Dries van Agt in NOVA over Gaza oorlog

IMO Blog, 2008

Hoewel iedereen het er wel over eens is dat Israëls huidige offensief in de Gazastrook tegen Hamas is gericht, en vooral gebouwen die haar toebehoren of door haar worden gebruikt zijn getroffen, roepen allerlei mensen, zoals Dries van Agt - zaterdagavond in NOVA - toch weer dat Israël oorlogsmisdaden pleegt. Van Agt sprak zelfs van 'genocidale praktijken' in navolging van VN rapporteur Richard Falk, bekend om zijn vergelijkingen van Israël met de nazi's. Je vraagt je overigens af waarom NOVA Van Agt als gast uitnodigt om commentaar te geven op de Israëlische bombardementen op de Gazastrook. We weten immers precies wat Van Agt vindt: alles ligt altijd aan Israël; de Palestijnen, ook de Hamas, treft nooit enige blaam, en alles wat Israël doet is per definitie disproportioneel. Hij was dan ook voorspelbaar, welhaast slaapverwekkend, en zijn gebrek aan ook maar het minste inzicht in Israëls drijfveren was verbijsterend. Iemand die zich zo intensief met een zaak bezig houdt, moet, los van z'n eigen opvattingen, op zijn minst enig begrip van beide partijen hebben.


Zo beweerde hij dat het doel van Israëls operatie was om zijn macht te laten zien en de Palestijnen te intimideren. Het offensief was bovendien zozeer buitenproportioneel dat hij daar geen andere voorbeelden van kon vinden in 'deze geschiedenis of welke andere'. Zijn zin liep niet, ook in de herhaling bleef het krom Nederlands, hij leek te verontwaardigd om goed Nederlands te praten, laat staan om zinnige dingen te zeggen. De beste man heeft blijkbaar nog nooit van Darfur of Congo of Tibet gehoord. In hun woede zijn mensen per definitie onredelijk en is wat zij zeggen vaak nogal onzinnig. Hij beweerde zoals gezegd ook dat sprake is van oorlogsmisdaden. Zoals gebruikelijk bij NOVA bracht de interviewer daar verder niks tegenin, hij reageerde slechts met de opmerking dat dat een 'forse aantijging' is. Geen vraag sinds wanneer het bombarderen van instellingen en gebouwen van je vijand een oorlogsmisdaad is, geen vraag of de raketbeschietingen van Hamas niet ook oorlogsmisdaden zijn, aangezien zij tegen burgers zijn gericht, geen vraag wat Israël wel mag doen dat Van Agts goedkeuring kan wegdragen behalve op haar rug gaan liggen met de pootjes omhoog.

Dries van Agt bleek een fervent aanhanger van Hamas: Hamas had de verkiezingen gewonnen en moest dus worden gerespecteerd, geaccepteerd en gelegitimeerd. Het is Van Agt ontgaan dat Hamas in een bloedige coup de alleenheerschappij in Gaza opeiste, en daar is weinig democratisch aan. We moesten allemaal met Hamas praten en knuffelen, en het is logisch dat de Palestijnen geen vertrouwen hebben in het slappe Fatah van Abbas met al zijn concessies aan Israël. Alleen Hamas is werkelijk in staat wat aan de bezetting te doen, zo suggereerde Van Agt, en daarom krijgt het ook zoveel steun van de Palestijnen. Voor de duidelijkheid: dit is geen borrelpraat van een gefrustreerde antisemiet, maar een ex-staatsman die zijn 'analyses' op een kwaliteitsprogramma van de publieke omroep, waar u en ik belasting voor betalen, te berde brengt.

Het feit dat Hamas de verkiezingen won, doet uiteraard niks af aan haar verantwoordelijkheid voor haar daden. Hamas heeft het staakt-het-vuren vorige week opgezegd, nadat het dat in de weken ervoor al veelvuldig geschonden had en je eigenlijk niet meer van een bestand kon spreken. Daarna vuurde Hamas dagelijks tientallen raketten op Israël af, soms meer dan 50 per dag, met als doel om zo een staakt-het-vuren onder betere voorwaarden te krijgen en de 'regels van het spel' te veranderen. Twee weken geleden, toen Hamas haar 21-jarig bestaan vierde, hield het een grote 'overwinningsparade' waarbij een verklede nep-soldaat in gebroken Hebreeuws om zijn ouders smeekte. Het was een ernstige vernedering voor de ouders van Shalit, die al twee jaar wordt vastgehouden in Gaza, en voor het leger, en een provocatie aan het adres van Israël. De idee dat al deze zaken niet vroeg of laat tot een reactie leiden, is, laten we zeggen ietwat wereldvreemd. Niet alleen Israël maar ook Egypte heeft Hamas daarvoor de dagen voor de operatie duidelijk gewaarschuwd. Vandaar dat bijvoorbeeld Egypte naast de gebruikelijke harde kritiek op Israël heeft gezegd dat het ook wel een beetje Hamas' z'n eigen schuld is en het schijnt dat Egypte en ook Saoedi-Arabië heimelijk hopen dat Israël Hamas flink zal verzwakken, omdat zij de Iraanse invloed via Hamas vrezen. Zelfs president Abbas zou Israël hebben 'gesmeekt' om een militair offensief tegen Hamas te beginnen.

Aan Dries van Agt gaat dit alles voorbij. Hij brieste van woede, toen hij in antwoord op de vraag dat Hamas toch Israël ook niet wil erkennen (en Israël daarom niet met Hamas wil praten), uitlegde dat Hamas onlangs een zeer royaal aanbod deed aan Israël via een vertegenwoordiger van het Europees Parlement, namelijk een meerjarig bestand in ruil voor volledige Israëlische terugtrekking uit de bezette gebieden. Israël had dat aanbod echter geen woord waardig gekeurd. Schande! Volledige terugtrekking, inclusief het opgeven van de oude stad van Jeruzalem, alle nederzettingen, de heilige plaatsen op de Westoever en plaatsen waar eeuwenlang Joden hebben gewoond zoals Hebron, zonder enige veiligheidsgarantie of andere concessie, zonder vredesverdrag, met alleen een bestand dat zo weer verbroken kan worden, hoe kan Israël zo'n royaal aanbod toch afwijzen! Van Agt heeft daar uiteraard maar één verklaring voor: Israël is expansionistisch, militaristisch, racistisch en wreed. En het weet dat het overal mee wegkomt met grote vriend de VS achter zich.

Van Agts goedkope propaganda praatje eindigde met een harde aanklacht tegen Nederland, dat wel wat meer had kunnen doen in EU of internationaal verband om te zorgen dat het recht zou zegevieren. Van Agt is goed in aanklachten en zijn morele verontwaardiging is groot. Zoals zovelen meent hij precies te weten wat Israël moet doen en wat niet om tot vrede te komen met de Palestijnen, zonder dat dat ten koste van de eigen veiligheid gaat. De combinatie van deze arrogantie met zijn opvallende naïviteit en onwetendheid wat betreft Israël, de Israëlische politiek en maatschappij, blijft verbijsterend om te zien, en dan heb ik het nog niet over de vele leugens die hij verspreidt.

Ratna Pelle