Een boycot van Israel is een boycot van vrede

IMO Blog, 2009

De afgelopen tijd schijnen er weer Israël boycot acties te zijn gehouden bij supermarkten door het Nederlands Palestina Komitee, een radikaal antizionistische organisatie. Deze acties halen weinig uit, maar passen wel in een bredere beweging van boycot acties en oproepen om niet in Israël of Israëlische bedrijven te investeren. De wat slinksere groeperingen zoals PEACE, ICCO, UCP en dergelijke doen alsof het ze alleen om Israëlische producten en bedrijven in de bezette gebieden te doen is, om zo onder het mom van dat men niet zeker weet of een bepaald product niet ook op een of andere manier aan de bezetting is verbonden, eveneens kan oproepen om alle producten uit Israël te boycotten. De bezette gebieden en Israël zijn nou eenmaal geen twee verschillende landen en de Groene Lijn is geen grens maar een wapenstilstandslijn die in het landschap niet zichtbaar is. Een boer kan zijn zaad of een bestrijdingsmiddel hebben gekocht van een bedrijf dat (ook) over de Groene Lijn werkzaam is, hij kan werknemers in dienst hebben die in een nederzetting wonen of het materiaal waarvan zijn schuren zijn gebouwd kan (gedeeltelijk) van over de Groene Lijn komen. En dan deugt zijn bedrijf natuurlijk niet meer, en is het een onderdeel van de bezettingsmacht die erop uit is de bezette gebieden 'etnisch te zuiveren' van Arabieren.


Ik kan mij er wat bij voorstellen dat mensen liever geen fruit kopen dat op het land van een nederzetting is verbouwd, maar op dergelijke producten staat dan ook niet 'made in Israel' maar de plaats waar ze vandaan komen. Dat is de afspraak tussen Israël en de EU, waarin alleen producten van binnen de Groene Lijn onder het gunstige handelstarief vallen. Voornoemde organisaties beweren echter volkomen ongefundeerd, dat Israël zich niet aan deze afspraak houdt en producten uit de bezette gebieden als 'made in Israel' in onze winkels liggen. De Reclame Code Commissie heeft 'consumentenorganisatie' PEACE wat dit betreft op de vingers getikt, en het Israël Producten Centrum, dat om een uitspraak had gevraagd, in het gelijk gesteld.

Overigens werken in de nederzettingen ook veel Palestijnen, en zij verdienen daar meer dan wanneer zij voor een Palestijnse baas werken. Dat is geen rechtvaardiging voor de Israëlische bezetting, maar wel een realiteit die veel anti-Israël activisten negeren. Op lokaal niveau werken Israëli's en Palestijnen soms prima samen, al hebben zij tegengestelde ideeën over een oplossing van het conflict. Of Palestijnen wat zijn opgeschoten met de EU uitsluiting van producten uit de nederzettingen van het gunstige handelstarief, is dus zeer de vraag. Waar zij het meest mee opschieten zijn investeringen in eigen bedrijfjes, in eigen plantages en werkplaatsen. Zo verkoopt Fair Trade Palestijnse olijfolie. Dat is beter en constructiever dan een boycot van Israëlische producten, van binnen Israël of van de nederzettingen. Dikke kans dat Palestijnen in die bedrijfjes gebruik maken van Israëlische landbouwmachines, zaad of bestrijdingsmiddelen, en daar is helemaal niks mis mee.

Niet zozeer de kolonisten, die buiten de gunstige handelsvoorwaarden van de EU vallen, maar de gewone Israëli's en Arabieren zijn het slachtoffer van een boycot. Veel kritische Israëli's, die tegen de bezetting zijn, voelen zich door zo'n boycot bovendien in de kou gezet. Terwijl zij samen met Palestijnen en anderen op willen komen voor een rechtvaardige vrede en vrijheid voor iedereen, worden zij als de slechteriken apart gezet. Het gevolg is dat zij ontmoedigd raken of soms ook dat zij de nationalisten gaan steunen, tegen 'de boze buitenwereld'. Sinds de tweede intifada en sinds in Europa en ook de VS steeds meer anti-Israël groepen actief zijn en boycots worden bepleit, is de vredesbeweging in Israël gedecimeerd.

De Israëlische en Palestijnse economie zijn nauw met elkaar verbonden, en men gebruikt bijvoorbeeld dezelfde munteenheid. Een sterke Israëlische economie komt daarom ook de Palestijnen ten goede.

Een boycot van Israël is niet alleen slecht voor Israël, maar ook voor de Palestijnen.

Zuid-Afrika

Het Palestina Komitee en anderen die oproepen om producten uit Israël te boycotten, zijn niet tegen de bezetting maar tegen Israël en daarmee tegen vrede en een tweestatenoplossing.

Het Palestina Komitee vindt dat heel Israël eigenlijk van de Palestijnen is en dat de Joden het maar zonder eigen land moeten stellen. Zij ontkennen zelfs dat de Joden een volk zijn. Zij steunen de Hamas in haar streven het hele land te 'bevrijden' middels gewapende strijd, van Qassam raketten tot zelfmoordaanslagen.

Het Palestina Komitee is niet voor vrede maar voor een voortdurende strijd, totdat Israël het onderspit heeft gedolven. Dat kan nog wel even duren, en al die tijd zijn zowel Israëli's als Palestijnen het slachtoffer van oorlog, bezetting en aanslagen.

Stop de bezetting, dat ook oproept tot boycots van Israël en Israëlische producten, minimaliseert op haar website de Holocaust. Zij vergelijken Israël, een democratische staat waar Arabieren niet alleen stemrecht hebben, maar met drie verschillende partijen zijn vertegenwoordigd in het parlement, deelnemen aan het openbaar bestuur en zitting hebben in het Hooggerechtshof, met het Zuid-Afrika onder de Apartheid. Onder het Apartheidsregime waren er rassenwetten die de vermenging van de zwarten en blanken moesten tegengaan, terwijl in Israël Joden en Arabieren samen werken, studeren en recreëren en er juist anti-racistische wetten bestaan.
Het al bijna een eeuw durende conflict tussen Israël en de Palestijnen gaat niet om ras maar om land. Twee nationale bewegingen claimen hetzelfde land, en beide hebben in dat land hun wortels en zijn er thuis.

Door Israël met Zuid-Afrika te vergelijken, ontkent men het recht van het Joodse volk op een staat en hun millennialange binding met het land Israël. Men doet alsof de Joden kolonisten zijn zoals de blanken in Zuid-Afrika dat ook waren. Maar terwijl de blanken in Zuid-Afrika nog een ander thuisland hadden, hebben de Joden alleen Israël. Zij kunnen weliswaar als minderheid in andere landen leven, maar in veel landen leeft het antisemitisme weer op. Veel Joden durven niet met een keppel over straat te gaan of open voor hun mening uit te komen. Alleen in Israël kunnen Joden publiekelijk hun feesten vieren samen met miljoenen andere Joden, en hun eigen taal spreken. Terwijl immigratiewetten in andere landen veranderen en grenzen gesloten kunnen worden (zoals vlak voor de Tweede Wereldoorlog voor Joden in bijna alle landen gebeurde), kan iedere Jood altijd in Israël terecht. De Joden hebben bijna 2.000 jaar als minderheid in andere landen geleefd en dat was geen overweldigend succes.

Bovenal echter hebben de Joden minstens evenzeer als de Palestijnen nationale aspiraties en rechten. Ik zeg 'minstens' omdat de Joden meer dan de Palestijnen een uniek volk zijn met een unieke cultuur en religie en taal, die zonder een eigen staat ook in toenemende mate onder druk zouden staan en waarschijnlijk op den duur verdwijnen. Bovendien gaan de nationale aspiraties van de Joden terug tot het oude Israël, en na de verstrooiing zijn door de eeuwen heen groepen Joden naar het land teruggekeerd, waar zij vaak niet overleefden of (al dan niet gedwongen) werden bekeerd tot de islam. Het moderne zionisme dateert van begin 19e eeuw, al is de immigratie naar het land en de politieke organisatie ervan pas in de loop van de 19e eeuw op gang gekomen. Het Palestijnse nationalisme dateert op zijn vroegst van begin 20e eeuw, al zagen velen tot aan 1948 de Palestijnen als onderdeel van Syrië of Jordanië (de bekende 'martelaar' Ezzedin Al Qassam waar de huidige Qassam raketten naar zijn vernoemd was bijvoorbeeld een Syriër die in de jaren '30 voor de Fransen was gevlucht en toen besloot in Palestina tegen de Britten en de zionisten te strijden. Hij werd in 1935 door de Britten gedood. (Zie ook: The Arab Revolt).

Bezetting

Het conflict is niet veroorzaakt door de bezetting. Deze was juist het gevolg van een dan al zeker een halve eeuw durend conflict, en de acute dreiging van de Arabische staten die zwoeren Israël te zullen vernietigen in 1967, en hun troepen aan de grenzen hadden verzameld nadat Egypte de VN vredesmacht in de Sinaï naar huis had gestuurd. Dit leidde tot de Zesdaagse Oorlog. De bezetting en de daarop volgende bouw van de nederzettingen heeft het conflict wel verder gecompliceerd.
Vóór de oorlog van 1967 pleegden Fatah en de PLO al aanslagen in Israël, en vóór de stichting van Israël overvielen woedende Arabische menigten, opgehitst door de extremistische moefti Al Hoesseini, Joodse gemeenschappen en doodden honderden Joden.

In 1947 stelden de Verenigde Naties na lang beraad voor om het gebied in twee staten op te splitsen om aan de nationale aspiraties van beide volken tegemoet te komen. De Joden accepteerden dit, ondanks het kleine grondgebied dat hun was toebedeeld, maar de Palestijnen en de Arabische staten wezen dit af en dreigden met oorlog.
Ondanks de pro-forma acceptatie van de twee-statenoplossing door de PLO is die afwijzing nog steeds van kracht, en zij belemmert nog steeds een oplossing van het conflict.

Vaak wordt beweerd dat Israël is gesticht vanwege de Holocaust, en de Palestijnen nu met de gevolgen opgezadeld zitten. De Joden hadden hun 'nationale thuis' in Palestina echter al vóór de oorlog en vóór de Holocaust opgebouwd, en de Volkerenbond, de voorloper van de VN, had daar al in 1922 haar goedkeuring aan gegeven. Als de Palestijnen niet alle voorstellen die werden gedaan om tot een compromis te komen hadden afgewezen (voor het delingsplan waren verschillende commissies met voorstellen gekomen, de meeste gunstiger voor de Arabieren dan het delingsplan uit 1947), hadden ze bovendien allang een eigen staat gehad.

Israël is niet zonder fouten, maar heeft vaak haar hand uitgestoken voor vrede. In 2000 is de Palestijnen een staat in de Gazastrook en 95% van de Westoever aangeboden. Daarop volgde de Tweede Intifada met honderden zelfmoordaanslagen. In 2005 trok Israël zich geheel uit de Gazastrook terug, met als gevolg dat Hamas er de macht greep en er sindsdien meer dan 5.000 raketten op Israël zijn afgevuurd. Onder de regering Netanjahoe zijn al meer dan 100 roadblocks en bemande checkpoints verwijderd, en de Wereldbank voorspelt een economische groei van liefst 6% voor de Westelijke Jordaanoever in 2010.

Hieronder een brief aan de voorzitter van het Palestina Komitee. Er zijn uiteraard nog honderden andere zaken die men niet meer zou mogen gebruiken wil men consequent Israël en alles waar zij bij betrokken is of aan heeft bijgedragen boycotten...

Ratna Pelle

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Aan: dhr Lankamp, voorzitter Nederlands Palestina Komitee

Geachte heer Lankamp,

Naar aanleiding van uw actie "koop geen Israëlische apartheid" waarin u oproept tot een boycot van Israëlische producten het volgende:

Allereerst verzoek ik u zo snel mogelijk uw website offline te halen. Deze draait op een besturingssysteem dat grotendeels in Israël is ontwikkeld. Bovendien worden de chips in de processoren van de servers van uw hostingprovider, provalue b.v., geproduceerd en ontwikkeld in Israëlische fabrieken nabij Netanya.

Hopelijk kent u niemand met multiple scleroses, want het medicijn Copaxone, dat al duizenden mensen wereldwijd heeft geholpen tegen deze verschikkelijke ziekte, is door het Weizmann Institute in Israël ontwikkeld en dient dus geboycot te worden. Ook het alternatief Rebif, dient nooit gebruikt te worden daar ook dit een product van hetzelfde instituut is.

Verder hoop ik dat u niemand kent met beenmerg kanker, immers het medicijn, Velcade, dat deze kankervorm effectief bestrijd en inmiddels 100den mensen in de hele wereld weer hoop en toekomst geeft, is ontwikkeld in het Technion te Haifa, Israël, en dient daarom dus geboycot te worden.

Hopelijk slaat bij u of uw dierbaren nooit de Alzheimer of dementie toe. Immers het enige effectieve medicijn tegen Alzheimer, Exelon, is ontwikkeld door wetenschappers aan de Hebrew Universiteit in Jeruzalem. Daarom dient dit medicijn geboycot te worden.

U bent er waarschijnlijk voorstander van dat miljoenen Afrikanen blind blijven of worden. De blindheid wordt verspreid door malaria muggen en zwarte vliegen. Het biologische middel dat de muggen en vliegen bestrijdt die deze verschikkelijke ziekte veroorzaakt, is ontwikkeld door een wetenschapper aan de Ben Gurion Unversiteit, te Israël.

Aangezien u voor de boycot van Israëlische producten bent, bent u ook voorstander voor de boycot van al deze producten die miljoenen mensen hebben geholpen een menswaardiger bestaan te leiden. Hopelijk slaapt u vanacht goed, in de wetenschap dat, mocht uw droom uitkomen, al deze mensen achter het net vissen.

Slaap lekker en sjalom.

Met vriendelijke groeten,

Olaf

http://www.dutch-forum.com/forum/viewtopic.php?f=38&t=3015&p=29367#p29362