Thomas von der Dunk en het antisemitische blok aan zijn been

IMO Blog, 2010

Ik heb het hier vaker gehad over Thomas von der Dunk, die met enige regelmaat dezelfde column schrijft over 'schurkenstaat Israël' en al haar 'misdaden'. Hier en daar past hij een zinnetje aan om op de actualiteit aan te sluiten, en klaar is kees. De teneur is altijd dezelfde: 'Israël is de grootste schurkenstaat op deze planeet en brengt de veiligheid van brave Europeanen in gevaar, maar terwijl andere landen voor dergelijk gedrag worden afgestraft gaat Israël als enige altijd weer vrijuit vanwege haar misbruik van de Holocaust.'
Het is opvallend: Von der Dunk is geen domkop, hij is zelfs een redelijk vooraanstaand historicus al heeft hij misschien niet de positie die hij graag had gehad, en over veel onderwerpen schrijft hij weliswaar hier en daar wat kort door de bocht, maar heeft hij ook iets zinnigs en nieuws te zeggen. Wanneer hij het woord 'Israël' hoort krijgt hij echter een soort waas voor ogen, raakt overmand door woede en begint te raaskallen. Misschien zou een vriend of collega hem eens vriendelijk op dit euvel moeten wijzen, om hem te behoeden voor al te genante vertoningen. Misschien zou de redactie hem eens moeten verzoeken om zich te beperken tot onderwerpen die hij emotioneel aankan.


Als je zulke baarlijke nonsens schrijft over een ander land of een andere kwestie zou dat naar ik aanneem al lang zijn gebeurd, en zou Von der Dunk zich ofwel die kritiek hebben aangetrokken of hij was roemloos in de vergetelheid geraakt als extremist die niet langer serieus te nemen is. Over Israël is het echter zo normaal dit soort nonsens uit te kramen dat je daar prima mee wegkomt; het voegt zelfs iets toe aan je imago. Je bent bijzonder moedig omdat je dit 'taboe' durft te doorbreken en je niks aantrekt van de oppermachtige zionistische lobby die je op de nek zit, van gevoelens van schaamte over wat er tijdens de oorlog gebeurde en andere ballast.

Bovengenoemde waarschuwing is dus onnodig, in ieder geval wat Von der Dunks reputatie betreft, en aan mensen die vinden dat je niet mag liegen over Israël heeft hij sowieso geen boodschap. Alles mag om dit land zwart te maken en te schaden.
Een fragment uit de nieuwste variant van zijn anti-Israël column:

Dat deze zionistische lobby oppermachtig is, verbergt zij ook niet langer zelf. Congresleden worden openlijk onder druk gezet, waarbij de steun aan Obama's zorgplan als ruilmiddel dient: als hij nogmaals 'harde' kritiek op Israël durft te uiten, kan hij dit plan vergeten. Als hij binnenlands een essentieel succes wil boeken, is er geen hoop op een essentieel buitenlands - en omgekeerd. Met andere woorden: de gezondheid van miljoenen Amerikanen en de mensenrechten van miljoenen Palestijnen worden door de Israëllobby aan haar doeleinden ondergeschikt gemaakt.

Nu is dat eerste hoofdzakelijk een Amerikaans probleem, maar het tweede is dat niet. De staat Israël wordt mondiaal steeds meer een blok aan ons been. Haar annexionistische ramkoers heeft zich inmiddels tot het gif in onze betrekkingen met de islamitische wereld ontwikkeld. Ons belang bij redelijke betrekkingen daarmee gaat ver uit boven de obsessies van Israël, omdat zij onze eigen veiligheid raakt en het getolereerde wangedrag van Israël juist verder voedsel geeft aan de antiwesterse haat in het Midden-Oosten die zich van Madrid tot Londen in terroristische aanslagen vertaalt.

En niet alleen daar: zij brengt ook westerse burgers en soldaten elders in gevaar. De Amerikaanse generaal Petraeus heeft al gewaarschuwd dat de blinde Amerikaanse steun voor Israël Amerika steeds kanslozer maakt in Afghanistan en Irak. Elke illegale joodse woning in Oost-Jeruzalem levert zo weer een extra kogel op voor een Nederlandse militair in Uruzgan.

De mythe van de oppermachtige zionistische lobby is gevaarlijk, en doet direct denken aan antisemitische beweringen over de te grote macht van de Joden en hun duistere lobby, hun disloyaliteit aan de landen waar zij wonen en hun schaamteloze methoden om de 'goyim' hun wil op te leggen. De pro-Israëllobby doet net als honderden andere lobbies haar werk in de VS en probeert congresleden van haar gelijk te overtuigen. Dat zij congresleden op bovengenoemde wijze onder druk zou zetten is op flinterdun 'bewijs' gebaseerd. Het wordt vermeld in een artikel in NRC Handelsblad van 17 maart, waarin wordt verwezen naar blogger en buitenlandspecialist van de New America Foundation Steve Clermons, die David Schenker, oud-medewerker van Donald Rumsfeld en nu werkzaam voor de Israël-lobby aanhaalt. Schenker reageerde echter op Clermons blog en zei verkeerd te zijn geïnterpreteerd. Zie voor meer informatie dit artikel.

Lobbyisten van allerlei lobbies komen overigens geregeld in opspraak vanwege ongeoorloofde praktijken, en op het Witte Huis lopen vele duizenden lobbyisten van allerlei pluimage rond. Uit cijfers blijkt dat de Israël-lobby niet de grootste lobby is. Hoe groot haar macht is, is moeilijk te meten. Zij heeft een behoorlijke invloed op het congres, maar is lang niet de enige. Bovendien is een deel van wat zij bereikt vooral symbolisch, zoals de wet dat de VS haar ambassade weer naar Jeruzalem moet verplaatsen. Ieder half jaar stelt de president (iedere president) dat uit, omdat het op dat moment niet opportuun is en geen haan die er verder naar kraait. Veel echt belangrijke zaken beslist het State Department en dat is bepaald niet eenzijdig pro-Israël, zoals afgelopen weken ook weer bleek.

Ook de aantijging dat Israël Westerse burgers en soldaten in gevaar brengt is buiten alle proporties. Het is overigens opvallend: de VS zou Israël zo totaal kritiekloos steunen volgens Von der Dunk, maar wanneer Amerikanen op machtsposities zich juist bijzonder kritisch uitlaten over Israël wordt dat ook met beide handen aangegrepen om het eigen gelijk aan te tonen. Het feit dat iemand met zo'n functie zoiets openlijk kan zeggen zonder een gigantische rel te veroorzaken, laat zien dat Israël ook in de VS niet boven kritiek verheven is en het met die macht van de 'zionistische lobby' wel meevalt.

De bewering dat aanslagen in Europese steden of aanvallen van de Taliban op 'onze jongens' door die vermaledijde Joden in Israël worden veroorzaakt is een kwaadaardige, grenzend aan antisemitisme. Veel Arabieren hebben wel wat anders aan hun hoofd dan de bezetting van een gebied door Israël ter grootte van de provincie Gelderland. Zij zijn boos en gefrustreerd over het wanbeleid van hun regeringen, de wijdverbreide corruptie, de armoede en de onvrijheid. Voor zover men het Westen de schuld geeft ziet men de aanwezigheid in Irak en de steun voor het Saoedische koningshuis door de VS waarschijnlijk als grotere problemen. De mensen in Afghanistan kampen met een regering die afhankelijk is van lokale krijgsheren en drugshandel, met armoede, slecht onderwijs, chaos en werkloosheid en hebben sympathie voor de Taliban omdat deze hun problemen zegt te begrijpen en op te kunnen lossen en appelleert aan hun trots en identiteit. Het is een ingewikkelde problematiek, en als we de oplossing wisten dan ging het naar ik aanneem een stuk beter in Afghanistan, maar het is ziekelijk om voor ons falen aldaar de Joden zionisten de schuld te geven.

Nog iets over deze zin van Von der Dunk: Elke illegale joodse woning in Oost-Jeruzalem levert zo weer een extra kogel op voor een Nederlandse militair in Uruzgan.

Gisteren zag ik toevallig een reportage op CNN over de wapensmokkel van Iran aan de Taliban. Zeker 50% van haar wapens zou uit Iran komen, zo bleek uit onderzoek naar serienummers op bermbommen en ander wapentuig. Alle internationale waarnemers ter plekke zouden dit beamen, de Afghaanse regering weet het maar durft Iran er niet op aan te spreken. Iran draagt daarmee in niet geringe mate bij aan het falen van de ISAF missie en er is een vrij grote kans dat de kogels en bommen die onze jongens en meisjes daar doden uit Iran komen. En nee, het gaat Iran niet om een paar woningen in Oost Jeruzalem, en zij zal hiermee niet stoppen als Israël een bouwstop in haar eigen hoofdstad zou afkondigen.

Vorige week kwam het Meldpunt Discriminatie Internet met de cijfers over 2009, waaruit bleek dat met name antisemitisme op internet enorm is toegenomen. Overigens belandt maar een fractie van de vele antisemitische opmerkingen op internet als klacht bij het MDI, en in tegenstelling tot wat velen op internet beweerden hanteert zij zeer strikte criteria. Onder bijna ieder artikel over Israël, ook dat van Von der Dunk, staan tientallen nazivergelijkingen, wordt Israëls bestaansrecht ontkend en zij als het grootste kwaad op deze aardbol voorgesteld. Sommigen laten het daar niet bij, maar spreken direct de Joodse gemeenschap aan op de 'misdaden' van Israël, ontkennen de Holocaust of menen dat de Joden met hun recalcitrant gedrag deze over zichzelf hebben afgeroepen. Het Israëlisch-Palestijns conflict wordt kortom vaak gebruikt als uitlaatklep voor de meest vileine Jodenhaat. Thomas von der Dunk wakkert dergelijke sentimenten aan met zijn volkomen onredelijke tirades tegen Israël, waarbij hij het met de waarheid niet bepaald nauw neemt.

Het is overigens tekenend dat als reactie op de cijfers van het MDI vele reaguurders beweerden dat kritiek op Israël met antisemitisme werd verward, en het MDI wel een onderdeel zou zijn van de Israël-lobby. Dit toont de leegheid van het 'argument' dat critici van Israël onterecht voor antisemiet worden uitgemaakt treffend aan. Wanneer iemand zegt dat Joden wereldwijd teveel macht hebben, dat er een Palestijnse Holocaust plaatsvindt en dat dit wel de ware aard van de Joden laat zien, dan is dat volgens sommigen slechts legitieme kritiek op de staat Israël.

Dat alles zou speciaal Den Haag aan het denken moeten zetten, dat vanwege eigen schuldgevoelens over de Holocaust inzake Israël nog altijd spreekt met kilo's meel in de mond. In dat opzicht vormt Nederland een blok aan Europa's been. Het Europese parlement heeft zich recent wel achter het Goldstone-rapport geschaard, wat tot een obligate woede-uitbarsting in Jeruzalem heeft geleid. Om even te recapituleren: het gaat ook om evidente disproportionaliteit - een dozijn Israëlische en meer dan duizend Palestijnse doden. Dan weet U wat Israëlische woede moreel waard is.

Israëliërs hebben natuurlijk net zoveel recht als ieder ander land om het niet eens te zijn met een rapport dat aan alle kanten rammelt en barst van de fouten. Dat er veel meer Palestijnen omkwamen tijdens de Gaza Oorlog zegt niks over de legitimiteit van die oorlog, omdat de oorzaken daarvan buiten beschouwing worden gelaten. Ik ga een en ander hier niet herhalen, maar recent onderzoek heeft wat ik en vele anderen beweren en hebben uitgezocht onlangs bevestigd.
Nederland is heel moedig in Europa door niet mee te waaien met de antizionistische wind maar vast te houden aan enig evenwicht. Overigens staat Nederland hierin niet alleen; ook bijvoorbeeld Duitsland en Italië nemen een evenwichtig standpunt in. Dat de door de EU gefinancierde Palestijnse Autoriteit door de EU zo totaal kritiekloos bejegend wordt zou Nederland overigens nog wel eens mogen aankaarten. De Dalal Mughrabi affaire is het laatste voorbeeld van wangedrag en verkwisting van buitenlands geld door de 'gematigde' PA en president Abbas.

Maxime Verhagen maakt zich, net als werkgeversvoorzitter Wientjes, vanwege een nu in London opnieuw volledig ontspoorde Wilders terecht steeds meer zorgen om het imago van Nederland in het buitenland, speciaal in de hele islamitische gordel van Marokko tot Indonesië, dat voor onze economische belangen desastreuze gevolgen hebben kan.

Ja, Nederland doet ook aan louche lobbywerk in het buitenland en probeert haar imago op te poetsen met zalvende praatjes terwijl hier Marokkanen uit disco's worden geweerd en als tweederangsburgers behandeld. Ik chargeer, maar waarom geven we nou niet gewoon toe dat we er een potje van hebben gemaakt, en dat ons tolerante imago voornamelijk op eigenbelang en niet op hoogdravende idealen en waarden was gebaseerd?

Maar Wilders is niet toevallig ook de meest rabiate Israëlfan in ons land. En dát zou speciaal Verhagen aan het denken moeten zetten, want juist zijn eigen wegkijken inzake Israël is niet minder economisch schadelijk, omdat andere supermachten met een groeiende oliebehoefte gereed staan het gat te vullen dat het Westen nu door eigen falen in zijn eigen invloedssfeer in het Midden-Oosten slaat - tenzij wij van de grillen van Khadaffi alléén afhankelijk willen blijven. Niet toevallig lonkt China al naar Iran.

Ja natuurlijk, ons beroerde imago in de Arabische wereld ligt aan Israël! Wilders is immers hartstikke pro-Israël dus daar ligt het aan. Was Wilders niet zo pro-Israël geweest dan had men het in Marokko, Jordanië en Indonesië allemaal nog wel kunnen begrijpen. Kopvoddentax, 90% van de Koran eruit willen scheuren en door de plee spoelen en de profeet met Hitler vergelijken is allemaal tot daar aan toe, maar ook nog eens die criminelen in Israël steunen, dat doet de deur dicht. Een zeer adequate en realistische beschrijving van hoe men in de Arabische wereld over ons denkt.
Nu we van de economische crisis ook Israël de schuld kunnen geven, kan het zwartepieten daarover ophouden. Dat scheelt weer een paar debatten voor de verkiezingen.

Israël als zondebok voor alle wereldproblemen, het terrorisme, Afghanistan, Irak, het Iraanse kernwapen, de spanningen met moslims, ons verslechterde imago en de economische crisis. Het doet verdacht veel ergens aan denken en het is verdacht gevaarlijk, vooral omdat Thomas von der Dunk helaas niet de enige is met deze ideeën, maar wel een van de weinige columnisten van een gerespecteerde krant die ze zo openlijk en schaamteloos ventileert.

Dergelijk haat tirades zijn een krant als de Volkskrant onwaardig en wakkeren het antisemitisme aan.


Ratna Pelle