IMO Blog - Israel & Midden-Oosten

Zionism-Israel Info Center Site Map Definitions Issues (FAQ) Timeline History Documents Web Links Photo Gallery Contact email

Achtergrondartikelen
IsraŽl-Palestina.Info:

* 60 Jaar IsraŽl en de Nakba (1948-2008)
* 60 Jaar na delingsplan, IsraŽl en de VN
* Geschiedenis van het IsraŽlisch-Arabische conflict
* Vredesproces & Recente Geschiedenis
* Tijdlijn geschiedenis IsraŽl en Palestina
* Geschiedenis Joden en antisemitisme
* Geschiedenis Palestijnen en Arabieren
* Hezbollah
* IsraŽl politiek
* Palestijnen politiek
* Zesdaagse Oorlog
* Bezette gebieden & nederzettingen
* Gaza Strook
* Gaza Oorlog
* Gaza blokkade
* Hamas
* Apartheidsmuur of veiligheidshek?
* Jeruzalem
* Vluchtelingen
* Demografie
* Etnische zuivering
* Zionisme
* Anti-Zionisme
* Boycot IsraŽl campagnes
* Initiatieven voor vrede en verzoening
* United Civilians for Peace
* Verenigde Naties
* Mythes en beeldvorming
* Palestijns Gevangenendocument 2006
* Column Simon Soesan
* Reisverslag IsraŽl 2007
* Het zijn net mensen - recensie & repliek
* Krantenonderzoek NRC conflict IsraŽl-Palestina
* Berichtgeving IsraŽl door NOS Journaal
* Dries van Agt over IsraŽl en de Palestijnen
* Recente artikelen IsraŽl-Palestina
* Oudere artikelen IsraŽl-Palestina
* Landkaart van IsraŽl - Palestina


Background Articles in English:

* Amnesty International Report on Gaza War
* History Arab-Israeli Conflict
* Boycott Israel campaigns
* Boycott Israel?
* Christian Zionism
* Dutch Media: Study of NRC Handelsblad
* Dutch Media: NOS Journaal Study
* Israel 1948 War of Independence
* Israel 1948 War of Independence Timeline
* History of Anti-Semitism
* Israel
* Israel Boycott?
* Jew!
* Palestine: Ethnic Cleansing
* 6 Day War
* Six Day War Timeline
* Zionism - Definition and History
* Zionism: History of Zionism & Israel
* Zionism and its Impact


Eerdere IMO Blogs.
Voor volledige lijst zie:
IMO Blog Archief


October 2014 September 2014 August 2014 July 2014 June 2014 May 2014 April 2014 March 2014 February 2014 January 2014 December 2013 November 2013 October 2013 September 2013 August 2013 July 2013 June 2013 May 2013 April 2013 March 2013 February 2013 January 2013 December 2012 November 2012 October 2012 September 2012 August 2012 July 2012 June 2012 May 2012 April 2012 March 2012 February 2012 January 2012 December 2011 November 2011 October 2011 September 2011 August 2011 July 2011 June 2011 May 2011 April 2011 March 2011 February 2011 January 2011 December 2010 November 2010 October 2010 September 2010 August 2010 July 2010 June 2010 May 2010 April 2010 March 2010 February 2010 January 2010 December 2009 November 2009 October 2009 September 2009 August 2009 July 2009 June 2009 May 2009 April 2009 March 2009 February 2009 January 2009 December 2008 November 2008 October 2008 September 2008 August 2008 July 2008 June 2008 May 2008 April 2008 March 2008 February 2008 January 2008 December 2007 November 2007 October 2007 September 2007 August 2007 July 2007 June 2007 July 2007 June 2007 May 2007 April 2007 March 2007 September 2007 February 2007 January 2007 December 2006 November 2006 2006 November 2006 October 2006 September 2006 August 2006 July 2006 June 2006 May 2006 April 2006 March 2006 February 2006


FREE EMAIL SUBSCRIPTION
Subscribe to
ZNN
email newsletter for this site and others

Powered by groups.yahoo.com

De gevolgen van de Arabische omwentelingen voor Israel

IMO Blog, 2011

Wat zijn de gevolgen van de protesten en omwentelingen in het Midden-Oosten? Zal de Arabische wereld werkelijk democratiseren, en wat betekent dat voor het Westen, voor de VS, voor IsraŽl? Allerlei politici, deskundologen en andere mensen met een mening schrijven daarover al weken, zo niet maanden inmiddels, op de opiniesite van de Volkskrant en andere kranten, praten talkshows vol en twitteren erop los. Een veelgehoorde mening is dat een en ander bewijst dat de Arabieren wel degelijk tot democratie in staat zijn, en dat het Westen behoorlijk hypocriet is om eerst decennialang al die dictators te steunen en vervolgens te roepen dat democratie niet voor Arabieren is en de oude orde wel lekker stabiel was. De Arabieren zouden eindelijk hun rechten opeisen, al komt ons dat niet uit. Maar ik heb zelden horen zeggen dat Arabische landen niet moeten democratiseren en dat de oude dictators moeten blijven. En alle landen hebben boter op hun hoofd, en doen zaken met wie er nou eenmaal aan de macht is, of dat nou een verlicht democratisch regime is of een wrede dictator. Waarbij ik wel wil opmerken dat de dictators die niet door het Westen worden gesteund zoals Achmadinejad en Assad en tot ca. zeven jaar geleden Ghadaffi vaak nog wreder zijn. Het Westen zou consequenter moeten zijn, maar dat weerhoudt dictators er niet van hun volk te onderdrukken. Er zijn genoeg andere landen die graag hun olie (of andere grondstoffen) kopen voor een redelijke prijs.


Onder meer uit pro-IsraŽl hoek wordt wel gewaarschuwd (zie bijv. Elder of Ziyon en Barry Rubin; op de VK en in de talkshows was deze visie nagenoeg afwezig) dat we er niet zeker van kunnen zijn dat de oude dictators nu inderdaad worden vervangen door fraaie democratieŽn zoals wij die kennen. Er wordt gewezen op onaangename feiten zoals dat de Moslim Broederschap volgens een opiniepeiling van het PEW instituut op 40% van de stemmen in Egypte kan rekenen, dat een ruime meerderheid van de Egyptenaren de sharia wil invoeren, compleet met lijfstraffen en steniging voor overspel van vrouwen, en dat de geestelijk leider van de MB, Qaradawi, er nogal extreme ideeŽn over onder andere de Joden op na houdt. Dat heeft niks te maken met Arabieren hun vrijheid al dan niet gunnen, maar met enig realiteitsbesef. Na omwentelingen in dictatoriaal bestuurde landen volgen helaas niet automatisch democratieŽn. Ook worden voorbeelden van democratieŽn in landen met een hoofdzakelijk islamitische bevolking vaak wel erg rooskleurig neergezet, zoals IndonesiŽ (waar in Atjeh de sharia is ingevoerd) en Turkije. De invloed van moslimextremisten en hun geweld tegen minderheden wordt nogal gebagatelliseerd, net als de beperkingen in de vrijheid van meningsuiting.

Er lijkt in de mainstream media en onder 'denkend Nederland' een soort taboe te rusten op pessimisme ten aanzien van de Arabische (en islamitische) wereld en het benoemen van de minder positieve zaken, vooral zaken als (religieus gefundeerd) antisemitisme en moslim extremisme. Ik vraag me vaak af waarom. Is dat een reactie op Wilders, die moslims als achterlijke en gevaarlijke extremisten wegzet, is het angst dat de spanningen met moslims in Nederland zullen toenemen, is het oprechte zorg dat het benoemen van enkele niet zo fraaie feiten over de Arabische wereld de discriminatie van moslims in de kaart speelt? Dat zou op zichzelf nog nobel zijn, maar zulke afwegingen zijn 100% afwezig waar het IsraŽl en Joden betreft, terwijl er tussen de totaal doorgeschoten kritiek op en demonisering van IsraŽl en anti-Joodse sentimenten een heel duidelijk verband is. Daarnaast is het nooit een goed idee om belangrijke feiten te verzwijgen, en druist dat in tegen fundamentele democratische beginselen. Wel is het van belang zaken in perspectief te zien en correct weer te geven, en daar ontbreekt het bij sommige islamcritici helaas wel eens aan. Overigens heeft Monique Samuels onlangs in een interview met het Nederlands Dagblad toegegeven dat ze op het NOS journaal niet over islamitisch geweld tegen de Kopten mocht vertellen, omdat dat moslims teveel zou stigmatiseren. Een dergelijke zelfcensuur vind ik onaanvaardbaar.

Ik kan hier de vraag wat de omwentelingen in het Midden-Oosten zullen betekenen natuurlijk niet beantwoorden, maar ik ben er niet zeker van dat er meer democratie en vrijheid komt. Misschien wel, misschien niet, misschien in sommige landen wel en in andere niet.
Ik wil wel nog een paar opmerkingen maken over de gevolgen voor IsraŽl. Ook daarover wordt volop gespeculeerd, en de meeste mensen (zowel sympathisanten als felle critici) zijn het erover eens dat IsraŽls positie er niet beter op wordt. Daar worden verschillende redenen voor aangevoerd:

- IsraŽl raakt bondgenoten als Egypte mogelijk kwijt, of hun steun voor de vrede wordt op zijn minst minder vanzelfsprekend. Hetzelfde zou met JordaniŽ kunnen gebeuren. De idee hierachter is dat dictators bereid zijn tegen de wens van hun volk in te gaan zolang dat hun genoeg voordeel oplevert, zoals Amerikaans geld, handelsbelangen etc.
- De macht en invloed van de VS in het Midden-Oosten zal verminderen. Ook hier weer is de idee dat dictators bereid zijn naar de pijpen van de VS te dansen als ze daar genoeg voor terugkrijgen, maar dat democratische partijen niet zo omkoopbaar en corrupt zullen zijn.
- De Arabische wereld wordt assertiever, zij eist haar positie op en zal niet langer pikken dat een 'Westerse' staat met Westerse steun 'Arabisch land bezet houdt' en rechten van Arabieren schendt. De Palestijnse kwestie heeft een belangrijke symboolfunctie voor veel Arabieren, zij staat voor hun onmacht en voor Westerse arrogantie, voor hun onvermogen tegenover zoín klein landje dat hun op alle gebieden vooruit is.
- De haat tegen IsraŽl en Joden zit, mede om bovengenoemde reden, diep, en zal niet verdwijnen met een democratischer bestuur, in tegendeel. Men zal de vernederingen van 1948, 1967 en al die andere oorlogen goed willen maken. Antisemitisme is bon ton, ook onder seculiere Arabieren. Arabisch antisemitisme is door regimes als dat van Mubarak altijd gepromoot, en daarnaast is ook de islam een vruchtbare bron van Jodenhaat.
- Als het tot een oorlog komt van de Arabieren tegen IsraŽl zal zij die uiteindelijk verliezen, zeker als de Arabieren van hun ketenen zijn bevrijd en minder verdeeld zullen zijn.

Tot zover mijn beschrijving van de voornaamste redenen die ik heb gehoord, in discussies en op TV en in artikelen, waarom IsraŽls positie zal verzwakken. Critici voegen daar soms aan toe dat alleen een snelle vrede met de Palestijnen (en SyriŽ) IsraŽl nog kan redden. Dit noemt iemand van het rechtse ZStreet (ja inderdaad, een reactie op JStreet, een Amerikaans Joodse organisatie die kritisch tegenover IsraŽl staat) het " Palestinian State must be created Right Now (PSRN)" syndroom: 'wat het probleem ook is, de oplossing is een Palestijnse staat'. Als IsraŽl er goed voor staat, is dat het moment om een Palestijnse staat te creŽren want op zoín moment is IsraŽl bereid meer risicoís te nemen. Wanneer IsraŽl er niet goed voor staat is de oplossing een Palestijnse staat, want die zal IsraŽls veiligheid ten goede komen omdat de voedingsbodem voor radicale bewegingen in het Midden-Oosten dan weg is gevallen, en de Palestijnen het geweld uiteraard zullen afzweren.

Dit is helaas wishful thinking, die diep is doorgedrongen in de politiek. Zo pleit Henk Jan Ormel in het Trouw dagboek van zijn Midden-Oosten reis tot drie keer toe voor de snelle stichting van een Palestijnse staat, waarbij hij telkens benadrukt dat dat ook IsraŽl ten goede zal komen. Dat klinkt mooi, maar de praktijk wijst daar niet perse op. De terugtrekking uit de Gazastrook heeft niet geleid tot meer veiligheid voor IsraŽl en matiging aan Palestijnse kant, en hetzelfde geld voor IsraŽls terugtrekking uit Zuid-Libanon. Velen wijten de tweede intifada aan de Oslo Akkoorden en IsraŽls terugtrekking uit de Palestijnse steden, waardoor de terroristische organisaties zich daar konden organiseren.

Een Palestijnse staat zal de onvrede, woede en haat aan Arabische zijde alleen wegnemen als die zijn gebaseerd op daadwerkelijke IsraŽlische misstanden en als men beseft dat een compromis noodzakelijk is waarbij ook IsraŽl nog een levensvatbare en Joodse staat zal zijn, en waarbij enig recht aan legitieme Joodse aanspraken op bijvoorbeeld Jeruzalem wordt gedaan. Dat besef is er nu nauwelijks, uitzonderingen daargelaten. De woede tegen IsraŽl geldt niet zozeer concrete misstanden maar haar bestaan en macht en succes in het algemeen. Natuurlijk helpt de bezetting niet, maar wanneer IsraŽl alleen Hamas strijders doodt is de woede even groot als wanneer er een hoop onschuldige burgers omkomen. Zo was de woede na de dood van Hamas leider Rantisi in 2004 enorm, met grote demonstraties in diverse Arabische landen. Terwijl hij toch bij uitstek een legitiem doelwit was gezien de vele bloedige aanslagen van Hamas in de jaren ervoor, waarvoor hij als leider van de militaire vleugel medeverantwoordelijk was.

Vooralsnog houdt een Palestijnse staat voor IsraŽl dus een groot risico in, en vandaar dat veel IsraŽliís in theorie de noodzaak van een tweestatenoplossing erkennen, maar een snelle stichting van een onafhankelijke Palestijnse staat toch niet zien zitten. Alleen een duidelijk andere houding van het Palestijnse leiderschap, waardoor vertrouwen in hun intenties kan ontstaan, kan dat veranderen.
Een Palestijnse staat is dus niet perse het antwoord op de Arabische revoluties, al moet IsraŽl continu duidelijk blijven maken dat het graag vrede wil sluiten en bereid is daarvoor concessies te doen. IsraŽl moet ook duidelijk maken dat het de Arabieren veel te bieden heeft en dat een andere toekomst mogelijk is, en dat het niet uit is op het vernederen van Arabieren maar wel opkomt voor haar bestaansrecht en belangen. Dat men trots is op zijn land zoals Egyptenaren en Turken dat ook zijn. En IsraŽl kan natuurlijk meer doen om onnodige pesterijen en misdragingen van het leger en kolonisten tegen te gaan.

Ik heb er zelf mijn twijfels over of die boodschap momenteel in vruchtbare aarde zal vallen, maar vrede moet altijd het streven blijven, omdat IsraŽl zonder vrede inderdaad op den duur niet zal kunnen overleven in het Midden-Oosten. Daarnaast moeten de VS en EU blijven bemiddelen, en niet alleen IsraŽl maar ook de Arabische landen ertoe oproepen en aanzetten om meer te doen voor vrede, om aan IsraŽls legitieme wensen tegemoet te komen, en bijvoorbeeld het antisemitisme en verheerlijking van geweld in de media en door imams ter discussie te stellen. Het Westen moet duidelijk maken dat niet alleen de bezetting en de nederzettingen problematisch zijn, en dat IsraŽl goede redenen heeft wantrouwend en afwachtend te zijn.

In theorie zou het allemaal zo mooi kunnen zijn, en kunnen moslims, Joden en christenen prima samenleven in het Midden-Oosten, met wederzijds respect voor elkaars religie. In theorie heeft IsraŽl de Arabische wereld enorm veel te bieden, en kunnen zij op weg naar democratie veel van IsraŽl leren. Afname van de spanningen zou de democratie in IsraŽl op zijn beurt ook enorm ten goede komen, het zou een afname van de discriminatie van Arabieren (en anti-Joodse sentimenten onder diezelfde Arabieren) tot gevolg hebben, en het zou ruimte scheppen om het geld, de creativiteit en andere middelen in te zetten om de vele problemen in het Midden-Oosten zoals droogte, verwoestijning, armoede en overbevolking in bepaalde gebieden aan te pakken. Het zou zo mooi kunnen zijn, maar decennia van haat, propaganda, en extremisme staan in de weg. Of de huidige omwentelingen in de Arabische wereld daaraan zullen bijdragen, valt te bezien.

Ratna Pelle


Share |


Reacties: 8 Opmerkingen

op Wednesday, 9 March 11, schreef Ben

Ratna,
Ik ben duidelijk teleurgesteld in deze bijdrage van je. Ik vind het een eenzijdig negativistisch angstig stuk. Ik lees bedreigingen; geen kansen.
Ik had verwacht te lezen dat IsraŽl ook veel te winnen had bij de ontwikkelingen die plaatsvinden. Zie je ze niet! Of wil je die niet zien.

op Sunday, 13 March 11, schreef Wouter Brassť

@Ben:
Jij stelt nooit teleur in je negativistische reacties op alles wat Ratna schrijft. Intussen zie ik van jou ook geen optimistische stukken over welke mooie kansen voor Israel opdoemen. In haar laatste alinea schildert Ratna juist wel -met het nodige voorbehoud- dat het mooi zou kunnen uitpakken.
Iedereen roept hosanna en de Arabische democratie breekt uit. Daar kun je op hopen natuurlijk, maar enig realiteitsbesef maant tot een voorzichtiger houding.

op Tuesday, 15 March 11, schreef Ben

Wouter,
Ik houd niet van wollige taal afstandelijke taal die Ratna gebruikt in haar laatste alinea.
Wat ontwikkelingen in de Arabische landen brengt onrust in de regio. Zonder meer. Maar noodzakelijk. Kijk naar onze eigen geschiedenis.
Als Israel het zelf niet verkloot - en ze is hard op weg haar eigen ruiten in te gooien - krijgt ze de gelegenheid om de broodnodige acceptatie te verkrijgen van de omringende volkeren. En dan is er pas echte vrede.
En niet te 'vrede' van de brute macht. Ik citeer Uri Avnery: A peace agreement Ė signed by the PLO, ratified in a popular referendum, accepted by Hamas Ė will radically change the attitude of the Arab peoples in general towards Israel.
This is not simply a matter of form Ė it goes deep into the bedrock of national consciousness. Not one of the ongoing uprisings in the various Arab countries is anti-Israeli by nature.

op Wednesday, 16 March 11, schreef Wouter Brassť

Die noodzakelijke onrust kan tot oorlog en massaslachtingen leiden, zie LybiŽ en vroeger JoegoslaviŽ. Wij hadden 80 jaar oorlog, dat gun ik noch Israel noch de Arabieren. Of er binnenkort democratie uitbreekt in het Midden-Oosten is verre van zeker, en of die democratieŽn Israel daadwerkelijk de hand zullen reiken is twijfelachtig.
En waarom heb je het toch nooit over hoe de Arabieren het verkloten en allerlei kansen hebben laten passeren?
Avnery blijft een onverbeterlijke optimist, ik hoop dat hij de vrede nog mee mag maken...

op Thursday, 17 March 11, schreef stella

Ben:
Wat gebeurt er precies in de Arabische landen?
Tunesie lijkt op de goede weg, maar duizenden verlaten het land om hun heil in Europa te zoeken. Kennelijk is het vertrouwen niet groot.
Egypte? Geen idee, voorlopig heeft het leger nog evenveel macht als ervoor.
Jemen: vooral veel doden, verder verandert er niet veel. Niemand is er afgetreden of dat voorlopig van plan.
Oman: hoor je weinig van, maar de sultan heerst er nog.
Bahrein: voorlopig is er vooral gewapend geweld.
Gaza? Er is gedemonstreerd, maar zie jij Fatah en Hamas al kussen?
Marokko en Algerije: wat cosmetische veranderingen en verder alles bij het oude.
Wat had jij voor Israel in gedachte om hier in uit te richten?
"Kloterig", gewoon je rustig houden en je er vooral niet in mengen lijkt mij verstandiger dan de hyperiger euforie elders, wat meer op wensdenken lijkt, zoals DE wensdenker Bertus Hendriks dagelijks mocht bij de NOS.

op Sunday, 27 March 11, schreef Ben

Wouter,
Wedervraag: Waarom heb JIJ het nooit over hoe de IsraŽliŽrs vredeskansen verkloten?

op Monday, 28 March 11, schreef Ben

Mighty Israel and its quest to quash Palestinian popular protest
The military has delegated its best soldiers, investigators and judges to safeguarding Israel against the organizer of Nabi Saleh's popular uprising.

http://www.haaretz.com/print-edition/features/mighty-israel-and-its-quest-to-quash-palestinian-popular-protest-1.352248

Uit 'onbetrouwbare' bronnen.

op Friday, 15 April 11, schreef Wouter Brassť

op Sunday, 27 March 11, schreef Ben
"Wouter,
Wedervraag: Waarom heb JIJ het nooit over hoe de IsraŽliŽrs vredeskansen verkloten?"

Eh, mijn vraag was eerst...

Zonder twijfel is er een flinke minderheid in Israel die de gevraagde compromissen principieel afwijst en/of geen vertrouwen heeft in de vredeswil en compromisbereidheid aan Palestijnse kant. De nederzettingenbouw en het soms grove optreden van de IDF helpt natuurlijk niet bij het kweken van vertrouwen bij de Palestijnen, maar de Israelische vredesbeweging is bijna letterlijk opgeblazen door Palestijnse terreur medio jaren '90 en tijdens de tweede intifada. De huidige situatie hebben ze daardoor vooral aan zichzelf cq. hun 'verzetsbewegingen' te danken.
Daar Israel de sterkere partij is (en gelukkig maar), doen de Palestijnen er beter aan zich te beperken tot vreedzame verzetsmiddelen a la Ghandi en compromissen en verzoening te preken ipv. opruiing en aanslagen.
Shabbat Shalom!

IMO Blog Hoofdpagina

IMO Blog Archief


IMO Blog
A view from the Netherlands
by Ratna Pelle

* Volg me op Twitter


Je vind ons ook op:
* Israel & Palestijnen Nieuws Blog
* Israel-Palestina.Info Twitter
* Israel-Palestina.Info Facebook Pagina
* Israel-Palestina.Info Facebook Groep

* Israel-Palestina.Info
* IPI Actueel
* IPI commentaar
* IMO Blog (2e lokatie)
* IPI media
* IPI Opinie
* IPI English



IMO Blog (IsraŽl & Midden-Oosten) bevat mijn opinies over het IsraŽlisch-Palestijnse conflict, het Joodse recht op zelfbeschikking (ook bekend als Zionisme) en het Palestijnse recht op zelfbeschikking. Ik ben een academica uit Nederland. Ik ben actief geweest in diverse linkse bewegingen voor vrede, milieu en derde wereld. Ik ben noch Joods noch Palestijns noch IsraŽlisch noch Arabisch.

© Alle teksten op deze blogs zijn eigendom van de schrijver, en dienen niet zonder toestemming gekopieerd te worden naar andere websites.



IMO Blog contains my thoughts on the Israel - Palestine conflict, the Jewish right to self determination (aka Zionism) and the Palestinian right to self determination, and especially the involvement of Europe with the conflict in the light of it's own history. I am an academic from the Netherlands who has been active in several leftist movements for peace, environment and third world. I am neither Jewish nor Palestinian nor Israeli nor Arab.

© All blogs posted here are copyright by the author, and should not be copied without permission.


BLOGS NL-ISRAEL:
* Ratna.NL - Over IsraŽl en de Palestijnen 2005-2006
* Israel & Palestijnen Nieuws Blog
* Laatste nieuws uit Israel
* Dutchblog Israel (NL/EN)
* Simon Soesan (NL/EN)
* The Crethi and the Plethi (NL/EN)
* IsraNed - Israel nieuws
* Loor Schrijft
* Israel in de Media
* Trouw Israel Monitor

AMI ISSEROFF & CO:
* MidEastWeb Log on Middle East peace (2002-2011)
* ZioNation - Progressive Zionism & Israel Web Log (2006-2010) / Zionism and Israel News (2010-2011)
* Israel: Like this, as if (2007-2009)
* Middle East Analysis (2007-2011)

OTHER BLOGS ISRAEL:
* AP Israel Watch
* Blue Truth
* CiF Watch (Guardian)
* Daled Amos
* Dry Bones cartoons
* Dvar Dea from Israel
* Elder of Ziyon
* FresnoZionism.org
* Haifa Diary
* Israel Proud
* A Liberal Defence of Israel
* Meretz USA Weblog
* Amir Mizroch - Forecast Highs
* Neville Teller's A Mid-East Journal
* Normblog
* Philosemitism
* Point of no return (Middle East's forgotten Jewish refugees)
* Pro-Israel Bay Bloggers
* Ray Cook (Israel, Zionism and the Media)
* Realistic Dove
* Simply Jews
* Unplugged Mike
* Yaacov Lozowick's Ruminations
* Z-Word Blog @ The Propagandist

WEBSITES ISRAEL:
* CIDI
* Cijo - Voor Israel, Voor Vrede
* Christenen voor Israel
* Engage (GB)
* Etsel over Jodendom & IsraŽl
* Israel Facts (NL)
* IsraŽl-Informatie linkpagina (NL/EN)
* IsraŽl-Palestina Info (NL/EN)
* Likoed Nederland
* MidEastWeb - Middle East News/Views
* Maurice Ostroff - Second Thoughts
* Missing Peace (NL)
* Peace With Realism
* VECIP - Vrije Encyclopedie Conflict IsraŽl-Palestina
* WAAR media werkgroep Israel
* Zionism & Israel
* Zionism On the Web

DIVERSE ONDERWERPEN:
* Brassť Sittard - Van linkse politiek tot Joodse genealogie
* Sittard Web Log - "politieke, sociale en groene berichten"
* At the back of the hill
* The Euston Manifesto
* The IgNoble Experiment
* Jeff Weintraub, Commentaries and Controversies
* Keesjemaduraatje
* Het Verraad van Links (Carel Brendel)
* Verbal Jam (NL)
* Zin en Rede
* SEO - Search Engine Optimization

NIET MEER GEUPDATE:
* Christians Standing With Israel - Blog
* IreneLancaster's Diary (on Aliyah, Judaism, Zionism and Politics)
* Jewish State
* Octogenarian
* Ratna's Review on Israel, Zionism and Peace (2005-2006)
* Sanda & Israel
* Z-Word Blog, Views on Zionism

RSS V 1.0
RSS V 2.0

FREE EMAIL SUBSCRIPTION
Subscribe to
ZNN
email newsletter for this site and others

Powered by groups.yahoo.com

IMO Blog - Israel & Midden-Oosten

© Alle teksten op deze blogs zijn eigendom van de schrijver, en dienen niet zonder toestemming gekopiŽerd te worden naar andere websites.

All entries copyright by the authors and or Zionism-Israel Information Center. Please forward materials by e-mail with URLS. Other uses by permission only.