IMO Blog - Israel & Midden-Oosten

Zionism-Israel Info Center Site Map Definitions Issues (FAQ) Timeline History Documents Web Links Photo Gallery Contact email

Achtergrondartikelen
IsraŽl-Palestina.Info:

* 60 Jaar IsraŽl en de Nakba (1948-2008)
* 60 Jaar na delingsplan, IsraŽl en de VN
* Geschiedenis van het IsraŽlisch-Arabische conflict
* Vredesproces & Recente Geschiedenis
* Tijdlijn geschiedenis IsraŽl en Palestina
* Geschiedenis Joden en antisemitisme
* Geschiedenis Palestijnen en Arabieren
* Hezbollah
* IsraŽl politiek
* Palestijnen politiek
* Zesdaagse Oorlog
* Bezette gebieden & nederzettingen
* Gaza Strook
* Gaza Oorlog
* Gaza blokkade
* Hamas
* Apartheidsmuur of veiligheidshek?
* Jeruzalem
* Vluchtelingen
* Demografie
* Etnische zuivering
* Zionisme
* Anti-Zionisme
* Boycot IsraŽl campagnes
* Initiatieven voor vrede en verzoening
* United Civilians for Peace
* Verenigde Naties
* Mythes en beeldvorming
* Palestijns Gevangenendocument 2006
* Column Simon Soesan
* Reisverslag IsraŽl 2007
* Het zijn net mensen - recensie & repliek
* Krantenonderzoek NRC conflict IsraŽl-Palestina
* Berichtgeving IsraŽl door NOS Journaal
* Dries van Agt over IsraŽl en de Palestijnen
* Recente artikelen IsraŽl-Palestina
* Oudere artikelen IsraŽl-Palestina
* Landkaart van IsraŽl - Palestina


Background Articles in English:

* Amnesty International Report on Gaza War
* History Arab-Israeli Conflict
* Boycott Israel campaigns
* Boycott Israel?
* Christian Zionism
* Dutch Media: Study of NRC Handelsblad
* Dutch Media: NOS Journaal Study
* Israel 1948 War of Independence
* Israel 1948 War of Independence Timeline
* History of Anti-Semitism
* Israel
* Israel Boycott?
* Jew!
* 6 Day War
* Six Day War Timeline
* Zionism - Definition and History
* Zionism: History of Zionism & Israel
* Zionism and its Impact


Eerdere IMO Blogs.
Voor volledige lijst zie:
IMO Blog Archief


October 2016 September 2016 August 2016 July 2016 June 2016 May 2016 April 2016 March 2016 February 2016 January 2016 December 2015 November 2015 October 2015 September 2015 August 2015 July 2015 June 2015 May 2015 April 2015 March 2015 February 2015 January 2015 December 2014 November 2014 October 2014 September 2014 August 2014 July 2014 June 2014 May 2014 April 2014 March 2014 February 2014 January 2014 December 2013 November 2013 October 2013 September 2013 August 2013 July 2013 June 2013 May 2013 April 2013 March 2013 February 2013 January 2013 December 2012 November 2012 October 2012 September 2012 August 2012 July 2012 June 2012 May 2012 April 2012 March 2012 February 2012 January 2012 December 2011 November 2011 October 2011 September 2011 August 2011 July 2011 June 2011 May 2011 April 2011 March 2011 February 2011 January 2011 December 2010 November 2010 October 2010 September 2010 August 2010 July 2010 June 2010 May 2010 April 2010 March 2010 February 2010 January 2010 December 2009 November 2009 October 2009 September 2009 August 2009 July 2009 June 2009 May 2009 April 2009 March 2009 February 2009 January 2009 December 2008 November 2008 October 2008 September 2008 August 2008 July 2008 June 2008 May 2008 April 2008 March 2008 February 2008 January 2008 December 2007 November 2007 October 2007 September 2007 August 2007 July 2007 June 2007 July 2007 June 2007 May 2007 April 2007 March 2007 September 2007 February 2007 January 2007 December 2006 November 2006 2006 November 2006 October 2006 September 2006 August 2006 July 2006 June 2006 May 2006 April 2006 March 2006 February 2006


FREE EMAIL SUBSCRIPTION
Subscribe to
ZNN
email newsletter for this site and others

Powered by groups.yahoo.com

Hoe de nuance verdween uit NRC Handelsblad

IMO Blog, 2011

Ik heb al eerder aandacht besteed aan Hans Moll en zijn boek 'Hoe de nuance verdween uit een kwaliteitsblad'. Dit boek is op 23 september ook besproken in NRC Handelsblad zelf, en - dat spreekt voor de NRC - daarvoor heeft men iemand van buiten de krant gevraagd. Peter Vasterman is universitair docent aan de UVA, een universiteit met een sterk anti-Israelisch klimaat. Maar goed, laten we zien wat hij te zeggen heeft over het boek van Hans Moll.


Hoe de nuance verdween uit een kwaliteitskrant. NRC Handelsblad neemt stelling tegen Israel

Vasterman begint met de algemene observatie dat het Midden-Oosten een journalistiek mijnenveld is en journalisten van beide kanten het verwijt krijgen partijdig te zijn. Dat wisten we al. Vervolgens schrijft hij:

Dat geeft te denken: wanneer is de berichtgeving tendentieus, vooringenomen en eenzijdig? Wat zijn de effecten van woorden als de Ďbezette gebiedení, Ďillegale nederzettingení, Ďbloedige terreurdadení, Ďextremistische fundamentalistení, Ďkolonistení, om nog maar niet te spreken van het bekende Ďveiligheidshekí? Woorden activeren achterliggende betekenissen, maar de manier waarop de lezer of kijker deze decodeert hangt af van zijn of haar referentiekader. Om die reden kan hetzelfde Journaalitem voor de ene kijker juist bewijzen dat het NOS Journaal te negatief is over de Palestijnen, terwijl de ander vindt dat IsraŽl er juist bekaaid vanaf komt.

Dat klopt, maar dat is wel erg vrijblijvend. Anja Meulenbelt zal ieder item waarin niet van 'de wrede Israelische bezetter' wordt gesproken en waarin ook maar een enkele kritische noot naar de Palestijnen zit al te pro-Israel vinden, maar dat wil niet zeggen dat die kritiek net zo terecht is als een genuanceerd betoog dat men cruciale informatie van Israels kant heeft weggelaten. Je kunt dus wel degelijk per geval een gefundeerd oordeel geven. Maar belangrijker hier vind ik dat Vasterman een aantal termen opsomt die in zijn ogen tendentieus of vooringenomen kunnen overkomen, maar de krant gebruikt wel 'illegale nederzettingen' 'bezette gebieden' en 'kolonisten' terwijl ik 'bloedige terreurdaden' en 'extremistische fundamentalisten', niet ben tegengekomen, althans niet om Palestijnen aan te duiden. Woorden met een dergelijke negatieve lading worden alleen gebruikt ten nadele van Israel.

Hij schrijft vervolgens:

Ook veel onderzoek naar berichtgeving is gebaseerd op ťťn centraal paradigma waarin de Ďwerkelijkheidí van het conflict is vastgelegd.

Alles wat vervolgens in de berichtgeving afwijkt van dat paradigma, geldt dan als Ďtendentieusí, Ďpartijdigí, of Ďniet objectiefí. Als de media schrijven dat de IsraŽliŽrs een Ďvergeldingsactieí uitvoeren vanwege Ďraketbeschietingení vanuit Gaza, is dat pro-IsraŽl omdat de context ontbreekt. Want waar zijn die raketten ook weer een antwoord op? Op de bezetting natuurlijk. Omgekeerd, als Palestijnse vissers niet meer ver de zee opmogen, ontbreekt de context dat IsraŽl dat doet om wapensmokkel te voorkomen. En dat is dus weer pro-Palestijns. Inderdaad een mijnenveld, ook voor onderzoekers.


Dit is me wederom iets te simpel. Wanneer men schrijft dat Israel een vergeldingsactie uitvoert vanwege raketbeschietingen op Gaza, is dat in mijn ogen pro-Palestijns wanneer men vervolgens de vergeldingactie uitgebreid beschrijft terwijl de raketbeschietingen alleen kort in algemene zin worden genoemd. In de kop legt de NRC ook vaak erg de nadruk op het Israelische geweld, en soms lezen we pas in de derde of vierde alinea dat er raketbeschietingen aan dat geweld voorafgingen. Dat de raketbeschietingen een logisch gevolg zijn van de bezetting vind ik nou weer gekleurd, namelijk een interpretatie en geen feit (je suggereert daarmee dat het logisch is dat Palestijnen op de bezetting reageren met raketbeschietingen maar dat is niet zo; er zijn ook tijden geweest dat er geen raketbeschietingen waren en er zijn legio bezettingen waarbij de bezette bevolking geen of nauwelijks geweld gebruikt). Bovendien is Gaza helemaal niet meer bezet. Er zit nog maar ťťn soldaat - opgesloten en al vijf jaar verstoken van daglicht. Er zit een door de Palestijnen gekozen regering, geen door 'bezettingsmacht' Israel aangestelde regering (dat is wel de definitie van een bezetting). Dat het lastig is te bepalen wanneer hoeveel context nodig is, ben ik overigens wel met hem eens.

Vasterman haalt Moll aan waar die stelt dat de negatieve berichtgeving in de media leidt tot anti-Joodse incidenten, en stelt dat Moll daarmee 'de toon heeft gezet' en zelf niet objectief is omdat hij uit gaat van het paradigma dat Israel zich moet verdedigen tegen vijanden die op zijn vernietiging uit zijn. Dat is - wederom - wat te makkelijk. De stelling dat er een verband is tussen de berichtgeving en anti-Joodse incidenten vind ik niet vreemd, al is hij inderdaad niet te bewijzen. Het algehele anti-Israel klimaat draagt zeker bij aan anti-Joodse incidenten, en daar spelen de media een rol in. De rol van NRC Handelsblad alleen is daarbij natuurlijk beperkt, en ik heb er ook al op gewezen dat Marokkaanse jongeren waarschijnlijk de NRC niet lezen. Maar onder artikelen over Israel op de website van de NRC staan ook geregeld tegen antisemitisme aanleunende reacties - over de macht van de Joodse lobby, dat de Joden nu de Palestijnen aandoen wat hun is aangedaan en wel een toontje lager mogen zingen, dat Israel het debat gijzelt door slim in te spelen op schuldgevoelens over de Holocaust - je kent het wel. Moll heeft het misschien iets te scherp gesteld, maar het was goed geweest als Vasterman iets serieuzer op de verantwoordelijkheid van de media in een dergelijk gevoelig en geŽscaleerd debat was ingegaan.

Als uitgangspunt voor zijn betoog hanteert hij een tamelijk naÔef ideaalbeeld: journalisten moeten zo objectief mogelijk de feiten weergeven geven en geen partij kiezen. Daarmee gaat hij totaal voorbij aan de hele discussie over objectiviteit in de journalistiek en aan de mythe van de Ďobjectieveí feiten. Volgens Moll brengt de krant ten onrechte niet Ďde feitení, maar een Ďinterpretatie van die feitení Ė alsof die feiten zouden kunnen bestaan zonder taal vol interpretatie en maatschappijvisie. Dit nog afgezien van de moeilijke omstandigheden waaronder journalisten hun werk moeten doen, de opgelegde censuur en de propaganda oorlog die de strijdende partijen via de media uitvechten.

Wederom te makkelijk. Iedere krant zou moeten streven naar objectiviteit, wetende dat dat nooit volledig te bereiken is. Het is terecht dat Moll daarnaar streeft en de krant op een gebrek daaraan aanspreekt. Het feit dat objectiviteit niet helemaal mogelijk is, is uiteraard geen excuus om vooringenomen te zijn. De NRC heeft net als andere kranten journalistieke normen en regels opgesteld, over de verschillende genres en waar die aan moeten voldoen, over pluriformiteit, hoor en wederhoor etc. De NRC mag op haar eigen regels worden aangesproken. In tegenstelling tot Vasterman zegt de NRC zelf wel degelijk dat zij onbevooroordeeld en onafhankelijk bericht, en pluriformiteit hoog in het vaandel heeft.
Uit de beginselen van NRC Handelsblad:
"Uit de eerbied die wij jegens onze lezers koesteren, vloeit de plicht voort hun de informatie zo onversneden mogelijk te geven. Dat wil zeggen: niet-partijdig, niet met een of andere ideologische opzet. maar het betekent ook dat wij hen kennis zullen laten maken met maatschappelijke stromingen en gebeurtenissen waarmee zij - of wijzelf - het misschien helemaal niet eens zijn. Wij voelen ons echter niet geroepen om onze lezers hetzij te indoctrineren, hetzij te helpen de ogen gesloten te houden. Wie dat niet zint neme een andere krant."

Het klopt wel dat Moll niet echt ingaat op deze discussie, en het is jammer dat hij de eigen normen en richtlijnen van de NRC niet wat uitvoeriger bespreekt.

Dat journalisten soms onder moeilijke omstandigheden moeten werken, zoals Vasterman meldt, klopt, maar dat geldt nog sterker in echte oorlogsgebieden, waar er geen Westers land is met veilige hotels en goede wifi en telefoonverbindingen waar je binnen een uurtje rijden naartoe kunt. Relatief gezien zijn landen als SomaliŽ, Soedan en SyriŽ of Afghanistan vele malen onveiliger; toch heb ik het idee dat er redelijke journalistiek wordt bedreven. Wanneer een journalist ernstig wordt gehinderd in zijn werk kan hij dit uiteraard ook melden, wel zo eerlijk en transparant. De problemen in Israel/de Palestijnse gebieden zijn geen excuus om stelselmatig vanuit een pro-Palestijns perspectief te berichten.

Vasterman meent dat een groot aantal voorbeelden van Moll geen betrekking hebben op de dagelijkse verslaggeving maar op boekrecensies, columns en dergelijke, waar een eigen visie van de krant juist is toegestaan. Ook zou hij te anekdotisch te werk zijn gegaan; het feit dat in een bepaald artikel de context ontbreekt zegt immers niks over of die context in andere artikelen wel aan bod komt.

Ook dit is weer te makkelijk. Er zitten sterke en wat minder sterke voorbeelden bij, maar het is duidelijk dat Moll een tendens beschrijft. Hij gaat overigens wel degelijk ook in op nieuwsberichten en achtergrondartikelen, zoals een artikel over de zogenaamde 'Nakba' waarin nogal suggestief wordt gesteld dat: 'De officiŽle Israelische lezing - overigens door historici van links en rechts ontkracht - is dat de Palestijnen vrijwillig hun huizen verlieten en dat Israel zich moest verdedigen tegen een overmacht aan militairen uit de omliggende Arabische landen'. In de regels ervoor werd het Palestijnse narratief - Joodse strijdkrachten veroverden en plunderden Arabische dorpen en joegen meer dan 700.000 Palestijnen op de vlucht - zonder enig voorbehoud als de ware toedracht neergezet. Terwijl dit verhaal toch ook al lang door diverse historici - van links en van rechts - is ontkracht. De ontstaansgeschiedenis van Israel is natuurlijk veel te ingewikkeld voor een kort stukje bij een reportage over de Nakba herdenking, maar als je het doet doe het dan iets minder suggestief, en zeg bijvoorbeeld dat een door de Palestijnen en later Arabische staten begonnen oorlog leidde tot de vlucht en verdrijving van ca. 700.000 Palestijnen, die om uiteenlopende redenen vluchtten zoals angst voor het oorlogsgeweld, het eerdere vertrek van lokale leiders, door zowel de zionisten als Arabieren verspreide geruchten, verdrijving en Arabische oproepen te vertrekken. Zoiets. Moll geeft meer voorbeelden van reportages en nieuwsberichten, zoals een bericht waarin extremistische uitspraken van rabbijn Ovadia Yosef op de voorpagina van de NRC staan terwijl even extreme woorden van Palestijnse leiders en geestelijken de krant nooit halen, of de berichtgeving over de Mavi Marmara waarin het geweld van de kant van de opvarenden stelselmatig wordt gebagatelliseerd, of een bericht over het aantal (burger)doden tijdens de Gaza oorlog.

Wellicht was het sterker geweest als Moll wat meer onderscheid had gemaakt tussen nieuwsartikelen en opiniestukken of boekrecensies. Zijn boek is echter thematisch van opzet; hij behandelt verschillende onderwerpen en haalt dan enkele artikelen aan die volgens hem typerend zijn voor hoe er over dat onderwerp werd bericht. En het feit dat de NRC alleen zogenaamd politiek correcte boeken bespreekt, (en als er al een boek dat kritischer is over de islam en de Arabische wereld wordt besproken, wordt dat afgekraakt), is een legitiem punt van kritiek. De krant is zijn diversiteit kwijt, constateert Moll, en zijn durf. Hij haalt mensen aan die in vroeger jaren het christendom flink op de hak namen. In de jaren 70 wordt de NRC, aldus Moll, 'een vrijhaven voor kritische, vrolijke vrijdenkers', zoals Karel van het Reve en Rudy Kousbroek. Hij noemt ook Adriaan van Dis, en Herman Vuijsje en W. F. Hermans. Van deze 'vrolijke onafhankelijkheid' zou weinig meer over zijn. Dit is legitieme kritiek, net als de keuze voor bepaalde columnisten en het ontbreken van voldoende diversiteit en durf op dat gebied (vreemd genoeg noemt Moll niet het ontslag van Afshin Ellian, de laatste islamcriticus en pro-Israel columnist en de enige die op dit gebied voor een ander geluid zorgde). Moll had misschien wel helderder kunnen toelichten dat het bij de nieuwsberichten gaat om een correcte weergave van zaken en zorgvuldigheid in brongebruik en terminologie, bij achtergrondartikelen om context en zaken als welke partij je vooral aan het woord laat en welke gebeurtenissen vooral aandacht krijgen, en bij boekrecensies en opiniestukken meer om een algehele sfeer en diversiteit die de krant uitstraalt. Maar eigenlijk kan de lezer dat ook zelf wel verzinnen, en dat geldt ook voor Vasterman.

Dat het boek anekdotisch is en geen onderzoeksverslag klopt. Het is een boek. Het leest gemakkelijk, de voorbeelden worden met vlotte zinnetjes en bruggetjes aaneen geregen, en moeten vooral een (sfeer)beeld oproepen. Misschien had Moll duidelijker moeten verantwoorden of toelichten waarom hij voor deze opzet heeft gekozen en niet bijvoorbeeld op een onderwerp veel dieper is ingegaan. Dat was degelijker geweest, maar dan was er minder ruimte voor een totaalbeeld, waarin een kritischer houding tegenover Israel en een milde houding tegenover Hamas in verband wordt gebracht met een politiek correcte visie op en benadering van de islam en moslims in het algemeen. Een sfeerbeeld oproepen is altijd subjectief, maar volgens Vasterman is kritiek op bepaalde terminologie of het bekritiseren van welke context wel en niet gegeven wordt dat ook. Eigenlijk is alle kritiek op de berichtgeving volgens hem subjectief. Hij besluit zijn verhaal met de aantijging dat Moll een pamflet in plaats van een gedegen onderzoek heeft geschreven en de constatering:

Dat is jammer, want deze discussie zou een keer verder moeten komen dan die verwijten over en weer van tendentieuze berichtgeving Ė dat is alleen maar preken voor eigen parochie.

Van mij had Molls boek wel wat uitgebreider en systematischer gemogen, maar dat het geen gedegen onderzoek is, is een niet geheel terecht verwijt. Moll beweert dat ook nergens; hij wil een totaalbeeld geven, aan de hand van voorbeelden op verschillend gebied. In verschillende genres, maar ook wat betreft terloopse opmerkingen in de wandelgangen en discussies met collega's. Het is daardoor inderdaad nogal anekdotisch. Zijn voorbeelden zijn echter overtuigend (en verontrustend) genoeg om serieus te bespreken. Vasterman neemt niet de moeite om op ook maar een voorbeeld inhoudelijk in te gaan. Het is allemaal te subjectief, te anekdotisch of te exemplarisch en daarom deugt het niet. Hij laat daarmee juist zelf een kans liggen om aan de discussie die volgens hem zo belangrijk is een impuls te geven. Ook hij komt niet verder dan het verwijt dat Moll tendentieus is. En ik blijf met het gevoel zitten waarom ik niet echt een ander soort boekbespreking had verwacht, een waarin ook de NRC een veeg uit de pan had gekregen en er wat meer ruimte was voor nuance.

Tot slot: ik heb hem al een paar keer gelinkt, maar het degelijke onderzoek waar Vasterman zo naar verlangt is er. Zie: Krantenonderzoek NRC Handelsblad. Het is destijds naar NRC opgestuurd, er is over gemaild en over gebeld maar een reactie bleef uit. Misschien dat meneer Vasterman er eens aandacht aan kan besteden?

Ratna Pelle


Share |


Reacties: 3 Opmerkingen

op Wednesday, 12 October 11, schreef Fennie Stavast

Mw. Pelle, ik heb een vraag, n.a.v. uw derde alinea. Is het zo dat de Palestijnen zich ook schuldig maken aan illegale nederzettingen, bezette gebieden en het actief steunen van kolonisten die land stelen?
Als dat het geval is, hebt u gelijk dat het erg eenzijdig is dat deze aanduidingen alleen m.b.t. Israel worden gebruikt.

Voor het evenwicht met uw spam-veiligheid: LEVE PALESTINA!

op Sunday, 16 October 11, schreef Wouter

Palestijnen maken zich schuldig aan bloedige terreurdaden en extremistisch fundamentalisme, en het ging Ratna en Moll erom dat dit zelden zo wordt benoemd in NRC & co.

Daarnaast valt natuurlijk best te betogen dat Palestijnen zich ook schuldig maken aan illegale nederzettingen, bezette gebieden en het actief steunen van kolonisten die land stelen, maar dat is misschien een beetje flauw :-).

op Sunday, 16 October 11, schreef Ratna

Daarnaast maken Palestijnen zich schuldig aan antisemitisme, oproepen tot haat en geweld, afschieten van raketten, schietincidenten, vermoorden van Israeli's en inwoners van nederzettingen, liegen, geschiedvervalsing. Ook de zogenaamd gematigde Palestijnse Autoriteit is tegen een werkelijke tweestatenoplossing (twee staten voor twee volken) en terroristen zoals Dalal Mughrabi worden verheerlijkt in Palestijnse media. Ik begrijp dat het, mede vanwege de eenzijdige mediaberichtgeving, moeilijk is om in te zien dat er meer problemen spelen in het conflict dan alleen agressieve soldaten en zich misdragende kolonisten.
Ik begrijp ook dat u moeite heeft met het typen van het woord Israel en dat als een zeer gekleurd begrip ervaart. Misschien had ik er beter 'bezet Palestina' van kunnen maken, zoals veel Palestijnen het beschouwen?

IMO Blog Hoofdpagina

IMO Blog Archief


IMO Blog
A view from the Netherlands
by Ratna Pelle

* Volg me op Twitter


Je vind ons ook op:
* Israel & Palestijnen Nieuws Blog
* Israel-Palestina.Info Twitter
* Israel-Palestina.Info Facebook Pagina
* Israel-Palestina.Info Facebook Groep

* Israel-Palestina.Info
* IPI Actueel
* IPI commentaar
* IMO Blog (2e lokatie)
* IPI media
* IPI Opinie
* IPI English



IMO Blog (IsraŽl & Midden-Oosten) bevat mijn opinies over het IsraŽlisch-Palestijnse conflict, het Joodse recht op zelfbeschikking (ook bekend als Zionisme) en het Palestijnse recht op zelfbeschikking. Ik ben een academica uit Nederland. Ik ben actief geweest in diverse linkse bewegingen voor vrede, milieu en derde wereld. Ik ben noch Joods noch Palestijns noch IsraŽlisch noch Arabisch.

© Alle teksten op deze blogs zijn eigendom van de schrijver, en dienen niet zonder toestemming gekopieerd te worden naar andere websites.



IMO Blog contains my thoughts on the Israel - Palestine conflict, the Jewish right to self determination (aka Zionism) and the Palestinian right to self determination, and especially the involvement of Europe with the conflict in the light of it's own history. I am an academic from the Netherlands who has been active in several leftist movements for peace, environment and third world. I am neither Jewish nor Palestinian nor Israeli nor Arab.

© All blogs posted here are copyright by the author, and should not be copied without permission.


BLOGS NL-ISRAEL:
* Ratna.NL - Over IsraŽl en de Palestijnen 2005-2006
* Israel & Palestijnen Nieuws Blog
* Laatste nieuws uit Israel
* Dutchblog Israel (NL/EN)
* Simon Soesan (tot 2013)
* The Crethi and the Plethi (NL/EN)
* Loor Schreef
* Israel in de Media
* Trouw Israel Monitor

AMI ISSEROFF & CO:
* MidEastWeb Log on Middle East peace (2002-2011)
* ZioNation - Progressive Zionism & Israel Web Log (2006-2010)
* Israel: Like this, as if (2007-2009)
* Middle East Analysis (2007-2011)

OTHER BLOGS ISRAEL:
* AP Israel Watch (2010)
* Blue Truth (2007-2015)
* UK Media Watch/
* Daled Amos
* Dry Bones cartoons
* Dvar Dea from Israel
* Elder of Ziyon
* FresnoZionism (2006-2014), now Abu Yehuda
* Haifa Diary
* Israel Proud (2009-2012)
* A Liberal Defence of Israel (2006-2015)
* Neville Teller's A Mid-East Journal
* Normblog (2013)
* Philosemitism (2007-2013)
* Point of no return (Middle East's forgotten Jewish refugees)
* Pro-Israel Bay Bloggers
* Ray Cook (Israel, Zionism and the Media)
* Simply Jews
* Unplugged Mike (2003-2011)
* Yaacov Lozowick's Ruminations

WEBSITES ISRAEL:
* CIDI
* Cijo - Voor Israel, Voor Vrede
* Christenen voor Israel
* Engage (GB)
* Etsel over Jodendom & IsraŽl
* Israel Facts (NL)
* IsraŽl-Informatie linkpagina (NL/EN)
* IsraŽl-Palestina Info (NL/EN)
* Likoed Nederland
* MidEastWeb - Middle East News/Views
* Maurice Ostroff - Second Thoughts
* Missing Peace (NL)
* Peace With Realism
* VECIP - Vrije Encyclopedie Conflict IsraŽl-Palestina
* WAAR media werkgroep Israel
* Zionism & Israel
* Zionism On the Web

DIVERSE ONDERWERPEN:
* Brassť Sittard - Van linkse politiek tot Joodse genealogie
* Sittard Web Log - "politieke, sociale en groene berichten"
* At the back of the hill
* The Euston Manifesto
* The IgNoble Experiment
* Jeff Weintraub, Commentaries and Controversies
* Keesjemaduraatje
* Het Verraad van Links (Carel Brendel)
* Verbal Jam (NL)
* Zin en Rede
* SEO - Search Engine Optimization

NIET MEER GEUPDATE:
* Christians Standing With Israel - Blog
* IreneLancaster's Diary (on Aliyah, Judaism, Zionism and Politics)
* Jewish State
* Octogenarian
* Ratna's Review on Israel, Zionism and Peace (2005-2006)
* Sanda & Israel
* Z-Word Blog, Views on Zionism

RSS V 1.0
RSS V 2.0

FREE EMAIL SUBSCRIPTION
Subscribe to
ZNN
email newsletter for this site and others

Powered by groups.yahoo.com

IMO Blog - Israel & Midden-Oosten

© Alle teksten op deze blogs zijn eigendom van de schrijver, en dienen niet zonder toestemming gekopiŽerd te worden naar andere websites.

All entries copyright by the authors and or Zionism-Israel Information Center. Please forward materials by e-mail with URLS. Other uses by permission only.