Israelische hulp Haiti en de propagandastrijd

IMO Blog, 2010

Veel pro-Israël bloggers, waaronder ik zelf, besteedden de afgelopen week aandacht aan de Israëlische hulp aan Haïti. Dit heeft - wat mij betreft althans - verschillende redenen. In de eerste plaats is het een enorme ramp, waarvan de omvang maar moeilijk door wil dringen, en waaraan ik, ondanks dat het niet over Israël gaat, daarom toch aandacht wil besteden. Op de Israël-Palestijnen Nieuws Blog zoek ik naar nieuws over Israël dat ik in de 'gewone' media mis, en leg ik meer nadruk op het positieve nieuws omdat dat één van de dingen is die ik de media kwalijk neem: het eenzijdige beeld over Israël dat zij verspreiden door alles wat Israël doet in een negatief daglicht te stellen en alles wat het niet goed doet uit te vergroten.


Israëls hulp aan Haïti is bovendien ook echt royaal en vooral effectief, en wordt door vriend en vijand geprezen. Israël heeft op dit gebied een bijzondere expertise vanwege de vele aanslagen in eigen land en bovendien een traditie van hulp bij rampen en aan derde wereldlanden, ook al hebben deze landen vaak geen betrekkingen met Israël en erkennen het soms niet eens (Israël bood bijvoorbeeld ook hulp aan Iran aan na een zware aardbeving daar vijf jaar geleden). Wanneer Israël iets verkeerd doet of daarvan de minste verdenking bestaat, dan staat het in alle kranten en staan de usual suspects met harde veroordelingen klaar. Wanneer Israël wat goeds doet (en dat doet het heus niet alleen ver van huis; zo behandelt het jaarlijks tienduizenden Palestijnen in haar ziekenhuizen) mag dat ook gezien en gezegd worden.

Volgens antizionisten gebruiken Israël en haar sympathisanten de aardbeving in Haïti ten onrechte om Israëls imago op te poetsen. Dat zijzelf de ramp juist gebruiken om wederom hun gal over Israël nog maar eens te spuien, is uiteraard helemaal in de haak. Het doet blijkbaar pijn te moeten erkennen dat Israël zaken doet die niet in hun beeld van Israël als racistische oorlogszuchtige roversbende past. Het gaat niet om het oppoetsen van een imago, maar om een kant van Israël te laten zien die maar weinigen tegenwoordig nog willen zien: een land dat probeert goed te doen in de wereld, en haar expertise wil delen met anderen. Dat staat los van het feit dat het naar de Palestijnen toe soms onrechtvaardig of wreed kan zijn. Israëls critici merken cynisch op dat Israël beter haar achtertuin de Gazastrook eens kan bezoeken voor wat humanitaire hulp, en de grenzen kan openen. Men vergeet daarbij dat vanuit die achtertuin acht jaar lang raketten op Israël zijn afgevuurd, aanslagen zijn gepleegd en een soldaat ontvoerd. Voor de duidelijkheid: Israël is in conflict met de Palestijnen, en deze proberen Israël te schaden. Hamas doet dat met geweld, door grootschalige wapensmokkel voor een toekomstige confrontatie, door antisemitische haatpropaganda op TV en op scholen te verspreiden, en door internationaal met landen en andere terroristische groeperingen samen te werken. Fatah en de PA doen dit door de verspreiding van haatpropaganda en leugens en het verheerlijken van geweld tegen Israël, en het samenwerken met andere landen om Israël diplomatiek te isoleren en onder druk te zetten.

Kortom, Israëls hulp aan Haïti kun je niet afzetten tegen of vergelijken met het conflict met de Palestijnen. Toch doen zelfs gematigde vredesactivisten als Gershon Baskin dit, en de radikalere antizionisten hebben Haïti al in het zoveelste anti-Israël thema veranderd, inderdaad, over de ruggen van de slachtoffers heen. Als Israël haar imago wil oppoetsen door werkelijk goede daden te verrichten is dat tot daar aan toe, maar als je goede daden van een ander voor een wanhopige bevolking op zo'n manier de grond in moet boren ben je gewoon heel erg zielig. Ik heb ook al berichten gesignaleerd dat Israël uit is op de organen van de Haitianen. Tja. Hier bestaat een term voor, maar die is tegenwoordig een beetje taboe geworden.

Er is één ding waarin ik de critici wel gelijk moet geven, en dat is aantijging door sommige sympathisanten van Israël dat de Arabische staten niks aan hulp voor Haïti zouden doen. Sorry, maar dat is gewoon niet waar, zoals uit onder andere dit artikel blijkt. Naast hulp van diverse Arabische staten (onder andere Jordanië en een aantal Golfstaten) zijn er ook veel Arabische en islamitische liefdadigheidsinstellingen die hulp geven en vinden er inzamelingsacties plaats. Het is zowel onjuist als onzuiver om de hulp van Israël aan Haïti te gebruiken tegen de Arabische staten.

Ami Isseroff waarschuwt er voor om Israëls hulp aan Haïti te zeer de verbinden met Israëls imago. Hij schrijft:

We do not do these things to improve the Israeli "image" or gain the love of the world. Bitter experience taught us that no good deed goes unpunished. African nations that received so much aid from Israel in the 60s broke off diplomatic relations in 1967. Uganda, which had been the recipient of agricultural aid and student exchange programs, repaid us by hosting a plane hijacked by terrorists. Anyone who expects that Haiti will establish diplomatic relations with Israel just because we saved some Haitians will probably be disappointed. As for anti-Zionists, nothing will change with them. It doesn't matter what we do, they still know that we all have horns and tails and eat babies. Don't confuse them with the facts.
(....)
One should never do good deeds in the expectation of reward. That is not only immoral, it is also unrealistic. The world does not work that way. We do this sort of thing because that is what we were taught that one is supposed to do. It is part of our education and outlook. Perhaps it is part of the Zionist ethic, perhaps not. I remember several instances where Palestinian Arabs helped Israeli Jews after accidents. Perhaps it is a local shared ethic. This was always a rough country and people always were in trouble from floods, disease, road accidents, earthquakes, marauders and famine and always needed help. On the other hand, the spirt of humanism pervaded all of the writings and work of the early Zionists. One of the most remarkable aspects of the work of the Hadassah medical charity is that from the very beginning of their work, they offered medical aid in Jerusalem to both Jews and Arabs without discrimination. Organized help of this type, available to anyone, is evidently a "genetic" part of Zionism and a part of the Jewish tradition. It should not be remarkable, but it is.

Wijze woorden van een Israëli die oog blijft houden voor beide kanten. Juist deze humanistische traditie is voor hem en vele anderen ook onderdeel van het zionistische ethos.

Zie ook: Israëlische hulp aan Haïti als PR gebruikt?

Wie vanwege welk ethos dan ook geld wil geven voor Haïti en geen zin heeft in Giro 555 waar de Novib en co bij betrokken zijn, kan geld storten op het Joods Humanitair Fonds te Den Haag, Rekeningnr: 60.21.43.187, onder vermelding van "hulp Haïti".
Het fonds is een ANBI (Algemeen Nut Beogende Instelling), dus giften aan het Fonds zijn aftrekbaar voor de belasting.

Ratna Pelle