IMO Blog - Israel & Midden-Oosten

Zionism-Israel Info Center Site Map Definitions Issues (FAQ) Timeline History Documents Web Links Photo Gallery Contact email

Achtergrondartikelen
IsraŽl-Palestina.Info:

* 60 Jaar IsraŽl en de Nakba (1948-2008)
* 60 Jaar na delingsplan, IsraŽl en de VN
* Geschiedenis van het IsraŽlisch-Arabische conflict
* Vredesproces & Recente Geschiedenis
* Tijdlijn geschiedenis IsraŽl en Palestina
* Geschiedenis Joden en antisemitisme
* Geschiedenis Palestijnen en Arabieren
* Hezbollah
* IsraŽl politiek
* Palestijnen politiek
* Zesdaagse Oorlog
* Bezette gebieden & nederzettingen
* Gaza Strook
* Gaza Oorlog
* Gaza blokkade
* Hamas
* Apartheidsmuur of veiligheidshek?
* Jeruzalem
* Vluchtelingen
* Demografie
* Etnische zuivering
* Zionisme
* Anti-Zionisme
* Boycot IsraŽl campagnes
* Initiatieven voor vrede en verzoening
* United Civilians for Peace
* Verenigde Naties
* Mythes en beeldvorming
* Palestijns Gevangenendocument 2006
* Column Simon Soesan
* Reisverslag IsraŽl 2007
* Het zijn net mensen - recensie & repliek
* Krantenonderzoek NRC conflict IsraŽl-Palestina
* Berichtgeving IsraŽl door NOS Journaal
* Dries van Agt over IsraŽl en de Palestijnen
* Recente artikelen IsraŽl-Palestina
* Oudere artikelen IsraŽl-Palestina
* Landkaart van IsraŽl - Palestina


Background Articles in English:

* Amnesty International Report on Gaza War
* History Arab-Israeli Conflict
* Boycott Israel campaigns
* Boycott Israel?
* Christian Zionism
* Dutch Media: Study of NRC Handelsblad
* Dutch Media: NOS Journaal Study
* Israel 1948 War of Independence
* Israel 1948 War of Independence Timeline
* History of Anti-Semitism
* Israel
* Israel Boycott?
* Jew!
* 6 Day War
* Six Day War Timeline
* Zionism - Definition and History
* Zionism: History of Zionism & Israel
* Zionism and its Impact


Eerdere IMO Blogs.
Voor volledige lijst zie:
IMO Blog Archief


October 2016 September 2016 August 2016 July 2016 June 2016 May 2016 April 2016 March 2016 February 2016 January 2016 December 2015 November 2015 October 2015 September 2015 August 2015 July 2015 June 2015 May 2015 April 2015 March 2015 February 2015 January 2015 December 2014 November 2014 October 2014 September 2014 August 2014 July 2014 June 2014 May 2014 April 2014 March 2014 February 2014 January 2014 December 2013 November 2013 October 2013 September 2013 August 2013 July 2013 June 2013 May 2013 April 2013 March 2013 February 2013 January 2013 December 2012 November 2012 October 2012 September 2012 August 2012 July 2012 June 2012 May 2012 April 2012 March 2012 February 2012 January 2012 December 2011 November 2011 October 2011 September 2011 August 2011 July 2011 June 2011 May 2011 April 2011 March 2011 February 2011 January 2011 December 2010 November 2010 October 2010 September 2010 August 2010 July 2010 June 2010 May 2010 April 2010 March 2010 February 2010 January 2010 December 2009 November 2009 October 2009 September 2009 August 2009 July 2009 June 2009 May 2009 April 2009 March 2009 February 2009 January 2009 December 2008 November 2008 October 2008 September 2008 August 2008 July 2008 June 2008 May 2008 April 2008 March 2008 February 2008 January 2008 December 2007 November 2007 October 2007 September 2007 August 2007 July 2007 June 2007 July 2007 June 2007 May 2007 April 2007 March 2007 September 2007 February 2007 January 2007 December 2006 November 2006 2006 November 2006 October 2006 September 2006 August 2006 July 2006 June 2006 May 2006 April 2006 March 2006 February 2006


FREE EMAIL SUBSCRIPTION
Subscribe to
ZNN
email newsletter for this site and others

Powered by groups.yahoo.com

Hulspas en het joods terrorisme

IMO Blog, 2011

Op de site van Dagblad De Pers stond weer eens een lekker tendentieus artikel van Marcel Hulspas over Israel. Het zijn dit soort artikelen, opgebouwd uit stukjes uit hun verband gerukte en uitvergrote historie vermengd met halve waarheden en soms hele leugens, die ertoe leiden dat velen Israel als een schurkenstaat zien, als een illegale staat die eigenlijk niet gesticht had mogen worden en daarom vooral geen noten op haar zang moet hebben maar braaf moet doen wat de VN, de Arabische Liga en Europese diplomaten willen. Op zijn quasi nonchalante populistische toontje meent hij ons even te kunnen voorlichten. Niet dus.

Mijn opmerkingen over het twee-staten-plan voor Palestina, en het ontstaan van de staat IsraŽl, hebben verwarring gezaaid. Ik vertelde dat de staat IsraŽl het resultaat is van een overhaast vertrek van de Britten, die geen zin meer hadden in joods terrorisme, en dat zij dat twee-staten-plan doorschoven aan de Verenigde Naties. Dat vonden velen blijkbaar geen aardige samenvatting van het ontstaan van IsraŽl (en van het conflict in het Midden-Oosten).

Goh, meen je dat? Als ik het in een zin moest samenvatten zou ik zeggen dat Israel in de eerste plaats het resultaat was van het harde werk van de zionistische beweging, zowel op diplomatiek niveau als door land aan te kopen en te bewerken en talloze instituties op te richten, van scholen en ziekenhuizen tot een vakbond en een ondergronds leger. De Joodse terroristen die volgens hem de kern van de zaak vormden bestonden maar gedurende ca. 10 jaar en hadden weinig steun.
En wat bedoelde ik met dat er maar ruimte was voor ťťn staat? Was ik godbetert een Palestijnenvriend?

Dat zou natuurlijk zomaar kunnen als je op een dergelijke manier over het conflict schrijft en je ook nog eens tegen Israels bestaansrecht uitspreekt.
Enige toelichting is wellicht leerzaam. Ten eerste: waarom is de staat IsraŽl gesticht? Vanwege de holocaust, denken velen. De joden in Europa hadden een nieuw, veilig thuis nodig. Zo is het in de geschiedenisboekje terechtgekomen. Dat is wat de ideologische verdedigers van IsraŽl ons al jaren voorhouden: dankzij IsraŽl konden de joden 'terugkeren' naar hun land van herkomst. Maar dat soort overwegingen speelden in 1945-1948 geen enkele rol. IsraŽl was het resultaat van joods terrorisme en politieke koehandel.

Een kort door de bochte, versimpelde weergave van de zaak wordt vervangen door een even selectieve en daardoor onjuiste weergave van de zaak. De Holocaust speelde zeker een rol bij de steun van sommige landen voor het delingsplan en ook bij de Amerikaanse en de Russische steun voor Israel. Maar daarnaast speelde koehandel ook een rol, waar niet trouwens? En Joodse terroristen maakten inderdaad voor de Britten duidelijk dat zij de bezetting van Palestina niet konden handhaven zonder er steeds meer soldaten heen te sturen. Dit 'terrorisme' was overigens een gevolg van onder andere het feit dat de Britten, tegen het Mandaat in dat hen door de Volkenbond was verleend, de Joodse immigratie verboden en Joden die illegaal naar Palestina kwamen terug naar Europa stuurden. Juist ja, kort voor, tijdens en na de Tweede Wereldoorlog, een zekere dood tegemoet ziend, of na de oorlog naar Cyprus waar ze in kampen met prikkeldraad eromheen werden opgesloten. Dat kenden ze ergens van.
De zionistische beweging werd in de oorlogsjaren nog gedomineerd door wat je kunt noemen de 'Britse vleugel', onder Chaim Weizmann. Die streefde naar een eigen staat, met een Arabische staat ernaast. Weizmann heeft nooit beweerd dat de Palestijnse Arabieren daar niet thuishoorden; hij wist dat de Arabieren beter hadden verdiend Ė maar ja. 'Onrecht is onvermijdelijk,' zei hij eens, 'de vraag is of we de joden onrecht aandoen, of de Arabieren.' Voor Weizmann was het antwoord wel duidelijk. Hij wilde die joodse staat bereiken met de steun van de Britten (die Palestina als mandaatgebied beheerden). Tegelijkertijd waren er bŪnnen Palestina gewapende joodse groeperingen (terroristen, dus) die de Britten er juist uit wilden hebben, en aanslagen pleegden op de Britten. Hun filosofie: eerst de Britten eruit, daarna verjagen we de Arabieren. Het tragische is dat die terroristen de steun kregen van de VS. En dat had alles te maken met 100.000 joodse vluchtelingen in Europa.

Dat laatste is gewoon niet waar, en nogmaals, dit waren kleine splinters met hooguit enkele duizenden leden. Het overgrote merendeel van de zionisten was gematigd, en werkte ondanks het verraad van de Britten met hen samen. Weizmann ging er overigens in de eerste plaats vanuit dat een Joodse staat niet ten koste van de Arabieren hoefde te gaan. Ze konden er in zijn ogen vreedzaam samenleven.
Niemand had het over een toevluchtsoord
Niemand had het in die jaren over een staat als toevluchtsoord voor 'de' Europese joden. Veel Europese leiders waren zich er uiteraard van bewust dat de joden zwaar hadden geleden, maar het begrip 'de joodse Holocaust' bestond nog niet, en het idee dat de Europese joden 'dus' moesten verhuizen, was ondenkbaar, kwam totaal niet op. Iets doen voor de joodse kolonisten, bij wijze van gebaar, dat kon.

Hij bedoelt de Joden in Palestina? Zijn dat nou ook al kolonisten? Veel Europese Joden wilden graag uit dit continent weg, dus van 'moeten verhuizen' is geen sprake. Voor de Holocaust war er al een flinke migratie van Joden naar Palestina op gang gekomen, maar dat werd eind jaren 30 steeds moeilijker vanwege de Britse restricties.
De discussie over de toekomst van die kolonisten raakte vermengd met zionistische agitatie over zo'n 100.000 joodse vluchtelingen ('displaced persons', te midden van honderdduizenden anderen) in kampen in West-Duitsland. Die vluchtelingen wilden helemaal niet naar Palestina (of hooguit een kleine minderheid), maar de Amerikaanse zionisten beschuldigden de Britten van nazi-praktijken, omdat ze die honderdduizend geen toegang wilden geven tot Palestina. De Britten keken wel uit: ze wisten dat zoiets het kruitvat Palestina zou doen ontploffen. Dat geschreeuw vanuit de VS had vooral als doel te verhullen dat de VS zťlf die vluchtelingen gemakkelijk op zou kunnen nemen, maar de Amerikaanse regering weigerde dat categorisch. De Amerikaanse zionisten zwegen over deze oplossing, keurden die Amerikaanse weigering goed, en gebruikten de 100.000 vluchtelingen simpelweg, cynisch, om de gehate Britten onder druk te zetten.

De vluchtelingen wilden in grote meerderheid wel naar Palestina, en dat hadden ze de verschillende commissies die de situatie namens de Britten, de Amerikanen en later de VN onderzochten, ook steeds verteld. Het ging overigens om een veel grotere groep, zo'n 250.000. De Amerikanen stelden voor dat zij 100.000 vluchtelingen opnamen en de Britten er 100.000 toelieten tot Palestina, maar de Britten weigerden. Ondertussen zaten die vluchtelingen onder erbarmelijke omstandigheden in kampen, en in Polen waren er in anderhalf jaar na de oorlog al ca. 1000 omgekomen bij anti-Joods geweld van de bevolking. De beschuldiging van nazi-praktijken komt waarschijnlijk doordat veel uit Palestina teruggestuurde vluchtelingen door de Britten in kampen werden opgesloten. Juist deze praktijk heeft de zionisten veel sympathie opgeleverd, van Amerika, maar ook van het Britse thuisfront. Hulspas vind het blijkbaar heel logisch dat de Britten na de oorlog geen Joden in Palestina toelieten, tegen alle afspraken in, 'omdat het kruitvat dan zou ontploffen'. Waarom het 'kruitvat' zou 'ontploffen' lezen we niet: omdat de Arabieren, wetende wat er met de Joden in Europa was gebeurd, eisten dat er geen Jood meer het land in mocht, en om dat kracht bij te zetten ook behoorlijk hadden zitten etteren. We lezen natuurlijk ook niet dat veel Arabieren en Palestijnen achter de nazi's stonden, en dat een van de belangrijkste Palestijnse leiders, de mufti van Jeruzalem, actief met ze had gecollaboreerd.
Joods terrorisme gestimuleerd
En ze stimuleerden het joodse terrorisme. Aanslagen door joodse terroristen werden met gejuich ontvangen. De joodse auteur Ben Hecht deed in de Herald Tribune (15 juni 1947) de volgende oproep: 'elke keer dat jullie een Brits arsenaal opblazen, of een Britse gevangenis verwoesten, of een Britse trein in de lucht laten vliegen, of een Britse bank beroven, of jullie geweren legen op de Britse verraders en veroveraars van jullie vaderland,vieren de joden in Amerika in hun hart een klein feestdag.' Ben Hecht had een musical geschreven, A Flag is Born, waarvan de inkomsten rechtstreeks naar de terroristen gingen. Vanuit de VS zagen die anslagen er vast heel dapper uit. In Palestina betaalde men de prijs. Een maand na Hechts verheerlijking van geweld bliezen de joodse terroristen van de Irgun, onder leiding van Menachem Beigin (later: Begin), het King David Hotel op. Ruim negentig mensen (vooral Britten, maar ook joden en Arabieren) kwamen om.

Gezien bovenstaande onjuistheden vraag ik mij serieus af hoeveel Amerikanen de aanslagen van de Irgun toejuichten. Wellicht ging het ook hier weer om een kleine groep. Dat er animositeit was tussen Groot-BrittanniŽ en de VS is overigens geen geheim; en beide landen verschilden inderdaad van mening over Palestina. De VS was tegen kolonialisme en vond dat de Britten de bezetting moesten beŽindigen. Voor de aanslag bij het King David hotel werd overigens telefonisch gewaarschuwd, maar die waarschuwing werd genegeerd. Het was de Irgun niet om onschuldige burgers te doen, maar om de Britse bezetter, die in het King David zijn hoofdkwartier had. Los van de vraag hoe je over deze aanslag denkt, blijkt uit de selectieve beschrijving van een en ander dat Hulspas erop uit is om de Joden zo agressief mogelijk en de Britten zo onschuldig mogelijk neer te zetten.
De officiŽle goedkeuring van joods terrorisme door de joodse leiders in de VS, kwam tijdens het Zionistisch Congres in december 1946 in Bazel. Weizmann legde het Congres het twee-staten-plan voor dat hij samen met de Britten had ontworpen. Een unieke kans, meende hij. De Amerikaanse zionistenleider rabbi Silver wees het plan echter resoluut af. Hij koos voor 'verzet'. En daarbij zei hij niets over 'terreur'. Iedereen wist wat hij daarmee zei. De Amerikaanse zionisten keurden terreuraanslagen goed Ė en ze domineerden het Congres. Weizmann werd opzij gezet.

Ook dit zit wel wat ingewikkelder. Weizmann was weifelend over het uitroepen van een Joodse staat en wilde inderdaad met de Britten blijven samenwerken. De jarenlange samenwerking met de Britten had er echter niet toe geleid dat zij nu ook het Joodse vluchtelingenprobleem serieus wilde nemen en aan de legitieme Joodse eisen tegemoet wilden komen. De zionisten kozen dus voor verzet. Dit verzet bestond er vooral uit dat men illegale immigratie organiseerde, waardoor tienduizenden vluchtelingen op gammele boten naar Palestina werden gebracht. Deze illegale immigratie op een lijn stellen met terrorisme is schandalig. Weet Hulspas niet beter of meent hij werkelijk dat ieder Joods verzet tegen totaal onrechtvaardige bepalingen op een lijn staat met het opblazen van onschuldige burgers zoals Hamas dat pleegt te doen? Waarbij ik Hulspas ervan verdenk dat hij het opblazen van bussen door Hamas als een vorm van begrijpelijk verzet beschouwt.
Dappere verzetsstrijders
En de Amerikaanse regering zei niks. Er volgde gťťn reactie op, geen veroordeling van deze keuze vůůr terrorisme. Sterker, in de Amerikaanse pers werden de joodse terroristen afgeschilderd als dappere verzetsstrijders, en de Britse soldaten als terroristen. Begin juli 1947 hadden de Britten drie leden van Irgun opgepakt, en ter dood veroordeeld. Irgun gijzelde op dat moment twee Britse sergeanten, en dreigde dat ze die twee zouden afmaken. En zo geschiedde. De Irgun-leden werden opgehangen; Beigin liet de twee soldaten ophangen. Daarna braken er rellen uit, waarbij Britse soldaten vijf slachtoffers maakten.

De Irgun, beste meneer Hulspas, was zeer actief in de illegale immigratie, en genoot daardoor wel enig respect. De Britten hadden overigens enorm huisgehouden, en hadden tijdens vergeldingsacties duizenden mensen opgepakt die volgens hen op een of andere manier bij het verzet of het zionistische bestuur betrokken waren. Het ging daarbij dus zeker niet vooral om de plegers van aanslagen, zoals u ons wilt doen geloven. De Britten hadden ook zware restricties opgelegd aan de bevolking in Palestina. Dat neemt niet weg dat wat de Irgun deed natuurlijk afkeurenswaardig is. Bijna alle acties van het Joodse verzet waren gericht tegen Britse soldaten, niet tegen gewone mensen.
De Britten wisten dat deze vicieuze cirkel van geweld in de regio alleen gebroken kon worden met diplomatieke en militaire steun van de VS. Maar daar viel niets van te verwachten. De Washington Post, spreekbuis van de regering, zei dat er sprake was van een 'terreurwedloop' tussen joden en Britten, en riep de Britten op om de daders te vervolgen Ė dat wil zeggen: hun eigen soldaten, die te ver waren gegaan. Geen kwaad woord over de joodse terroristen.

Goh, die arme onschuldige Britten toch. Wat was de VS toch gemeen, dat ze vonden dat soldaten die hun boekje te buiten gingen en mensen martelden vervolgd moesten worden. Wat raar dat Hulspas zoīn begrip heeft voor de Britse bezetter, en maar zo blijft inhakken op de zionisten, waarvan een kleine groep aanslagen pleegden op Britse militaire doelen en daarbij ook hun boekje te buiten gingen.
Een paar dagen later viel in Londen het definitieve besluit om Palestina te verlaten, en het mandaat terug te geven aan de VN. Wat neerkwam op: het land overdragen aan de radicale vleugel van de zionisten, en de Amerikaanse diplomaten.

Onzin. Het land werd absoluut niet aan de zionisten overgedragen, niet aan gematigden (de overgrote meerderheid) en niet aan de Irgun. Het land werd aan de VN overgedragen, maar verviel in de praktijk vooral in chaos, want sinds januari was er een door de Arabieren begonnen burgeroorlog bezig. De Britten lieten veel militaire posities over aan de Arabieren, wetende dat die de Joden wilden verdrijven uit het land.
Als zij niet mee wilden werken aan een compromis, moesten zij de rotzooi maar opruimen. Een jaar later kregen de joodse hardliners, inmiddels zeker van de overwinning, vanuit New York het groene licht.

Welke hardliners? Tot 1977 had de linkse en gematigde labor partij de macht, en zaten de revisionisten (waar later Likoed uit is voortgekomen) in de oppositie. Tijdens de Zesdaagse Oorlog is er even een regering van nationale eenheid geweest.
A flag was born. En sindsdien hebben Šlle IsraŽlische regeringen, linksom of rechtsom, getracht om die twee-staten-oplossing die ze voor de vorm accepteerden, te ondermijnen. Ze is ook onmogelijk Ė maar de tijd zal leren wat voor staat daar uiteindelijk zal verrijzen. En eerlijk gezegd geef ik IsraŽl weinig kans.

Hier verraadt hij zijn vooringenomenheid nogmaals. Israel heeft de tweestatenoplossing helemaal niet ondermijnd. Goeie morgen meneer Hulspas, het was 1949 en Israel had een existentiŽle oorlog weten te winnen. De Arabieren waren heel open geweest over de doelen van die oorlog: verdrijving en dood van de Joden in Palestina. De Arabische staten zeiden direct dat zij geen vrede wilden en een nieuwe gelegenheid om hun plannen uit te voeren zouden afwachten. JordaniŽ had de Westoever veroverd en Egypte de Gazastrook. Zij maakten daar inderdaad een Palestijnse staat onmogelijk, en de Palestijnen maalden er opeens ook niet meer zo om.
IsraŽl heeft zijn bestaan te danken aan de weigering van de Amerikanen om de Britten te steunen in hun strijd tegen terreur. Die weigering was het gevolg van een cynische deal tussen Washington en de Amerikaanse zionisten. De zionisten konden rekenen op Amerikaanse steun, wat ze ook riepen, wie ze ook steunden, zolang ze maar niet zeurden over Amerika als thuishaven voor joodse vluchtelingen. Want joden, vonden ze in Washington, daarvan hadden ze er al genoeg. Het is een weinig verheffend begin voor een staat Ė maar zo is het. En ach, geen enkel land is zonder bloedvergieten geboren.

Hier nog eens een herhaling van de hiervoor weerlegde onzin van Hulspas. Ik vind het continue gebruik van het begrip 'Joodse terroristen' (zo'n 10 keer in het stukje) behoorlijk grof. Kranten schrijven nooit over islamitisch terrorisme want dat zou zo stigmatiserend zijn, al is het natuurlijk wel de juiste benaming voor wat Hamas, Islamitische Jihad en co doen. Maar aanslagen op militaire doelen in Palestina, ha, dat kunnen we Joods terrorisme noemen, zo pakken we ze eens lekker terug.
Maar het is misschien goed te bedenken dat IsraŽl na zestig jaar nog steeds volstrekt afhankelijk is van de onvoorwaardelijke steun van de Verenigde Staten. Als die steun wegvalt, stort het land economisch sneller ineen dan Griekenland. Dat kan ik, zestig jaar na dato, geen succes noemen.

Israel is overigens een van de weinige landen dat het tijdens de crisis goed deed. Het heeft een sterke economie waar de Grieken jaloers op kunnen zijn. De Amerikaanse hulp is uitsluitend militair, en ook vaak zodanig dat hij vooral ook de VS zelf ten goede komt. Zo moet Israel het geld vaak aan bepaalde wapens besteden en mag die niet zelf maken of elders goedkoper inkopen.

Het is een gigantisch succes hoe Israel zich in het Midden-Oosten heeft weten te handhaven, tot aan de Zesdaagse oorlog zonder financiŽle of militaire steun van de VS. Op eigen kracht heeft men van de grond af een staat opgebouwd, het land bewerkt, bedrijven gesticht en een infrastructuur opgezet. Waar nu Tel Aviv staat waren honderd jaar geleden slechts duinen. Hulspas voelt blijkbaar een diepe behoefte om de staat Israel zwart te maken en van haar legitimiteit te beroven. Waar die behoefte vandaan komt, en de gretigheid waarmee hij anti-Israel verhalen voor waar aanneemt en op DePers zet, daarnaar kunnen we slechts raden. Een goede journalist haalt zijn informatie niet uit ťťn boek of van ťťn bron, en checkt feiten. Hulspas lijken deze 'feiten' te mooi uit te komen om ze aan een kritisch onderzoek te onderwerpen. De mogelijkheid snel een anti-Israel verhaal op zijn blog te kunnen zetten, dat gelezen zal worden door mogelijk honderdduizenden mensen die denken: 'ha, weer een paar zionistische mythes ontrafeld, goed werk van die Hulspas, moedige man dattie zo tegen de Lobby durft in te gaan', was blijkbaar te verleidelijk. Ik heb het weleens eerder gezegd: journalisten hebben te veel macht. Ze menen de politiek te controleren, maar wie controleert de journalisten met hun vooringenomenheid, behoeftes aan scoops en persoonlijke drijfveren?

Ratna Pelle


Share |

IMO Blog Hoofdpagina

IMO Blog Archief


IMO Blog
A view from the Netherlands
by Ratna Pelle

* Volg me op Twitter


Je vind ons ook op:
* Israel & Palestijnen Nieuws Blog
* Israel-Palestina.Info Twitter
* Israel-Palestina.Info Facebook Pagina
* Israel-Palestina.Info Facebook Groep

* Israel-Palestina.Info
* IPI Actueel
* IPI commentaar
* IMO Blog (2e lokatie)
* IPI media
* IPI Opinie
* IPI English



IMO Blog (IsraŽl & Midden-Oosten) bevat mijn opinies over het IsraŽlisch-Palestijnse conflict, het Joodse recht op zelfbeschikking (ook bekend als Zionisme) en het Palestijnse recht op zelfbeschikking. Ik ben een academica uit Nederland. Ik ben actief geweest in diverse linkse bewegingen voor vrede, milieu en derde wereld. Ik ben noch Joods noch Palestijns noch IsraŽlisch noch Arabisch.

© Alle teksten op deze blogs zijn eigendom van de schrijver, en dienen niet zonder toestemming gekopieerd te worden naar andere websites.



IMO Blog contains my thoughts on the Israel - Palestine conflict, the Jewish right to self determination (aka Zionism) and the Palestinian right to self determination, and especially the involvement of Europe with the conflict in the light of it's own history. I am an academic from the Netherlands who has been active in several leftist movements for peace, environment and third world. I am neither Jewish nor Palestinian nor Israeli nor Arab.

© All blogs posted here are copyright by the author, and should not be copied without permission.


BLOGS NL-ISRAEL:
* Ratna.NL - Over IsraŽl en de Palestijnen 2005-2006
* Israel & Palestijnen Nieuws Blog
* Laatste nieuws uit Israel
* Dutchblog Israel (NL/EN)
* Simon Soesan (tot 2013)
* The Crethi and the Plethi (NL/EN)
* Loor Schreef
* Israel in de Media
* Trouw Israel Monitor

AMI ISSEROFF & CO:
* MidEastWeb Log on Middle East peace (2002-2011)
* ZioNation - Progressive Zionism & Israel Web Log (2006-2010)
* Israel: Like this, as if (2007-2009)
* Middle East Analysis (2007-2011)

OTHER BLOGS ISRAEL:
* AP Israel Watch (2010)
* Blue Truth (2007-2015)
* UK Media Watch/
* Daled Amos
* Dry Bones cartoons
* Dvar Dea from Israel
* Elder of Ziyon
* FresnoZionism (2006-2014), now Abu Yehuda
* Haifa Diary
* Israel Proud (2009-2012)
* A Liberal Defence of Israel (2006-2015)
* Neville Teller's A Mid-East Journal
* Normblog (2013)
* Philosemitism (2007-2013)
* Point of no return (Middle East's forgotten Jewish refugees)
* Pro-Israel Bay Bloggers
* Ray Cook (Israel, Zionism and the Media)
* Simply Jews
* Unplugged Mike (2003-2011)
* Yaacov Lozowick's Ruminations

WEBSITES ISRAEL:
* CIDI
* Cijo - Voor Israel, Voor Vrede
* Christenen voor Israel
* Engage (GB)
* Etsel over Jodendom & IsraŽl
* Israel Facts (NL)
* IsraŽl-Informatie linkpagina (NL/EN)
* IsraŽl-Palestina Info (NL/EN)
* Likoed Nederland
* MidEastWeb - Middle East News/Views
* Maurice Ostroff - Second Thoughts
* Missing Peace (NL)
* Peace With Realism
* VECIP - Vrije Encyclopedie Conflict IsraŽl-Palestina
* WAAR media werkgroep Israel
* Zionism & Israel
* Zionism On the Web

DIVERSE ONDERWERPEN:
* Brassť Sittard - Van linkse politiek tot Joodse genealogie
* Sittard Web Log - "politieke, sociale en groene berichten"
* At the back of the hill
* The Euston Manifesto
* The IgNoble Experiment
* Jeff Weintraub, Commentaries and Controversies
* Keesjemaduraatje
* Het Verraad van Links (Carel Brendel)
* Verbal Jam (NL)
* Zin en Rede
* SEO - Search Engine Optimization

NIET MEER GEUPDATE:
* Christians Standing With Israel - Blog
* IreneLancaster's Diary (on Aliyah, Judaism, Zionism and Politics)
* Jewish State
* Octogenarian
* Ratna's Review on Israel, Zionism and Peace (2005-2006)
* Sanda & Israel
* Z-Word Blog, Views on Zionism

RSS V 1.0
RSS V 2.0

FREE EMAIL SUBSCRIPTION
Subscribe to
ZNN
email newsletter for this site and others

Powered by groups.yahoo.com

IMO Blog - Israel & Midden-Oosten

© Alle teksten op deze blogs zijn eigendom van de schrijver, en dienen niet zonder toestemming gekopiŽerd te worden naar andere websites.

All entries copyright by the authors and or Zionism-Israel Information Center. Please forward materials by e-mail with URLS. Other uses by permission only.