IMO Blog - Israel & Midden-Oosten

Zionism-Israel Info Center Site Map Definitions Issues (FAQ) Timeline History Documents Web Links Photo Gallery Contact email

Achtergrondartikelen
IsraŽl-Palestina.Info:

* 60 Jaar IsraŽl en de Nakba (1948-2008)
* 60 Jaar na delingsplan, IsraŽl en de VN
* Geschiedenis van het IsraŽlisch-Arabische conflict
* Vredesproces & Recente Geschiedenis
* Tijdlijn geschiedenis IsraŽl en Palestina
* Geschiedenis Joden en antisemitisme
* Geschiedenis Palestijnen en Arabieren
* Hezbollah
* IsraŽl politiek
* Palestijnen politiek
* Zesdaagse Oorlog
* Bezette gebieden & nederzettingen
* Gaza Strook
* Gaza Oorlog
* Gaza blokkade
* Hamas
* Apartheidsmuur of veiligheidshek?
* Jeruzalem
* Vluchtelingen
* Demografie
* Etnische zuivering
* Zionisme
* Anti-Zionisme
* Boycot IsraŽl campagnes
* Initiatieven voor vrede en verzoening
* United Civilians for Peace
* Verenigde Naties
* Mythes en beeldvorming
* Palestijns Gevangenendocument 2006
* Column Simon Soesan
* Reisverslag IsraŽl 2007
* Het zijn net mensen - recensie & repliek
* Krantenonderzoek NRC conflict IsraŽl-Palestina
* Berichtgeving IsraŽl door NOS Journaal
* Dries van Agt over IsraŽl en de Palestijnen
* Recente artikelen IsraŽl-Palestina
* Oudere artikelen IsraŽl-Palestina
* Landkaart van IsraŽl - Palestina


Background Articles in English:

* Amnesty International Report on Gaza War
* History Arab-Israeli Conflict
* Boycott Israel campaigns
* Boycott Israel?
* Christian Zionism
* Dutch Media: Study of NRC Handelsblad
* Dutch Media: NOS Journaal Study
* Israel 1948 War of Independence
* Israel 1948 War of Independence Timeline
* History of Anti-Semitism
* Israel
* Israel Boycott?
* Jew!
* 6 Day War
* Six Day War Timeline
* Zionism - Definition and History
* Zionism: History of Zionism & Israel
* Zionism and its Impact


Eerdere IMO Blogs.
Voor volledige lijst zie:
IMO Blog Archief


October 2016 September 2016 August 2016 July 2016 June 2016 May 2016 April 2016 March 2016 February 2016 January 2016 December 2015 November 2015 October 2015 September 2015 August 2015 July 2015 June 2015 May 2015 April 2015 March 2015 February 2015 January 2015 December 2014 November 2014 October 2014 September 2014 August 2014 July 2014 June 2014 May 2014 April 2014 March 2014 February 2014 January 2014 December 2013 November 2013 October 2013 September 2013 August 2013 July 2013 June 2013 May 2013 April 2013 March 2013 February 2013 January 2013 December 2012 November 2012 October 2012 September 2012 August 2012 July 2012 June 2012 May 2012 April 2012 March 2012 February 2012 January 2012 December 2011 November 2011 October 2011 September 2011 August 2011 July 2011 June 2011 May 2011 April 2011 March 2011 February 2011 January 2011 December 2010 November 2010 October 2010 September 2010 August 2010 July 2010 June 2010 May 2010 April 2010 March 2010 February 2010 January 2010 December 2009 November 2009 October 2009 September 2009 August 2009 July 2009 June 2009 May 2009 April 2009 March 2009 February 2009 January 2009 December 2008 November 2008 October 2008 September 2008 August 2008 July 2008 June 2008 May 2008 April 2008 March 2008 February 2008 January 2008 December 2007 November 2007 October 2007 September 2007 August 2007 July 2007 June 2007 July 2007 June 2007 May 2007 April 2007 March 2007 September 2007 February 2007 January 2007 December 2006 November 2006 2006 November 2006 October 2006 September 2006 August 2006 July 2006 June 2006 May 2006 April 2006 March 2006 February 2006


FREE EMAIL SUBSCRIPTION
Subscribe to
ZNN
email newsletter for this site and others

Powered by groups.yahoo.com

Anti-Joodse geschiedenis en anti-antisemitisme

IMO Blog, 2011

In een gastlog op de blog Geen Commentaar worden de bekende clichťs over antisemitisme, en vooral onze eigen schuldgevoelens tegenover Joden en hoe wij Israel daarom maar laten begaan, weer eens netjes afgewerkt. Bart Voorzangers hoofdpunt is dat het een beetje hypocriet is allochtonen de les te lezen over antisemitisme terwijl wij zelf ook vuile handen hebben, en dat we moeten begrijpen dat moslims/Arabieren anders kijken naar Joden en de geschiedenis dan wij, en dat Arabisch antisemitisme wordt veroorzaakt door Israels bezettingspolitiek. Hij begint met een wat luchtige inleiding over hoe normaal anti-Duitse sentimenten in zijn jeugd nog waren, en zet dit tegenover het taboe om negatief over Joden te praten:


Het na-oorlogse motto was duidelijk: Over de Joden niets dan goeds ... Zelfs het woord 'Jood' kreeg iets ongemakkelijks. We hadden het liever over 'Joodse mensen'. In die omzichtigheid speelde een aantal dingen mee. Allereerst natuurlijk het besef dat er een ongekende moordpartij had plaatsgevonden. Maar daarnaast ook een ongemakkelijk gevoel over eigen afzijdigheid, of eigen medeplichtigheid; een ongemakkelijk gevoel over het eigen vooroorlogse antisemitisme - dat natuurlijk in het niet viel bij de agressieve jodenhaat van de naziís, maar toch ...; en later, veel later, bovendien nog eens het besef dat de weinigen die uit de kampen terugkeerden hier vaak uiterst kil ontvangen waren: ons antisemitisme had die oorlog kennelijk doorstaan.
(...)
Het na-oorlogse anti-antisemitische klimaat in Europa maakte de stichting van de staat IsraŽl mogelijk. Onder het motto 'nooit weer' dienden Joden een staat te krijgen waar ze veilig en in vrede konden leven. En - alweer zoín nare vraag; misschien zelfs dezelfde wel - waarom eigenlijk? Waren we bang dat we ze die veiligheid hier niet bieden konden? Kwam die exodus ons eigenlijk wel goed uit? Hoe dan ook, Europa vertaalde het eigen schuldgevoel in steun aan die staat, en een gesloten oog voor de spaanders die bij het daarvoor vereiste gehak nu eenmaal vielen. Ons anti-antisemitisme maakte ons blind voor de oorlogsmisdaden van Joodse milities, blind voor de arrogantie van de IsraŽlische politiek.
De Bevrijding ging vorig jaar met pensioen, maar de oorlog kleurt nog altijd onze belevingswereld. En daar worden we wreed aan herinnerd door nieuwe landgenoten die een andere historische erfenis meedragen. Voor ons is Duitsland - naast veel anders, hoor - het land dat ons vijf jaar bezette en dat verantwoordelijk was voor een genocide van ongekende proporties. Voor bijvoorbeeld mijn Egyptische vrienden is het toch vooral de macht die het opnam tegen hķn Britse 'bezetters'. En die genocide is voor veel moslims uit Noord-Afrika en het Midden-Oosten misschien toch eerder zoiets als het lot van Turkse Arabieren na de Eerste Wereldoorlog voor ons: dat er nare dingen gebeurd zijn, willen we best aannemen, maar wat er precŪes gebeurde en wie daar precies verantwoordelijk voor waren - vragen die ten aanzien van de holocaust in Europa zo ongeveer taboe zijn - moeten de historici eerst nog maar eens netjes uitzoeken. Partij kiezen doen we daarna wel.


Het klinkt allemaal zeer redelijk en lekker relativistisch: voor ons is de Holocaust het referentiepunt waaraan we alles relateren, het symbool van het ultieme kwaad, maar voor Egyptenaren ligt dat anders, en wie zijn wij om ze dat kwalijk te nemen? Wel, je kunt natuurlijk heel best enigszins objectief naar feiten kijken en constateren wat er tijdens de Holocaust gebeurde en tijdens andere gevechten of bloedbaden. Wat betreft de Holocaust hoeven historici niet meer uit te zoeken wat er nou precies gebeurde en wie er verantwoordelijk waren, dat is immers al zeer uitgebreid gedaan en gedocumenteerd. Wat betreft de Armeense genocide (aangenomen dat hij die bedoelt met "Turkse Arabieren"?) ligt dat net iets anders, al gaan de Turken wel erg ver in het bagatelliseren van een en ander.

Bovendien haalt Voorzanger hier wel even heel gemakkelijk jonge moslims die hier leven en Arabieren in Egypte door elkaar. Van mensen die hier zijn geboren en getogen verwacht ik dat ze iets van onze geschiedenis kennen en Nederland als hun thuis zien. Bij Arabieren daar ligt dat, net als bij Russen of Chinezen of wie dan ook natuurlijk anders. Verder wordt onterecht gesuggereerd dat de Arabieren niks hebben met de Holocaust, ze staan er buiten, maar zitten nu wel met de gebakken peren in de vorm van 5,5 miljoen zwaarbewapende assertieve Joden in hun midden die hun plek opeisen en niet van plan zijn te vertrekken. In werkelijkheid kozen verschillende Arabische landen partij voor de nazi's, en werden bewegingen als de Moslim Broederschap door hen betaald om anti-Westerse en anti-Joodse propaganda te voeren. De Arabieren in Palestina voerden de druk op de Britten op om de Joodse immigratie te stoppen, met als gevolg dat er inderdaad steeds zwaardere restricties en quota werden opgelegd en vele duizenden illegale immigranten werden teruggestuurd naar Europa. Tijdens en na de oorlog bleven die restricties van kracht en bleven de Britten Joden terugsturen, of interneerden ze op Cyprus in kampen. Voorstellen een deel van deze vluchtelingen toe te laten werden door de Arabieren (en de Britten die steeds duidelijker aan hun kant stonden) steevast afgewezen en daarom werd de zaak uiteindelijk aan de VN overgedragen, die in november 1947 met haar delingsplan kwam. Een iets coulantere houding had dat voorkomen, en daarmee ook de snelle stichting van Israel na de oorlog. Niet Europese schuldgevoelens over de Holocaust, maar de Arabische weigering om ook maar enig compromis te aanvaarden leidde mede tot de stichting van Israel. De 'spaanders die daarbij vielen' en de 'oorlogsmisdaden van Joodse milities' waren vooral een gevolg van de moefti en zijn nazipropaganda, van Arabische pogroms tegen Joden in Hebron, Jeruzalem, Safed en andere steden en de burgeroorlog die Arabische milities nadat het delingsplan was aangenomen begonnen tegen de Joodse gemeenschap.

Het is niet meer dan terecht dat de meeste Europese landen (op drie na) voor het delingsplan stemden, en de Joden een eigen staat gunden op een klein stukje land, op een plaats waar zij hun wortels hadden en waar duizenden jaren Joden hadden gewoond. En voor de rest deed Europa niet veel. De VN ondernam nog wat halfslachtige pogingen om tijdens de gevechten een politieke oplossing aan te dragen, en kwam daarbij de Arabieren steeds verder tegemoet, maar die bleven alles afwijzen. Ze dwong na de inval van de Arabische staten twee keer een staakt het vuren af en bemiddelde bij de wapenstilstandsgesprekken. En ze liet Israel schoorvoetend toe als VN lidstaat, nadat veel landen Israel al hadden erkend.

Nare vraag
Voorzanger stelt naar eigen zeggen een nare vraag die ik hier even herhaal:
Onder het motto 'nooit weer' dienden Joden een staat te krijgen waar ze veilig en in vrede konden leven. En - alweer zoín nare vraag; misschien zelfs dezelfde wel - waarom eigenlijk? Waren we bang dat we ze die veiligheid hier niet bieden konden? Kwam die exodus ons eigenlijk wel goed uit?

Waarom eigenlijk? Wel, wat dacht u van het recht van het Joodse volk op zelfbeschikking? Een recht dat bijna iedereen de Palestijnen zo vanzelfsprekend toekent, wordt voor de Joden, een vele malen ouder en unieker volk met een eigen taal, religie en cultuur keer op keer ontkend. Alleen de Holocaust zien velen als rechtvaardiging, en dan wel met de nodige mitsen en maren. De Joden moeten zich een beetje gedragen, ze moeten naar ons luisteren en ons dankbaar blijven voor onze generositeit. En niet teveel zeuren over antisemitisme natuurlijk. Het doet er wat betreft hun recht op zelfbeschikking niet toe of wij de Joden veel of weinig veiligheid kunnen bieden, net zomin als het recht van de Marokkanen op een eigen staat afhankelijk is van de vraag of wij ze hier wel voldoende veiligheid kunnen bieden. Natuurlijk moeten wij Joden veiligheid bieden, zoals wij alle minderheden veiligheid moeten bieden, maar dat staat geheel los van hun recht op een eigen staat. Zigeuners en Koerden hebben niet meer recht op veiligheid dan Turken en Marokkanen. Er wordt natuurlijk wel een onderscheid gemaakt bij binnenkomst: niet iedere Marokkaan kan zomaar naar Nederland emigreren, terwijl een Koerd die kan aantonen vervolgd te worden meer kans maakt als vluchteling te worden geaccepteerd. Maar eenmaal binnen heeft iedereen recht op dezelfde veiligheid en bescherming.

Het hele idee dat Joden alleen maar recht hebben op een staat omdat (en zolang als) ze zielig en vervolgd zijn - en zich dus zelf voorbeeldig moeten gedragen - vind ik krom en ook racistisch. Een staat biedt een volk meer dan veiligheid tegen vervolging. Het is in een wereld van natie-staten de plaats waar taal en cultuur en geschiedenis in stand worden gehouden en ontwikkeld, en het is bovendien nou eenmaal toch een verschil of je ergens een minderheid bent of tot de meerderheid behoort, zelfs in Westerse democratieŽn. Bovendien biedt een eigen staat bescherming tegen mogelijke toekomstige vervolgingen, en zelfs als we nu perfecte veiligheid zouden kunnen bieden aan Joden, dan nog kan ik me met zo'n geschiedenis voorstellen dat het erg prettig is altijd ergens naartoe te kunnen voor het geval dat. Ik vind het vreemd dat mensen zich vaak vooral om de veiligheid van Joden bekommeren wanneer tegelijkertijd Israels bestaansrecht en ontstaan ter discussie worden gesteld. Het is natuurlijk een goede vraag of wij de Joden wel genoeg veiligheid bieden (een vraag die door een aantal mensen de laatste tijd negatief wordt beantwoord) maar dat staat nogmaals los van Israel.

Juist veel nabijer, dus historisch reŽler, zijn voor deze moslims de Joodse bezetting van Palestina, en de gevolgen daarvan voor de oorspronkelijke bewoners van dat gebied. Niet belast door onze schuldgevoelens, en met begrijpelijke woede over de Ramp, spreken zij over 'Joden' dan ook makkelijker negatief dan wij. En kom hen niet aan met de hier nog wel eens klinkende kritiek dat ze wel erg weinig voor die zielige Palestijnen doen; ze hebben een aantal oorlogen voor ze gevoerd en forse verliezen geleden. Wij niet. Wij steunden kritiekloos de agressor.

Onterecht wordt gesuggereerd dat het 'negatief praten over Joden' (wat een eufemisme) slechts een gevolg is van de bezetting en dus door de Joden zelf veroorzaakt. De pogroms van de jaren 1920, 1921, 1929 en 1936-1939 worden voor het gemak genegeerd, net als die in Safed in ik meen 1839. De komst van de zionisten en het verzet tegen hun plannen heeft de antipathie tegen Joden natuurlijk wel verergerd, maar is zeker niet de enige of voornaamste oorzaak. Voornoemde pogroms richtten zich voor een groot deel juist tegen religieuze niet-zionistische Joden, en waren religieus geÔnspireerd: in de Koran staan nogal wat antisemitische passages. Imams kunnen daar meer of minder nadruk op leggen, maar wie wil kan er met gemak de rechtvaardiging voor de meest gruwelijke praktijken tegen Joden uithalen, en dat gebeurde dan ook. In de eeuwen voordat het zionisme als politieke beweging ontstond werden Joden in Arabische landen wisselend behandeld. Zij waren altijd tweederangs burgers met minder rechten, maar de mate waarin verschilde behoorlijk.

Oorlogen
Voorzanger beweert dat 'zij' (de moslims) verschillende oorlogen voor de Palestijnen hebben gevoerd tegen forse verliezen. Dat geldt niet voor de overwegend Turken en Marokkanen hier. In 1948 vochten de Arabische buurlanden van Israel vooral voor hun eigen belang: SyriŽ zag Palestina als zuid-SyriŽ en wilde er graag een stuk van hebben, JordaniŽ had graag een toegang tot de zee maar stelde zich na geheime afspraken met de zionisten en de Britten tevreden met verovering van de Westoever en zoveel mogelijk van Jeruzalem. Egypte wilde het zuiden van Palestina, liefst tot aan Jeruzalem. Het ging hierbij om zowel prestige als om strategisch gelegen gebied, en liefde voor de Palestijnen stond duidelijk op het tweede plan. Sterker nog, JordaniŽ en Egypte voorkwamen de stichting van een Palestijnse staat door er delen van te veroveren en te annexeren, waarbij Egypte nog eventjes een bogus Palestijnse regering opzette als vijgenblad. Daarnaast was het de Arabische straat die ze de oorlog in dreef, opgehitst door hun eigen oorlogsretoriek tegen de Joden en zionisten. Dat herhaalde zich in 1967. De bluf en het harde spel van Egypte kwam Nasser duur te staan, JordaniŽ voelde dat het niet achter kon blijven en ging daarom akkoord om zijn troepen onder gemeenschappelijk bevel te plaatsen, en tussen Israel en SyriŽ rommelde het al jaren voordien. SyriŽ had onder andere geprobeerd om Israels National Water Carrier plan te dwarsbomen door zijrivieren van de Jordaan om te leiden zodat er bijna geen water meer de Jordaan in zou stromen, dit tegen de afspraken van het wapenstilstandsverdrag in. Maar Voorzanger lijkt zich niet om de historische feiten te bekommeren en dient liever wat bekende clichťs op. Overigens getuigt de manier waarop de Palestijnse vluchtelingen in SyriŽ en Libanon worden behandeld ook niet echt van broederliefde.

Onlangs wandelden een aantal joodse, islamitische en christelijke voormannen broederlijk door Amsterdam om te getuigen van hun onderlinge solidariteit. Ik juich dat toe, geen misverstand daarover. Enkele allochtone onverlaten riepen ze boze dingen na en staken daarbij een gestrekte arm schuin omhoog. 't Leidde tot een officiŽle aanklacht wegens 'antisemitisme', en tot politieonderzoek. En ít is waarachtig het enige voorbeeld niet van 'antisemitisme' uit allochtoons-islamitische kring.
De vraag - mŪjn vraag - is of we hier wel met de juiste maten meten. Is het denkbaar dat we de uitingen waarom het gaat toch vooral moeten zien als protest tegen de onderdrukking van geloofsgenoten door de staat IsraŽl? Zeker, de kreten en gebaren als 'Joden aan het gas' en hitlergroet, verwijzen naar de holocaust. Ze kennen onze zwakke plekken. Maar gas en Hitler horen bij ůnze geschiedenis, niet bij de hunne.
En zou het kunnen dat zij met 'Joden' toch net iets anders bedoelen dan wij? Zeker, strikt genomen maken ze (daarmee) ten onrechte geen onderscheid tussen Joden en de staat IsraŽl, maar dat is dus precies hetzelfde onderscheid dat wij niet maakten toen we de staat IsraŽl zín gang lieten gaan omdat we tegenover Joden wel iets goed te maken hadden, en dat we nog altijd niet maken door IsraŽl te blijven steunen.


Gas en Hitler horen bij de geschiedenis van de Joden, en een ieder die hier woont heeft natuurlijk sowieso met onze geschiedenis te maken. En zoals gezegd is antisemitisme de Arabische staten bepaald niet vreemd. De uitingen van Arabisch antisemitisme worden veroorzaakt door de Arabische media die de Joden van de meest vreselijke dingen beschuldigen, door islamitisch gefundeerd antisemitisme zoals imams dat prediken en islamisten dat verspreiden en zoals dat op talloze websites te vinden is (niet alleen van islamisten), en door anti-Israel propaganda waarbij wat Israel doet in duizendvoud wordt uitvergroot en Palestijns extremisme gebagatelliseerd. Juist ja, zoals de NRC en de NOS dat ook al jaren doen, maar dan nog een flink graadje erger. Ze maken inderdaad vaak geen onderscheid tussen Joden en de staat Israel, maar zelfs Joden die zelf zeggen vierkant achter Israel te staan verdienen natuurlijk gewoon respect, zoals een Turk die achter Erdogan staat natuurlijk ook niet bedreigd of uitgescholden mag worden. En wij lieten de moefti en z'n handlangers destijds evenzeer hun gang gaan als de Joodse strijdkrachten die in reactie daarop werden opgericht.

Hypercorrectheid
Dat het gedrag van de jongens die de interreligieuze wandeling verstoorden ons pijnlijk treft is duidelijk. Maar komt dat niet vooral doordat ze ons raken in ons onverwerkte verleden? En vinden we niet vooral dat zij hun mond dicht en hun armen omlaag moeten houden omdat wij niet willen nadenken over een volwassener relatie met jodendom en IsraŽl? Wordt het geen tijd daar eens bij stil te staan, in plaats van meteen weer in de hypercorrectheid van ons anti-antisemitisme te schieten?

Het is zeker tijd om stil te staan bij onze verknipte relatie met Joden, waarin we ze of als zielige slachtoffers of als wrede daders zien, maar niet als gewone mensen die dezelfde rechten en dezelfde zwakheden hebben als wij. Wij kennen de slachtoffers van de Holocaust, waar nog geregeld nieuwe monumenten voor worden opgericht, en nieuwe films gemaakt en waarover niets dan goeds, en we kennen de wrede bloeddorstige fanatieke Israeli's die de Palestijnen aandoen wat hen zelf is aangedaan, die geen mededogen kennen en zich superieur achten aan niet-Joden en naar niemand luisteren. Het wordt inderdaad tijd voor een volwassener relatie met de Joden, binnen en buiten Israel. Het wordt tijd dat we ze als gelijken gaan zien, niet als minderheid die blij moet zijn met ons begrip en goedheid. Het wordt tijd dat we ophouden met hen steeds te vertellen hoe ze zich moeten gedragen, en hun te verwijten dat ze ons nog steeds met dat vervelende schuldgevoel opzadelen, omdat wij nou eenmaal nogal laf en kil waren tijdens en na de oorlog.

En hoe staat het met de Joden zelf? 'Wij staan als ťťn man achter IsraŽl' zei rabbijn Evers op 29 april 2009 in een verhaal waarin hij de Palestijnen niet eens nůemt. Wie die 'wij' zijn, is onduidelijk. Wie oren heeft om te horen, hoort in de verte ook Een Ander Joods Geluid, maar Evers klinkt voorlopig harder. Met zulke vrienden heeft IsraŽl nauwelijks nog vijanden nodig. IsraŽl heeft niets aan een wij dat als ťťn man achter die staat gaat staan. IsraŽl zal ooit, en wie weet zelfs snel, moeten kiezen: een oorlog waarin het heel wat slagen won, maar die het uiteindelijk Ė met dramatische consequenties Ė verliezen zal, of genoegen nemen met een kleiner grondgebied, een bescheidener hoofdstad, en vrede met de buren. Volwassen kritiek en onplezierige adviezen kan het daarbij goed gebruiken. In feite laten Evers en de zijnen IsraŽl op een geweldige manier in de steek door ... geen onderscheid te maken tussen Jodendom en IsraŽl. Net als wij dus. En net als wij houdt hij daarmee een situatie in stand waarin kritiek op IsraŽl al bij voorbaat klinkt als kritiek op het jodendom. Die twee zullen we moeten scheiden. Zonder een afrekening met spoken uit ons eigen verleden lukt dat waarschijnlijk niet Ė maar dat is wel een stuk nuttiger dan de vervolging van vermeende antisemieten.

Israel heeft niks aan mensen die zonder zich werkelijk in het conflict en de geschiedenis te hebben verdiept wel even menen te weten wat ze moeten doen om het conflict met de Arabische landen te beŽindigen. Israel kan de 'onplezierige kritiek' en het 'volwassen advies' van mensen als Voorzanger prima missen. Het kan zelf denken en heeft genoeg vrienden die kritisch-constructief meedenken, met kennis van zaken. Israel heeft een heleboel aan mensen en landen die haar steunen en niet voortdurend de les lezen. Het heeft veel belang bij begrip in plaats van veroordelingen, bij landen die zich kritisch opstellen naar de Palestijnen en hun aanspreken op de verheerlijking van terroristen als Mugrabi in de media, die duidelijk maken dat de vluchtelingen en hun nakomelingen niet in grote getale naar Israel zullen kunnen 'terug'keren, die stoppen met het steunen van talloze Palestijnse organisaties die oproepen tot boycots van Israel en allerhande anti-Israel propaganda uitspuwen. Het is een leugen en een grove zelfoverschatting dat je Israel goed doet door dezelfde uitgekauwde clichťs maar weer op te lepelen en eventjes voor Israel uit te maken wat het moet doen.

Als Israel de keuze had tussen voortdurende oorlog of vrede indien het de Westoever en Oost Jeruzalem aan de Palestijnen geeft, denk ik dat er allang vrede was, ondanks het feit dat veel Joden het (terecht) als onrechtvaardig zouden zien dat zij de helft van hun hoofdstad moeten weggeven aan een volk dat daar niet in de verste verte een vergelijkbare historische en religieuze band mee heeft. Het probleem is dat deze keuzemogelijkheid er niet is, en dat dit aanbod er niet ligt. Ja, het Arabische vredesplan, of de Palestine Papers, maar in het eerste wordt uitgegaan van het zogenaamde ' recht op terugkeer' van de vluchtelingen, en de woede over de (vrij beperkte) Palestijnse concessies uit de Palileaks laten zien dat vrede nog ver weg is. Daartegenover staan een dagelijkse vloed aan haatpropaganda uit de Palestijnse gebieden en Arabische wereld, en ontkenning van het feit dat de Joden een volk zijn, een geschiedenis hebben in het land en dus enige aanspraak op enig deel van het land kunnen maken. Zelfs gematigde leiders als Abbas doen daaraan mee. Er zijn maar weinig uitzonderingen op deze regel, zoals bijvoorbeeld Sari Nusseibeh. Tegenover de enorme hoeveelheid aan kritische organisaties, activisten en journalisten in Israel staan een paar eenzame stemmen aan Palestijnse kant, en zij moeten voortdurend op hun woorden letten en schipperen.

Ik ben er helemaal voor om met 'spoken uit het verleden' af te rekenen, maar laten we dan gelijk een paar hardnekkige mythes meenemen, zoals dat wij de Palestijnen lelijk hebben laten zitten uit schuldgevoel over de Holocaust, dat wij de Joden en Israel nog altijd met fluwelen handschoenen benaderen en dat Israel het meeste heeft aan zogenaamde 'kritische vrienden' zoals Een Ander Joods Geluid, die oproepen het te boycotten, kleineren, de les te lezen, te isoleren en op de knieŽn te dwingen totdat het al onze (in feite de Palestijnse) eisen inwilligt.

Ratna Pelle


Share |

IMO Blog Hoofdpagina

IMO Blog Archief


IMO Blog
A view from the Netherlands
by Ratna Pelle

* Volg me op Twitter


Je vind ons ook op:
* Israel & Palestijnen Nieuws Blog
* Israel-Palestina.Info Twitter
* Israel-Palestina.Info Facebook Pagina
* Israel-Palestina.Info Facebook Groep

* Israel-Palestina.Info
* IPI Actueel
* IPI commentaar
* IMO Blog (2e lokatie)
* IPI media
* IPI Opinie
* IPI English



IMO Blog (IsraŽl & Midden-Oosten) bevat mijn opinies over het IsraŽlisch-Palestijnse conflict, het Joodse recht op zelfbeschikking (ook bekend als Zionisme) en het Palestijnse recht op zelfbeschikking. Ik ben een academica uit Nederland. Ik ben actief geweest in diverse linkse bewegingen voor vrede, milieu en derde wereld. Ik ben noch Joods noch Palestijns noch IsraŽlisch noch Arabisch.

© Alle teksten op deze blogs zijn eigendom van de schrijver, en dienen niet zonder toestemming gekopieerd te worden naar andere websites.



IMO Blog contains my thoughts on the Israel - Palestine conflict, the Jewish right to self determination (aka Zionism) and the Palestinian right to self determination, and especially the involvement of Europe with the conflict in the light of it's own history. I am an academic from the Netherlands who has been active in several leftist movements for peace, environment and third world. I am neither Jewish nor Palestinian nor Israeli nor Arab.

© All blogs posted here are copyright by the author, and should not be copied without permission.


BLOGS NL-ISRAEL:
* Ratna.NL - Over IsraŽl en de Palestijnen 2005-2006
* Israel & Palestijnen Nieuws Blog
* Laatste nieuws uit Israel
* Dutchblog Israel (NL/EN)
* Simon Soesan (tot 2013)
* The Crethi and the Plethi (NL/EN)
* Loor Schreef
* Israel in de Media
* Trouw Israel Monitor

AMI ISSEROFF & CO:
* MidEastWeb Log on Middle East peace (2002-2011)
* ZioNation - Progressive Zionism & Israel Web Log (2006-2010)
* Israel: Like this, as if (2007-2009)
* Middle East Analysis (2007-2011)

OTHER BLOGS ISRAEL:
* AP Israel Watch (2010)
* Blue Truth (2007-2015)
* UK Media Watch/
* Daled Amos
* Dry Bones cartoons
* Dvar Dea from Israel
* Elder of Ziyon
* FresnoZionism (2006-2014), now Abu Yehuda
* Haifa Diary
* Israel Proud (2009-2012)
* A Liberal Defence of Israel (2006-2015)
* Neville Teller's A Mid-East Journal
* Normblog (2013)
* Philosemitism (2007-2013)
* Point of no return (Middle East's forgotten Jewish refugees)
* Pro-Israel Bay Bloggers
* Ray Cook (Israel, Zionism and the Media)
* Simply Jews
* Unplugged Mike (2003-2011)
* Yaacov Lozowick's Ruminations

WEBSITES ISRAEL:
* CIDI
* Cijo - Voor Israel, Voor Vrede
* Christenen voor Israel
* Engage (GB)
* Etsel over Jodendom & IsraŽl
* Israel Facts (NL)
* IsraŽl-Informatie linkpagina (NL/EN)
* IsraŽl-Palestina Info (NL/EN)
* Likoed Nederland
* MidEastWeb - Middle East News/Views
* Maurice Ostroff - Second Thoughts
* Missing Peace (NL)
* Peace With Realism
* VECIP - Vrije Encyclopedie Conflict IsraŽl-Palestina
* WAAR media werkgroep Israel
* Zionism & Israel
* Zionism On the Web

DIVERSE ONDERWERPEN:
* Brassť Sittard - Van linkse politiek tot Joodse genealogie
* Sittard Web Log - "politieke, sociale en groene berichten"
* At the back of the hill
* The Euston Manifesto
* The IgNoble Experiment
* Jeff Weintraub, Commentaries and Controversies
* Keesjemaduraatje
* Het Verraad van Links (Carel Brendel)
* Verbal Jam (NL)
* Zin en Rede
* SEO - Search Engine Optimization

NIET MEER GEUPDATE:
* Christians Standing With Israel - Blog
* IreneLancaster's Diary (on Aliyah, Judaism, Zionism and Politics)
* Jewish State
* Octogenarian
* Ratna's Review on Israel, Zionism and Peace (2005-2006)
* Sanda & Israel
* Z-Word Blog, Views on Zionism

RSS V 1.0
RSS V 2.0

FREE EMAIL SUBSCRIPTION
Subscribe to
ZNN
email newsletter for this site and others

Powered by groups.yahoo.com

IMO Blog - Israel & Midden-Oosten

© Alle teksten op deze blogs zijn eigendom van de schrijver, en dienen niet zonder toestemming gekopiŽerd te worden naar andere websites.

All entries copyright by the authors and or Zionism-Israel Information Center. Please forward materials by e-mail with URLS. Other uses by permission only.