IMO Blog - Israel & Midden-Oosten

Zionism-Israel Info Center Site Map Definitions Issues (FAQ) Timeline History Documents Web Links Photo Gallery Contact email

Achtergrondartikelen
IsraŽl-Palestina.Info:

* 60 Jaar IsraŽl en de Nakba (1948-2008)
* 60 Jaar na delingsplan, IsraŽl en de VN
* Geschiedenis van het IsraŽlisch-Arabische conflict
* Vredesproces & Recente Geschiedenis
* Tijdlijn geschiedenis IsraŽl en Palestina
* Geschiedenis Joden en antisemitisme
* Geschiedenis Palestijnen en Arabieren
* Hezbollah
* IsraŽl politiek
* Palestijnen politiek
* Zesdaagse Oorlog
* Bezette gebieden & nederzettingen
* Gaza Strook
* Gaza Oorlog
* Gaza blokkade
* Hamas
* Apartheidsmuur of veiligheidshek?
* Jeruzalem
* Vluchtelingen
* Demografie
* Etnische zuivering
* Zionisme
* Anti-Zionisme
* Boycot IsraŽl campagnes
* Initiatieven voor vrede en verzoening
* United Civilians for Peace
* Verenigde Naties
* Mythes en beeldvorming
* Palestijns Gevangenendocument 2006
* Column Simon Soesan
* Reisverslag IsraŽl 2007
* Het zijn net mensen - recensie & repliek
* Krantenonderzoek NRC conflict IsraŽl-Palestina
* Berichtgeving IsraŽl door NOS Journaal
* Dries van Agt over IsraŽl en de Palestijnen
* Recente artikelen IsraŽl-Palestina
* Oudere artikelen IsraŽl-Palestina
* Landkaart van IsraŽl - Palestina


Background Articles in English:

* Amnesty International Report on Gaza War
* History Arab-Israeli Conflict
* Boycott Israel campaigns
* Boycott Israel?
* Christian Zionism
* Dutch Media: Study of NRC Handelsblad
* Dutch Media: NOS Journaal Study
* Israel 1948 War of Independence
* Israel 1948 War of Independence Timeline
* History of Anti-Semitism
* Israel
* Israel Boycott?
* Jew!
* 6 Day War
* Six Day War Timeline
* Zionism - Definition and History
* Zionism: History of Zionism & Israel
* Zionism and its Impact


Eerdere IMO Blogs.
Voor volledige lijst zie:
IMO Blog Archief


October 2016 September 2016 August 2016 July 2016 June 2016 May 2016 April 2016 March 2016 February 2016 January 2016 December 2015 November 2015 October 2015 September 2015 August 2015 July 2015 June 2015 May 2015 April 2015 March 2015 February 2015 January 2015 December 2014 November 2014 October 2014 September 2014 August 2014 July 2014 June 2014 May 2014 April 2014 March 2014 February 2014 January 2014 December 2013 November 2013 October 2013 September 2013 August 2013 July 2013 June 2013 May 2013 April 2013 March 2013 February 2013 January 2013 December 2012 November 2012 October 2012 September 2012 August 2012 July 2012 June 2012 May 2012 April 2012 March 2012 February 2012 January 2012 December 2011 November 2011 October 2011 September 2011 August 2011 July 2011 June 2011 May 2011 April 2011 March 2011 February 2011 January 2011 December 2010 November 2010 October 2010 September 2010 August 2010 July 2010 June 2010 May 2010 April 2010 March 2010 February 2010 January 2010 December 2009 November 2009 October 2009 September 2009 August 2009 July 2009 June 2009 May 2009 April 2009 March 2009 February 2009 January 2009 December 2008 November 2008 October 2008 September 2008 August 2008 July 2008 June 2008 May 2008 April 2008 March 2008 February 2008 January 2008 December 2007 November 2007 October 2007 September 2007 August 2007 July 2007 June 2007 July 2007 June 2007 May 2007 April 2007 March 2007 September 2007 February 2007 January 2007 December 2006 November 2006 2006 November 2006 October 2006 September 2006 August 2006 July 2006 June 2006 May 2006 April 2006 March 2006 February 2006


FREE EMAIL SUBSCRIPTION
Subscribe to
ZNN
email newsletter for this site and others

Powered by groups.yahoo.com

Jeruzalem, Gilo en de Groene Lijn

IMO Blog, 2009

Toen we met de bus door het schemer naar Gilo reden, om het huis van een orthodox joodse kennis in Jeruzalem even te zien, konden we niet vermoeden dat dit stadsdeel een maand later wereldnieuws zou zijn. Onze kennis vertelde in de bus dat er ook Arabieren in Gilo wonen, dat zij nogal gescheiden leven van de Joden, maar er verder geen grote problemen zijn. Zij hebben altijd hun gang kunnen gaan. Gilo is onderdeel van Jeruzalem benadrukte hij, en ligt maar een paar kilometer van de Groene Lijn, maar daaraan had hij sowieso geen boodschap. Vanuit zijn woning had je een mooi uitzicht over de stad, en kon je tot de universiteit in het noorden kijken. Zo ver weg leek het allemaal niet. De bouwplannen waar nu zoveel om te doen is, hebben we helaas niet gezien. Onterecht wordt in de media, zoals in het Achtuur Journaal van afgelopen donderdag, de indruk gewekt dat Gilo op de Westoever in de heuvels ligt midden tussen de Palestijnen (Sander van Hoorn had het over 'de heuvels van Bethlehem'. Op een kaartje kun je gemakkelijk zien dat het aan de zuidkant, duidelijk binnen de bebouwde kom van Jeruzalem en niet ver van de Groene Lijn ligt).

Het centrum van Jeruzalem gezien vanuit Gilo
Het centrum van Jeruzalem gezien vanuit Gilo


Ik zou inmiddels beter moeten weten, maar ik blijf me verbazen over de emoties en woede die dergelijke bouwplannen bij veel mensen oproepen. De VRT sprak vorige week van een 'wereldwijd protest' tegen de 900 nieuwe woningen, Obama was verbijsterd en Verhagen, geen antizionist, dreigde zelfs voorzichtig met sancties. Nou ja, zo hard zei hij het niet, maar hij liet iets in die richting doorschemeren, en dat is voor hem uitzonderlijk. Het was misschien inderdaad niet zo handig van IsraŽl deze plannen nu aan te kondigen, en het zou goed kunnen dat Verhagen zich, nadat hij twee weken geleden nog bij minister Lieberman had aangedrongen op een bouwstop, een beetje gepasseerd voelde. Nederland is goed genoeg om voor IsraŽl te stemmen in de VN, maar verder laten we ze maar lullen. Zoiets.

Ik blijf het vreemd vinden dat, los van wat je van de bouwplannen vindt, wij schijnen te verwachten dat als we kritiek uiten IsraŽl daar dan gehoor aan geeft. Ik verwacht dat niet, en dat geldt niet alleen voor IsraŽl. De meeste kritiek die we de meeste landen geven, hadden ze al lang zelf kunnen bedenken (of kunnen zien aankomen), maar men had blijkbaar redenen om anders te besluiten. Dat mag, en heet nationale soevereiniteit. Je kan hopen dat als veel landen met kritiek komen, en er ook nog een beetje bij gaan dreigen, je schurkenstaten ertoe kunt bewegen om politieke gevangenen vrij te laten of de volgende demonstratie iets minder hard neer te slaan, maar de resultaten vallen tot nu toe tegen. En waar bij echte schurkenstaten politieke en economische druk, en in het uiterste geval ook militaire middelen, zijn toegestaan, is dat niet zo in de relatie tussen twee democratieŽn of tussen de EU en een democratische rechtsstaat. En zoals IsraŽl niks te zeggen heeft over hoe wij met onze allochtonen omgaan, met wie we handel drijven en hoeveel boter we daarbij op ons hoofd hebben, hebben wij niks te zeggen over waar IsraŽl bouwt, zeker niet als dat in haar eigen hoofdstad is. We kunnen elkaar adviseren, onze bezorgdheid uiten of onze teleurstelling laten blijken. Verbijstering en dreigen met sancties verwacht je wanneer IsraŽl standrechtelijk honderd Palestijnen executeert, wanneer het een bom op Damascus gooit of de Arabieren in IsraŽl hun staatsburgerschap ontneemt. Ik bedoel dus iets echt ergs.

Maar van wie is Gilo dan en, los van hoe erg het precies is, mag IsraŽl daar wel bouwen? En staan juist niet al dat soort bouwplannen de vrede in de weg? 900 Huizen hier, 200 woningen daar, een nieuwe buitenpost daar en zo snoept IsraŽl al het land weg van een toekomstige Palestijnse staat.
Gilo is een wijk van Jeruzalem waar 40.000 mensen wonen. Op zijn minst een deel van de grond is in de jaren '40 aangekocht door het Joods Nationaal Fonds, en in 1971 is men met de bouw van de wijk begonnen. Volgens Arabische bronnen is het gebouwd op land dat is geconfisceerd van onder andere het nabij gelegen Beith Jala. Wikipedia zegt over Gilo:

During the 1948 War, the Egyptian army positioned its artillery at Gilo, heavily shelling West Jerusalem. An attempt to advance on Jerusalem from Gilo was beaten back in a fierce battle. Kibbutz Ramat Rachel, located just north of Gilo, changed hands three times, ultimately remaining part of Israel, but Gilo remained on the other side of the Green Line, occupied by the Jordan kingdom until 1967. After reoccupied by Israel in 1967, it was rebuilt as a neighborhood of the unified Jerusalem.

Some of the land was owned by Jewish institutions prior to the 1948 Arab-Israeli War, although a Palestinian source states that more than 2,700 dunams of land were confiscated from Beit Jala, Beit Safafa and Sharafat."


Palestijnse bronnen beweren ook dat de Protocollen van de Wijzen van Zion een getrouwe weergave van de werkelijkheid bieden, dat IsraŽl vergiftigde snoepjes uitdeelt aan Palestijnen en ze met kanker bestraalt in de checkpoints, en dat er nooit een Joodse tempel in Jeruzalem heeft gestaan. Dat maakt natuurlijk nog niet dat alles wat Palestijnse bronnen zeggen niet klopt, maar enig wantrouwen is niet misplaatst. Maar over dit soort vragen ging de discussie in Nederland (en daarbuiten) helemaal niet. Er schijnt maar ťťn criterium te zijn voor of IsraŽl ergens gewoon mag bouwen of dat dat als misdaad tegen de menselijkheid wordt beschouwd, en dat is de Groene Lijn.

Buiten Jeruzalem (waar IsraŽl officieel een bouwstop heeft aangekondigd) valt daar wel wat voor te zeggen, al is het historisch niet erg logisch of correct.
De Groene Lijn is de wapenstilstandsgrens van 1949 en heeft nooit een officiŽle status als landsgrens gehad. Voor de Zesdaagse Oorlog had IsraŽl hem prima gevonden als grens maar wilde geen Arabische staat hem erkennen, na 1967 accepteerden zowel IsraŽl als de Arabische staten (inclusief de Palestijnen) hem niet. In het overgewaardeerde Arabische vredesplan stelt men erkenning van IsraŽl voor (niet als Joodse staat overigens) nadat het alle bezette gebieden inclusief de Klaagmuur en de Olijfberg heeft opgegeven en (een substantieel deel van) de nakomelingen van de Palestijnse vluchtelingen toegelaten. Het zal een kwestie van tijd zijn totdat er een Arabische meerderheid in IsraŽl is en men het gebied bij de rest van Palestina kan voegen. Hetzelfde geldt voor het officiŽle standpunt van de Palestijnse Autoriteit, die ook zegt voor een tweestatenoplossing te zijn maar tegelijkertijd voor een onbeperkt 'recht op terugkeer' is. De VN, het Kwartet, de EU en ook de VS beschouwen de Groene Lijn als would-be grens waar alleen in onderling overleg enigszins van kan worden afgeweken.

De Jordaanse annexatie van de Westoever en Oost-Jeruzalem in 1949 is indertijd alleen door Engeland en Pakistan erkend, en JordaniŽ heeft de stichting van een Palestijnse staat nooit aangemoedigd en was zelfs met de PLO in oorlog. Maurice Ostroff beweert dat IsraŽl juridisch gezien wel degelijk het recht had om de Westoever te bezetten:

Jordan's illegal annexation of the West bank and East Jerusalem in 1948 was recognized only by Britain and Pakistan and Jordan now makes no claim to it. In terms of international law, between 1948 and 1967 this territory was terra nullius, or "land belonging to no one" over which sovereignty may be acquired through occupation. The concept of terra nullius is well recognized in international law. For example it has been a major issue in Australian politics and Norway occupied parts of uninhabited Eastern Greenland in the 1920s on the grounds of terra nullius.

As East Jerusalem came into Israel's possession in the course of a defensive war, Israel was entitled to annex it and create a united Jerusalem. Consequently, the Jerusalem City Council has jurisdiction over building approvals for Jewish and Arab resident in any part of the city.


De vraag is daarbij natuurlijk hoe dat zit wanneer de bevolking de IsraŽlische heerschappij niet accepteert, duidelijk een andere etnische en religieuze identiteit heeft en onafhankelijkheid claimt. Het enige wettige alternatief voor Palestijnse onafhankelijkheid lijkt mij annexatie, wat op een eenstatenoplossing neerkomt en het einde van IsraŽl zal betekenen. Annexatie van Jeruzalem kent dat probleem niet, en bovendien blijkt uit enquÍtes dat een meerderheid van de Arabische inwoners van Oost-Jeruzalem bij IsraŽl wil blijven.

Een ander bezwaar van de Groene Lijn is dat zij iets willekeurigs heeft, zij is immers het resultaat van gevechten en legerposities, en daardoor zijn bijvoorbeeld enkele dorpen in tweeŽn gesplitst. Pro-Palestijnen brengen tegen de Groene Lijn in dat die meer land aan IsraŽl laat dan zij volgens het delingsplan toegewezen had gekregen, en er uit het gebied binnen de Groene Lijn zo'n 700.000 Palestijnen zijn gevlucht. Daarbij laat men buiten beschouwing wie de oorlog was begonnen en met welk doel, en dat de grenzen van het delingsplan absoluut onverdedigbaar waren.

De Groene Lijn is wellicht nog de meest redelijke middenweg tussen twee conflicterende claims. Een substantieel kleiner Palestina zal geen ruimte hebben om op zijn minst een deel van de vluchtelingen te huisvesten en zal te weinig land hebben om de mensen te voeden. Het is met de Groene Lijn als grens al de vraag in hoeverre dit mogelijk zal zijn. Met de Groene Lijn als grens is IsraŽl op zijn smalst echter nog geen 15 km, en bovendien heeft Palestina dan bijna alle strategisch gelegen heuvelland. Een tweestatenoplossing kan mijns inziens dan ook pas functioneren wanneer er een basis van vertrouwen is tussen beide partijen, en tussen IsraŽl en de Arabische wereld, en als de wens het hele land te bezitten bij de Arabieren naar de achtergrond is gedrongen.

Jeruzalem vind ik echter een uitzondering, waar de Groene Lijn niet bepalend moet zijn voor de uitkomst, maar de huidige situatie. Jeruzalem is nooit een Arabische hoofdstad geweest, en heeft vanaf eind 19e eeuw een Joodse meerderheid. Dat er nu zo'n 200.000 Arabieren wonen is geen reden de stad te gaan delen. De deling van steden is sowieso hoogst ongewenst, en gebeurt alleen ten gevolge van oorlogen. In vredestijd en uit eigen vrije wil legt men doorgaans geen grenzen dwars door een stad. Bovendien hebben de Joden gewoon veel meer recht op de stad, zowel gezien de geschiedenis (het was de hoofdstad van het oude IsraŽl) als vanwege de religieuze betekenis van de stad voor de Joden (het wordt ontelbare keren in het Oude Testament vermeld, en men bidt ieder jaar met Pesach 'volgend jaar in Jeruzalem'), en het is ook onlosmakelijk met het zionisme en dus met IsraŽl verbonden. De berg Zion ligt in, jawel, Jeruzalem.

Bouwen in Oost-Jeruzalem staat vrede in zoverre in de weg dat de Palestijnen er fel tegen gekant zijn en ze iedere Joodse binding met de stad ontkennen. Vandaar dat men ook zo fel tegen die opgravingen is. Dat de Al Aqsa Moskee erdoor zou instorten is natuurlijk onzin, maar het bevestigt wel wat zij steeds ontkennen: dat de tempel Joods was en dat Jeruzalem de hoofdstad van een Joods koninkrijk was, en dat er door de eeuwen heen Joden hebben gewoond.
Net als in iedere stad mag het stadsbestuur voor nieuwe bouwprojecten niet zomaar mensen uit hun woningen zetten en mag het oude huizen niet zomaar afbreken. Daar gelden regels voor, en die moeten voor alle bevolkingsgroepen gelijk zijn en ook op dezelfde manier toegepast worden. En daar wringt de schoen weleens, want het schijnt voor Arabieren veel moeilijker te zijn om een vergunning te krijgen om een woning te bouwen, en daarom wordt er zoveel illegaal gebouwd. Ook raken Arabieren in Oost-Jeruzalem hun residentie status kwijt als zij een bepaalde tijd op de Westoever hebben gewoond. Anderzijds hebben Arabieren ook bewust huizen gebouwd op plaatsen waar IsraŽl archeologisch onderzoek wilde doen, en in oorspronkelijk (voor 1948) Joodse gebieden die over de Groene Lijn liggen. Van beide kanten wordt een soort demografische strijd gevoerd, en de PA heeft Palestijnen aangemoedigd om in Jeruzalem te gaan wonen en er illegaal te bouwen (wetende dat IsraŽl veel kritiek krijgt als het die huizen afbreekt). Bovendien blijken Arabieren wiens huis werd vernield vaak geen huur te betalen. Zie ook de voorbeelden onder deze blog.

Daarbij herinner ik er aan (dit wordt consequent weggelaten in iedere beschrijving van de situatie en de geschiedenis in de media) dat JordaniŽ, tegen het wapenstilstandsverdrag van 1949 in, weigerde om Joden toegang te geven tot de oude stad en de Klaagmuur, en de plaats ervoor waar zij bidden en diensten hielden, volbouwde. Ook verwoestte JordaniŽ bijna alle synagoges in de oude stad en gebruikte zij grafstenen uit de Joodse begraafplaats op de Olijfberg om de staten te plaveien. Veel later zijn Joodse heilige plaatsen die met de Oslo akkoorden onder PA bestuur kwamen vernietigd tijdens de tweede intifada. IsraŽl heeft dus niet zoveel vertrouwen in een Arabisch bestuur over voor haar belangrijke plaatsen. Bovendien had het Jordaanse leger de Joden uit de oude stad etnisch gezuiverd, en is het door tussenkomst van de Britten dat zij de mogelijkheid kregen naar West-Jeruzalem te vluchten. De geschiedenis van Jeruzalem in acht genomen, blijkt het beheer van en de vrije toegang tot de heilige plaatsen van alle religies onder IsraŽl het beste gewaarborgd. Sinds de tweede intifada zijn er strenge beperkingen voor het bezoek van Palestijnen aan de Tempelberg, maar dat heeft met veiligheid te maken, en niet met het feit dat zij Arabier zijn (zij kunnen van daaruit zonder controles heel IsraŽl door). Arabieren uit Jeruzalem zelf kunnen er doorgaans onbeperkt naartoe.

De Palestijnse claim op Jeruzalem is betrekkelijk nieuw; zoals opgemerkt had de stad al voor 1948 een Joodse meerderheid, en de VN wilde de stad een afzonderlijke, internationale status geven. Tijdens de Jordaanse annexatie had Oost-Jeruzalem geen bijzondere positie. Pas toen IsraŽl de stad herenigde volgden internationale ophef en veroordelingen. Een Palestijnse staat met zijn hoofdstad in Jeruzalem is een niet lang geleden uitgevonden 'recht', dat niet in de Oslo Akkoorden of de Routekaart is terug te vinden. Helaas heeft de VN en zelfs de Veiligheidsraad zich hier wel voor uitgesproken, en IsraŽls de facto annexatie van Oost-Jeruzalem fel veroordeeld. Overigens is het niet helemaal duidelijk of IsraŽl Oost-Jeruzalem inderdaad annexeerde, en betoogt Ami Isseroff dat men dat bewust vaag heeft gehouden, en slechts de interne IsraŽlische wet van toepassing op de hele stad heeft verklaard, en haar tot IsraŽls eeuwige hoofdstad heeft uitgeroepen. Men zou het woord annexatie bewust niet gebruikt hebben omdat dit internationaal erg gevoelig zou liggen.

Waarom accepteert de hele wereld, inclusief de VS, niet dat Jeruzalem IsraŽls hoofdstad is, inclusief de oude stad en op zijn minst de grote Joodse wijken over de Groene Lijn? Waarom noemt bijna iedereen en ieder medium heel Oost-Jeruzalem bezet, ondanks de sterke Joodse connectie en aanspraken hierop? Waarom wordt de Palestijnse claim zo klakkeloos overgenomen, en de Joodse genegeerd? Heeft dit met antisemitisme te maken, met een door het christendom ingegeven aversie tegen Joodse soevereiniteit aldaar? Maar waarom zou dat dan niet ook jegens de moslims gelden? Dit zou steun voor een internationale of speciale status van Jeruzalem verklaren, de oorspronkelijke VN positie die men stilzwijgend lijkt te hebben losgelaten. Of is het realpolitik en oliebelangen? De macht en effectiviteit van de Palestijns-Arabische lobby? Wie het weet mag het zeggen, liefst goed onderbouwd.

Door van bouwen in Gilo wereldprobleem nummer ťťn te maken, en de Palestijnse positie inzake Jeruzalem klakkeloos over te nemen, brengen we een oplossing van het conflict niet dichterbij maar werpen nieuwe barricades op. Een evenwichtige positie, met begrip voor IsraŽls standpunt dat de Groene Lijn als grens in Jeruzalem onacceptabel is en zij ook in delen van Oost-Jeruzalem rechten heeft, zou op zijn plaats zijn, zeker in het licht van IsraŽls bereidheid geen nieuwe woningen op de Westoever te bouwen.*) Daarmee vergroten we onze geloofwaardigheid naar IsraŽl toe en kunnen we wel kritiek uiten wanneer het echt nodig is, in de wetenschap dat die dan ook gehoord zal worden. Door alleen maar continu met kritiek te komen, vaak in de gebiedende wijs, en daarbij klakkeloos Palestijnse claims overnemend, laten we zien dat we niet geschikt zijn voor de rol van neutrale vredesbemiddelaar die we onszelf zo graag aanmeten.

Onderstaande voorbeelden vond ik op de blog van Stan de Jong, waar Pim van den Dool ook over Gilo en de bouw in de nederzettingen heeft geblogd. Het toont eens een ander perspectief. Onderstaande is overigens niet van Van den Dool maar door een reageerder geplaatst.

Over de zogenaamde nederzettingen en bezette gebieden:

The Jewish families and the organization that supported their legal efforts, Nahalat Shimon International, have not made themselves available for comment, but have maintained in previous court hearings that the homes were owned by Jews dating back to the late 19th century, and were abandoned during a spate of Arab attacks in the area in the 1920s and í30s.
In 1956, 28 Palestinian families that had been receiving refugee assistance from UNRWA were selected to benefit from a relief project, in which they forfeited their refugee aid and moved into homes built on ďformerly Jewish property leased by the Custodian of Enemy Property to the Ministry of Development,Ē the Ir Amim report states.
In 1972, two Israeli organizations Ė the Sephardic Community Committee and the Knesset Yisrael Committee Ė began notifying the residents that they owed rent, and initiated a process with the Israel Lands Administration to register the land in their names, also based on 19th-century Ottoman-era documents.
In 1982, the two committees brought a lawsuit against 23 families for rent delinquency.
Itzhak Toussia-Cohen, the lawyer representing the Palestinians, did not contest the legitimacy of the committeesí ownership claims, and instead arrived at a court-ordered settlement Ė a binding agreement that can be appealed only if proven to be based on false grounds Ė that secured ďprotected tenancyĒ status for the residents.
http://www.jpost.com/servlet/Satellite?cid=1249275679490&pagename=JPost%2FJPArticle%2FShowFull
In 1948, on one of these parcels the UN built the Kalandia refugee camp, seizing the land without permission from the owners, the JNF. http://jewishrefugees.blogspot.com/2009/07/tangled-web-of-jewish-ownership-in-arab.html
Zie ook:
Palestinians, U.N. build on Jewish-owned land
QALANDIYA Ė Land in Jerusalem owned by a Jewish group and purchased primarily using Jewish donor funds has been used for the illegal construction of dozens of Palestinian apartment buildings, a refugee camp and a United Nations school, WND has learned.
The Jewish-owned lands, estimated to be worth about $38 million, recently were blocked off from Jewish sections of Jerusalem and isolated to Arab neighborhoods by Israelís security fence. http://tinyurl.com/ybmoajl
The land is whose land?
At the southern end of Jerusalem between Givat Hamatos and Beit Safafa lies a 552-sq.m. rocky hillside officially known as Block 30283, Section 15. The land and a ramshackle stone house on it are registered in the Israel Land Registry to Jacob Goldberg (not his real name), who bought the property in 1988 and has spent more than a decade trying to evict some 50 squatters there so that he can move in.
http://tinyurl.com/ydkm8rh



Ratna Pelle


*) Ik weet het Ben, 3000 bestaande woningen worden afgebouwd en men bouwt wel nog publieke voorzieningen, maar ik vind dit toch een belangrijke concessie.



Share |


Reacties: 1 Opmerking

op Saturday, 28 November 09, schreef Maurits

Hoi!

Kibbutz Ramat Rachel, ligt oost van Gilo, ten noorden van Har Choma - niet ten noorden van Gilo.

"Het was misschien inderdaad niet zo handig van IsraŽl deze plannen nu aan te kondigen." In werkelijkheid was er niks nieuws aangekondigd. Er was weer eens in een of andere commissie van de gemeente toestemming gegeven om uiteindelijk (duurt meestal jaaaren van planning tot realisering volgt) voor de nieuwbouw van 900 huizen in een van Jeruzalem's buurten. Niks politieke beslissing. Ze hadden waarschijnlijk ook besloten dat bepaalde starten beter geveegd moeten worden. In die orde van grootte lag het. Tot iemand het non-nieuws kaapte en op d telex zette. En toen ging het "nieuws" ook naar het kabinet, dat er niks aan kon doen want het had niks met het landsbeleid te maken. Flauwekul.

IMO Blog Hoofdpagina

IMO Blog Archief


IMO Blog
A view from the Netherlands
by Ratna Pelle

* Volg me op Twitter


Je vind ons ook op:
* Israel & Palestijnen Nieuws Blog
* Israel-Palestina.Info Twitter
* Israel-Palestina.Info Facebook Pagina
* Israel-Palestina.Info Facebook Groep

* Israel-Palestina.Info
* IPI Actueel
* IPI commentaar
* IMO Blog (2e lokatie)
* IPI media
* IPI Opinie
* IPI English



IMO Blog (IsraŽl & Midden-Oosten) bevat mijn opinies over het IsraŽlisch-Palestijnse conflict, het Joodse recht op zelfbeschikking (ook bekend als Zionisme) en het Palestijnse recht op zelfbeschikking. Ik ben een academica uit Nederland. Ik ben actief geweest in diverse linkse bewegingen voor vrede, milieu en derde wereld. Ik ben noch Joods noch Palestijns noch IsraŽlisch noch Arabisch.

© Alle teksten op deze blogs zijn eigendom van de schrijver, en dienen niet zonder toestemming gekopieerd te worden naar andere websites.



IMO Blog contains my thoughts on the Israel - Palestine conflict, the Jewish right to self determination (aka Zionism) and the Palestinian right to self determination, and especially the involvement of Europe with the conflict in the light of it's own history. I am an academic from the Netherlands who has been active in several leftist movements for peace, environment and third world. I am neither Jewish nor Palestinian nor Israeli nor Arab.

© All blogs posted here are copyright by the author, and should not be copied without permission.


BLOGS NL-ISRAEL:
* Ratna.NL - Over IsraŽl en de Palestijnen 2005-2006
* Israel & Palestijnen Nieuws Blog
* Laatste nieuws uit Israel
* Dutchblog Israel (NL/EN)
* Simon Soesan (tot 2013)
* The Crethi and the Plethi (NL/EN)
* Loor Schreef
* Israel in de Media
* Trouw Israel Monitor

AMI ISSEROFF & CO:
* MidEastWeb Log on Middle East peace (2002-2011)
* ZioNation - Progressive Zionism & Israel Web Log (2006-2010)
* Israel: Like this, as if (2007-2009)
* Middle East Analysis (2007-2011)

OTHER BLOGS ISRAEL:
* AP Israel Watch (2010)
* Blue Truth (2007-2015)
* UK Media Watch/
* Daled Amos
* Dry Bones cartoons
* Dvar Dea from Israel
* Elder of Ziyon
* FresnoZionism (2006-2014), now Abu Yehuda
* Haifa Diary
* Israel Proud (2009-2012)
* A Liberal Defence of Israel (2006-2015)
* Neville Teller's A Mid-East Journal
* Normblog (2013)
* Philosemitism (2007-2013)
* Point of no return (Middle East's forgotten Jewish refugees)
* Pro-Israel Bay Bloggers
* Ray Cook (Israel, Zionism and the Media)
* Simply Jews
* Unplugged Mike (2003-2011)
* Yaacov Lozowick's Ruminations

WEBSITES ISRAEL:
* CIDI
* Cijo - Voor Israel, Voor Vrede
* Christenen voor Israel
* Engage (GB)
* Etsel over Jodendom & IsraŽl
* Israel Facts (NL)
* IsraŽl-Informatie linkpagina (NL/EN)
* IsraŽl-Palestina Info (NL/EN)
* Likoed Nederland
* MidEastWeb - Middle East News/Views
* Maurice Ostroff - Second Thoughts
* Missing Peace (NL)
* Peace With Realism
* VECIP - Vrije Encyclopedie Conflict IsraŽl-Palestina
* WAAR media werkgroep Israel
* Zionism & Israel
* Zionism On the Web

DIVERSE ONDERWERPEN:
* Brassť Sittard - Van linkse politiek tot Joodse genealogie
* Sittard Web Log - "politieke, sociale en groene berichten"
* At the back of the hill
* The Euston Manifesto
* The IgNoble Experiment
* Jeff Weintraub, Commentaries and Controversies
* Keesjemaduraatje
* Het Verraad van Links (Carel Brendel)
* Verbal Jam (NL)
* Zin en Rede
* SEO - Search Engine Optimization

NIET MEER GEUPDATE:
* Christians Standing With Israel - Blog
* IreneLancaster's Diary (on Aliyah, Judaism, Zionism and Politics)
* Jewish State
* Octogenarian
* Ratna's Review on Israel, Zionism and Peace (2005-2006)
* Sanda & Israel
* Z-Word Blog, Views on Zionism

RSS V 1.0
RSS V 2.0

FREE EMAIL SUBSCRIPTION
Subscribe to
ZNN
email newsletter for this site and others

Powered by groups.yahoo.com

IMO Blog - Israel & Midden-Oosten

© Alle teksten op deze blogs zijn eigendom van de schrijver, en dienen niet zonder toestemming gekopiŽerd te worden naar andere websites.

All entries copyright by the authors and or Zionism-Israel Information Center. Please forward materials by e-mail with URLS. Other uses by permission only.