 2006
* Column Simon Soesan
* Reisverslag IsraŽl 2007
* Het zijn net mensen - recensie & repliek
* Krantenonderzoek NRC conflict IsraŽl-Palestina
* Berichtgeving IsraŽl door NOS Journaal
* Dries van Agt over IsraŽl en de Palestijnen
* Recente artikelen IsraŽl-Palestina
* Oudere artikelen IsraŽl-Palestina
* Landkaart van IsraŽl - Palestina


Background Articles in English:

* Amnesty International Report on Gaza War
* History Arab-Israeli Conflict
* Boycott Israel campaigns
* Boycott Israel?
* Christian Zionism
* Dutch Media: Study of NRC Handelsblad
* Dutch Media: NOS Journaal Study
* Israel 1948 War of Independence
* Israel 1948 War of Independence Timeline
* History of Anti-Semitism
* Israel
* Israel Boycott?
* Jew!
* 6 Day War
* Six Day War Timeline
* Zionism - Definition and History
* Zionism: History of Zionism & Israel
* Zionism and its Impact


Eerdere IMO Blogs.
Voor volledige lijst zie:
IMO Blog Archief


October 2016 September 2016 August 2016 July 2016 June 2016 May 2016 April 2016 March 2016 February 2016 January 2016 December 2015 November 2015 October 2015 September 2015 August 2015 July 2015 June 2015 May 2015 April 2015 March 2015 February 2015 January 2015 December 2014 November 2014 October 2014 September 2014 August 2014 July 2014 June 2014 May 2014 April 2014 March 2014 February 2014 January 2014 December 2013 November 2013 October 2013 September 2013 August 2013 July 2013 June 2013 May 2013 April 2013 March 2013 February 2013 January 2013 December 2012 November 2012 October 2012 September 2012 August 2012 July 2012 June 2012 May 2012 April 2012 March 2012 February 2012 January 2012 December 2011 November 2011 October 2011 September 2011 August 2011 July 2011 June 2011 May 2011 April 2011 March 2011 February 2011 January 2011 December 2010 November 2010 October 2010 September 2010 August 2010 July 2010 June 2010 May 2010 April 2010 March 2010 February 2010 January 2010 December 2009 November 2009 October 2009 September 2009 August 2009 July 2009 June 2009 May 2009 April 2009 March 2009 February 2009 January 2009 December 2008 November 2008 October 2008 September 2008 August 2008 July 2008 June 2008 May 2008 April 2008 March 2008 February 2008 January 2008 December 2007 November 2007 October 2007 September 2007 August 2007 July 2007 June 2007 July 2007 June 2007 May 2007 April 2007 March 2007 September 2007 February 2007 January 2007 December 2006 November 2006 2006 November 2006 October 2006 September 2006 August 2006 July 2006 June 2006 May 2006 April 2006 March 2006 February 2006


FREE EMAIL SUBSCRIPTION
Subscribe to
ZNN
email newsletter for this site and others

Powered by groups.yahoo.com

Israels toelating tot de Verenigde Naties in 1949

IMO Blog, 2008

Aan de aanzienlijke hoeveelheid anti-IsraŽl mythes die worden verspreid, kan er weer eentje toegevoegd worden. IsraŽl is, aldus Egbert Talens in een reaktie op mijn blog, indertijd toegelaten tot de VN op voorwaarde dat het tijdens de onafhankelijkheidsoorlog veroverde gebieden zou opgeven en zich zou terugtrekken tot de grenzen zoals voorzien in het VN delingsplan van 1947, en alle Palestijnse vluchtelingen zou laten terugkeren. Door dit vervolgens niet te doen heeft het, simpel gezegd, de boel bedonderd, iets waar IsraŽl volgens sommigen een patent op lijkt te hebben. Zonder IsraŽlische toezeggingen op dat gebied zou de toetreding van IsraŽl niet de benodigde tweederde meerderheid hebben behaald, aldus de redenering.


In de woorden van Talens:

Het kan geen kwaad het volgende te beklemtonen: om IsraŽl als lid van de VN toe te laten, was een twee-derde meerderheid van vůůrstemmen nodig. Om landen die twijfelden of eigenlijk tegen waren, over de streep te trekken, was het nodig dat de indruk ontstond dat IsraŽl nu bereid was a) het extra grondgebied dat het tijdens de oorlog van 1948-'49 had veroverd op te geven, en b) de Palestijnse vluchtelingen naar hun huizen te laten terugkeren. Immers had Abba Eban tegenover het ad-hoc Politieke Comitť verklaard dat IsraŽl het principe van de terugkeer van vluchtelingen aanvaart, zoals neergelegd in de tekst van VN-resolutie 194-III.
(....)
En wie kan met droge ogen IsraŽls starre houding m.b.t. de notabene door IsraŽl verdreven Palestijnen aanzien of aanhoren? Welk een droevige mentaliteit spreekt uit dergelijke apologetische uiteenzettingen, die op geen enkele wijze enige compassie met deze slachtoffers van de politieke zionistische bonzen tonen.


Uit Talens' uiteenzettingen (dit is niet zijn enige reactie op deze blog) spreekt een droevig stemmende haat voor IsraŽl, en hij lijkt erop uit om het land continu in een zo kwaad mogelijk daglicht te stellen. Er bestaat tegenwoordig een heel leger van dat soort mensen, zoals blijkt wanneer je bijvoorbeeld de discussies op de Volkskrant online, op de weblog van Anja Meulenbelt of Indymedia leest.

Ten onrechte beweert meneer Talens dat IsraŽl aan het door de VN ingestelde ad hoc politieke comitť, die met zowel IsraŽl als verschillende VN lidstaten gesprekken voerde, beloofd zou hebben resoluties 181 en 194, beide door de Arabische staten verworpen, uit zou voeren volgens de Arabische interpretatie. Dit ad hoc comitť oordeelde op de zitting van de Algemene Vergadering van de VN op 11 mei 1949:

The recommendation of the Security Council (A/818) and of the Committee in favour of the admission of Israel was the outcome of a long process begun outside the United Nations and later continued within the Organization. It was logical that the United Nations, which had created the State of Israel, should also admit it to membership.

De verklaring van woordvoerder Austin van de Verenigde Staten in die zitting werd als volgt samengevat:

(....)
The General Assembly, however, was not directly concerned with definitive settlement of the questions of Jerusalem or of the Arab refugees. The Palestine question as such had been discussed during the first part of the current session, and resolution 194 (III) had been adopted on 11 December 1948. The United States had actively supported that resolution and was intensely interested in its implementation. As a member of the Conciliation Commission, it would continue to work for a peaceful settlement of all outstanding Palestine issues on the basis of that resolution.

The point at issue in the current discussion was whether the State of Israel was eligible for membership under Article 4 of the Charter. The United States delegation, together with the large majority of members of the Security Council and of the Ad Hoc Political Committee, considered that Israel fulfilled the requirements of that Article.
(....)
The Conciliation Commission and the parties concerned were gathered at Lausanne to settle outstanding differences. They would no doubt profit by the recent discussion in the Ad Hoc Political Committee. The responsibility for bringing about the peaceful settlement of the Palestine question, however, rested with the Conciliation Commission and not with the General Assembly. The latter would have full opportunity to discuss the substantive aspects of the Palestine settlement, including the questions of Jerusalem and the Arab refugees, when it considered the report of the Conciliation Commission at its fourth session.

As far as the question of Jerusalem was concerned - a matter of very great consequence to the Assembly and to the great world religions - the part of the preamble to the draft resolution before the Assembly which recalled the General Assembly resolution 181 (II) of 29 November 1947 and 194 (III) of 11 December 1948 gave important significance to the operative clauses of those resolutions. Furthermore, paragraphs 15, 16 and 17 of the Ad Hoc Political Committee's report set forth the Committee's wishes with regard to the internationalization of Jerusalem. The representative of the United States believed that the Conciliation Commission and the parties to the Lausanne Conference would implement those resolutions in the light of current conditions and in the light of all developments. There could be no doubt whatever but that the General Assembly would realistically apply those resolutions.

Israel had solemnly pledged its word to carry out the obligations of the Charter
; those pledges had been reiterated by the representative of Israel before the Ad Hoc Political Committee. The United States Government believed that Israel would be a valuable Member of the United Nations and should be admitted to the Organization. The United States delegation would therefore vote in favour of the draft resolution before the General Assembly.


Deze ideeŽn werden door een meerderheid van de staten gedeeld: men vond het hoogst belangrijk dat het conflict werd opgelost, en maakte zich met name zorgen over de toegang tot de heilige plaatsen in Jeruzalem en het lot van de Arabische vluchtelingen, en men verwachtte van IsraŽl dat het zich constructief zou opstellen in die zaken, maar men eiste niet dat het alle vluchtelingen toeliet of bepaalde grenzen accepteerde. Voor de uitwerking van de resoluties was immers een aparte commissie in het leven geroepen, de Palestine Conciliation Commission, die de staakt-het-vuren overeenkomsten tussen IsraŽl en Egypte en IsraŽl en Trans-JordaniŽ had helpen bereiken (met SyriŽ waren de onderhandelingen nog bezig), en nu probeerde om die om te zetten in vredesverdragen. Ook besefte men dat er sinds november 1947 veel was gebeurd en bijvoorbeeld een terugkeer naar de grenzen van het delingplan niet langer realistisch was. In de zitting zijn de grenzen van het delingsplan dan ook geen issue. De Arabische staten, die zoals gezegd zelf beide resoluties hadden verworpen, wilden IsraŽls toetreding voorwaardelijk maken aan zoveel mogelijk (onmogelijke) eisen en zo lang mogelijk uitstellen. Zij interpreteerden resolutie 194 onterecht als een recht van de Palestijnse vluchtelingen om allemaal naar IsraŽl terug te keren.

De vertegenwoordiger van Egypte, de heer Fawzi Bey, verklaarde onder meer het volgende:

The frontiers of the State applying for membership in the United Nations were as yet undefined. Moreover, the status of the area in and around Jerusalem and of the Holy Places all over Palestine, which were to have come under direct and effective United Nations control, was not yet determined.

The representative of the applicant State had failed to give satisfactory answers on any of the three main issues raised in the Ad Hoc Political Committee. It was clear that the applicant State intended to do practically nothing in connexion with the fate of the displaced Arabs. Equally, it had done nothing substantial in the matter of the assassination of the late United Nations Mediator. In that connexion, Fawzi Bey remarked that certain statements in the report (S/1315) submitted by the applicant State to the Security Council on that matter were incorrect. He also observed that he understood that the reputed assassins were to be decorated by their Government.

The Committee had decided, contrary to long-established practice, to invite the representative of the applicant State to participate in the discussion. Even before that representative had completed his statements and replies, however, a joint resolution had been submitted recommending the admission of Israel to the United Nations, thus showing that the statements of the representative of the applicant State could have had but little effect on the intentions of the sponsors of the resolution. The resolution was in favour of admitting the applicant State to membership in the United Nations, but not of admitting the Arab refugees to their own homes.


Egypte had het afgelopen jaar tevergeefs geprobeerd het grondgebied van de nieuwe staat te veroveren en was vernederend verslagen. We kunnen dus geen al te warme gevoelens van Egypte tegenover IsraŽl verwachten. Toch verklaart Egypte hier te begrijpen dat de toelating van IsraŽl voor het ad hoc comitť en in de voorgestelde resolutie niet voorwaardelijk was gemaakt aan IsraŽls uitvoering van specifieke maatregelen, en ook niet aan het hebben van specifieke, door iedereen erkende, grenzen.

De VN hinkte wat betreft de 'Palestijnse kwestie' in feite een beetje op twee benen. Enerzijds wilde het vasthouden aan eerdere resoluties en wilde natuurlijk dat de betrokken partijen die uitvoerden, anderzijds begreep men wel dat sommige zaken niet goed meer uit te voeren waren, of men zou een grote vredesmacht naar het gebied moeten sturen. Zo was Jeruzalem verdeeld tussen IsraŽl en JordaniŽ, en geen van beide was bereid hun deel op te geven. Ook begreep men wel dat als men de grenzen van het delingsplan had willen afdwingen, men had moeten ingrijpen toen vijf Arabische staten het grondgebied van IsraŽl binnenvielen, en dat het na driekwart jaar vechten een beetje laat is. De VN wilde zich enerzijds actief met het conflict bemoeien, en laten zien dat conflicten nu volgens internationaal recht werden opgelost, maar kon het tegelijkertijd niet goed eens worden over wat dan te doen. Bovendien waren er rivaliteiten tussen de VS en de Sovjet Unie, en tussen Groot-BrittanniŽ en Frankrijk, en accepteerde de Arabische wereld geen enkele oplossing waarin er ook een Joodse staat zou zijn.

Wat betreft de heilige plaatsen moet niet worden vergeten dat die voor het merendeel in door JordaniŽ bezet - en later illegaal geannexeerd - gebied lagen, dat immers de oude stad had veroverd en de daar wonende Joden had verdreven. JordaniŽ verwoestte 56 van de 57 synagoges in Jeruzalem en ging ook niet al te fijnzinnig met kerken om. De Joodse grafstenen op de Olijfberg werden gebruikt voor de aanleg van wegen. Om de een of andere reden heeft de VN zich daar nooit zo druk om gemaakt.

De VN was wel vaker selectief in haar verontwaardiging, deels om de Arabische staten tegemoet te komen en deels omdat de Sovjet-Unie en het Oostblok zich al snel vijandig naar IsraŽl gingen opstellen. De eenzijdigheid van de VN zou om deze redenen, en vanwege de toetreding van vele Derde Wereld landen die de kant van de Arabieren kozen, alleen nog maar toenemen, met de notoire "Zionisme is racisme" resolutie uit 1975 als historisch en moreel dieptepunt. De VN is zozeer een instrument geworden van de antizionisten, zowel de Arabische staten als allerhande pro-Palestijnse NGO's en 'vredes'groepen, dat ťťn van haar eigen leidende principes, namelijk de gelijkheid tussen alle staten groot en klein, wat IsraŽl betreft lang geleden overboord is gezet. Het is welhaast ironisch, en dieptriest dat IsraŽl haar legitimiteit weliswaar mede aan de VN (en haar voorganger de Volkerenbond) heeft te danken, maar deze is verworden tot een belangrijke bron van agitatie tegen IsraŽl en haar bestaansrecht.

Ratna Pelle

Zie voor een geschiedenis van de relatie tussen IsraŽl en de VN ook:
Verenigde Naties en IsraŽl
The Question of Palestine
An Ambivalent Relationship: Israel and the UN, 1945-1949


Share |


Reacties: 4 Opmerkingen

op Thursday, 6 November 08, schreef Egbert Talens

In een poging uit te leggen dat de toelating van IsraŽl tot de VN nŪet aan voorwaarden verbonden is, haalt Ratna Pelle tal van uitspraken en stukken aan, waaruit zou moeten blijken dat de bewering van het tegendeel -- namelijk de observatie die ervan uitgaat dat wťl voorwaarden aan IsraŽls lidmaatschap van de VN ten grondslag liggen -- een anti-IsraŽl mythe omvat. Notabene schrijft mevrouw Pelle die mythe toe aan mij, Egbert Talens of all people (e.t.), hetgeen een grandioze ontkenning inhoudt met betrekking tot de bronvermelding die ik aan mijn uiteenzetting in casu toevoegde. Het zůu dan ook niemand hoeven te verbazen dat mevrouw Pelle er naast zit, in haar nadere uitleg van de door mij opgevoerde materie. Om hier en nu een welles-nietes spelletje te vermijden, wil ik meer in algemene zin op dit onderwerp ingaan. Maar niet nadat ik erop wijs dat de door mevrouw Pelle opgevoerde karakterschets dat IsraŽl simpel gezegd de boel bedonderd heeft, de sfeer rond het IsraŽlisch-Palestijnse conflict meer dan enig ander element bepaalt. Natuurlijk is het niet Pelle zelf die vindt dat IsraŽl zulks aangewreven kan worden. Het slaat veel meer op de gevoelens van hen die dŪt IsraŽl, dťze Joodse staat, niet zo zien zitten, al was het maar omdat de fervente en zelotische steunpilaren ervan weinig of gťťn compassie kunnen opbrengen voor de leden van de niet-joodse gemeenschappen in Palestina, die voor een groot deel het onderspit moesten delven in dit al meer dan honderd jaar durende conflict. Veel meer dan verweven te zijn met juridische gegevenheden, wordt dit conflict omgeven en bepaald door de mentaliteit van hen die aan de politieke touwtjes trekken.

Van primair belang bij IsraŽls toelating tot de VN is de resolutie met welke de IsraŽlische aanvraag tot VN-lidmaatschap gestalte kreeg. Alle toeters en bellen die ermee in verband worden gebracht, kunnen wel de sfeer rond dit gebeuren kleur geven, maar genoemde resolutie zelf verandert daarmee niet. Verder is van belang dat in kwesties als deze, zowel letter als geest meespelen. Van deze laatste component willen letterknechten of regelneven nog wel eens afstand nemen, en het is dŠt gegeven, dat er voor kan zorgen dat mensen soms de volgende termen in de mond nemen: iemand bedonderen, de kluit belazeren, in het geniep, listigheid, achterbaksheid, sluw etc., omdat meer fatsoenlijke termen als niet eerlijk, unfair, of niet al te netjes, al lang het loodje hebben gelegd. En dit speelt niet alleen bij de direct betrokkenen, ook waarnemers elders raken gemakkelijk de kluts kwijt als ze proberen van de achterliggende contouren bij dit conflict nader kennis te nemen. Er hangt dan ook een doolhof aan gegevens met dit conflict samen, waarmee duidelijk moge worden dat in dit verband sprake is van ... EEN BIJZONDERE RELATIE ...

Alvorens tot op zekere hoogte nader in te gaan op de materie zelf, dus IsraŽls VN-lidmaatschap, nog twee opmerkingen. 1. Daar waar politieke zaken vermengd raken met godsdienstige opvattingen, dreigt een onontwarbare kluwen aan formuleringen, regelgeving, afspraken en wat niet al te ontstaan. Vanaf een pril Ke'na'anitisch begin, via drie Romeinse Palestina's, tot en met het huidige IsraŽl en de bezette Palestijnse gebieden, wonen daar gemeenschappen die verschillende godsdiensten aanhangen. Met goede intenties van hogerhand, die de vrijheid van godsdienst voor ieder individu garanderen maar politieke zaken in gemeenschappelijk verband op democratische wijze aanpakken, moet het mogelijk zijn een samenleving gestalte te geven, waarin het voor ieder individu mogelijk is vrij adem te halen. 2. Als aan bepaalde groeperingen bijzondere rechten worden toegekend, zal ruzie en oorlog het gevolg ervan zijn. Door voor Joden een bijzůndere plaats in genoemde regio op te eisen, zal vrede en veiligheid een wensdroom blijken te zijn. Als niet op bevredigende wijze valt aan te tonen, waarom Joden een exclusieve aanspraak op die regio mogen maken, is (het streven naar) een Joodse staat ten koste van de niet-joodse gemeenschappen in dat gebied, onherroepelijk de aanleiding tot verzet, partieel geweld en uiteindelijk oorlog en totale vernietiging.

Nu naar de halfslachtige uiteenzetting van mevrouw Pelle, die mijn voorstelling van zaken onderuit moet halen.
In de resolutie die IsraŽls VN-lidmaatschap behelst, staat een formulering die er niet toevallig in terecht kan zijn gekomen:
"Recalling ... zie verder in volgende link, speciaal het vijfde fragment:
United Nations General Assembly Resolution 273 - Wikipedia, the ... [Selecteren, kopiŽren, en plakken in b.v. Google-zoekscherm.]
Verder valt het bestaan van een commissie waar te nemen in het bericht van mevrouw Pelle: the Conciliation Commission, dat ook met Palestine Conciliation Commission (PCC) aangeduid wordt. Die commissie voerde in Lausanne gesprekken met vertegenwoordigers uit IsraŽl, Egypte, TransjordaniŽ, SyriŽ en Libanon. Voorzitter in 1949 is Mark Ethridge. Uit de woorden van Warren Austin, door mevrouw Pelle opgevoerd, blijkt dat, ik citeer: The latter [Algemene Vergadering, e.t.] would have full opportunity to discuss the substantive aspects of the Palestine settlement, including the questions of Jerusalem and the Arab refugees, when it considered the report of the Conciliation Commission at its fourth session. Einde citaat. [Niet duidelijk is of de vetgedrukte tekst zo in het document staat, maar van belang is dit nauwelijks. In dit bericht verschijnt die vet-gedrukte tekst niet als zodanig. Zie daarvoor het oorspronkelijke bericht van Ratna Pelle.] Interessant en wťl van belang is de uitslag van de bespreking van dat PCC-rapport, omdat dan immers duidelijk wordt hoe IsraŽl zich opstelt m.b.t. genoemde kwesties. Echter is het op dit moment niet opportuun, aangezien het hier om IsraŽls VN-lidmaatschap gaat. Voor geÔnteresseerden: A/927 of 21 June 1949 [Selecteren, kopiŽren, en plakken in b.v. Google-zoekscherm.]

Welke zaken mevrouw Pelle er ook met de haren bij wil slepen om haar punt te scoren -- dat van voorwaarden bij IsraŽls toelating tot de VN geen sprake is -- genoemde passage in VN-AV-resolutie 273-III valt er niet mee te verdoezelen. Ook het inbrengen van Šls-situaties snijdt geen hout. Misschien wordt een en ander duidelijker met een uitspraak van Abba Eban, waarmee het door mij gesignaleerde euvel bij dit conflict, (gebrek aan) MENTALITEIT, nog meer gewicht krijgt. Tegenover Walter Eytan (in Lausanne) merkt Abba Eban (vanuit New York) het volgende op: 'Ik vind het amusant -- en voordelig voor IsraŽl'. Dit slaat op het feit dat Amerikaanse politici weken achter elkaar bleven wijzen op de aanvaarding door IsraŽl van het repatriŽrings-principe. Want natuurlijk had IsraŽl (het recht op) de terugkeer van de Palestijnse vluchtelingen niet geaccepteerd, wat hun woordvoerders er ook over opmerkten. VN-AV-resolutie 194-III moet dan ook gelezen worden, vanuit de opvattingen die de opstellers ervan in deze misleidende tekst hebben gelegd. Dat Eban een van hen is, moge duidelijk zijn...

op Saturday, 8 November 08, schreef Ratna pelle

De heer Talens schrijft:
"Als niet op bevredigende wijze valt aan te tonen, waarom Joden een exclusieve aanspraak op die regio mogen maken, is (het streven naar) een Joodse staat ten koste van de niet-joodse gemeenschappen in dat gebied, onherroepelijk de aanleiding tot verzet, partieel geweld en uiteindelijk oorlog en totale vernietiging."

Dit is - met permissie - onzin: er zijn 22 Arabische staten, dus hoezo Joodse exclusiviteit? Het gaat om een stukje land dat de helft van Nederland is, en de Palestijnse gebieden zijn nog eens een kwart. Het geneuzel over "joodse exclusiviteit' heeft bovendien een zeer onaangename bijsmaak.
De Joden waren vanaf het begin bereid het land te delen, en het waren de ARABIEREN die de delingsresolutie afwezen. Dat laatste wil geloof ik niet echt doordringen. Israel eist wel duidelijke veiligheidsgaranties voor een deling van het land. Bovendien heeft het Palestijnse en Arabische geweld vroeger en nu de hardliners in Israel versterkt en de vredesbeweging verzwakt en daarmee vrede bemoeilijkt.

Na bijna een pagina met een hoop insinuaties en wollig taalgebruik komt de heerTalens ter zake, met ook weer de nodige insinuaties naar mij. Het oude verhaal over de conferentie in Lausanne en verwijzing naar de eerdere VN resoluties wordt weer afgedraaid, in overigens bijzonder taai proza. Hij weerlegt daarbij op geen enkele wijze wat ik heb aangetoond, namelijk dat er geen voorwaarden waren verbonden aan Israels lidmaatschap van de VN. Alle afgevaardigden behalve natuurlijk de Arabische vonden dat zaken als Jeruzalem en de vluchtelingen apart dienden te worden bespoken, zoals ook blijkt uit het citaat dat Talens nota bene herhaalt van Warren Austin.

Talens laatste reactie is bijna twee pagina's. Hoewel ik geen formele regels hanteer, is de comment sectie niet bedoeld voor dergelijke epistels en lange artikelen. Ook is de comment sectie er niet voor bedoeld om eindeloos dezelfde zaken te blijven herhalen. Een ieder mag van mij - op redelijke toon - zijn zegje doen mits die ter zake is, maar dit is geen discussieforum voor antizionisten om hun ideeen te verspreiden. Daarvoor zijn er (helaas) genoeg andere blogs en websites, waar evenwichtige en pro-Israel visies vaak ueberhaupt niet welkom zijn.

Meneer Talens, u heeft inmiddels voldoende ruimte gehad hier om uw visie uitgebreid te verkondigen. Het moge duidelijk zijn dat u ons niet overtuigt, en wij hebben evenmin de illusie u te kunnen overtuigen.
Wat mij betreft is het genoeg geweest.

op Thursday, 13 November 08, schreef Egbert Talens


- - - - - - reaktie gewist - - - - - -

op Thursday, 13 November 08, schreef Mike Bing

"nietszeggend en aanmatigend" zijn de pseudo-wetenschappelijke bijdragen van dhr.Talens, zelfverklaard publicist met deze laatste "bijdrage" als hoogtepunt.

IMO Blog Hoofdpagina

IMO Blog Archief


IMO Blog
A view from the Netherlands
by Ratna Pelle

* Volg me op Twitter


Je vind ons ook op:
* Israel & Palestijnen Nieuws Blog
* Israel-Palestina.Info Twitter
* Israel-Palestina.Info Facebook Pagina
* Israel-Palestina.Info Facebook Groep

* Israel-Palestina.Info
* IPI Actueel
* IPI commentaar
* IMO Blog (2e lokatie)
* IPI media
* IPI Opinie
* IPI English



IMO Blog (IsraŽl & Midden-Oosten) bevat mijn opinies over het IsraŽlisch-Palestijnse conflict, het Joodse recht op zelfbeschikking (ook bekend als Zionisme) en het Palestijnse recht op zelfbeschikking. Ik ben een academica uit Nederland. Ik ben actief geweest in diverse linkse bewegingen voor vrede, milieu en derde wereld. Ik ben noch Joods noch Palestijns noch IsraŽlisch noch Arabisch.

© Alle teksten op deze blogs zijn eigendom van de schrijver, en dienen niet zonder toestemming gekopieerd te worden naar andere websites.



IMO Blog contains my thoughts on the Israel - Palestine conflict, the Jewish right to self determination (aka Zionism) and the Palestinian right to self determination, and especially the involvement of Europe with the conflict in the light of it's own history. I am an academic from the Netherlands who has been active in several leftist movements for peace, environment and third world. I am neither Jewish nor Palestinian nor Israeli nor Arab.

© All blogs posted here are copyright by the author, and should not be copied without permission.


BLOGS NL-ISRAEL:
* Ratna.NL - Over IsraŽl en de Palestijnen 2005-2006
* Israel & Palestijnen Nieuws Blog
* Laatste nieuws uit Israel
* Dutchblog Israel (NL/EN)
* Simon Soesan (tot 2013)
* The Crethi and the Plethi (NL/EN)
* Loor Schreef
* Israel in de Media
* Trouw Israel Monitor

AMI ISSEROFF & CO:
* MidEastWeb Log on Middle East peace (2002-2011)
* ZioNation - Progressive Zionism & Israel Web Log (2006-2010)
* Israel: Like this, as if (2007-2009)
* Middle East Analysis (2007-2011)

OTHER BLOGS ISRAEL:
* AP Israel Watch (2010)
* Blue Truth (2007-2015)
* UK Media Watch/
* Daled Amos
* Dry Bones cartoons
* Dvar Dea from Israel
* Elder of Ziyon
* FresnoZionism (2006-2014), now Abu Yehuda
* Haifa Diary
* Israel Proud (2009-2012)
* A Liberal Defence of Israel (2006-2015)
* Neville Teller's A Mid-East Journal
* Normblog (2013)
* Philosemitism (2007-2013)
* Point of no return (Middle East's forgotten Jewish refugees)
* Pro-Israel Bay Bloggers
* Ray Cook (Israel, Zionism and the Media)
* Simply Jews
* Unplugged Mike (2003-2011)
* Yaacov Lozowick's Ruminations

WEBSITES ISRAEL:
* CIDI
* Cijo - Voor Israel, Voor Vrede
* Christenen voor Israel
* Engage (GB)
* Etsel over Jodendom & IsraŽl
* Israel Facts (NL)
* IsraŽl-Informatie linkpagina (NL/EN)
* IsraŽl-Palestina Info (NL/EN)
* Likoed Nederland
* MidEastWeb - Middle East News/Views
* Maurice Ostroff - Second Thoughts
* Missing Peace (NL)
* Peace With Realism
* VECIP - Vrije Encyclopedie Conflict IsraŽl-Palestina
* WAAR media werkgroep Israel
* Zionism & Israel
* Zionism On the Web

DIVERSE ONDERWERPEN:
* Brassť Sittard - Van linkse politiek tot Joodse genealogie
* Sittard Web Log - "politieke, sociale en groene berichten"
* At the back of the hill
* The Euston Manifesto
* The IgNoble Experiment
* Jeff Weintraub, Commentaries and Controversies
* Keesjemaduraatje
* Het Verraad van Links (Carel Brendel)
* Verbal Jam (NL)
* Zin en Rede
* SEO - Search Engine Optimization

NIET MEER GEUPDATE:
* Christians Standing With Israel - Blog
* IreneLancaster's Diary (on Aliyah, Judaism, Zionism and Politics)
* Jewish State
* Octogenarian
* Ratna's Review on Israel, Zionism and Peace (2005-2006)
* Sanda & Israel
* Z-Word Blog, Views on Zionism

RSS V 1.0
RSS V 2.0

FREE EMAIL SUBSCRIPTION
Subscribe to
ZNN
email newsletter for this site and others

Powered by groups.yahoo.com

IMO Blog - Israel & Midden-Oosten

© Alle teksten op deze blogs zijn eigendom van de schrijver, en dienen niet zonder toestemming gekopiŽerd te worden naar andere websites.

All entries copyright by the authors and or Zionism-Israel Information Center. Please forward materials by e-mail with URLS. Other uses by permission only.