IMO Blog - Israel & Midden-Oosten

Zionism-Israel Info Center Site Map Definitions Issues (FAQ) Timeline History Documents Web Links Photo Gallery Contact email

Achtergrondartikelen
IsraŽl-Palestina.Info:

* 60 Jaar IsraŽl en de Nakba (1948-2008)
* 60 Jaar na delingsplan, IsraŽl en de VN
* Geschiedenis van het IsraŽlisch-Arabische conflict
* Vredesproces & Recente Geschiedenis
* Tijdlijn geschiedenis IsraŽl en Palestina
* Geschiedenis Joden en antisemitisme
* Geschiedenis Palestijnen en Arabieren
* Hezbollah
* IsraŽl politiek
* Palestijnen politiek
* Zesdaagse Oorlog
* Bezette gebieden & nederzettingen
* Gaza Strook
* Gaza Oorlog
* Gaza blokkade
* Hamas
* Apartheidsmuur of veiligheidshek?
* Jeruzalem
* Vluchtelingen
* Demografie
* Etnische zuivering
* Zionisme
* Anti-Zionisme
* Boycot IsraŽl campagnes
* Initiatieven voor vrede en verzoening
* United Civilians for Peace
* Verenigde Naties
* Mythes en beeldvorming
* Palestijns Gevangenendocument 2006
* Column Simon Soesan
* Reisverslag IsraŽl 2007
* Het zijn net mensen - recensie & repliek
* Krantenonderzoek NRC conflict IsraŽl-Palestina
* Berichtgeving IsraŽl door NOS Journaal
* Dries van Agt over IsraŽl en de Palestijnen
* Recente artikelen IsraŽl-Palestina
* Oudere artikelen IsraŽl-Palestina
* Landkaart van IsraŽl - Palestina


Background Articles in English:

* Amnesty International Report on Gaza War
* History Arab-Israeli Conflict
* Boycott Israel campaigns
* Boycott Israel?
* Christian Zionism
* Dutch Media: Study of NRC Handelsblad
* Dutch Media: NOS Journaal Study
* Israel 1948 War of Independence
* Israel 1948 War of Independence Timeline
* History of Anti-Semitism
* Israel
* Israel Boycott?
* Jew!
* Palestine: Ethnic Cleansing
* 6 Day War
* Six Day War Timeline
* Zionism - Definition and History
* Zionism: History of Zionism & Israel
* Zionism and its Impact


Eerdere IMO Blogs.
Voor volledige lijst zie:
IMO Blog Archief


January 2014 December 2013 November 2013 October 2013 September 2013 August 2013 July 2013 June 2013 May 2013 April 2013 March 2013 February 2013 January 2013 December 2012 November 2012 October 2012 September 2012 August 2012 July 2012 June 2012 May 2012 April 2012 March 2012 February 2012 January 2012 December 2011 November 2011 October 2011 September 2011 August 2011 July 2011 June 2011 May 2011 April 2011 March 2011 February 2011 January 2011 December 2010 November 2010 October 2010 September 2010 August 2010 July 2010 June 2010 May 2010 April 2010 March 2010 February 2010 January 2010 December 2009 November 2009 October 2009 September 2009 August 2009 July 2009 June 2009 May 2009 April 2009 March 2009 February 2009 January 2009 December 2008 November 2008 October 2008 September 2008 August 2008 July 2008 June 2008 May 2008 April 2008 March 2008 February 2008 January 2008 December 2007 November 2007 October 2007 September 2007 August 2007 July 2007 June 2007 July 2007 June 2007 May 2007 April 2007 March 2007 September 2007 February 2007 January 2007 December 2006 November 2006 2006 November 2006 October 2006 September 2006 August 2006 July 2006 June 2006 May 2006 April 2006 March 2006 February 2006


FREE EMAIL SUBSCRIPTION
Subscribe to
ZNN
email newsletter for this site and others

Powered by groups.yahoo.com

Benny Morris in Amsterdam over de Palestijnse vluchtelingen

IMO Blog, 2008

"IsraŽl is bezig met een systematische etnische zuivering van de Palestijnen, zowel vroeger, tijdens de onafhankelijkheidsoorlog als in de periode erna, tot aan de huidige tijd". Daar kwam de vraag, beter gezegd stelling, op neer van oud gemeenteraadslid voor GroenLinks in Haarlem en pro-Palestijns activist Karel van Broekhoven, in reactie op een lezing die Benny Morris donderdag in Amsterdam hield over het ontstaan van het Palestijnse vluchtelingenprobleem. Hij zei het met een stelligheid alsof het vaststaande en onomstreden feiten betrof zoals de slag bij Waterloo of de moord op Willem van Oranje. Dit soort dingen staat dan ook in allerlei zogenaamde geschiedenisboeken van Ilan Pappe, Chris van der Heijden en Egbert Talens, die vervolgens op anti-zionistische websites worden geciteerd en als 'bewijs' gebruikt. Zelfs op Wikipedia wordt naar Pappe als bron verwezen, ondanks het feit dat dit tegen hun eigen regels voor betrouwbare bronnen en objectiviteit ingaat.


Morris hield een genuanceerd verhaal over de Palestijnse vluchtelingen, waarin van bovenstaande onzin niets overbleef. Er was geen sprake van een officieel beleid om de Palestijnen te verdrijven, en de Haganah was oprecht verbaasd over de vlucht van zoveel Palestijnen, en liet in het voorjaar van 1948 de oorzaken daarvan onderzoeken. Uit de bevindingen bleek dat 4% was verdreven, driekwart vluchtte vanwege aanvallen op hun dorp of omdat ze bang waren aangevallen te worden en 10% vluchtten omdat ze geen eten meer hadden en hun land niet meer konden bewerken. Velen verwachtten later weer terug te kunnen keren, en rekenden op de hulp van de Arabische staten, de VN of een van de grootmachten om daarvoor te zorgen. Morris citeerde een document van 24 maart 1948 waarin het hoofd van de Haganah het bevel gaf aan de brigade commandanten om de Arabieren met rust te laten ("do not harm te Arab population, and abide by the aim of the zionist movement to respect their property"). Alleen in het heetst van de strijd was het soms onvermijdelijk hier van af te wijken. De zionisten hadden het delingsplan geaccepteerd, inclusief de grote Arabische minderheid in hun deel van het land, aldus Morris, en daar werd het beleid dus op aangepast.

Er waren nog andere redenen waarom de Palestijnen vluchtten, zoals het feit dat lokale Palestijnse leiders en notabelen al eerder waren gevlucht, wat zeer demoraliserend werkte, en de evacuatie van vrouwen en kinderen zodat die niet gewond konden raken bij gevechten. Dit gebeurde met name in de kuststreek, bijvoorbeeld in Haifa. Het effect was tegengesteld: in plaats van dat de mannen nu beter tegen de Joden konden vechten omdat ze zich niet om hun kinderen hoefden te bekommeren, was juist een belangrijke motivatie om te vechten verdwenen, men had minder om voor te vechten en sloeg daardoor sneller op de vlucht.

De in zionistische kringen veel gehoorde verklaring dat de vluchtelingen door Arabische leiders werden opgeroepen om te vertrekken, zodat zij even de Joden de pan in konden hakken waarna de vluchtelingen weer terug konden keren, wijst Morris van de hand. Dit is sporadisch wel voorgekomen, maar daar staan meerdere oproepen tegenover om juist niet te vluchten. De Arabische buurlanden waren niet blij met al die vluchtelingen en probeerden de vlucht te stoppen. In sommige plaatsen werden de vluchtelingen door de Britten of zelfs de zionisten opgeroepen te blijven, maar vluchtten zij toch. Daarbij speelde niet alleen angst voor het geweld een rol, maar ook angst binnen de eigen gemeenschap voor verraders uitgemaakt te worden indien men aan dergelijke oproepen gehoor gaf. Vanaf het begin zijn Arabieren die met de zionisten samenwerkten uitgemaakt voor verraders, en dit is nog steeds een belangrijke strategie van bijvoorbeeld Hamas tegenover Fatah.

Voornoemde terughoudende beleid van de zionisten werd overigens in april verlaten, toen werd besloten tot het offensief over te gaan omdat de situatie wanhopig was. Jeruzalem was volledig afgesloten, vele wegen waren onbegaanbaar door de continue Arabische aanvallen en daarmee waren Joodse gemeenschappen onbereikbaar. Arabische dorpen werden aangevallen en vernietigd omdat zich daar Arabische strijders schuilhielden, niet als gevolg van een besluit om de Arabieren systematisch te verdrijven. Was een dergelijk besluit genomen, dan zou dat zichtbaar moeten zijn in de 'chain of command', dan zou aan zo'n besluit worden gerefereerd in meerdere archiefstukken en besluiten, aldus Morris. De Joden hadden de oorlog zeer goed gedocumenteerd, van iedere slag en vergadering zijn de stukken aanwezig en ook openbaar. Alles is in te zien. Eigenlijk is het onvoorstelbaar, dat er desondanks zo ontzettend veel mythes en eigenlijk gewoon vuile leugens worden verkondigd, en die ook worden geloofd en doorgaan voor serieuze historische feiten of theorieŽn.

Hoe weet ik of alles wat Morris zegt waar is, en hoe weet hij dat IsraŽl niet de voor haar ongunstige stukken heeft verwijderd alvorens de archieven open te stellen? Me dunkt dat het niet alleen Morris, maar ook andere historici snel genoeg zou opvallen als er documenten ontbreken, zeker als daar een beleid achter zit. Er zijn bovendien nog ooggetuigen in leven en soldaten die toen vochten, dus de regering zou bepaalde zaken toch niet geheim kunnen houden. Ik kan natuurlijk niet garanderen dat Morris niet liegt, maar hij is een gerenommeerd historicus die een onafhankelijke positie inneemt, en tegen het zere been van beide partijen schopt. Hij heeft zijn 'kleur', laat (noodgedwongen) bepaalde dingen weg of legt op andere (teveel) nadruk, maar bewust feiten verzwijgen of de boel misleiden lijkt me zeer onwaarschijnlijk.

Een belangrijke oorzaak, of beter gezegd, voorwaarde voor de vlucht van de Palestijnen, was het feit dat de Joden en Arabieren op een aantal plaatsen nogal door elkaar woonden, en beide partijen alleen konden winnen (en dus zelf overleven) door de ander te verslaan. Er was geen slagveld, er waren geen legers, de strijders en dus de kracht van beide kanten bevond zich in de dorpen, steden, en kibboetsen. Dit is overigens vaak het geval bij burgeroorlogen, waarin dan ook doorgaans veel meer burgerslachtoffers vallen dan in oorlogen tussen staten. Toch was het aantal burgers dat in echte wreedheden (bewuste slachtingen van burgers of krijgsgevangenen) omkwam niet groot: 900 Arabieren en 300 Joden.
Een van de belangrijkste redenen waarom de Arabieren vluchtten was dan ook dat er een oorlog was, en dat er maar ťťn kon winnen. Deze simpele verklaring wordt door de Arabieren nog steeds niet onderkend, terwijl zij die oorlog begonnen omdat ze tegen een Joodse staat in een deel van Palestina waren.

Morris wijst er wel op dat er binnen de zionistische beweging openlijk over 'transfer' werd gepraat, in principe vrijwillige transfer met compensatie, maar als het niet anders kon eventueel ook gedwongen. Dit gebeurde vooral naar aanleiding van het Peel commissie plan, een plan uit 1937 dat een kleine Joodse en veel grotere Arabische staat voorstelde op het grondgebied van het mandaatgebied Palestina, met een transfer van beide bevolkingsgroepen voor zover zij in het gebied woonden dat aan de ander was toegewezen. Het ging daarbij om enkele honderdduizenden Arabieren en tienduizenden Joden. Wat Morris er niet bij vertelde, is dat sommige zionisten dit plan afwezen juist vanwege die gedwongen verplaatsing die men immoreel achtte. Anderen waren tegen het plan omdat de Joodse staat zo klein zou zijn (15% van het gebied), maar men accepteerde het plan uiteindelijk toch, vanwege de situatie in Europa en de urgentie om een plek te hebben, al is die nog zo klein, waar Joden vrij naartoe konden emigreren. Ook voor het Peel plan werd er al over transfer gesproken, het werd door sommigen als noodzakelijk gezien om ruimte te maken voor de vele Joodse vluchtelingen die men verwachtte, men was bang dat de Arabieren een vijfde colonne zouden zijn die de staat van binnenuit zou blijven bestrijden, en men wilde een stabiele Joodse meerderheid hebben. Deze discussies maakte volgens Morris de geesten rijp voor wat er gebeurde in 1948, het maakte dat mensen minder verontwaardigd waren, dat de vlucht van de Palestijnen daardoor 'beter' of vlotter verliep.

Dit lijkt enigszins tegenstrijdig met het voorgaande, want als er geen sprake was van beleid en velen zelfs verbaasd waren over de massale vlucht van de Palestijnen, wat was er dan anders gelopen als deze discussies niet plaats hadden gevonden? En hoe meet je Łberhaupt de invloed van discussies? Er is over van alles gediscussieerd door de zionisten, en er waren veel zionisten die bijvoorbeeld helemaal geen sterk leger en oorlogen voorzagen, laat staan gedwongen verplaatsing van Arabieren, maar een perfecte samenwerking met de Arabieren ter verhoging van ieders welvaart. Enig idealisme was de zionisten niet vreemd. Je zou de belangrijkste discussies moeten kwantificeren (turven hoe vaak voor bepaalde zaken werd gepleit, en meer 'duifachtige' of 'havikachtige' zaken werden gezegd) en dan nog is het niet te meten, en dus te bewijzen, of en wat voor en hoeveel invloed dergelijke discussies hebben gehad op het verloop van een oorlog tien jaar of meer later, nadat zich in Europa een gigantische ramp heeft afgespeeld, en nadat de Arabieren de oorlog hebben verklaard aan de Joodse gemeenschap in Palestina.

Tot slot wees Morris op de context van de oorlog: het was drie jaar na de Holocaust, en voor de Joden een overlevingsoorlog. Bovendien was deze oorlog in vergelijking met andere oorlogen, niet bijzonder wreed. Bij andere conflicten kwamen veel meer mensen om, sloegen meer mensen op de vlucht en werden meer mensen moedwillig gedood en mishandeld.
Hij had ook nog een paar kanttekeningen bij de definitie van de Palestijnse vluchtelingen. Normaliter wordt alleen tot vluchteling gerekend wie zelf in het verleden is gevlucht van een land naar een ander land. Op dit moment bestaat zo'n 90% van de Palestijnse vluchtelingen uit nakomelingen. Bovendien vluchtte tweederde indertijd niet naar een andere staat, maar binnen Palestina/IsraŽl, en is daarmee volgens de gangbare definitie geen vluchteling maar een ontheemde.

Morris begon zijn verhaal met een korte beschrijving van de gangbare, traditionele narratieven van beide partijen, en zei vervolgens dat in beide narratieven een kern van waarheid zit maar de zaken op een aantal punten ook onjuist worden weergegeven. Het Arabische narratief, volgens welke de vluchtelingen als gevolg van bewust beleid systematisch werden verdreven, is makkelijk te begrijpen en spreekt daarom velen aan. De zionisten wilden het hele land, maar zouden daar slechts een minderheid vormen. Men moest dus van de Arabieren af zien te komen, maar hoe? Toen zich daar uiteindelijk een goede gelegenheid toe voordeed, aarzelde men niet, en verdreef systematisch de Arabische bevolking, in ieder geval uit plaatsen die zeker tot de nieuwe staat zouden gaan behoren (Deze theorie heeft geen verklaring voor het feit dat veel vluchtelingen binnen het mandaatgebied bleven, en de zionisten geen poging deden om ook deze gebieden te veroveren, en ook dat in sommige plaatsen de Arabieren konden blijven of zelfs door de zionisten werden opgroepen om te blijven). Het kwam de zionisten natuurlijk wel goed uit, en zonder die vlucht zou het, achteraf gezien, inderdaad veel moeilijker zijn geweest voor IsraŽl om een Joodse meerderheid te behouden. Dat dat toendertijd anders lag, het verschil in geboortecijfer tussen beide groepen nog niet zo hoog was, en men uitging van miljoenen Joodse immigranten, mede uit Oost-Europese landen (die tot eind jaren '80 maar mondjesmaat toestemming kregen om te emigreren, maar in 1948 stond de Sovjet-Unie nog sympathiek tegenover IsraŽl en kon men dat dus niet voorzien), wordt gemakkelijk vergeten, vooral door propagandisten voor een partij. De Arabische staten hadden natuurlijk ook een rechtvaardiging nodig om zelf IsraŽl binnen te kunnen vallen in mei 1948 en de zogenaamde systematische verdrijving van de Arabische bevolking (de 'Nakba') verschafte die.

Het valt te hopen dat Morris' genuanceerde kijk, zijn grote kennis van zaken en overtuigende vertelstijl, bijdragen aan de bestrijding van hardnekkige mythes en kwaadaardige leugens over het ontstaan van IsraŽl en de Palestijnse vluchtelingen. Van Broekhoven, die letterlijk vroeg hoe het kon dat er indertijd geen sprake was van etnische zuivering terwijl die nu wel dagelijks plaatsvindt, zal er niet door zijn overtuigd. Zulke mensen blijven alles aangrijpen om IsraŽl zwart te maken. Een paar jaar geleden protesteerde hij als gemeenteraadslid in Haarlem tegen het voorstel een straat naar een (toevallig zionistische) Joodse rabbijn te vernoemen, die in de oorlog was gedeporteerd naar Bergen-Belsen. Aangezien zionisten oorlogsmisdadigers zijn mocht geen straat naar hen vernoemd worden. Hoe verdorven kan een geest zijn? In 1940 hadden de zionisten nog nauwelijks geweld gebruikt, maar los daarvan, is een dergelijke demonisering van de Joods nationale beweging ronduit walgelijk. Het feit dat zulke lieden actief zijn voor GroenLinks is niet alleen diep triest maar ook een vieze smet op een partij die zegt voor gelijkheid te zijn en voor de zwakkeren op te komen.

Ratna Pelle


Boekrecensie: Benny Morris: 1948 - A book that can make a difference


Share |


Reacties: 1 Opmerking

op Wednesday, 19 November 08, schreef Stella van Sijs.

Als je Morris`boek 1948 leest staat daar herhaaldelijk, uitgewerkt en van documentatie voorzien,in dat de koning van Jordanie nooit het plan had de Palestijnen te hulp te komen en zelfs een Palestijnse staat zeer onwenselijk achtte met name onder Hoeseini, die zeer gehaat werd in de Arabische wereld, maar ook door een groot deel van de Palestijnen zelf, omdat deze Hoeseini van 1936 tot 1939 een vernietigende burgeroorlog tegen de eigen Palestijnse elite had gevoerd. De koning van Jordanie streefde naar een veel groter gebied om over te heersen en probeerde de Engelsen talloze malen hem hierin te ondersteunen. Die gingen uiteindelijk nooit op zijn wensen in. De koning was niet tegen een Joodse staat als hij een groot-Jordanie (met inbegrip van Syrie) daar tegenover kon zetten. In het geheim had hij ook een niet-aanvalsverdrag met de Joden gesloten. Toen in 1947 het delingsplan in de VN werd aangenomen zag hij zijn kans eindelijk zijn gebied met het voor Palestijnen bedoelde deel te vergroten.
Aanvankelijk, in mei 1948 na de aftocht van de Engelsen uit Palestina, hield hij zich streng aan de scheidslijn die in de VN was afgesproken en veroverde alleen Palestijns gebied dat voor de Arabieren bestemd was, maar gaande weg, en ook uit angst om geisoleerd te raken in de Arabische wereld werd ook hij in de algemene oorlog betrokken. Egypte had ook gebiedsuitbreiding op het oog en was bang dat Jordanie te machtig zou worden. Uiteindelijk is gebleken dat beide landen nooit een Palestijnse staat op het oog hebben gehad doordat ze op het gebied dat ze veroverden nooit een Palestijnse staat hebben laten ontstaan, maar het gebied gewoon toevoegden aan hun eigen gebied. Bezetting noemen wij dat tegenwoordig.
Een ander duidelijk punt in het boek is, dat vanaf november 1947 tot april 1948 de Palestijnen een burgeroorlog voerden tegen de Joden. Vele Joodse dorpen en kiboetsen werden aangevallen, ook door talloze Arabieren vanuit de hele Arabische wereld, samengevoegd in het ALA, het Arabische bevrijdingsleger, en door invallen vanuit de buurlanden. De Hagana (het Joodse leger) was voornamelijk een verdedigingsleger en had er de handen vol aan en er gingen ook enkele Joodse vestigingen ten onder. In plaatsen waar de Arabieren wonnen werd de Joodse bevolking vermoord en gemutileerd. Geen Jood bleef op een plek waar de Arabieren wonnen. In het beste geval (later in de oorlog)werden er een aantal mensen vrijgelaten om naar veilig gebied te gaan. Door bittere noodzaak om te overleven tijdens die korte burgeroorlog van november 1947 tot april 1948(en er waren al duidelijke geluiden in Amerika en andere landen te horen dat de Joden het kennelijk niet konden redden en dat daarom het verdelingsplan niet meer zou werken en zou moeten worden verlaten) ging de Hagana vanaf april in de aanval en werd het leger gereorganiseerd tot een aanvalsleger. Vanaf 15 mei kwam naast de aanvallen van locale Palestijnen en het ALA(Arabieren uit de hele Arabische wereld) op Joodse vestigingen de invasie van Egypte, Jordanie, Syrie, Irak en Libanon.

IMO Blog Hoofdpagina

IMO Blog Archief


IMO Blog
A view from the Netherlands
by Ratna Pelle

* Volg me op Twitter


Je vind ons ook op:
* Israel & Palestijnen Nieuws Blog
* Israel-Palestina.Info Twitter
* Israel-Palestina.Info Facebook Pagina
* Israel-Palestina.Info Facebook Groep

* Israel-Palestina.Info
* IPI Actueel
* IPI commentaar
* IMO Blog (2e lokatie)
* IPI media
* IPI Opinie
* IPI English



IMO Blog (IsraŽl & Midden-Oosten) bevat mijn opinies over het IsraŽlisch-Palestijnse conflict, het Joodse recht op zelfbeschikking (ook bekend als Zionisme) en het Palestijnse recht op zelfbeschikking. Ik ben een academica uit Nederland. Ik ben actief geweest in diverse linkse bewegingen voor vrede, milieu en derde wereld. Ik ben noch Joods noch Palestijns noch IsraŽlisch noch Arabisch.

© Alle teksten op deze blogs zijn eigendom van de schrijver, en dienen niet zonder toestemming gekopieerd te worden naar andere websites.



IMO Blog contains my thoughts on the Israel - Palestine conflict, the Jewish right to self determination (aka Zionism) and the Palestinian right to self determination, and especially the involvement of Europe with the conflict in the light of it's own history. I am an academic from the Netherlands who has been active in several leftist movements for peace, environment and third world. I am neither Jewish nor Palestinian nor Israeli nor Arab.

© All blogs posted here are copyright by the author, and should not be copied without permission.


BLOGS NL-ISRAEL:
* Ratna.NL - Over IsraŽl en de Palestijnen 2005-2006
* Israel & Palestijnen Nieuws Blog
* Laatste nieuws uit Israel
* Dutchblog Israel (NL/EN)
* Simon Soesan (NL/EN)
* The Crethi and the Plethi (NL/EN)
* Weblog NOA (2009) / Weblog "De Joodse Lobby" (v.a. 2009)
* IsraNed - Israel nieuws
* Loor Schrijft
* Israel in de Media
* Trouw Israel Monitor

AMI ISSEROFF & CO:
* MidEastWeb Log on Middle East peace (2002-2011)
* ZioNation - Progressive Zionism & Israel Web Log (2006-2010) / Zionism and Israel News (2010-2011)
* Israel: Like this, as if (2007-2009)
* Middle East Analysis (2007-2011)

OTHER BLOGS ISRAEL:
* AP Israel Watch
* Blue Truth
* CiF Watch (Guardian)
* Daled Amos
* Dry Bones cartoons
* Dvar Dea from Israel
* Elder of Ziyon
* FresnoZionism.org
* Haifa Diary
* Israel Proud
* A Liberal Defence of Israel
* Meretz USA Weblog
* Amir Mizroch - Forecast Highs
* Neville Teller's A Mid-East Journal
* Normblog
* Philosemitism
* Point of no return (Middle East's forgotten Jewish refugees)
* Pro-Israel Bay Bloggers
* Ray Cook (Israel, Zionism and the Media)
* Realistic Dove
* Simply Jews
* Unplugged Mike
* Yaacov Lozowick's Ruminations
* Z-Word Blog @ The Propagandist

WEBSITES ISRAEL:
* CIDI
* Cijo - Voor Israel, Voor Vrede
* Christenen voor Israel
* Engage (GB)
* Etsel over Jodendom & IsraŽl
* Israel Facts (NL)
* IsraŽl-Informatie linkpagina (NL/EN)
* IsraŽl-Palestina Info (NL/EN)
* Likoed Nederland
* MidEastWeb - Middle East News/Views
* Maurice Ostroff - Second Thoughts
* Missing Peace (NL)
* Peace With Realism
* VECIP - Vrije Encyclopedie Conflict IsraŽl-Palestina
* WAAR media werkgroep Israel
* Zionism & Israel
* Zionism On the Web

DIVERSE ONDERWERPEN:
* Brassť Sittard - Van linkse politiek tot Joodse genealogie
* Sittard Web Log - "politieke, sociale en groene berichten"
* At the back of the hill
* The Euston Manifesto
* The IgNoble Experiment
* Jeff Weintraub, Commentaries and Controversies
* Keesjemaduraatje
* Het Verraad van Links (Carel Brendel)
* Verbal Jam (NL)
* Zin en Rede
* SEO - Search Engine Optimization

NIET MEER GEUPDATE:
* Christians Standing With Israel - Blog
* IreneLancaster's Diary (on Aliyah, Judaism, Zionism and Politics)
* Jewish State
* Octogenarian
* Ratna's Review on Israel, Zionism and Peace (2005-2006)
* Sanda & Israel
* Z-Word Blog, Views on Zionism

RSS V 1.0
RSS V 2.0

FREE EMAIL SUBSCRIPTION
Subscribe to
ZNN
email newsletter for this site and others

Powered by groups.yahoo.com

IMO Blog - Israel & Midden-Oosten

© Alle teksten op deze blogs zijn eigendom van de schrijver, en dienen niet zonder toestemming gekopiŽerd te worden naar andere websites.

All entries copyright by the authors and or Zionism-Israel Information Center. Please forward materials by e-mail with URLS. Other uses by permission only.