Racistische stoplichten en andere onzin over Israel

IMO Blog, 2010

De nieuwste aantijging tegen Israël luidt dat de stoplichten in Jeruzalem racistisch zijn: ze staan veel langer op rood voor de Palestijnen dan voor de 'kolonisten'. De Arabische TV-zender Al Jazeera nam de proef op de som en klokte hoe lang het stoplicht op groen staat bij een van de drukste kruispunten van de stad, als je vanuit de Arabische wijk Shuafat komt en wanneer je vanuit een van de grotere wegen aan komt rijden, die volgens Al Jazeera slechts door 'kolonisten' wordt bereden. Dat laatste is onzin, want de grote verkeersaders (waarvoor de stoplichten het langst op groen staan) verbinden zowel Arabische als Joodse wijken en worden door beide bevolkingsgroepen gebruikt. Spitsnieuws vond dit bericht echter belangwekkend genoeg om het - met filmpje van Al Jazeera - op te nemen:


Palestijnen boos om rood stoplicht
Israël heeft een nieuwe manier gevonden om Palestijnen te pesten. Althans, dat geloven de Palestijnen zelf. Zij klagen dat zij in Oost-Jeruzalem langer voor het stoplicht moeten staan dan Israëliërs. De Palestijns georiënteerde nieuwszender Al-Jazeera stuurde een verslaggever op pad om de zaak tot op de bodem uit te zoeken.

We boffen maar met zo'n krant, zo blijven we helemaal op de hoogte. En we boffen met Al Jazeera, dat er op toeziet dat geen enkel Israëlisch onrecht onopgemerkt blijft.

De organisatie Missing Peace, met eveneens mensen ter plekke, meldt er in een reactie aan Spits het volgende over:

Het bewuste kruispunt in Jeruzalem heeft de naam Tsomet Givat Tsafartit en ligt naast de wijk met deze naam. Het kruispunt is met dat van Malcha in Jeruzalem West het drukste van de stad. Er komen drie grote verkeersaders samen en twee secundaire wegen waaronder die uit de Arabische wijk Shuafat.
In ieder land en iedere grote stad zijn verkeerslichten afgesteld en vaak op de verkeersstroom. De situatie in Nederland is niet anders.
In dit geval is op de film al te zien wat het verschil is tussen de grote aders en de weg naar Shuafat. De secundaire weg krijgt dus minder tijd op groen licht.
Verder maakt de verslaggeefster melding van zogenaamde aparte wegen. "Settlers" zouden op de grote verkeersaders rijden en Palestijnen slechts op de weg vanuit Shuafat.
Ik maak u er op attent dat een van die grote aders leidt naar A-Tur en andere kleinere Arabische wijken in Jeruzalem Oost. Voorts worden wegen in Jeruzalem door elkaar bereden door Joden en Arabieren, dus ook alle wegen die naar Tsomet Givat HaTsarfatit leiden.

Het publiceren van een dergelijke propaganda film die duidelijk de bedoeling heeft Israel te demoniseren acht ik in strijd met goede journalistieke normen.
Ik verzoek u dan ook om de film te voorzien van de hierboven genoemde feiten om zo het publiek duidelijk te maken hoe er wordt gemarchandeerd in de berichtgeving over Israel.

Je zou je zo'n bericht over geen enkel ander land kunnen voorstellen: niet over Soedan, waar de zwarte bevolking zwaar wordt gediscrimineerd, niet over Rusland, waar mensen uit de Kaukasus minderwaardig zijn, niet over Turkije, waar men het niet zo op de Koerden heeft, of Egypte waar de Kopten onder discriminatie en religieus geweld gebukt gaan. Alleen over Israël wordt dergelijke onzin met droge ogen beweerd, en vervolgens als serieus nieuwsbericht opgenomen. Een tijdje terug las ik dat de Palestijnen Israël ervan beschuldigden ratten in de Arabische wijk van de oude stad in Jeruzalem te hebben uitgezet. Extra agressief en zo groot als katten. Ze waren speciaal afgericht om alleen Arabische huizen binnen te gaan. De Palestijnse Autoriteit beschuldigde Israël er een paar jaar geleden van vergiftigde snoepjes uit te delen aan Palestijnse kinderen. Later kwam ik de aantijging tegen dat Israël iets dat onvruchtbaar maakt door Palestijns water doet of iets dergelijks, dit om het 'demografische probleem' op te lossen. Ook gelezen: in de checkpoints waar Palestijnen doorheen moeten worden ze met kankerverwekkende straling bestraald. De lijst van absurde aantijgingen is eindeloos lang; de fantasie van Arabieren waar het de Joodse almacht en slechtheid betreft schier onuitputtelijk.

Je zou verwachten dat Westerse media een en ander met een korrel zou nemen, maar steeds vaker worden aantijgingen tegen Israël klakkeloos overgenomen. Ook minder absurd klinkende aantijgingen zijn overigens vaak onjuist. Het Palestijnse jongetje Mohammed Al Dura is niet door Israëlisch vuur om het leven gekomen en het is niet eens zeker of hij wel dood is. De filmbeelden van zijn vermeende dood werden nooit geheel vrijgegeven en de uitgezonden beelden (nog geen minuut van een totaal van 30 minuten) zijn zo gemonteerd dat het lijkt alsof Israëlische soldaten de jongen bewust hebben doodgeschoten . Er zijn daarnaast beelden van Palestijnen die op en vanaf brancards springen, die wanneer filmcamera's aanstaan een toneelstukje opvoeren, en nog niet lang geleden bleek een Palestijnse jongen die door Israël zou zijn doodgeschoten nog springlevend te zijn. Zie voor meer voorbeelden o.a.: Palestijnse claims en de media.

Ik verwacht van de media dat ze proberen ons de feiten te geven en de noodzakelijke achtergrondinformatie die nodig is om zaken in hun context te plaatsen. Ik verwacht dat men alle bronnen kritisch bejegent en zo nodig checkt. Ik verwacht dat men hoor en wederhoor toepast, en ik verwacht dat men een redelijke selectie maakt van wat belangrijk nieuws is om een bepaalde zaak te begrijpen. Helaas wordt aan deze verwachtingen wat betreft het Israëlisch-Palestijns conflict zelden voldaan.

Ratna Pelle