De Hamas leugens van Meulenbelt bij Pauw en Witteman

IMO Blog, 2012

We konden vrijdagavond onze lol weer eens op. Eerst de radikale antizionist Ali Abunimah tegenover de Israelische ambassadeur op Nieuwsuur, en toen mevrouw Anja Meulenbelt in Pauw en Witteman. Had men bij Nieuwsuur nog netjes van beide kanten iemand geïnterviewd, Pauw en Witteman vonden het niet nodig aan enig evenwicht te doen en dus had Meulenbelt het rijk alleen. Ze loog er weer flink op los, en al was Jeroen Pauw voor zijn doen kritisch, hij miste de feitenkennis om haar onzin te weerleggen. Het begon met de oorzaak van de vijandelijkheden van nu. Nee, natuurlijk lag het niet aan Hamas en ook niet aan raketten die op Israel worden afgeschoten. Het lag uiteraard aan Israel, dat niet zomaar de gematigde en vredelievende Jabari had geliquideerd, op een moment nog wel dat hij op het punt stond Israel vrede aan te bieden. Vreemd dat dit vredesplan van hem geen bredere aandacht had gekregen, zul je denken. Normaal gesproken wordt immers iedere suggestie dat de Palestijnen eventueel ooit onder bepaalde voorwaarden vrede zouden willen, breed uitgemeten in de media. Wel, het was ook geen echt vredesplan. Gershon Baskin had een plan voor een langdurig bestand opgesteld, aldus Haaretz, en dat was ook aan Jabari voorgelegd, die zo'n voorstel als hoogste leider van de Al Qassam Brigades moet goedkeuren. Hij zou er wel voor hebben gevoeld. Israel natuurlijk niet, en daarom had men, toen er vrede dreigde, hem van kant gemaakt zodat dat gevaar was geweken, aldus Meulenbelt in Pen W en op haar blog. Er zouden daarnaast meer korte bestanden zijn geweest de afgelopen tijd, allemaal door Israel geschonden. Niet alleen de afgelopen tijd overigens. Meulenbelt schrijft al jaren over al die bestanden die Hamas maar steeds aanbiedt, niet omdat het zulke zionistenlovers zijn, maar omdat ze heel pragmatisch inzien dat dit voor hun eigen volk het beste is. Maar Israel wil geen vrede volgens Meulenbelt, en wijst dus altijd ieder bestand af.

De mythe van de vrede en de bestanden is een hardnekkige. Er doen verschillende varianten de ronde, maar het komt er altijd op neer dat de vrede min of meer voor het oprapen ligt en Israel deze doelbewust laat liggen omdat men geen belang heeft bij vrede. Dan moet immers de bezetting opgeheven, dan moet men concessies doen en nederzettingen ontruimen, en dat wil het extremistische Israel waar Joden zich superieur en almachtig wanen, nou eenmaal per definitie niet. Al in de jaren '90 zou toenmalig Hamas leider Achmed Yassin Israel een 20 jarig bestand hebben aangeboden, in ruil voor terugtrekking uit de Westbank, Gaza en Oost-Jeruzalem. Later is dit aanbod herhaald, met vaak als toegevoegde eisen de vrijlating van alle gevangenen, ontmantelen van Dimona en het zogenaamde recht op terugkeer van de Palestijnse vluchtelingen. De precieze voorwaarden varieerden iets, net als de tijdsduur, en er werd nooit vrede beloofd maar vaag gehouden hoe precies zo'n bestand zou eindigen. Een volgende generatie zou daarover gaan. Israel kan natuurlijk niet met (een deel van) deze voorwaarden akkoord gaan, die slechter zijn dan welk serieus vredesplan ooit gedaan en die in feite het einde van Israel zouden betekenen. Ook zou zo'n lange wapenstilstand met een totale Israelische terugtrekking betekenen dat Hamas ongekende mogelijkheden heeft de Westbank en Oost Jeruzalem in een groot wapendepot te veranderen.

Israel en Hamas zijn vaker kortdurende bestanden overeen gekomen, die even zo vaak door Hamas werden geschonden. Zo werd voor de Gaza oorlog van 2008-2009 een tunnel onder de grens met Israel ontdekt die bedoeld was om soldaten te kidnappen. Israel maakte de tunnel onklaar en doodde daarbij vijf Hamas strijders. 'Israel heeft het bestand geschonden', zo riepen Meulenbelt c.s. in koor. Vorige week heeft Israel wederom een tunnel vol met explosieven gevonden, na diverse andere incidenten waarbij explosieven bij het grenshek werden geplaatst en legervoertuigen of grenswerkers beschoten. Israel schoot terug, en er kwamen een paar Palestijnen om. Ik weet niet meer zeker of er toen een onofficieel bestand was, maar als dat zo was heeft Israel het uiteraard geschonden door terug te schieten. De hele maand oktober werden er raketten afgevuurd op Israel, soms tientallen per dag, waaronder Grad raketten die tot voorbij Beersheva komen (in totaal waren er 171 raketten en mortiergranaten afgevuurd in oktober). Ik weet niet meer hoe vaak er in oktober een onofficieel bestand was, maar het werd ongetwijfeld geschonden door Israel toen het de raketlanceerinstallaties en smokkeltunnels beschoot in reactie op de vele raketten.

Dan de volgende leugen van mevrouw Meulenbelt. Ze zei bij Pauw en Witteman letterlijk dat Hamas pas sinds de liquidatie van Jabari raketten af was gaan schieten op Israel. De raketten die daarvoor werden afgevuurd ('heel weinig raketten') waren allemaal van radikalere groeperingen. Hamas was tegen de raketten, net als de bevolking in Gaza. En Hamas deed veel moeite die raketten tegen te houden, maar ja, wanneer Israel steeds hun leiders doodt, dan willen ze weleens terug slaan. Waarmee Israel dus haar zin heeft want het is weer lekker oorlog. En als die oorlog is afgelopen mogen wij de rotzooi opruimen, zo besloot ze, nadat ook nog even ter sprake was gekomen dat er geen humanitaire hulp vanuit Egypte kon komen en je dat blijkbaar ook niet kon verwachten, en dat op een of andere manier ook aan Israel lag. Dat de grenzen met Israel nog gewoon open zijn en daar alle humanitaire hulp door kan die men maar wenst, werd natuurlijk niet vermeld.

Ook beweerde Meulenbelt dat zowel Hamas als de bevolking in Gaza tegen de raketten zijn. Een uurtje daarvoor vertelde Monique van Hoogstraten in Nieuwsuur dat de meeste Palestijnen achter het afschieten van de raketten zijn, omdat ze het als hun enige verdediging tegen Israel zien. In hun ogen, zo legde Monique uit, is Israel de agressor vanwege de blokkade en de onderdrukking van de Palestijnen, en daarom hebben de Palestijnen het recht raketten af te schieten. Ze was bij een Palestijnse vrouw op bezoek, die naast een veldje woonde van waaruit raketten werden afgevuurd. Alleen al het wijzen naar dit veld kan gevaarlijk zijn, zei ze. Maar ze benadrukte ook dat iemand ze toch moest verdedigen tegen Israel.

Maar wie is die goede gematigde vredelievende Jabari nou? Jabari was de mastermind achter de ontvoering van Gilad Shalit. Hij heeft ervoor gezorgd dat deze jongeman vanuit Israel werd ontvoerd en zes jaar lang ondergronds, zonder daglicht en medische hulp (hij was gewond geraakt bij zijn ontvoering) gevangen werd gehouden. Jabari riep na de deal waarbij ruim 1000 Hamas gevangenen vrijkwamen, op tot meer ontvoeringen. Hij zei ook trots dat de vrijgelaten gevangenen bij elkaar meer dan 500 Israelische doden op hun geweten hadden. Als leider van de Al Qassam Brigades is hij verantwoordelijk voor talloze aanslagen en de raketbeschietingen. Voor Meulenbelt is dit een soort natuurlijk recht van de Palestijnen, al zegt ze er altijd even netjes bij dat ze tegen geweld tegen burgers is. Ze hebben nou eenmaal geen tanks en F16's, aldus het cliché, en dus moeten ze wel naar andere middelen grijpen. Dat Hamas welbewust op de burgerbevolking mikt (een schending van het oorlogsrecht), dat het hele concept van de zelfmoordaanslag bijzonder wreed is en onder heel veel bezettingen en onderdrukkingen dan ook niet is voorgekomen, dat Hamas raketten en explosieven middenin vluchtelingenkampen opslaat terwijl er een paar kilometer verderop onbewoond gebied is, dat alles ontgaat haar of ontkent ze. Want het past niet in haar paradigma.

Dat Hamas pas na de liquidatie van vredesheld Jabari begon met het afschieten van raketten is een farce. Ik heb het even nagezocht, en veel van de raketbeschietingen in oktober werden (mede) door Hamas opgeëist. Een voorbeeld. Op 24 oktober kopt de Jerusalem Post: "Gazans fire 80 rockets at Israel in 24 hours". Dit artikel meldt dat:

Hamas’s armed wing, Izzadin Kassam, said it was behind the rocket fire, and released a video on its website showing a multiple- rocket launcher firing several projectiles within seconds.