Thomas von der Dunk over de Israelische ambassadeur en Durban II

IMO Blog, 2008

"Wordt, zoals Joseph Goebbels ooit gezegd schijnt te hebben, alleen de grove leugen geloofd? De Israëlische ambassadeur Harry Kney-Tal schijnt blijkens zijn betoog in de Volkskrant van gisteren die opvatting te zijn toegedaan, als hij zijn land, vanwege een dreigende exclusieve zondebokpositie op een komende VN-conferentie, van alle onfrisse smetten schoon poogt te wassen."

Aldus Thomas von der Dunk in de Volkskrant. Waar had Kney-Tal deze walgelijke vergelijking aan verdiend? Wel, hij zei het volgende over Israël:

"Israël heeft nog niet alle vooroordelen en ongelijkheden kunnen opheffen, evenmin als de meeste andere democratische landen, maar verdiende het absoluut niet zo behandeld te worden als op de Durban-conferentie in 2001. Hoewel het al vele jaren verwikkeld is in conflicten, is het Israël toch gelukt aan de hoogste maatstaven van democratie en vrijheid te voldoen. Het land wordt geleid door een regering waarvan de leden, zowel Arabieren als Joden, vrede nastreven. De wetgever, met Israëlische Arabieren die hun eigen achterban vertegenwoordigen, debatteert vrijelijk en maakt wetten over zaken die alle ingezetenen betreffen. En de activistische Hoge Raad, waarin ook Israëlisch-Arabische rechters zitting hebben en die wereldwijd staat aangeschreven als een van de beste, bewaakt niet alleen de vrijheid en rechten van Israëliërs, maar ook die van onze Palestijnse buren.

Door het eeuwenlange leed van het Joodse volk als gevolg van antisemitisme is Israël juist toegewijd aan het promoten van mensenrechten en vrijheid. Het heeft zich gecommitteerd niet alleen antisemitisme te bestrijden, maar ook alle andere vormen van racisme."


Iemand die zich zo positief uitlaat over een land dat zoveel misdaden op zijn geweten heeft, dat kan natuurlijk niet, dus dan is een vergelijking met Goebbels wel op zijn plaats, ook al heeft die een grote rol gespeeld in het vermoorden van miljoenen leden van het volk waartoe Kney-Tal behoort.

Kney-Tal stelt de zaak inderdaad wel wat rooskleurig voor, maar aperte leugens verkondigt hij niet. Het hooggerechtshof stelt de Palestijnen of Arabieren in Israël geregeld in het gelijk, Arabieren hebben gelijke rechten en zijn volledig staatsburger, Israël is een democratie waar verschillende instituties en wetten en een vrije en behoorlijk kritische pers ervoor zorg dragen dat je niet zomaar kunt verdwijnen of het land uitgezet worden.
Kney-Tal is ambassadeur van Israël, dus het is zijn taak om Israël in een positief daglicht te zetten. Dat doen alle ambassadeurs, ook de Nederlandse in het buitenland. Daarmee zijn dat nog geen grove leugenaars a la Goebbels, hoewel sommige ambassadeurs nog wel wat meer goed te praten hebben dan de Israëlische. Hoe zouden wij het vinden als de Nederlandse ambassadeur in Israël of ook in een Arabisch land ervan wordt beschuldigd leugens a la Goebbels te verkopen? In Arabische staten is dat overigens niet denkbeeldig, daar zijn de media, grotendeels gecontroleerd door de staat, niet vies van een leugentje.

In tegenstelling tot Nederlandse ambassadeurs en die van veel van veel landen heeft de Israëlische een berg aan leugens en valse aantijgingen tegen zijn land recht te zetten, en dat is misschien de reden dat zijn verhaal een keer in de Volkskrant werd geplaatst terwijl er geen stuk van de Iraanse ambassadeur in stond, iets waar Von der Dunk zich over opwond. Veel mensen denken dat Israël een religieuze staat is waar het opperrabbinaat het voor het zeggen heeft en de religieuze politie je bestraft als je op sabbat niet in de synagoge zit. Veel mensen denken dat Israëlische Arabieren opgejaagd wild zijn, zonder enige rechten, verplicht om de schoenzolen van de Joden te likken, en dat de Palestijnen in concentratiekampen leven waar ze worden uitgehongerd, gemarteld en vernederd. Bepaald geen dankbare taak dit soort kwaadaardige onzin te weerleggen en toch vriendelijk te blijven.

De aanleiding voor Kney-Tals artikel is de VN anti-racismeconferentie die in april wordt gehouden als vervolg op de conferentie in Durban in 2001, en de vrees dat deze net zo anti-Israël en zelfs antisemitisch zal worden. Von der Dunk doet dat af met de opmerking dat de Arabische staten in de VN inderdaad tonnen boter op hun hoofd hebben maar dat aan de verwerpelijk Israëlische bezettingspolitiek niks af doet, en Israël toch ook niet wil worden beoordeeld als minder erg dan Saddam Hoessein. En ja, vanwege de VS zou het bij Israël tot loze veroordelingen blijven terwijl andere landen wel worden gestraft voor hun wangedrag.

Hoe onwetend kun je als historicus zijn? Het enige land dat daadwerkelijk is gestraft de laatste jaren was Irak, en zelfs Von der Dunk lijkt ook van mening dat dat land een stuk extremer was dan Israël. De sancties tegen Iran mogen geen naam hebben, en de handel tussen bijvoorbeeld Duitsland en Iran is het afgelopen jaar verder gestegen. Iran zelf maakt zich ook geen enkele zorgen over deze sancties, en weet zich in de Veiligheidsraad beschermd door China en Rusland; met de laatste heeft het onlangs nog een deal gesloten voor luchtafweer raketten tegen een mogelijke Israëlische aanval.

Het blijft voor Israël helaas niet bij loze veroordelingen in de VN, deze hebben wel degelijk gevolgen. Na een veroordeling van de Veiligheidsraad zijn alle ambassades weggehaald uit Jeruzalem, Israëls hoofdstad, uit protest tegen de annexatie van Oost-Jeruzalem, waar de voor de Joden meest heilige plaatsen liggen en waar in 1948 de Joden door het Jordaanse leger zijn verdreven. Maar ook alle eenzijdige resoluties en veroordelingen in de Algemene Vergadering en de Mensenrechtenraad missen hun uitwerking niet. Zo is er alleen voor de bezette gebieden een speciale rapporteur die rapporten uitbrengt waarin hij Israël met de nazi's vergelijkt en Palestijns geweld volkomen wordt genegeerd. Dergelijke rapporten, alsmede de uitspraken van leden van UNRWA en OCHA, VN organisaties die zich met de Palestijnen bezig houden, worden geregeld in kranten geciteerd als bewijs van hoe erg het allemaal gesteld is met de Palestijnen en hoe wreed Israël is. Jaarlijks organiseert het 'Comité voor de Onvervreemdbare Rechten van de Palestijnen' een Nakbah dag, waar de stichting van Israël wordt betreurd. Er gaan miljoenen om in dergelijke organisaties, die uitsluitend aan anti-Israël agitatie worden besteed. Bovendien is er door al die onevenredige aandacht voor Israël minder tijd en geld om aan andere nijpender problemen te besteden.

In de ontwerp tekst van de voor april geplande vervolg conferentie over racisme wordt Israël een racistische apartheidsstaat genoemd en beticht van genocide op de Palestijnen. Geen enkel ander land wordt in de tekst genoemd. Om die reden heeft Israël zich reeds teruggetrokken, evenals Canada, en Elie Wiesel heeft opgeroepen tot een boycot van de conferentie. Kney-Tal doet in zoveel woorden hetzelfde, en herinnert Verhagen aan zijn woorden dat ook Nederland de bijeenkomst zal boycotten als de tekst niet wordt aangepast. Ik ben een voorstander van een dergelijke boycot, en dan niet pas wanneer de conferentie al bezig is of een week vantevoren. Zelfs al zou het lukken de ontwerp tekst iets af te zwakken, feit is dat er onevenredig veel aandacht naar Israël uit gaat, en de islamitische landen buiten schot blijven. In de ontwerp tekst staat ook een passage die alle kritiek op deze landen gelijkstelt met islamofobie. De westerse landen kunnen onmogelijk die gehele tekst grondig wijzigen om er een goed evenwichtig stuk van te maken waarin allerlei vormen van racisme en uitsluiting door landen aan bod komen - van minderheden in Arabische staten tot de kastelozen in India, de Tibetanen en Falun Gong in China, tot de Roma en Sinti in verschillende Europese landen en niet te vergeten zwarten in de VS. De islamitische en niet gelieerde landen hebben een meerderheid in de Algemene Vergadering en zijn sterk vertegenwoordigd in het voorbereidende comité, voorgezeten door modelstaat Libië. En wat is er precies gewonnen als de scherpste kantjes van de ontwerptekst worden gevijld? Hij blijft dan evengoed onfair, maar zal geloofwaardiger overkomen en er zal minder kritiek zijn op de gang van zaken. De islamitische landen hebben immers ook een compromis gedaan.

Van deze conferentie valt dan ook niks goeds te verwachten, met of zonder een licht aangepaste tekst voor de slotverklaring.

Ratna Pelle