IMO Blog - Israel & Midden-Oosten

Zionism-Israel Info Center Site Map Definitions Issues (FAQ) Timeline History Documents Web Links Photo Gallery Contact email

Achtergrondartikelen
IsraŽl-Palestina.Info:

* 60 Jaar IsraŽl en de Nakba (1948-2008)
* 60 Jaar na delingsplan, IsraŽl en de VN
* Geschiedenis van het IsraŽlisch-Arabische conflict
* Vredesproces & Recente Geschiedenis
* Tijdlijn geschiedenis IsraŽl en Palestina
* Geschiedenis Joden en antisemitisme
* Geschiedenis Palestijnen en Arabieren
* Hezbollah
* IsraŽl politiek
* Palestijnen politiek
* Zesdaagse Oorlog
* Bezette gebieden & nederzettingen
* Gaza Strook
* Gaza Oorlog
* Gaza blokkade
* Hamas
* Apartheidsmuur of veiligheidshek?
* Jeruzalem
* Vluchtelingen
* Demografie
* Etnische zuivering
* Zionisme
* Anti-Zionisme
* Boycot IsraŽl campagnes
* Initiatieven voor vrede en verzoening
* United Civilians for Peace
* Verenigde Naties
* Mythes en beeldvorming
* Palestijns Gevangenendocument 2006
* Column Simon Soesan
* Reisverslag IsraŽl 2007
* Het zijn net mensen - recensie & repliek
* Krantenonderzoek NRC conflict IsraŽl-Palestina
* Berichtgeving IsraŽl door NOS Journaal
* Dries van Agt over IsraŽl en de Palestijnen
* Recente artikelen IsraŽl-Palestina
* Oudere artikelen IsraŽl-Palestina
* Landkaart van IsraŽl - Palestina


Background Articles in English:

* Amnesty International Report on Gaza War
* History Arab-Israeli Conflict
* Boycott Israel campaigns
* Boycott Israel?
* Christian Zionism
* Dutch Media: Study of NRC Handelsblad
* Dutch Media: NOS Journaal Study
* Israel 1948 War of Independence
* Israel 1948 War of Independence Timeline
* History of Anti-Semitism
* Israel
* Israel Boycott?
* Jew!
* 6 Day War
* Six Day War Timeline
* Zionism - Definition and History
* Zionism: History of Zionism & Israel
* Zionism and its Impact


Eerdere IMO Blogs.
Voor volledige lijst zie:
IMO Blog Archief


October 2016 September 2016 August 2016 July 2016 June 2016 May 2016 April 2016 March 2016 February 2016 January 2016 December 2015 November 2015 October 2015 September 2015 August 2015 July 2015 June 2015 May 2015 April 2015 March 2015 February 2015 January 2015 December 2014 November 2014 October 2014 September 2014 August 2014 July 2014 June 2014 May 2014 April 2014 March 2014 February 2014 January 2014 December 2013 November 2013 October 2013 September 2013 August 2013 July 2013 June 2013 May 2013 April 2013 March 2013 February 2013 January 2013 December 2012 November 2012 October 2012 September 2012 August 2012 July 2012 June 2012 May 2012 April 2012 March 2012 February 2012 January 2012 December 2011 November 2011 October 2011 September 2011 August 2011 July 2011 June 2011 May 2011 April 2011 March 2011 February 2011 January 2011 December 2010 November 2010 October 2010 September 2010 August 2010 July 2010 June 2010 May 2010 April 2010 March 2010 February 2010 January 2010 December 2009 November 2009 October 2009 September 2009 August 2009 July 2009 June 2009 May 2009 April 2009 March 2009 February 2009 January 2009 December 2008 November 2008 October 2008 September 2008 August 2008 July 2008 June 2008 May 2008 April 2008 March 2008 February 2008 January 2008 December 2007 November 2007 October 2007 September 2007 August 2007 July 2007 June 2007 July 2007 June 2007 May 2007 April 2007 March 2007 September 2007 February 2007 January 2007 December 2006 November 2006 2006 November 2006 October 2006 September 2006 August 2006 July 2006 June 2006 May 2006 April 2006 March 2006 February 2006


FREE EMAIL SUBSCRIPTION
Subscribe to
ZNN
email newsletter for this site and others

Powered by groups.yahoo.com

De obsessie met Gaza en Israel

IMO Blog, 2010

Hoe erg zijn de Gazanen eraan toe? Als we de berichten van de VN en Palestijnse sympathisanten mogen geloven, voltrekt zich er een humanitaire ramp die zijn weerga niet kent, en dit al tientallen jaren lang. Leon de Winter zet een paar droge cijfers naast elkaar:

Here are some more facts-lousy, stubborn facts. Let's look at the infant mortality rate in Gaza. It is a key number that says a lot about the state of hygiene, nutrition, and health care. In Israel the infant mortality rate is 4.17 per 1,000 births, which is about the same as in Western countries. In Sudan the rate is 78.1, that is, one in 13 infants die at birth. In Gaza, infant mortality per 1,000 births is 17.71. Yes, that's higher than in Israel, but much lower than in Sudan. And Turkey's infant mortality rate? Well, that's 24.84. Yes, more infants die at birth in Turkey than in Gaza.

Here is another fact. Life expectancy at birth is 73.68 years in Gaza. And in Turkey, Gaza's new protector, life expectancy is only 72.23 years. If the Israelis really wanted to make the lives of Palestinians short and nasty, then they are obviously doing something wrong.
The progressives don't care for any other group of poor or suppressed Muslims. They only cry for the "victims" of the Jews. Why is that so?



Dit beeld klopt met de vele foto's van volle winkels en markten in Gaza, en het totaal ontbreken van foto's van kinderen met hongerbuikjes en uitgemergelde ledematen zoals we die kennen uit vooral Afrikaanse landen. Dat alles wil natuurlijk niet zeggen dat er geen armoede is, of tekorten aan bepaalde producten. In veel Mediterrane landen, evenals in Oost-Europa, heerst onder delen van de bevolking schrijnende armoede en tekort. Toch gelden deze landen niet als bijzonder arm en krijgen zij geen miljarden aan internationale steun. Daar wordt tegenin gebracht dat de armoede van de Gazanen aan de blokkade ligt, en dus aan IsraŽlische wreedheid. Het is de vraag in hoeverre dat zo is. Hoeveel meer vrachtwagens dan de huidige honderd per dag zouden er dagelijks de grens overgaan zonder blokkade? Ook dan maakt de VN keuzes in wat het belangrijkste is om binnen te laten, en is er een grens aan wat men per dag kan verwerken en distribueren. Er zou dan veel meer bouwmateriaal binnenkomen, en, als het aan Hamas ligt, wapens en beton om bunkers te bouwen. Maar Gaza is niet armer dan andere Arabische landen, en de mensen lijden er niet meer honger dan in Cairo of Amman.

Waarom maken meer mensen zich boos om het feit dat Gazanen tot voor kort geen koriander en halva kregen, dan dat in Soedan massa's kinderen aan honger, ziekte en door geweld omkomen? Waarom is Rachel Corrie, die er bewust voor koos om zich op verboden militair terrein te begeven, een martelaar van de Palestijnse zaak en zijn al die andere Rachels die in het conflict omkwamen, soms zelfs in hun eigen huis, vergeten? Waarom krijgt het feit dat vele honderden KirgiziŽrs zijn gedood en er inmiddels naar schatting 400.000 op de vlucht zijn voor het etnische geweld in het land, nauwelijks aandacht, laat staan dat Nederlandse moslims zich kwaad maken over dit onrecht en geweld, terwijl iedere Palestijnse dode tot woede en verontwaardiging leidt? Ik heb deze dubbele standaarden en hypocrisie vaker gehekeld, en ook getracht een antwoord op de vraag naar het 'waarom' te geven.

Een belangrijke reden is dat we ons verantwoordelijker voelen voor wat de Palestijnen overkomt dan de Tibetanen of Tsjetsjenen of Oezbeken, omdat het ze - volgens een populaire mythe - wordt aangedaan door 'onze' vroegere slachtoffers. Leon de Winter weer:

In progressive European eyes, the Israeli-Palestinian conflict became a conflict without comparison, a unique phenomenon of European victims creating Palestinian victims, which seemed to diminish the weight of the ordinary European mass-slaughter of the Jews.

Oftewel: 'de slachtoffers van toen zijn de daders van nu geworden'. En de vraag die veel mensen stellen is: hoe kan een volk dat zelf zoveel geleden heeft dit een ander volk aandoen? Men denkt daarmee een zeer wijze, diepzinnige observatie te doen, te raken aan de kern van het probleem, maar het is een dooddoener van jewelste, en getuigt van arrogantie en een misplaatst superioriteitsgevoel. Hoezo zou een volk dat veel geleden heeft zich moreler moeten gedragen dan een ander volk? Om die reden zouden al die mensen die de Nakba net zo erg vinden als de Holocaust, de Palestijnen ook moreel de les kunnen lezen, maar dat doen ze niet, integendeel, er is altijd alle begrip voor dat Palestijnse groeperingen proberen zoveel mogelijk Joodse burgers in IsraŽl om te brengen, en dat de steun voor dit 'verzet' onder de Palestijnse bevolking behoorlijk hoog is - 50% of meer, afhankelijk van wanneer en hoe de vraag precies wordt gesteld.

Als je er nuchter naar kijkt, zijn de Joden niet van slachtoffers daders geworden, maar hebben zij wel politieke en militaire macht verkregen die hen de 2000 jaar daaraan voorafgaand ontbrak, en daardoor kunnen ze nu terugvechten en terugslaan en zelfs preventief toeslaan en machtspolitieke spelletjes spelen, kortom, alles dat landen en mensen met macht doorgaans doen. Die macht kregen zij in het verdraaide beeld van veel mensen uit schuldgevoel over de Holocaust, en niet omdat zij daar recht op hadden, en er vooral zelf hard voor knokten en veel voor opgaven. En daar zit misschien wel de grootste denkfout. Als wij inderdaad de Joden bewust die macht gaven, dan is de kritiek op wat IsraŽl daar vervolgens mee doet nog wel te begrijpen. Maar dat deden wij niet. Wij hebben geen gemeenschappen in Palestina gesticht en zionistische organisaties die de Joden opriepen naar Palestina te emigreren en wij hebben daar het land niet opgebouwd en instituties opgericht en een ondergronds leger en miljoenen immigranten opgevangen. We hebben op ťťn moment in de VN 'ja' gezegd tegen een voorstel het land in twee ongeveer gelijke gebieden te delen en een jaar later hebben we voor IsraŽls lidmaatschap van de VN gestemd. Gezien het feit dat er inmiddels bijna 200 landen lid zijn en ik neem aan dat Nederland en andere EU landen daar meestal vůůr stemden, is dat nou geen prestatie van formaat. IsraŽl kreeg een en ander bepaald niet cadeau, en voor de stichting maar ook de eerste tijd erna moest het zich constant bewijzen.

Maar stel even dat wij al die dingen wel hadden gedaan, en het Westen IsraŽl zo hard had gesteund als de antizionisten beweren? Dan is het gevoel van onbehagen wanneer zo'n land vervolgens niet zo'n fijne dingen doet zoals gezegd een stuk begrijpelijker, maar dan nog heeft een land wanneer het eenmaal zelfstandig is en zijn eigen beleid bepaalt, recht om objectief te worden beoordeeld. Veel landen zijn afhankelijk van een ander land geweest, of met Westerse steun of bemoeienis ontstaan. Het rechtvaardigt meer betrokkenheid, geen ongefundeerde, eenzijdige en disproportionele kritiek. Het argument dat juist vrienden vaak kritisch zijn is onoprecht: dat geldt wanneer de kritiek opbouwend is, wanneer de betrokkenheid ook op een positieve manier tot uiting komt, wanneer er inderdaad sprake is van een 'goed gesprek' en niet van een dictaat dat de ander maar op te volgen heeft. Velen klagen dat IsraŽl zich zo weinig aantrekt van kritiek en zo slecht luistert, maar hoe goed luisteren wij naar IsraŽl? Hoeveel trekken Europese en ook Amerikaanse politici en diplomaten zich aan van IsraŽls kritiek en visie op een en ander? In ware vriendschap zou de communicatie twee kanten op gaan, maar al die zogenaamde vrienden van IsraŽl roepen om het hardst dat alles wat IsraŽl zegt leugenachtige propaganda is.

Leon de Winter stelt dat ons schuldgevoel over de Holocaust de oorzaak is van de volkomen op drift geraakte kritiek op IsraŽl:

Watching Israel's demonization, the attack on its right to defend itself as Prime Minister Benyamin Netanyahu said, it becomes clear that there is a deep need among Europeans to call the Jews murderers. This is why the Palestinians, as "victims" of the Jews, are more important than the numerous Muslim victims of Muslim extremists; this is why millions of other Muslims living under worse conditions than the Palestinians hardly get any mention in the media; this is why Gaza is compared to the Warsaw Ghetto or Auschwitz. By calling the Israeli Nazis, the original Nazis have been legitimized. It feels as if the Europeans, led by the progressives, want the Arabs to finish the job. Enough with the Jews. It is what it is - we see Europe's liberation from the legacy of the Holocaust.

Hij maakt me hier even een iets te grote stap. We willen inderdaad graag bevrijd zijn van onze schuldgevoelens, we willen graag geloven dat de Holocaust niet zo uitzonderlijk was, en dat veel volken, waaronder de Joden, tot dergelijke dingen in staat zijn. Daarmee is nog niet gezegd dat we willen dat 'de Arabieren het karwei afmaken'. We hebben ons verknipte idee van de Joden als slachtoffers die zich koest moeten houden en ons ondanks alles dankbaar moeten zijn, we hebben het idee dat de Joden nog steeds aan een Holocaust trauma lijden waardoor ze niet helder zien wanneer er een bedreiging is en ze zich daartegen moeten verdedigen - alsof het aan ons, de vroegere daders, is dat voor hen uit te maken. Maar bijna niemand in Europa vindt dat Hitler zijn job moest afmaken en de nazi's achteraf gezien zo gek nog niet waren. Voor de meeste mensen vertegenwoordigen zij nog steeds het absolute kwaad, al is er de laatste tijd meer ruimte voor nuance, soms teveel, zoals een boek als Grijs Verleden van NSB zoon Chris van der Heijden laat zien.

For decades, our progressive, peace-loving Western activists have been fooled and manipulated by Arab tyrants and now by Turkish and Iranian Islamists. They have allowed themselves to assist in efforts to destroy one of the greatest adventures in modern times: the creation of the State of Israel.

Ik heb de indruk dat vooral vanaf de tweede intifada sprake is van een soort samenwerking tussen sommige progressieven en islamisten, van brede steun van allerlei progressieve bewegingen voor de Palestijnse zaak en zelfs voor extremistische en gewelddadige reactionaire bewegingen als Hamas en Hezbollah. In 2001 is er een bewuste campagne gestart vanuit de pro-Palestijnse beweging, zijn honderden grassroots organisaties opgericht die hebben geÔnfiltreerd in lokale kerkelijke groeperingen, vredesgroepen, vrouwengroepen, vakbonden etc. waardoor het nu heel normaal is dat dergelijke groepen meedoen aan boycotcampagnes, demonstraties, politici onder druk zetten om een anti-IsraŽl positie in te nemen etc. voor een zaak die van oorsprong niks met hun eigen zaak te maken heeft. Deze alliantie en deze sympathieŽn zijn niet 'spontaan' ontstaan, maar het gevolg van hard werken, een goede organisatie, inzet van middelen en excellent strategisch inzicht. En bovenal is een en ander niet met veel bravoure van bovenaf aangekondigd als een grote 'Brand Palestine' campagne, bedoeld om het verslechterde imago van de Palestijnen op te vijzelen en hun extremisme en geweld wit te wassen. IsraŽlische en Joodse organisaties die wat willen doen aan de onfaire berichtgeving en de delegitimatie van IsraŽl, praten over 'imago' en 'pr strategieŽn' en 'campagnes' en kondigen een en ander groot aan in de Jerusalem Post of op persconferenties, in de hoop daarmee sponsoren aan te trekken. Het gevolg is dat de anti-IsraŽl scene dat weer kan gebruiken in haar anti-IsraŽl campagne, en kan laten zien 'hoe de notoire IsraŽllobby met peperdure campagnes IsraŽls misdaden probeert goed te praten'.

Leon de Winter zet het probleem helder en scherp neer, maar slaat soms een beetje door in zijn verontwaardiging. Antisemitisme speelt zeker een rol in onze ongezonde focus op alles wat IsraŽl (verkeerd) doet, maar het is niet de enige verklaring, en niet iedereen die eenzijdige kritiek heeft op IsraŽl en meehuilt met de wolven is een verkapte antisemiet. Als er eenmaal een bepaald beeld ergens over heerst, dan hebben mensen de neiging daarin mee te gaan. Als een bepaald beeld of idee eenmaal dominant is, houdt het zichzelf in stand. Vandaar dat zoveel heel gematigde en verstandige mensen meedoen aan de anti-IsraŽl hetze, en vandaar ook dat dit nauwelijks ter discussie wordt gesteld.

Ratna Pelle


Share |


Reacties: 13 Opmerkingen

op Saturday, 19 June 10, schreef Tjalling Tjalsma

Als jongen van zo'n 12 jaar oud was ik erg onder de indruk van iets wat ik in een jeugdboek las. Het boek heeft als titel: 'Boris', en is geschreven door Jaap Ter Haar.
Heel kort; Boris is een jongen van ook 12 jaar en woont in het uitgehongerde toen geheten Leningrad van eind 1942 wat werd belegerd door de Duitsers.
De Russen wonnen een slag en de verslagen Duitsers werden onder militaire begeleiding door de stad gevoerd.
Boris zag opeens een gewonde Duitse soldaat in de rijen lopen, en gaf hem uit zijn eigen broekzakje iets lekkers te eten.
Veruit de meeste mensen die dit zagen keurden het af. Behalve een oude en wijze vrouw die zei: "Wie veel heeft geleden, kan ook veel vergeven".
Toen ik het artikel 'de obsessie met Gaza en IsraŽl' las, deed mij dit meteen herinneren aan dit zo mooie jeugdboek!

(Voor alle duidelijkheid, ik wil volstrekt gŤŤn Ťnkele vergelijking suggereren tussen de praktijken van de Nazi's toen, en wat de IsraŽlische soldaten noodgedwongen nu moeten doen!!!)

Wat die oude wijze vrouw zei in het jeugdboek is fantastisch. Zo zou het ook in de werkelijkheid horen.
Maar, helaas, zo werkt het niet!

Stel, dat zo'n gedachtengang gerealiseerd zou kunnen worden, dan is het voor alles nodig dat het slachtoffer opvang, begrip en medewerking ondervindt.
Dat kan bepaald niet gesteld worden, gelet op de positie waarin IsraŽl zich bevindt.
IsraŽlis worden geplaatst tegenover andere vijandigheden, waar ze tegen mÚeten optreden!
Dan is er geen ruimte voldoende om tot ethische zelfreflectie te kunnen komen. . .

De opmerking van die oude vrouw in mijn jeugdboek was een literaire uitspraak, ontsproten aan het gewenste mensbeeld van de auteur.
Pedagogisch heel goed, zeker ook vormend voor jeugdig lezerspubliek.
Maar wel 'Salohnfšhich'.

Niet 'SalohnfŠhich'is mijn opmerking.
De noodzaak van IsraŽl als land voor heel veel Joodse mensen wijst op een onvermogen van de mensheid om met groepen mensen om te gaan die een markante eigen identiteit hebben Ťn die instandhouden.

Heeft IsraŽl geleerd van het verleden? Jazeker.
IsraŽlis doen er alles aan om niet opnieuw kwetsbaar te worden.
Hebben wij geleerd van het verleden?
Ja, maar wij dŤnken nu maar dat IsraŽl een ŗndere les geleerd zou moeten hebben.
Die van ons namelijk; voormalige slachtoffers heben maar humaan te handelen.
Wij in ons veilige Nederland hebben de luxe om zo'n les te doceren aan een land wat zich de beklijving daarvan niet kan toestaan. Dat is inderdaad een ernstige denkfout van ons, waar IsraŽl niet mee geholpen is.

op Sunday, 20 June 10, schreef Paul Lookman

Ik heb geen abonnement op The Wall Street Journal, kan dus niet nagaan of Leon de Winter zijn demografische gegevens met officiŽle bronnen staaft. Kunt u mij deze bronnen verschaffen?

Voor informatie over het goederenverkeer voor en tijdens de blokkade vindt u gegevens op http://geopolitiek-in-perspectief.blogspot.com/2010/06/komt-israel-met-het-incident-op-zee.html. U vindt daar tevens antwoorden op veel van de door u gestelde vragen.

op Sunday, 20 June 10, schreef Corrie vvan der Hart

Goh, Is leon de Winter dan in Gaza geweest?

op Monday, 21 June 10, schreef Ruth

http://www.youtube.com/watch?v=bFhtL4jddiE&annotation_id=annotation_149805&feature=iv

op Monday, 21 June 10, schreef Johan Hijnen

Paul, dit artikel gaat over de motivaties van Israel, niet over het effect van de blokkade. Als je enkel naar die blokkade kijkt kan ik begrijpen dat je kwaad word. Kijken we even naar de gedachtengang van Israel word het beeld ineens veel genuanceerder. Moet je ook eens proberen ;) Het is wel lekker makkelijk lullen als het zo'n ver van je bed show is. Leuk feitje (bron Guiness Book of Records 2010): Israel is recordhouder opgelopen letsel tussen 1968 en 2006, met 1165,73 verwondingen per miljoen inwoners, dat is bijna twee keer zoveel als de mensen op de Westerlijke Jordaanoever, die op drie staan. Gaza nog minder. Maar het GBOR is natuurlijk door de Mossad geschreven, niet? ;)

En Ruth, ben je ZELF wel eens in Gaza geweest? :)

op Wednesday, 23 June 10, schreef ben

Ratna,
Met het lezen van jouw artikelen bekruipt mij meer en meer het gevoel hoe zeer je Ďout of tuneí lijkt te zijn met de wereld buiten de filosemieten.
De vraag al die je stelt in het begin - hoe erg zijn de Gazanen er aan toe Ė hoort vooraf te gaan met destelling: Israel en de obsessie met Gaza. Of ruimer gesteld: de obsessie met bezet gebied.
Uri Avnery zegt het scherp: The pioneering Israeli David has turned into a brutish Israeli Goliath.
Veel gaat mis met de beeldvorming van Israel in de wereld. Vrienden van Israel vonden de afgelopen vele jaren met hun kritische steun voor Israel nauwelijks of geen voedingsbodem. De politieke en militaire machtshebbers slaagden er in het brede publiek in Joods Israel jaar op jaar te overtuigen dat veiligheid het grootste probleem is van het militair oppermachtige Israel.
Wereldwijd komen meer en meer maatschappelijke en politieke groeperingen en landen in verzet tegen de ongelooflijke agressie.
De huidige politiek van het land jaagt vrienden het gordijn in, het vervreemd horden mensen in alle delen van de wereld, het vormt een verstikkend klimaat waar extremisme aan beide zijden hoogtij viert.
ĎTherefore, the Israeli public is shocked to see that the Holocaust has lost its power as a political instrument. Our most valuable weapon has become bluntí. Zegt Avnery.
Het onbegrip bij Joods Israel over de huidige internationaal verslechterende bejegening van hun land, is ongelooflijk. Dit onbegrip, veroorzaakt door het hersenspoelen van hun eigen leiders, is mede oorzaak voor het falen van de zoveelste vredespoging.
Waar (meer) geweld niet werkt, gebruik dan je hersens!!

op Thursday, 24 June 10, schreef Tjalling Tjalsma

Ben.
Het ligt er aan met welke intentie de hersenen worden gebruikt.

Verder lees ik vandaag in 'IsraŽl Today' dat in een Canadese tv reportage van 1 juni jl. werd gesteld dat de zuigelingensterfte in Gaza een van de hoogste ter wereld is.
Uit betrouwbaar cijfermateriaal blijkt een totaal ander beeld.

http://israeltoday.nl/headlines/9-nederlands/979-reportage-canadese-tv-biedt-voorbeeld-van-vooroordeel-tegen-israel

Je stelt in je bovenstaande reactie dat; 'wereldwijd komen er meer en meer maatschappelijke en politieke groeperingen en landen in verzet tegen de ongelovelijke agressie'.

Het is mij niet echt duidelijk welke agressie hiermee bedoeld precies wordt.

op Thursday, 24 June 10, schreef Wouter Brassť

@Ben:
Netanyahu en de zijnen kan zeker het ondermijnen van het vredesproces in de jaren '90 worden verweten, maar het waren toch in de eerste plaats de Palestijnen zelf die de Joodse Israeli's hebben overtuigd van het veiligheidsprobleem, middels lange reeksen van bloedige aanslagen op burgerdoelen en jarenlange Qassam regens. Het enige dat de havikken dan nog hoeven zeggen is na elke Israelische terugtrekking: 'kijk maar' en 'zie je wel?'
Afgezien van de vooral religieus gemotiveerde groot-IsraŽl aanhangers, is een groot deel van de bevolking vooral bezorgd om de door de internationale gemeenschap nog steeds aangehangen formule land-voor-vrede, nl.: als we bezet gebied opgeven, krijgen we daar dan ook echt vrede voor terug?? De A-gebieden op de Westoever, zuid-Libanon en Gaza zeggen tot nu toe van niet, uiteindelijk hebben alle drie een oorlog opgeleverd (de tweede intifada was ook ronduit een oorlog in Israelische ogen).
'Militair oppermachtig' wordt een wat hol begrip in het kader van guerrilla en terreurcampagnes. Vraag maar aan het militair nog oppermachtigere Amerika. Of reis zelf maar eens af naar de gebieden in Afghanistan en Pakistan waar ze dezer dagen meemaken wat IsraŽl midden jaren '90 en begin jaren '00 meemaakte, en ervaar eens hoe dat voelt.
De 'IsraŽlische agressie' lijkt objectief gezien verre van 'ongelooflijk', maar bijna mild te noemen als je het afzet tegen bijv. Turkije, waar in 25 jaar strijd tegen de Koerden zo'n 85.000 doden zouden zijn gevallen. Het Israelisch-Palestijnse conflict kostte in 20 jaar (1988-2008) volgens Wikipedia zo'n 8.000 doden (exclusief dus de Libanon en Gaza oorlogen).
Ik ben zeker niet voor geweld en meer geweld, maar in het Midden-Oosten schijnt het nodig te zijn om je kracht te tonen, en worden concessies en terugtrekkingen al snel als teken van zwakte opgevat. IsraŽl spiegelt zich graag aan het Westen, maar is in mijn optiek minstens zo zeer een Midden-Oosters land.

op Friday, 25 June 10, schreef ben

Wouter,
Wouter,

Ö.Netanyahu en de zijnen kan zeker het ondermijnen van het vredesproces in de jaren '90 worden verweten, maar het waren toch in de eerste plaats de Palestijnen zelf die de Joodse Israeli's hebben overtuigd van het veiligheidsprobleemÖÖ.

Wordt het niet onderhand tijd dat Israel de hand in eigen boezem steekt en beseft waar meer dan drieŽnveertig jaar bezetting toe leidt?

op Friday, 25 June 10, schreef Wouter Brassť

Ben, Ben,
Er zijn vele vele duizenden -ook vooraanstaande- Israeli's die dat al vele vele jaren doen. Wanneer steken de Palestijnen eindelijk eindelijk eens de hand in eigen boezem, en erkennen hun eigen aandeel in het conflict? Evenzo de vele vele filopalestijnen...
"Het is net of je tegen een muur staat te praten", klaagde de rabbi bij de Kotel.

op Saturday, 26 June 10, schreef ben

Wouter Enkelvoud,
..But prejudice is not what motivates the vast majority of those mobilizing in solidarity with the Palestinians. The occupation is the oxygen of their campaign, and the vast majority seek an end to it - not to Israel itself. An Israel that fails to appreciate this and which sustains the occupation is the single most proximate cause of its own delegitimization.
It is still in our[Israeli] power, however, to change all of this. We can genuinely end the 1967 occupation and live up to our declared democratic ideals.(Haaretz)

Wat moet ik hier nog aan toevoegen!!

op Sunday, 27 June 10, schreef Ratna Pelle

Hallo Ben,
Natuurlijk helpt de bezetting de mensen die Israel willen delegitimeren, maar dat wil nog niet zeggen dat de bezetting het probleem is. Ik ben het niet met je (of met Avnery) eens dat de meerderheid van de sympathisanten van de Palestijnen niet tegen Israel zijn. Wat betreft de Gaza vloot acties maar ook de boycotacties wereldwijd en vele andere anti-Israel acties zie je juist steeds duidelijker dat het wel degelijk ook om Israel als staat gaat. Mensen zeggen dat de Joden maar 'terug' moeten gaan naar Duitsland en Polen, dat Israel niet gesticht had mogen worden, dat het 'een staat voor al haar burgers moet worden' waarmee men meestal bedoelt dat het miljoenen nakomelingen van de vluchtelingen moet binnenlaten en de Arabieren niet alleen gelijke burgerrechten moeten hebben (wat nu het geval is) maar ook eigen politieke rechten als groep, en dat Israel haar Joodse karakter geheel moet opgeven want dat zou racistisch zijn.

Denk jij nou serieus dat als Israel morgen de bezetting zou opgeven, overmorgen de vrede uitbreekt? Kijk eens naar hoe in Palestijnse media en in de hele maatschappij over Israel en Joden wordt geschreven en gedacht: terroristen worden als helden geŽerd, het hele land wordt 'Palestina' genoemd, Israelische steden zijn Palestijnse steden die tijdelijk zijn bezet, Joden zijn een religie en geen volk en zijn koloniale indringers die in Palestina niks te zoeken hebben. De historische en religieuze band met het land wordt ontkend, en Israel krijgt van werkelijk alles de schuld. Om maar een paar dingen te noemen.

Je blijft, zoals veel critici van Israel, het conflict met de Palestijnen isoleren van het conflict tussen Israel en de Arabische wereld. Daardoor lijkt het alsof Israel oppermachtig is en niks heeft te vrezen. Israel heeft echter niet alleen met de Palestijnen te maken, en Palestijnse terorristische organisaties worden worden net als Hezbollah gesteund en bewapend door Iran en SyriŽ.

Ik vraag mij af in hoeverre het de huidige politiek van Israel is, die vriend en vijand in de gordijnen jaagt. Ik denk dus dat er zo'n vergrootglas op Israel staat en men zulke strenge maatstaven hanteert, dat het land het bijna niet meer goed kan doen. Natuurlijk zou een linksere regering helpen, maar ik geloof niet dat dat het probleem is. Waarom spreek jij van Israels 'ongelofelijke agressie' en negeer je de zoveel extremere agressie van zoveel andere landen? Waarom altijd maar die enorme focus op Israel? En hoe extreem is Israels agressie nou werkelijk? Bij het Gaza vloot incident bleek achteraf dat men met een goed georganiseerde groep gewapende moslim extremisten te maken had.

Als ik 'in tune' was met de gangbare visise op Israel van tegenwoordig, was ik waarschijnlijk deze blog niet begonnen. Ik laat, zoals ik je vaker heb uitgelegd, een tegengeluid horen, en ben dus inderdaad 'out of tune' met veel mensen. Het zij zo.
En ik begrijp wel dat veel Joodse Israeli's de constante stroom van veroordelingen en kritiek van hun land meer dan zat zijn. Israel maakt fouten, teveel fouten, maar heeft ook reden om soms agressief op te treden.

op Sunday, 27 June 10, schreef ben

Ratna,
Eens kijken of ik duidelijk mijn standpunt kan geven over je eerste alinea. Haaretz zegt in haar kommentaar: ĎThe occupation is the oxygen of their campaign, and the vast majority seeks an end to it - not to Israel itselfí. Jij vertaalt het dat de meerderheidÖ. tegen Israel is. Tegen wat?....
Ik lees Ė en ik ben het daarmee eens Ė dat de meerderheid tegen de huidige POLITIEK van Israel is. Ik heb geen moeite met (het bestaansrecht van) de STAAT Israel. En ik denk dat bij voorbeeld Avnery of Levy zo bedoelen. En nog velen met mij, die ageren tegen de agressiviteit van dat land, tegen de bezetting, en als gevolg het knechten en overheersen van Palestijnen in deze gebieden.
Natuurlijk zijn er mensen die er geen twijfel over laten bestaan dat Israel liever vandaag dan morgen ophoudt te bestaan, maar rationeel gezien hebben ook vele landen binnen en buiten het MO geen bezwaar tegen het bestaan er van. De (weliswaar bekoelde) relaties met Egypte en JordaniŽ zijn daar een voorbeeld van. Ook het bekende vredesvoorstel van de Arabische landen staat (voorlopig) nog steeds.
Ik begrijp best dat het een grote opgave voor Israel is als Joodse staat te handhaven, gezien de demografische ontwikkelingen. Kennelijk levert de huidige politiek waar immigrerende Joden automatisch staatsburger worden, onvoldoende waarborg voor een uitgesproken toekomstige meerderheid. In dat opzicht besef ik ook wel dat het toestaan van Palestijnse vluchtelingen terug naar hun geboortestreken grote weerstand oplevert in Israel. Irrationeel en dom is dan ook het beleid van Israel met de bezette gebieden en de nederzettingen sinds 1967.
De etnisch Joodse natie staat vind ik een gruwel, want het lijkt slechts handhaafbaar, door hele groepen (would be) bewoners uit te sluiten.
De bezetting is wel degelijk de zuurstof van het verzet in bezet gebied, in de omringende landen, in het hele MO, ja in de wereld. Ik vraag mij zelfs af wat mijn opstelling nu zou zijn, als Duitsland sinds 1940 Nederland zou hebben bezet en eenzelfde regime zou hebben gevoerd. Niet vergelijkbaar, toch toch! (Stel dat Duitsland bij de WK gewipt wordt door Engeland dan zal ik nog steeds gniffelen)
Dat aan Palestijnse kant er mensen zijn die bij de dood van elke Joodse burger van Israel juichen, geloof ik best. (Dat omgekeerd nauwelijks een Joodse burger wakker ligt als in de Gaza, Oost-Jerusalem, deWB of zelfs een Palestijnse IsraŽliŽr door de kogel sterft, geloof ik dat ook) Zo zijn de verhoudingen ondertussen van volksgroepen die uiteindelijk goed nabuurschap moeten vertonen, wil echte vrede beklijven.
En toch zal Israel haar agressiviteit van zich af moeten gooien, en de sprong in het diepe moeten wagen. Je hebt zelf kunnen waarnemen dat de weerstand in de wereld toeneemt. Dat het waarheidsgehalte van de Ďvredespogingení van Israel niet overeenkomen met het gedrag van diezelfde staat. Of je nu kijkt naar haar bejegening van de Palestijnse minderheid in Israel (die soms zelfs beticht worden van Ďeen vijfde colonneí) of het aspect van mensenrechten in bezet gebied, de rechten van Palestijnen versus kolonisten, collectieve straffen van Gazanen, het doden van activisten enz., enz. Ratna, ergens houdt het op en kan je niet meer spreken van Ďverdedigingí. En het wordt niet beter door dan je tegenstanders terroristen te noemen. (Hoe zou je dan Begin willen noemen?)
Ik wil best met jou over Ďzoveel extremere agressie van zoveel andere landení maar dan een andere keer. Voorlopig wil ik me aan het onderwerp houden. OK?
Een laatste opmerking. Als ik ophoud begrip te tonen voor de constante kritiek op Arabieren, en jij hetzelfde doet voor Joodse IsraŽliŽrs, kunnen we dat gewoon onze kritieken aan elkaar voorleggen ter argumentatie?

IMO Blog Hoofdpagina

IMO Blog Archief


IMO Blog
A view from the Netherlands
by Ratna Pelle

* Volg me op Twitter


Je vind ons ook op:
* Israel & Palestijnen Nieuws Blog
* Israel-Palestina.Info Twitter
* Israel-Palestina.Info Facebook Pagina
* Israel-Palestina.Info Facebook Groep

* Israel-Palestina.Info
* IPI Actueel
* IPI commentaar
* IMO Blog (2e lokatie)
* IPI media
* IPI Opinie
* IPI English



IMO Blog (IsraŽl & Midden-Oosten) bevat mijn opinies over het IsraŽlisch-Palestijnse conflict, het Joodse recht op zelfbeschikking (ook bekend als Zionisme) en het Palestijnse recht op zelfbeschikking. Ik ben een academica uit Nederland. Ik ben actief geweest in diverse linkse bewegingen voor vrede, milieu en derde wereld. Ik ben noch Joods noch Palestijns noch IsraŽlisch noch Arabisch.

© Alle teksten op deze blogs zijn eigendom van de schrijver, en dienen niet zonder toestemming gekopieerd te worden naar andere websites.



IMO Blog contains my thoughts on the Israel - Palestine conflict, the Jewish right to self determination (aka Zionism) and the Palestinian right to self determination, and especially the involvement of Europe with the conflict in the light of it's own history. I am an academic from the Netherlands who has been active in several leftist movements for peace, environment and third world. I am neither Jewish nor Palestinian nor Israeli nor Arab.

© All blogs posted here are copyright by the author, and should not be copied without permission.


BLOGS NL-ISRAEL:
* Ratna.NL - Over IsraŽl en de Palestijnen 2005-2006
* Israel & Palestijnen Nieuws Blog
* Laatste nieuws uit Israel
* Dutchblog Israel (NL/EN)
* Simon Soesan (tot 2013)
* The Crethi and the Plethi (NL/EN)
* Loor Schreef
* Israel in de Media
* Trouw Israel Monitor

AMI ISSEROFF & CO:
* MidEastWeb Log on Middle East peace (2002-2011)
* ZioNation - Progressive Zionism & Israel Web Log (2006-2010)
* Israel: Like this, as if (2007-2009)
* Middle East Analysis (2007-2011)

OTHER BLOGS ISRAEL:
* AP Israel Watch (2010)
* Blue Truth (2007-2015)
* UK Media Watch/
* Daled Amos
* Dry Bones cartoons
* Dvar Dea from Israel
* Elder of Ziyon
* FresnoZionism (2006-2014), now Abu Yehuda
* Haifa Diary
* Israel Proud (2009-2012)
* A Liberal Defence of Israel (2006-2015)
* Neville Teller's A Mid-East Journal
* Normblog (2013)
* Philosemitism (2007-2013)
* Point of no return (Middle East's forgotten Jewish refugees)
* Pro-Israel Bay Bloggers
* Ray Cook (Israel, Zionism and the Media)
* Simply Jews
* Unplugged Mike (2003-2011)
* Yaacov Lozowick's Ruminations

WEBSITES ISRAEL:
* CIDI
* Cijo - Voor Israel, Voor Vrede
* Christenen voor Israel
* Engage (GB)
* Etsel over Jodendom & IsraŽl
* Israel Facts (NL)
* IsraŽl-Informatie linkpagina (NL/EN)
* IsraŽl-Palestina Info (NL/EN)
* Likoed Nederland
* MidEastWeb - Middle East News/Views
* Maurice Ostroff - Second Thoughts
* Missing Peace (NL)
* Peace With Realism
* VECIP - Vrije Encyclopedie Conflict IsraŽl-Palestina
* WAAR media werkgroep Israel
* Zionism & Israel
* Zionism On the Web

DIVERSE ONDERWERPEN:
* Brassť Sittard - Van linkse politiek tot Joodse genealogie
* Sittard Web Log - "politieke, sociale en groene berichten"
* At the back of the hill
* The Euston Manifesto
* The IgNoble Experiment
* Jeff Weintraub, Commentaries and Controversies
* Keesjemaduraatje
* Het Verraad van Links (Carel Brendel)
* Verbal Jam (NL)
* Zin en Rede
* SEO - Search Engine Optimization

NIET MEER GEUPDATE:
* Christians Standing With Israel - Blog
* IreneLancaster's Diary (on Aliyah, Judaism, Zionism and Politics)
* Jewish State
* Octogenarian
* Ratna's Review on Israel, Zionism and Peace (2005-2006)
* Sanda & Israel
* Z-Word Blog, Views on Zionism

RSS V 1.0
RSS V 2.0

FREE EMAIL SUBSCRIPTION
Subscribe to
ZNN
email newsletter for this site and others

Powered by groups.yahoo.com

IMO Blog - Israel & Midden-Oosten

© Alle teksten op deze blogs zijn eigendom van de schrijver, en dienen niet zonder toestemming gekopiŽerd te worden naar andere websites.

All entries copyright by the authors and or Zionism-Israel Information Center. Please forward materials by e-mail with URLS. Other uses by permission only.