IMO Blog - Israel & Midden-Oosten

Zionism-Israel Info Center Site Map Definitions Issues (FAQ) Timeline History Documents Web Links Photo Gallery Contact email

Achtergrondartikelen
IsraŽl-Palestina.Info:

* 60 Jaar IsraŽl en de Nakba (1948-2008)
* 60 Jaar na delingsplan, IsraŽl en de VN
* Geschiedenis van het IsraŽlisch-Arabische conflict
* Vredesproces & Recente Geschiedenis
* Tijdlijn geschiedenis IsraŽl en Palestina
* Geschiedenis Joden en antisemitisme
* Geschiedenis Palestijnen en Arabieren
* Hezbollah
* IsraŽl politiek
* Palestijnen politiek
* Zesdaagse Oorlog
* Bezette gebieden & nederzettingen
* Gaza Strook
* Gaza Oorlog
* Gaza blokkade
* Hamas
* Apartheidsmuur of veiligheidshek?
* Jeruzalem
* Vluchtelingen
* Demografie
* Etnische zuivering
* Zionisme
* Anti-Zionisme
* Boycot IsraŽl campagnes
* Initiatieven voor vrede en verzoening
* United Civilians for Peace
* Verenigde Naties
* Mythes en beeldvorming
* Palestijns Gevangenendocument 2006
* Column Simon Soesan
* Reisverslag IsraŽl 2007
* Het zijn net mensen - recensie & repliek
* Krantenonderzoek NRC conflict IsraŽl-Palestina
* Berichtgeving IsraŽl door NOS Journaal
* Dries van Agt over IsraŽl en de Palestijnen
* Recente artikelen IsraŽl-Palestina
* Oudere artikelen IsraŽl-Palestina
* Landkaart van IsraŽl - Palestina


Background Articles in English:

* Amnesty International Report on Gaza War
* History Arab-Israeli Conflict
* Boycott Israel campaigns
* Boycott Israel?
* Christian Zionism
* Dutch Media: Study of NRC Handelsblad
* Dutch Media: NOS Journaal Study
* Israel 1948 War of Independence
* Israel 1948 War of Independence Timeline
* History of Anti-Semitism
* Israel
* Israel Boycott?
* Jew!
* 6 Day War
* Six Day War Timeline
* Zionism - Definition and History
* Zionism: History of Zionism & Israel
* Zionism and its Impact


Eerdere IMO Blogs.
Voor volledige lijst zie:
IMO Blog Archief


October 2016 September 2016 August 2016 July 2016 June 2016 May 2016 April 2016 March 2016 February 2016 January 2016 December 2015 November 2015 October 2015 September 2015 August 2015 July 2015 June 2015 May 2015 April 2015 March 2015 February 2015 January 2015 December 2014 November 2014 October 2014 September 2014 August 2014 July 2014 June 2014 May 2014 April 2014 March 2014 February 2014 January 2014 December 2013 November 2013 October 2013 September 2013 August 2013 July 2013 June 2013 May 2013 April 2013 March 2013 February 2013 January 2013 December 2012 November 2012 October 2012 September 2012 August 2012 July 2012 June 2012 May 2012 April 2012 March 2012 February 2012 January 2012 December 2011 November 2011 October 2011 September 2011 August 2011 July 2011 June 2011 May 2011 April 2011 March 2011 February 2011 January 2011 December 2010 November 2010 October 2010 September 2010 August 2010 July 2010 June 2010 May 2010 April 2010 March 2010 February 2010 January 2010 December 2009 November 2009 October 2009 September 2009 August 2009 July 2009 June 2009 May 2009 April 2009 March 2009 February 2009 January 2009 December 2008 November 2008 October 2008 September 2008 August 2008 July 2008 June 2008 May 2008 April 2008 March 2008 February 2008 January 2008 December 2007 November 2007 October 2007 September 2007 August 2007 July 2007 June 2007 July 2007 June 2007 May 2007 April 2007 March 2007 September 2007 February 2007 January 2007 December 2006 November 2006 2006 November 2006 October 2006 September 2006 August 2006 July 2006 June 2006 May 2006 April 2006 March 2006 February 2006


FREE EMAIL SUBSCRIPTION
Subscribe to
ZNN
email newsletter for this site and others

Powered by groups.yahoo.com

De ethiek van het IDF in de Gaza Oorlog

IMO Blog, 2009

Over geen land wordt zo negatief geschreven als over IsraŽl. Als je afgaat op de pers, en vervolgens om ťťn of andere reden in IsraŽl zou belanden, zou je verbaasd zijn dat de mensen er geen Palestijnen eten bij het ontbijt, dat Arabieren vrijelijk hun religie belijden, hun eigen taal spreken, werken, stemmen en openlijk klagen over de IsraŽlische politiek (net als hun Joodse landgenoten), en dat de meeste mensen geen racisten zijn en velen op hun werk of in projecten met Arabieren samenwerken of anderszins hun steentje bijdragen aan vrede en verzoening.

Van de week verschenen er in Haaretz verschillende artikelen met getuigenissen over soldaten die tijdens de IsraŽlische operatie in de Gazastrook nodeloos onschuldige Palestijnen hadden gedood of hun huizen verwoest. Het ging om een paar gevallen, en niet duidelijk is op wat voor schaal dit is gebeurd, al werd direct door sommigen gesuggereerd dat dit op grote schaal gebeurde en riepen mensenrechtenorganisaties meteen dat dit hun niets verbaasde en het hun zal helpen bij de voorbereiding van hun aanklachten tegen het IsraŽlische leger.


Uiteraard werd een en ander direct opgepikt door de internationale pers, en kwam het hier op het Acht Uur journaal en in verschillende kranten. NRC Handelsblad wijdde er zelfs twee artikelen aan, waarin een beeld werd gecreŽerd dat het leger geen enkel onderscheid maakte tussen burgers en 'strijders', en men op alles en iedereen schoot en naar believen Palestijnse eigendommen vernielde. Een paar ernstige en verontrustende getuigenissen, bedoeld voor een intern gehoor, gaan nu de wereld over als bewijs dat IsraŽl inderdaad die wrede schurkenstaat is die moedwillig weerloze Palestijnen doodt en daar nog plezier aan beleeft ook. Dit gebeurt alleen bij IsraŽl. In andere landen die in continue staat van oorlog verkeren, heerst die openheid niet, zou de pers het niet in zijn hoofd halen dergelijke zaken te publiceren en zou het niet bij soldaten en officieren opkomen om zulke dingen naar de pers te lekken. Bovendien zou het niet zo prominent in de internationale media verschijnen.

Het vreemde is dat juist Hamas en Hezbollah om het hardst roepen geen onderscheid te maken tussen burger en soldaat, tussen militaire en civiele doelen en iedere zionist te willen doden. Dat doel heiligt alle middelen, ook het in gevaar brengen van de eigen burgerbevolking. Vandaar dat moskeeŽn werden gebruikt als opslagplaats voor explosieven, en raketten van nabij scholen en VN gebouwen werden afgevuurd. Het ging nog verder dan dat: Hamas hield gewonde Palestijnen tegen die naar Egypte wilden, en Hamas stal hulpgoederen van de VN en verdeelde die onderling of verkocht ze door. Ook dwong het burgers in huizen te blijven die door Hamas werden gebruikt. Het zijn feiten die niet of nauwelijks in de media kwamen, en dan nog alleen als IsraŽlische aantijgingen waarvan het waarheidsgehalte twijfelachtig is. Het vele beeldmateriaal, en interviews met Palestijnen die - zonder hun identiteit te willen bekendmaken - over dergelijke zaken vertelden, werden genegeerd. Niemand leek er ook enig moreel probleem in te zien dat het Hamas leiderschap zich in de kelder van het door IsraŽl gebouwde Shifa ziekenhuis schuilhield. Ik ben daar althans geen krantenkop of boze brief over tegengekomen. Er waren echter wel meerdere reportages op het NOS Journaal waarin Hamas leden triomfantelijk vertelden hoe weinig IsraŽl hen had weten te schaden, en dat vooral burgers waren getroffen. Ja, daar zou ik ook trots op zijn als vrijheidsstrijder voor mijn volk: de vijand heeft mij niet kunnen treffen, maar slechts vrouwen en kinderen. Een bewijs van een succesvolle strategie en heldhaftig gedrag.

Wat zeggen de onthullingen van de soldaten en officieren? Voor antizionisten bevestigen ze wat ze al wisten: dat zionistische soldaten beesten zijn die meedogenloos tekeer gingen tegen de weerloze Palestijnen en Gaza als een soort Wilde Westen beschouwden. Voor zionisten betekent het dat sommige soldaten in het IsraŽlische leger zich hebben misdragen en dit grondig onderzocht moet worden. Sommigen zien de soldaten en de kranten die hun verklaringen afdrukten als verraders, zoals in ieder land, zeker landen die zich bedreigd voelen, men moeilijk met felle interne kritiek kan omgaan en de rijen liever gesloten houdt. Daar komt voor IsraŽl nog eens bij dat men weet dat dergelijke zaken schaamteloos worden misbruikt door antizionisten, die niet uit zijn op een moreler IsraŽlisch leger, maar op gťťn IsraŽlisch leger en daardoor ook geen IsraŽl. Wat dat betreft kan ik dat soort beschuldigingen wel begrijpen.

Direct na het recente ongeluk met het vliegtuig van Turkish Airlines verklaarde Turkije de piloten tot helden, en na het uitkomen van het Nederlandse onderzoek werd iedere verantwoordelijkheid afgeschoven en getwijfeld aan de deskundigheid van de onderzoekers. Turkije trof geen blaam, en de piloten waren nationale helden. Het was een vreemd en irrationeel soort nationalisme, want Nederland was er helemaal niet op uit om Turkije de schuld in de schoenen te schuiven, maar om te reconstrueren wat er was gebeurd en waarom het mis ging. Turkije toont zich wel vaker bijzonder gevoelig voor kritiek of vermeende kritiek, en daar wordt vaak rekening mee gehouden.

De kritiek van de IsraŽlische soldaten gaat echter veel verder en raakt aan IsraŽls trots, het nationale leger, zonder welk het land niet lang zou kunnen voortbestaan. Bijna iedereen heeft er in gediend, is er gevormd, heeft er geleerd samen te werken en letterlijk alles voor je maten over te hebben. Kritiek op het leger ligt daarom gevoelig in IsraŽl. Toch wordt de zaak serieus genomen, en zegt het leger de zaak grondig te onderzoeken. Het is niet meer dan logisch dat minister van defensie Barak zegt dat het leger over het geheel genomen moreel heeft gehandeld; zou van Middelkoop niet hetzelfde doen wanneer ons leger in opspraak zou komen? Hij komt op voor zijn mannen en vrouwen, voor al die mensen die het wel goed doen maar die nou ook in de beklaagdenbank zitten.

Er is echter een fundamenteler probleem, en zoals ook een officier in het leger aan Haaretz meldde, is dat niet met een onderzoek op te lossen:

The soldiers who testified about misconduct "placed a very unpleasant mirror before us," said one officer.

"The chief of staff is deflecting discussion now," said another. "It's much easier to find the rotten apples, but there are many much more basic and deeper questions. It's not just an ethical issue, it's also a question of professionalism. The soldiers' accounts show there are professional difficulties in fighting in such complex territory - that we're just not doing it all that well."

"These aren't problems you can solve with the military advocate general or the chief educational officer," he said.


Het is in mijn ogen zowel een ethische vraag als een vraag wat betreft professionalisme, maar slechts zeer gedeeltelijk op te lossen. Het wezen van oorlog - iedere oorlog - is onethisch, en het hoort bij het beroep van een soldaat om een deel van de normale ethiek opzij te zetten en te vervangen voor een andere. Immers, in het normale leven mag men niet doden, ook niet de ergste misdadiger, men mag zelfs niet hardop fantaseren over het doden van iemand, en als we ons op de gedachte betrappen dat we iemand wel dood zouden willen, voelen we ons al schuldig. In het leger moet dus een flinke knop worden omgezet, en moet soldaten worden geleerd om te doden. Dat kan echter alleen als je de ander niet meer ziet als een mens, een vader van kinderen of een jongere met toekomstplannen en een vriendin. Tegelijkertijd wordt soldaten geleerd dat je alleen strijders mag doden, en burgers moet ontzien. De strijder moet dus worden ontmenselijkt, want je moet hem zonder wroeging kunnen doden, maar de burger blijft gewoon een mens die je moet helpen in nood, al is het de moeder van de strijder die je zojuist doodde, en is ze maar wat trots op de vele raketten die haar zoon heeft afgevuurd op de 'zionistische apen en zwijnen' - de ontmenselijking vindt ook aan die kant plaats.

Ik kan mij er iets bij voorstellen dat een en ander nogal verwarrend is, en hoge eisen stelt aan je vermogen 'professioneel' te handelen. Daar komt nog bij dat de soldaten geregeld in gevaar verkeren; het gevaar loert overal want er is geen front meer en de vijand is onzichtbaar. De Palestijnen maken de verwarring nog groter door bewust het onderscheid tussen burger en strijder - een van de meest basale regels in oorlogsvoering - te doen vervagen. Strijders verschuilen zich tussen burgers, in huizen, dragen burgerkleding, op de uitkijk staan jongetjes van 12, moskeeŽn zitten vol explosieven. 'Guerrilla tactieken' heet dat eufemistisch, en het is volgens velen legitiem, omdat groeperingen met weinig andere middelen zich toch ook moeten kunnen verdedigen, waarbij oorzaak en gevolg weer eens wordt omgedraaid. Hoezo moet Hamas zich kunnen verdedigen? Hamas heeft als doel het hele land met geweld te 'bevrijden' en IsraŽl te ontmantelen. Zij is geen legitieme organisatie, en hoeft zich dus nergens tegen de kunnen verdedigen. Als zij toch ten strijde trekt, heeft zij zich aan dezelfde oorlogsregels te houden als iedereen, veel of weinig middelen.

Het gevolg van deze guerrillatactieken is dat oorlogen tegenwoordig veelal in dichtbevolkt gebied tussen de burgerbevolking worden uitgevochten. Waren ethiek en oorlog ook vroeger al niet echt te verenigen, nu gaat dat al helemaal niet meer. De soldaten moeten zichzelf en hun maten beschermen, en tegelijkertijd de vijand uitschakelen die hun land en de burgerbevolking aldaar bedreigt. Daarbij moeten ze ten allen tijde een onderscheid maken dat vaak niet te maken is in de gegeven omstandigheden. Om dit zeer moeilijke en gevaarlijke werk te doen hebben ze een stevige oorlogsmoraal nodig, de overtuiging dat hun zaak juist is en de vijand verachtelijk, maar tegelijkertijd moeten ze de huizen van die vijand en hun spullen met respect behandelen, moeten ze er vanuit gaan dat vrouwen en kinderen inderdaad geheel onschuldig zijn en er steeds rekening mee houden dat burgers genoeg tijd krijgen om weg te komen, ook al maken de strijders dankbaar misbruik van dit morele gedrag. Het gedrag dat van de soldaten vereist wordt is simpelweg niet altijd reŽel. Het is zoiets als dat we allemaal vinden dat je niet mag liegen, dat je altijd rekening met anderen moet houden, alles eerlijk moet delen: zo zou het moeten, maar niemand lukt dat altijd.

Uit psychologische onderzoeken blijkt keer op keer hoe makkelijk mensen hun morele normen en waarden opzij zetten als zij in bepaalde omstandigheden verkeren. Mensen blijken gevaarlijk snel in staat om hun macht te misbruiken en anderen onnodig leed aan te doen en daar nog van te genieten ook. Het gaat dan om hele gewone mensen, die niks tegen die ander hebben. Een oorlogssituatie is veel extremer; gecombineerd met de guerrillatactieken waarmee de IsraŽlische soldaten worden geconfronteerd, werkt zij misstanden heel erg in de hand.

IsraŽlische soldaten verklaren keer op keer dat oorlog een andere wereld is, een wereld met andere wetten en mores. Een wereld waarin de normale remmingen wegvallen, een wereld waarin je met lijken moet zeulen, in je broek plassen, dagen niet of nauwelijks slapen en met verwondingen door moet lopen of vechten. Door aan dat soort ontberingen te worden blootgesteld stomp je af, je moet een aantal zaken 'uitzetten' in je hoofd om dat vol te houden. Terug in de normale wereld lukt het niet altijd om die twee werelden met elkaar te verenigen, om die extreme ervaringen een plek te geven, om onder ogen te zien waartoe je zelf in die omstandigheden in staat was, soms ook moest zijn.

De verklaringen van IsraŽlische soldaten getuigen van een grote openheid. Er zijn verscheidene boeken, onderzoeken, films etc. waarin IsraŽlische soldaten openhartig vertellen over hun ervaringen, de dilemma's, over de morele grenzen die ze overschreden en wat dat met ze deed, en die ontboezemingen worden met name de laatste jaren schaamteloos tegen IsraŽl gebruikt, om het land en het leger in diskrediet te brengen en te bewijzen dat het zionisme inherent slecht is en IsraŽl een schurkenstaat. Vorig jaar werd een documentaire uitgezonden waarin IsraŽlische vrouwen uit het leger over hun ervaringen vertelden, en precies dit soort zaken naar voren kwamen. Het was een indrukwekkende documentaire, die, hoewel wel veel nadruk lag op misstanden, liet zien wat de dilemma's waren, hoe vervreemdend de extreme oorlogsomstandigheden werkten, hoe aardige meisjes wreedheden konden begaan en daarmee probeerden in het reine te komen.

Vreemd genoeg heb ik zelden dergelijke documentaires over soldaten uit andere landen gezien. Zouden soldaten daar minder open over hun ervaringen praten, of zouden onze media dat minder interessant vinden?
Hoe om te gaan met een onzichtbare vijand die er niet voor terugdeinst de eigen bevolking als menselijk schild te gebruiken, is een vraag waarmee wij allen worden geconfronteerd. In plaats van IsraŽl weer in het beklaagdenbankje te zetten zouden wij beter de handen ineen kunnen slaan en samen naar oplossingen en verbeteringen zoeken. Want onze jongens zouden het in dergelijke omstandigheden niet veel beter doen.

Ratna Pelle


Share |


Reacties: 3 Opmerkingen

op Monday, 23 March 09, schreef Stella

Belangrijk is, dat Israel er niet voor wegloopt nu deze feiten naar buiten komen en dat het aangekondigd heeft de gemelde feiten uit te zoeken en zonodig maatregelen te nemen.
Namelijk alleen een land dat zijn eigen misdaden niet echt aanpakt kan men voor het internationaal gerechtshof dagen. Dan moet de internationale gemeenschap die taak van onderzoeker en rechter vervullen. Daar is in dit geval geen sprake van.

op Monday, 23 March 09, schreef Mike Bing

Ratna, wat je signaleert is waar - nu er verhalen naar buiten komen over de wandaden van sommigen is dat voor velen hier aanleiding aan te nemen dat dat de norm is.

Ik schreef in een reactie op een column van Abdelkader Benali op de Volkskrant Opinie pagina:

"Zoals wel vaker gebeurd op webfora, wordt een feitelijk verslag overvleugeld door buitensporige reacties die niets meer met het oorspronkelijke onderwerp te maken hebben.

Laat ons de zaken benoemen: hebben er zich gevallen van misdadige moordlust voorgedaan? Jazeker! Heeft het Israelische leger als geheel een maand lang willekeurig en met voorbedachte rade links en rechts doelbewust burgers doodgeschoten? Gťťn enkele reden om dat aan te nemen.

De logica wordt vaak uit het oog verloren als de emotie het overneemt. Laten we de feiten eens onder de loep nemen.

Op 27 December 2008 begon de Gaza oorlog met een serie van luchtaanvallen die een week duurde. Van 27 December tot 3 Januari vielen er ca. 400 doden aan Palestijnse kant (bron: Wikipedia) als gevolg van de luchtaanvallen.

Op 3 Januari viel het Israelische leger de Gazastrook binnen, terwijl de luchtaanvallen doorgingen. Preciese aantallen zijn moeilijk vast te pinnen, maar de meeste krantenberichten spreken over "een paar duizend soldaten". Later die week werden er nog meer troepen Gaza ingestuurd. Laat ons het aantal Israelische soldaten eens heel grofweg vaststellen op ca. 4000

De oorlog eindigde op 17 Januari, 21 dagen na het begin van de luchtaanvallen en 14 dagen na het begin van het grondoffensief. In totaal werden er ca.1300 Palestijnse doden gemeld. Je kan dus stellen dat er sinds 3 Januari en tot het staakt het vuren op 17 januari aan Palestijnse kant 900 doden in de grondoorlog vielen.

Ik wil niet in de discussie treden hoeveel daarvan nu strijders waren en hoeveel burgers gezien de conflicterende cijfers van alle kanten - laat ons, for the sake of the argument, eens aannemen dat die 900 slachtoffers allemaal burgers waren (we weten allemaal dat dit echter niet zo is). We kunnen het er over eens zijn dat dit een z.g. "worst case scenario" zou zijn.

Er zijn dus, sinds het begin van de grondaanval op 3 januari, gemiddeld 65 doden per dag gevallen (900/14), zowel door gevechtshandelingen als door de in de laatste dagen in Israelische kranten gepubliceerde misstanden. Dit aantal includeert gewapende strijders en ongewapende burgers.

Er is keihard gevochten in een "urban warfare" scenario, waarbij beide kanten zich bediend hebben van een waar arsenaal aan wapens. De logica en kennis van eerdere soorgelijke scenario's zeggen dan dat deze dodentallen niet al te zeer afwijken van soortgelijke situaties met andere legers in brandhaarden elders op de wereld.

Om te stellen dat 4000 Israelische soldaten als geheel gehandeld hebben zoals in de beschreven uitwassen naar buiten is gekomen, en dat 14 dagen lang, komt simpelweg niet overeen met de algemeen aanvaarde slachtoffer aantallen en is derhalve niet geloofwaardig. We zouden het in dat geval niet hebben over 900 slachtoffers, maar eerder het tien- of twintigvoudige.

Zijn de gepubliceerde gevallen dan niet waar? Ontken ik ze? Nee! In gťťn geval. Zoals in bijna elke oorlog op aarde, inclusief die gevoerd door onze eigen "verlichtte" Westerse wereld komen uitwassen voor, soms vreselijke gevallen. Zie hiervoor ook de NAVO aanvallen op Bosnie, burgerslachtoffers van onze eigen troepen in Afganistan etc. De lijst is zeer lang.

De schuldigen dienen opgespoord te worden en zwaar gestraft, maar het geeft gťťn pas een heel leger of zelfs een heel land te beschuldigen van de misdaden van wat niet anders dan een kleine minderheid kan zijn, gezien de koude harde feiten.

Ik deel Abdelkader's bezorgdheid zoals ik ook zijn gerede afkeer van van Creveld deel. Ik heb echter niets met de overspannen reacties op zijn column."

Zoals jij ook aanhaalt is het belangrijk de feiten te erkennen en de gevolgen te onderzoeken. Ik weet uit eerste hand hoe moeilijk en confronterend dat kan zijn en ik hoop van harte dat de legerleiding zich dit zal aantrekken.

Het is in ieder geval een verontrustende ontwikkeling die olie op het vuur gooit en de anti-zionisten genoeg voer geeft voor maanden schrijfwerk.

op Tuesday, 24 March 09, schreef ben

ÖZoals wel vaker gebeurd op webfora, wordt een feitelijk verslag overvleugeld door buitensporige reacties die niets meer met het oorspronkelijke onderwerp te maken hebben.
Laat ons de zaken benoemen: hebben er zich gevallen van misdadige moordlust voorgedaan? Jazeker! Heeft het IsraŽlische leger als geheel een maand lang willekeurig en met voorbedachte rade links en rechts doelbewust burgers doodgeschoten? Geen enkele reden om dat aan te nemenÖ.
De vraag is of die bewering klopt. Amira Hass, bekend om haar kritische opstelling in het conflict, draagt daar een aantal argumenten aan in haar artikel ĎTime to believe Gaza war crimes allegationsí .
Zij stelt dat de legerleiding zoveel informatie gedurende de actie in de Gaza van diverse betrouwbare bronnen ontvangt, dat niet grijpen duidt op minmaal een gedogen van dit gedrag van de soldaten aan het front. Ik voeg daar aan toe dat de Rules of Engagement een belangrijk instrument zijn voor instructies down the line. Voldoende voer is in ieder geval aanwezig voor onderzoek op Ďwarcrimesí, maar dan door onpartijdige instanties. Een onderzoek door de IDF voedt slechts gevoelens van een Ď coverupí .
Daar komt nog bij dat al gesproken wordt over een tweede militaire mislukking , na Libanon.
Moshe Arens spreekt over ĎIsrael paid high price for little achievements in Gazaí en stelt dat de doelstellingen van de actie Ė het stoppen van de raketten en het uitschakelen van Hamas Ė niet gerealiseerd zijn en dat raketten nog steeds landen in Zd Israel en Hamas lijkt, evenals Hezbollah, sterker uit de strijd te zijn gekomen. En dat Israel eigen moreel en internationale prestige een stevige deuk hebben opgelopen.
En daarmee kan je de vraag stellen of Israel zichzelf niet verder in de nesten werkt en zich serieus de vraag moet stellen dat de huidige strategie niet werkt.

IMO Blog Hoofdpagina

IMO Blog Archief


IMO Blog
A view from the Netherlands
by Ratna Pelle

* Volg me op Twitter


Je vind ons ook op:
* Israel & Palestijnen Nieuws Blog
* Israel-Palestina.Info Twitter
* Israel-Palestina.Info Facebook Pagina
* Israel-Palestina.Info Facebook Groep

* Israel-Palestina.Info
* IPI Actueel
* IPI commentaar
* IMO Blog (2e lokatie)
* IPI media
* IPI Opinie
* IPI English



IMO Blog (IsraŽl & Midden-Oosten) bevat mijn opinies over het IsraŽlisch-Palestijnse conflict, het Joodse recht op zelfbeschikking (ook bekend als Zionisme) en het Palestijnse recht op zelfbeschikking. Ik ben een academica uit Nederland. Ik ben actief geweest in diverse linkse bewegingen voor vrede, milieu en derde wereld. Ik ben noch Joods noch Palestijns noch IsraŽlisch noch Arabisch.

© Alle teksten op deze blogs zijn eigendom van de schrijver, en dienen niet zonder toestemming gekopieerd te worden naar andere websites.



IMO Blog contains my thoughts on the Israel - Palestine conflict, the Jewish right to self determination (aka Zionism) and the Palestinian right to self determination, and especially the involvement of Europe with the conflict in the light of it's own history. I am an academic from the Netherlands who has been active in several leftist movements for peace, environment and third world. I am neither Jewish nor Palestinian nor Israeli nor Arab.

© All blogs posted here are copyright by the author, and should not be copied without permission.


BLOGS NL-ISRAEL:
* Ratna.NL - Over IsraŽl en de Palestijnen 2005-2006
* Israel & Palestijnen Nieuws Blog
* Laatste nieuws uit Israel
* Dutchblog Israel (NL/EN)
* Simon Soesan (tot 2013)
* The Crethi and the Plethi (NL/EN)
* Loor Schreef
* Israel in de Media
* Trouw Israel Monitor

AMI ISSEROFF & CO:
* MidEastWeb Log on Middle East peace (2002-2011)
* ZioNation - Progressive Zionism & Israel Web Log (2006-2010)
* Israel: Like this, as if (2007-2009)
* Middle East Analysis (2007-2011)

OTHER BLOGS ISRAEL:
* AP Israel Watch (2010)
* Blue Truth (2007-2015)
* UK Media Watch/
* Daled Amos
* Dry Bones cartoons
* Dvar Dea from Israel
* Elder of Ziyon
* FresnoZionism (2006-2014), now Abu Yehuda
* Haifa Diary
* Israel Proud (2009-2012)
* A Liberal Defence of Israel (2006-2015)
* Neville Teller's A Mid-East Journal
* Normblog (2013)
* Philosemitism (2007-2013)
* Point of no return (Middle East's forgotten Jewish refugees)
* Pro-Israel Bay Bloggers
* Ray Cook (Israel, Zionism and the Media)
* Simply Jews
* Unplugged Mike (2003-2011)
* Yaacov Lozowick's Ruminations

WEBSITES ISRAEL:
* CIDI
* Cijo - Voor Israel, Voor Vrede
* Christenen voor Israel
* Engage (GB)
* Etsel over Jodendom & IsraŽl
* Israel Facts (NL)
* IsraŽl-Informatie linkpagina (NL/EN)
* IsraŽl-Palestina Info (NL/EN)
* Likoed Nederland
* MidEastWeb - Middle East News/Views
* Maurice Ostroff - Second Thoughts
* Missing Peace (NL)
* Peace With Realism
* VECIP - Vrije Encyclopedie Conflict IsraŽl-Palestina
* WAAR media werkgroep Israel
* Zionism & Israel
* Zionism On the Web

DIVERSE ONDERWERPEN:
* Brassť Sittard - Van linkse politiek tot Joodse genealogie
* Sittard Web Log - "politieke, sociale en groene berichten"
* At the back of the hill
* The Euston Manifesto
* The IgNoble Experiment
* Jeff Weintraub, Commentaries and Controversies
* Keesjemaduraatje
* Het Verraad van Links (Carel Brendel)
* Verbal Jam (NL)
* Zin en Rede
* SEO - Search Engine Optimization

NIET MEER GEUPDATE:
* Christians Standing With Israel - Blog
* IreneLancaster's Diary (on Aliyah, Judaism, Zionism and Politics)
* Jewish State
* Octogenarian
* Ratna's Review on Israel, Zionism and Peace (2005-2006)
* Sanda & Israel
* Z-Word Blog, Views on Zionism

RSS V 1.0
RSS V 2.0

FREE EMAIL SUBSCRIPTION
Subscribe to
ZNN
email newsletter for this site and others

Powered by groups.yahoo.com

IMO Blog - Israel & Midden-Oosten

© Alle teksten op deze blogs zijn eigendom van de schrijver, en dienen niet zonder toestemming gekopiŽerd te worden naar andere websites.

All entries copyright by the authors and or Zionism-Israel Information Center. Please forward materials by e-mail with URLS. Other uses by permission only.