IMO Blog - Israel & Midden-Oosten

Zionism-Israel Info Center Site Map Definitions Issues (FAQ) Timeline History Documents Web Links Photo Gallery Contact email

Achtergrondartikelen
IsraŽl-Palestina.Info:

* 60 Jaar IsraŽl en de Nakba (1948-2008)
* 60 Jaar na delingsplan, IsraŽl en de VN
* Geschiedenis van het IsraŽlisch-Arabische conflict
* Vredesproces & Recente Geschiedenis
* Tijdlijn geschiedenis IsraŽl en Palestina
* Geschiedenis Joden en antisemitisme
* Geschiedenis Palestijnen en Arabieren
* Hezbollah
* IsraŽl politiek
* Palestijnen politiek
* Zesdaagse Oorlog
* Bezette gebieden & nederzettingen
* Gaza Strook
* Gaza Oorlog
* Gaza blokkade
* Hamas
* Apartheidsmuur of veiligheidshek?
* Jeruzalem
* Vluchtelingen
* Demografie
* Etnische zuivering
* Zionisme
* Anti-Zionisme
* Boycot IsraŽl campagnes
* Initiatieven voor vrede en verzoening
* United Civilians for Peace
* Verenigde Naties
* Mythes en beeldvorming
* Palestijns Gevangenendocument 2006
* Column Simon Soesan
* Reisverslag IsraŽl 2007
* Het zijn net mensen - recensie & repliek
* Krantenonderzoek NRC conflict IsraŽl-Palestina
* Berichtgeving IsraŽl door NOS Journaal
* Dries van Agt over IsraŽl en de Palestijnen
* Recente artikelen IsraŽl-Palestina
* Oudere artikelen IsraŽl-Palestina
* Landkaart van IsraŽl - Palestina


Background Articles in English:

* Amnesty International Report on Gaza War
* History Arab-Israeli Conflict
* Boycott Israel campaigns
* Boycott Israel?
* Christian Zionism
* Dutch Media: Study of NRC Handelsblad
* Dutch Media: NOS Journaal Study
* Israel 1948 War of Independence
* Israel 1948 War of Independence Timeline
* History of Anti-Semitism
* Israel
* Israel Boycott?
* Jew!
* 6 Day War
* Six Day War Timeline
* Zionism - Definition and History
* Zionism: History of Zionism & Israel
* Zionism and its Impact


Eerdere IMO Blogs.
Voor volledige lijst zie:
IMO Blog Archief


October 2016 September 2016 August 2016 July 2016 June 2016 May 2016 April 2016 March 2016 February 2016 January 2016 December 2015 November 2015 October 2015 September 2015 August 2015 July 2015 June 2015 May 2015 April 2015 March 2015 February 2015 January 2015 December 2014 November 2014 October 2014 September 2014 August 2014 July 2014 June 2014 May 2014 April 2014 March 2014 February 2014 January 2014 December 2013 November 2013 October 2013 September 2013 August 2013 July 2013 June 2013 May 2013 April 2013 March 2013 February 2013 January 2013 December 2012 November 2012 October 2012 September 2012 August 2012 July 2012 June 2012 May 2012 April 2012 March 2012 February 2012 January 2012 December 2011 November 2011 October 2011 September 2011 August 2011 July 2011 June 2011 May 2011 April 2011 March 2011 February 2011 January 2011 December 2010 November 2010 October 2010 September 2010 August 2010 July 2010 June 2010 May 2010 April 2010 March 2010 February 2010 January 2010 December 2009 November 2009 October 2009 September 2009 August 2009 July 2009 June 2009 May 2009 April 2009 March 2009 February 2009 January 2009 December 2008 November 2008 October 2008 September 2008 August 2008 July 2008 June 2008 May 2008 April 2008 March 2008 February 2008 January 2008 December 2007 November 2007 October 2007 September 2007 August 2007 July 2007 June 2007 July 2007 June 2007 May 2007 April 2007 March 2007 September 2007 February 2007 January 2007 December 2006 November 2006 2006 November 2006 October 2006 September 2006 August 2006 July 2006 June 2006 May 2006 April 2006 March 2006 February 2006


FREE EMAIL SUBSCRIPTION
Subscribe to
ZNN
email newsletter for this site and others

Powered by groups.yahoo.com

Democratisering Egypte moet ook vijandbeeld omverwerpen

IMO Blog, 2011

Avond aan avond laten deskundologen hun speculaties, hoop, bezorgdheid en verwachtingen wat betreft de situatie in Egypte op ons los. Er is een algemeen gevoel dat we getuigen zijn van historische gebeurtenissen. Optimisten maken graag een vergelijking met Oost Europa, pessimisten met Iran. We zijn een pluriform land, met vrijheid van meningsuiting, een vrije pers, een leger aan journalisten en analisten en deskundigen en politici van allerlei gezindten en achtergronden. Tenminste dat dacht ik. Maar als je op Nieuwsuur en Pauw en Witteman afgaat, bekruipt je weleens het gevoel dat wij hier ook een soort staats-tv hebben, waar bepaalde meningen steeds maar weer worden verkondigd en andere nooit te horen zijn.


Voor die andere meningen moet je op duistere blogs en zionistische websites zijn, of er de Israelische kranten op naslaan, ik bedoel, opgoogelen. Daar lees je dan bijvoorbeeld dat de Moslim Broederschap het vredesverdrag met Israel wil opzeggen en democratie slechts als een middel ziet om de macht te grijpen. Daar lees je hoe voor- en tegenstanders van Mubarak Israel de schuld geven van de problemen in hun land, en dat ook de Palestijnse premier, de als zeer gematigd bekendstaande Salam Fayyad, Israel de schuld geeft voor de problemen in Egypte. Daar lees je dat Israel decennialang als zondebok en uitlaatklep voor de onvrede in Egypte (en andere Arabische staten) fungeerde, dat Mubarak dat bewust aanwakkerde en je voor kontakten met Israel in de gevangenis kon belanden. En daar lees je dat Hamas aanhangers nu relatief makkelijk de grens met de Gazastrook oversteken.

Een frappant bericht in de Jerusalem Post meldde dat er nu goederen de Gazastrook UIT worden gesmokkeld om de bevolking in Egypte te voeden. Door de onrust worden de winkels in de SinaÔ niet fatsoenlijk meer bevoorraad, en blijkbaar is er na anderhalve week van protesten meer voedsel in 'concentratiekamp Gaza' dan in de SinaÔ. Dat lijkt mij toch opzienbarend nieuws, nadat hulporganisaties, journalisten en mensenrechtenactivisten jarenlang de noodklok luidden over de humanitaire ramp in Gaza die door het westen geheel genegeerd zou worden.

Verschillende deskundologen noemden de Moslim Broederschap van de week een soort CDA, CU of SGP, kortom een democratische religieuze partij waar we verder niks van te vrezen hebben. Dat doet niet alleen onrecht aan de huidige standpunten en de geschiedenis van de MB, maar ook aan de verschillen tussen het Midden-Oosten en Nederland. Het is een fout die veel wordt gemaakt. Het is gelukkig uit de tijd om over wilde, primitieve of exotische Arabieren te spreken, maar feit is dat het een heel andere regio is met een andere culturele en religieuze traditie, een andere mentaliteit en een geheel andere manier van politiek bedrijven. Paul Brill maakte dat heel mooi duidelijk in dit vermakelijke stukje.

Een van de verschillen tussen het Midden-Oosten en het Westen is dat er geen of een zeer beperkte vrijheid van meningsuiting is en mensen er in alle mogelijke complotten geloven. Een meerderheid schijnt serieus van mening te zijn dat niet moslimextremisten, maar de VS of de Mossad achter de aanslagen op de Twin Towers zitten. Evenzo gelooft men dat de Holocaust ofwel niet heeft plaatsgevonden, ofwel door de zionisten is geŽnsceneerd om Palestina te kunnen verkrijgen. En velen geloven dat de Joden in de VS (en de rest van het Westen) aan de touwtjes trekken en uit zijn op de wereldmacht. Nou zijn waanideeŽn zeker niet voorbehouden aan de Arabieren, want het schijnt dat veel Amerikanen ook in allerlei onzinverhalen geloven (zoals dat de Aarde in zes dagen is geschapen, je over de zee kunt lopen en na drie dagen uit een graf opstaan), en een aanzienlijk deel van de Nederlandse bevolking is bijgelovig. Maar toch. In de Arabische media is maar zeer beperkt een vrije discussie mogelijk, al bieden de sociale media wel een beetje een alternatief (het overgrote merendeel van de bevolking maakt daar echter geen gebruik van en een aanzienlijk deel kan niet of nauwelijks lezen of schrijven).

Waar het Israel- en Jodenhaat betreft lijken voor- en tegenstanders van Mubarak, van de politieke islam, van hervormingen etc. het echter opvallend eens te zijn. De Moslimbroederschap is duidelijk het meest uitgesproken tegen Israel, maar ook de seculieren en gematigden moeten er niet veel van hebben. Sommigen zijn hooguit uit strategische overwegingen voor een soort van vrede met Israel, en dat geldt dan met name voor corrupte machthebbers die voor veel geld en land om te kopen zijn en de weerstand van de bevolking hiertegen wel de kop in kunnen drukken. En hoewel Israel liever een koude vrede heeft met Mubarak dan een openlijke vijandschap met een Egypte waarin de MB een belangrijke plaats inneemt, zal dat nooit tot een werkelijke oplossing leiden zolang de Israelhaat doorgaat en het vijandbeeld in stand wordt gehouden. En het kan op den duur zelfs averechts werken, zoals nu lijkt te gebeuren. Veel mensen zien Mubarak immers als een vriend van Israel. Op posters worden Davidsterren op zijn voorhoofd getekend en hij wordt afgeschilderd als lakei van het Westen.

Net als bij president Abbas tast dit zijn imago verder aan. Het volk begrijpt niet waarom hij met Israel praat en Israelische hoogwaardigheidsbekleders ontvangt, terwijl de kranten deze mensen als monsters afschilderen die elke dag Palestijns bloed bij het ontbijt drinken. Zoals de Palestijnen niet begrijpen hoe Abbas aan Israel concessies kon doen, omdat hij naar buiten toe bleef zeggen nooit een millimeter te zullen toegeven en de martelaren prees die hun leven gaven voor de heilige Palestijnse grond in Jaffa en Haifa, zo begrijpen de Egyptenaren niet waarom er onder gunstige voorwaarden met Israel wordt gehandeld en de grens met de Gazastrook dicht zit als dit in werkelijkheid een schurkenstaat is die een Holocaust uitvoert op de Palestijnen.

Had Mubarak de moed gehad om uit te leggen dat Sadat de SinaÔ onder behoorlijk gunstige voorwaarden terug had gekregen, en dat hij in zijn handen mocht knijpen dat de VS Egypte in '73 net op tijd te hulp kwam zodat het derde leger werd gered, en als de media een reŽel beeld hadden gegeven van Israels positie en de bluf en dreiging die van Nasser was uitgegaan in 1967, dan had het volk het allemaal misschien kunnen begrijpen. En als Abbas de Palestijnen had voorbereid op pijnlijke concessies, en had uitgelegd dat het acceptabel is dat de meeste Joodse wijken van Oost Jeruzalem naar Israel gaan in ruil voor evenveel gelijkwaardige grond, dan waren de Palestijnen misschien wat minder boos geweest.

Vooral als vrije media verschillende kanten van het conflict hadden belicht zoals zij dat in Israel doen, en mensen worden gestimuleerd hun eigen mening te vormen, en de Israeli's als mensen te zien met legitieme grieven en angsten, dan zou normalisatie en werkelijke vrede mogelijk zijn. Tegenover de nieuwe historici zouden Arabische historici komen te staan die vooral de Arabische schuld in het conflict met Israel benadrukken, en tegenover Amira Hass en Gideon Levy zouden columnisten komen te staan die het Arabische antisemitisme, de verheerlijking van geweld tegen Israel en Joden, de hypocrisie etc. hekelen en begrip tonen voor Israels wantrouwen en onwil aan dergelijke regimes en landen vergaande en risicovolle concessies te doen. En tegenover Peace Now en Gush Shalom en Betselem zouden evenzovele Palestijnse en Arabische vredes- en mensenrechtenbewegingen staan die eveneens vooral de eigen kant hekelen en begrip tonen voor Israels positie.

Mubarak heeft, evenals koning Abdullah, Machmoed Abbas en andere gematigden een dergelijk scenario geen stap dichter bij gebracht. Ze sloten vrede in ruil voor Amerikaanse en Westerse steun en uit puur eigenbelang: het is niet leuk de ene na de andere oorlog te verliezen. Israel op haar beurt hoopte dat de vrede met Egypte, en later met JordaniŽ, het begin zou zijn van normalisatie en verzoening. Dat het zo ver niet kwam ligt niet alleen aan de Arabieren: Begin was bepaald geen gemakkelijke en toegeeflijke man, en Israel had zeker meer kunnen doen om goodwill te kweken bij zowel de Palestijnen als de Arabische staten. Maar in Israel werd dat openlijk gezegd, en het volk koos afwisselend voor principiŽle en havikachtige politici en voor hen die veel over hadden voor vrede.

Vrede en normalisatie zijn alleen mogelijk als naast de afwezigheid van direct geweld ook het vijandbeeld van de ander wordt afgebouwd, er ruimte is voor culturele uitwisselingen, men met elkaars narratief wordt geconfronteerd en de ander als mens en volk met legitieme grieven gaat zien en respecteren. Ik wil zeker niet zeggen dat dit in Israel allemaal perfect gebeurt, en er geen vijandbeelden meer zijn. Het inmiddels zo ongeveer een eeuw oude conflict heeft daar ook zijn wissel getrokken op de samenleving en de beeldvorming over 'de Arabieren'. Onderzoeken tonen aan dat een aanzienlijk deel van de Joodse Israeli's er anti-Arabische sentimenten op nahoudt. Dit valt echter in het niet bij de anti-Joodse gevoelens zoals bijvoorbeeld PEW die meermaals heeft gemeten bij Arabieren in verschillende Arabische staten. En ondanks het racisme tegen Arabieren in Israel, is er steevast veel kritiek wanneer rabbijnen of extreme politici zich anti-Arabisch uitlaten, er is een continu debat over de positie van Arabieren in Israel, hoe vrede te bereiken, of vrede Łberhaupt mogelijk is, de bezetting en de nederzettingen etc. Een debat dat nagenoeg afwezig is in de Arabische wereld.

In Israel ligt er een kiem voor vrede, door de pluriformiteit, het debat, de vele kritische organisaties etc. In de Arabische wereld moet die kiem nog worden gelegd. Mubarak heeft dat niet gedaan ondanks het vredesverdrag. Het valt te hopen dat meer democratie uiteindelijk tot matiging en een reŽler beeld over en positie ten aanzien van Israel zal leiden, in Egypte en andere landen in het Midden-Oosten. Maar of dat op korte termijn zal gebeuren betwijfel ik. Daarvoor zit de haat en de wrok tegen Israel te diep, en is men te zeer door de propaganda van (staats)media en imams verpest.

Ratna


Share |


Reacties: 5 Opmerkingen

op Monday, 7 February 11, schreef Ben

Ratna,
Het is lastig om je hele epistel door te lezen. Je Nieuwjaarsvoornemens laten zich moeilijk vertalen in bijdragen als deze.
Anderzijds is het ook weer interessant om te lezen hoe een verstokte fan van het huidige Israel - en dat blijf je ondanks voorzichtige kritiek hier en daar Ė de onvoorspelbare toekomstige veranderingen in Egypte, en wie weet in de rest van de Arabische wereld, leest.

Mijn eerste reactie is, dat angst een slechte raadgever is. Natuurlijk levert de recente oproer onrust en onzekerheid in de gehele regio op. Tegelijkertijd zou dit het begin kunnen zijn voor het gehele Arabische continent om in de vaart der volkeren haar rol te kunnen spelen. Als een vergelijking met Europa mogelijk is, dan is dit het prille begin van democratie daar. Een proces dat ons honderden jaren kostte om te bereiken wat wij nu hebben. Ons passief kiesrecht is nog geen 100 jaar oud. Dat is drie generaties geleden. De AOW van 1957 en daarmee een minimalistische solidariteit naar de zwaksten achter ons latend.
Ja, voor de Arabische wereld Ė en daar maakt Israel deel van uit Ė komen er onrustige tijden voor vele decennia. Maar eindelijk een noodzakelijke doorbraak naar menselijke waarden en normen die wij normaal vinden maar daar onbekend. En laten wij eerlijk zijn; het Westen heeft de condities in stand gehouden dat in deze Arabische landen (en daarbuiten) democratie slechts met de mond beleden werd. Figuren als bv. Abbas waren met vrije verkiezingen allang verdwenen. Brengt mij bij de overweging, dat een opstand in bezet gebied toch een schrikbeeld zou zijn voor niet alleen Abbas, maar ook Netanjahu, Blair, Obama, enz. Dat zal jij toch ook moeten erkennen. Wikileaks en Palileaks bevestigen bevestigen dat beeld, waarin Ďzeggen en doení diametraal tegenover elkaar kunnen staan in deze Palestijnse elitaire wereld. En eigenlijk overal als Ďvoor het volkí wordt gedacht. En terugkijkend een uitgangspositie dat slechts ongelukken belooft. Aan dit spel heeft Israel volop meegedaan, en eerlijk gezegd, probeert dat nog steeds.

Uri Avneri, even onbetrouwbaar als G Levi en A Hass, zegt in zijn wekelijkse kolom: In Arab culture, nothing is more important than honor. People can suffer deprivation, but they will not stand humiliation.

Hij zegt ook: If Mubarak is cut off from reality, Binyamin Netanyahu is no less. He and his colleagues seem unable to grasp the fateful meaning of these events for Israel.
When Egypt moves, the Arab world follows. Whatever transpires in the immediate future in Egypt Ė democracy or an army dictatorship - It is only a matter of (a short) time before the dictators fall all over the Arab world, and the masses will shape a new reality, without the generals.
Everything the Israeli leadership has done in the last 44 years of occupation or 63 years of its existence is becoming obsolete. We are facing a new reality.
Peace with the Palestinians is no longer a luxury. It is an absolute necessity. Peace now, peace quickly. Peace with the Palestinians, and then peace with the democratic masses all over the Arab world, peace with the reasonable Islamic forces (like Hamas and the Muslim Brothers, who are quite different from al Qaeda), peace with the leaders who are about to emerge in Egypt and everywhere.

Laat ik herhalen wat ik eerder zei: Angst is en slechte raadgever. En dat proef ik tussen de regels bij jou stuk ook.

op Monday, 7 February 11, schreef stella

Krijgen wij wel de juiste beelden uit Egypte? Het lijkt erop dat alle journalisten op een kluitje bij elkaar zitten, nu ze er zijn. Voorheen las je nauwelijks iets over Egypte. Zelfs de aanslagen op de Kopten kon de journalisten niet verleiden in Egypte op onderzoek uit te gaan. Het vergrootglas waaronder Israel ligt is een beslagen glas als het over Egypte gaat. Waarom werd er nooit over de omstandigheden in Egypte geschreven? Ook de afsluiting van de grens met Gaza en het weigeren hulp te verlenen gaf nooit aanleiding tot verdere analyse van de toestand in Egypte.
En nu lijkt het of iedereen alles van elkaar overschrijft en komen de televisiebeelden ook niet verder dan het plein in het centrum.
Maar wat begint duidelijk te worden, zonder dat onze voortreffelijke journalisten of deskundologen het door hadden? Moebarak zit er nog, blijft waarschijnlijk tot september. Amerika heeft zijn fiat al gegeven en de man in de straat wil gewoon weer brood kunnen kopen voor een betaalbare prijs.
Hopelijk komt er van de hervormingen nog iets terecht, maar een revolutie: neen, daar zal dit niet toe leiden.

Het is net als met Libanon: pas als daar de vlam in de pan slaat zal het aandacht krijgen. Dat dreigt als het Hariri Tribunaal nog net op tijd met zijn beschuldigingen van Hezbollah komt. Al maanden probeert Hezbollah dat te voorkomen. Als er een nieuwe regering zit voordat het Tribunaal uitspraak doet, zal die door Hezbollah gedomineerde regering het Tribunaal onwettig verklaren en de aanklacht intrekken. Anders kan zomaar de vlam in de pan slaan en dan worden opeens ook de journalisten en deskundologen wakker. Ook hier geld: een beslagen glas.

op Tuesday, 8 February 11, schreef Wouter Brassť

Avnery is nogal eenzijdig en naief ("Hamas redelijk"?!?), maar zeker niet "zo onbetrouwbaar als Gideon Levy".

Ik ben wel van mening dat Israel niet kan blijven hangen in de status quo:
Of het gaat de goede kant op met de Arabische wereld, en dan kan Israel zich straks niet meer beroepen op "de enige democratie in het Midden-Oosten" zijn, en hebben die democratischer regimes ook meer geloofwaardigheid en aanzien.
Of we krijgen meer regimes a la Nasser of a la Iran, en dan heeft Israel het Westen en nieuwe machten als China, India en BraziliŽ nog harder nodig en kan het zich de internationale kritiek (terecht of niet) nog minder permiteren.

Desondanks heeft Ratna helemaal gelijk dat een democratischer Arabische wereld helemaal niet hoeft te betekenen dat men zich redelijk naar Israel gaat opstellen, als politiek, imams en media niet ophouden met antizionistische en antisemitische propaganda. Er is wel degelijk reden tot zorg...

op Wednesday, 9 February 11, schreef Ben

Ratna,
Het ziet er op dit moment jammer genoeg naar uit dat de gevestigde macht in Egypte - gesteund achter de coulissen door de VS en met medewerking van o.a. de EU en Israel - er in slagen de oude doorgewinterde kliek in de drivers seat kunnen houden.
De man van $40-$70 miljard Mubarak en Israel's man van voorkeur Suleiman krijgen een kans de oude corrupte structuur overeind te houden plus de binnenlandse repressie door alle veiligheidsdiensten gegarandeerd.
Mits een tweede golf van weerstand door de jongeren van Tahrir square er alsnog in slaagt de rug te breken dan de gevestigde macht.
Op korte termijn zal Israel een zucht van verlichting slaken.
Op lange termijn werkt het eerste scenario in het nadeel van hetzelfde Israel.
Na de blokkade van Gaza de volgende grote blunder.

op Wednesday, 9 February 11, schreef Wouter Brassť

Ben,
Haal je je informatie uit de SP-Tribune of de NRC-Next? Onbezonnen leunstoelcommentaar.
De oppositie in Egypte heeft de echte confrontatie niet aangedurfd, wellicht door ontbreken van een sterk leiderschap. Om Mubarak weg te krijgen hadden ze overheidsgebouwen en staatsmedia e.d. moeten bezetten, en ja, daar was waarschijnlijk flink wat bloed bij gevloeid.
Het is makkelijker om het Westen de schuld te geven, maar een ordelijke machtsovergang zou in ieders belang zijn. Het is de vraag hoe die te waarborgen als de organisatie van de verkiezingen en alle machtsinstrumenten nog in handen blijven van het regime. Daarvoor is wel flink wat internationale druk nodig.

Mubarak heeft overigens miljoenen maar geen miljarden.

IMO Blog Hoofdpagina

IMO Blog Archief


IMO Blog
A view from the Netherlands
by Ratna Pelle

* Volg me op Twitter


Je vind ons ook op:
* Israel & Palestijnen Nieuws Blog
* Israel-Palestina.Info Twitter
* Israel-Palestina.Info Facebook Pagina
* Israel-Palestina.Info Facebook Groep

* Israel-Palestina.Info
* IPI Actueel
* IPI commentaar
* IMO Blog (2e lokatie)
* IPI media
* IPI Opinie
* IPI English



IMO Blog (IsraŽl & Midden-Oosten) bevat mijn opinies over het IsraŽlisch-Palestijnse conflict, het Joodse recht op zelfbeschikking (ook bekend als Zionisme) en het Palestijnse recht op zelfbeschikking. Ik ben een academica uit Nederland. Ik ben actief geweest in diverse linkse bewegingen voor vrede, milieu en derde wereld. Ik ben noch Joods noch Palestijns noch IsraŽlisch noch Arabisch.

© Alle teksten op deze blogs zijn eigendom van de schrijver, en dienen niet zonder toestemming gekopieerd te worden naar andere websites.



IMO Blog contains my thoughts on the Israel - Palestine conflict, the Jewish right to self determination (aka Zionism) and the Palestinian right to self determination, and especially the involvement of Europe with the conflict in the light of it's own history. I am an academic from the Netherlands who has been active in several leftist movements for peace, environment and third world. I am neither Jewish nor Palestinian nor Israeli nor Arab.

© All blogs posted here are copyright by the author, and should not be copied without permission.


BLOGS NL-ISRAEL:
* Ratna.NL - Over IsraŽl en de Palestijnen 2005-2006
* Israel & Palestijnen Nieuws Blog
* Laatste nieuws uit Israel
* Dutchblog Israel (NL/EN)
* Simon Soesan (tot 2013)
* The Crethi and the Plethi (NL/EN)
* Loor Schreef
* Israel in de Media
* Trouw Israel Monitor

AMI ISSEROFF & CO:
* MidEastWeb Log on Middle East peace (2002-2011)
* ZioNation - Progressive Zionism & Israel Web Log (2006-2010)
* Israel: Like this, as if (2007-2009)
* Middle East Analysis (2007-2011)

OTHER BLOGS ISRAEL:
* AP Israel Watch (2010)
* Blue Truth (2007-2015)
* UK Media Watch/
* Daled Amos
* Dry Bones cartoons
* Dvar Dea from Israel
* Elder of Ziyon
* FresnoZionism (2006-2014), now Abu Yehuda
* Haifa Diary
* Israel Proud (2009-2012)
* A Liberal Defence of Israel (2006-2015)
* Neville Teller's A Mid-East Journal
* Normblog (2013)
* Philosemitism (2007-2013)
* Point of no return (Middle East's forgotten Jewish refugees)
* Pro-Israel Bay Bloggers
* Ray Cook (Israel, Zionism and the Media)
* Simply Jews
* Unplugged Mike (2003-2011)
* Yaacov Lozowick's Ruminations

WEBSITES ISRAEL:
* CIDI
* Cijo - Voor Israel, Voor Vrede
* Christenen voor Israel
* Engage (GB)
* Etsel over Jodendom & IsraŽl
* Israel Facts (NL)
* IsraŽl-Informatie linkpagina (NL/EN)
* IsraŽl-Palestina Info (NL/EN)
* Likoed Nederland
* MidEastWeb - Middle East News/Views
* Maurice Ostroff - Second Thoughts
* Missing Peace (NL)
* Peace With Realism
* VECIP - Vrije Encyclopedie Conflict IsraŽl-Palestina
* WAAR media werkgroep Israel
* Zionism & Israel
* Zionism On the Web

DIVERSE ONDERWERPEN:
* Brassť Sittard - Van linkse politiek tot Joodse genealogie
* Sittard Web Log - "politieke, sociale en groene berichten"
* At the back of the hill
* The Euston Manifesto
* The IgNoble Experiment
* Jeff Weintraub, Commentaries and Controversies
* Keesjemaduraatje
* Het Verraad van Links (Carel Brendel)
* Verbal Jam (NL)
* Zin en Rede
* SEO - Search Engine Optimization

NIET MEER GEUPDATE:
* Christians Standing With Israel - Blog
* IreneLancaster's Diary (on Aliyah, Judaism, Zionism and Politics)
* Jewish State
* Octogenarian
* Ratna's Review on Israel, Zionism and Peace (2005-2006)
* Sanda & Israel
* Z-Word Blog, Views on Zionism

RSS V 1.0
RSS V 2.0

FREE EMAIL SUBSCRIPTION
Subscribe to
ZNN
email newsletter for this site and others

Powered by groups.yahoo.com

IMO Blog - Israel & Midden-Oosten

© Alle teksten op deze blogs zijn eigendom van de schrijver, en dienen niet zonder toestemming gekopiŽerd te worden naar andere websites.

All entries copyright by the authors and or Zionism-Israel Information Center. Please forward materials by e-mail with URLS. Other uses by permission only.