IMO Blog - Israel & Midden-Oosten

Zionism-Israel Info Center Site Map Definitions Issues (FAQ) Timeline History Documents Web Links Photo Gallery Contact email

Achtergrondartikelen
IsraŽl-Palestina.Info:

* 60 Jaar IsraŽl en de Nakba (1948-2008)
* 60 Jaar na delingsplan, IsraŽl en de VN
* Geschiedenis van het IsraŽlisch-Arabische conflict
* Vredesproces & Recente Geschiedenis
* Tijdlijn geschiedenis IsraŽl en Palestina
* Geschiedenis Joden en antisemitisme
* Geschiedenis Palestijnen en Arabieren
* Hezbollah
* IsraŽl politiek
* Palestijnen politiek
* Zesdaagse Oorlog
* Bezette gebieden & nederzettingen
* Gaza Strook
* Gaza Oorlog
* Gaza blokkade
* Hamas
* Apartheidsmuur of veiligheidshek?
* Jeruzalem
* Vluchtelingen
* Demografie
* Etnische zuivering
* Zionisme
* Anti-Zionisme
* Boycot IsraŽl campagnes
* Initiatieven voor vrede en verzoening
* United Civilians for Peace
* Verenigde Naties
* Mythes en beeldvorming
* Palestijns Gevangenendocument 2006
* Column Simon Soesan
* Reisverslag IsraŽl 2007
* Het zijn net mensen - recensie & repliek
* Krantenonderzoek NRC conflict IsraŽl-Palestina
* Berichtgeving IsraŽl door NOS Journaal
* Dries van Agt over IsraŽl en de Palestijnen
* Recente artikelen IsraŽl-Palestina
* Oudere artikelen IsraŽl-Palestina
* Landkaart van IsraŽl - Palestina


Background Articles in English:

* Amnesty International Report on Gaza War
* History Arab-Israeli Conflict
* Boycott Israel campaigns
* Boycott Israel?
* Christian Zionism
* Dutch Media: Study of NRC Handelsblad
* Dutch Media: NOS Journaal Study
* Israel 1948 War of Independence
* Israel 1948 War of Independence Timeline
* History of Anti-Semitism
* Israel
* Israel Boycott?
* Jew!
* 6 Day War
* Six Day War Timeline
* Zionism - Definition and History
* Zionism: History of Zionism & Israel
* Zionism and its Impact


Eerdere IMO Blogs.
Voor volledige lijst zie:
IMO Blog Archief


October 2016 September 2016 August 2016 July 2016 June 2016 May 2016 April 2016 March 2016 February 2016 January 2016 December 2015 November 2015 October 2015 September 2015 August 2015 July 2015 June 2015 May 2015 April 2015 March 2015 February 2015 January 2015 December 2014 November 2014 October 2014 September 2014 August 2014 July 2014 June 2014 May 2014 April 2014 March 2014 February 2014 January 2014 December 2013 November 2013 October 2013 September 2013 August 2013 July 2013 June 2013 May 2013 April 2013 March 2013 February 2013 January 2013 December 2012 November 2012 October 2012 September 2012 August 2012 July 2012 June 2012 May 2012 April 2012 March 2012 February 2012 January 2012 December 2011 November 2011 October 2011 September 2011 August 2011 July 2011 June 2011 May 2011 April 2011 March 2011 February 2011 January 2011 December 2010 November 2010 October 2010 September 2010 August 2010 July 2010 June 2010 May 2010 April 2010 March 2010 February 2010 January 2010 December 2009 November 2009 October 2009 September 2009 August 2009 July 2009 June 2009 May 2009 April 2009 March 2009 February 2009 January 2009 December 2008 November 2008 October 2008 September 2008 August 2008 July 2008 June 2008 May 2008 April 2008 March 2008 February 2008 January 2008 December 2007 November 2007 October 2007 September 2007 August 2007 July 2007 June 2007 July 2007 June 2007 May 2007 April 2007 March 2007 September 2007 February 2007 January 2007 December 2006 November 2006 2006 November 2006 October 2006 September 2006 August 2006 July 2006 June 2006 May 2006 April 2006 March 2006 February 2006


FREE EMAIL SUBSCRIPTION
Subscribe to
ZNN
email newsletter for this site and others

Powered by groups.yahoo.com

Voorwaarden Abbas zijn obstakels voor vrede

IMO Blog, 2013

No one loses more than the Palestinians if US Secretary of State John Kerry's efforts to restart peace talks fail, the PLO's top negotiator said Tuesday.
"The failure of Kerry's peace plan is not an option. Everyone who believes in two states should help Kerry to succeed," Saeb Erekat told reporters in the West Bank a day after Kerry issued a stark warning to Israel and the Palestinians to resume long-stalled talks.

Aldus een bericht van het Palestijnse Ma'an News. Ook in Nederlandse media wordt benadrukt dat de Palestijnen het meeste belang hebben bij vrede. Zij lijden immers het meeste onder de status quo en hebben het meest te winnen bij een vredesakkoord en een eigen onafhankelijke staat. Zou je zeggen. Maar ze handelen er niet naar.


Sympathisanten van de Palestijnen benadrukken dat vrede met 'waardigheid' en 'rechtvaardigheid' gepaard moet gaan, en je niet van de Palestijnen kunt verwachten dat ze met de kruimels die Israel voor ze achterlaat genoegen zullen nemen. Dat mag zo zijn, maar Israel heeft al vaker meer dan kruimels of gatenkaas aangeboden, zoals een aaneengesloten staat in circa 95-98% van de Westbank en de Gazastrook, met een gedeeltelijke landruil en een vorm van deling of gemeenschappelijk beheer in Jeruzalem. De Palestijnen zeiden 'nee'.

Inmiddels zijn we zover dat de internationale gemeenschap en zelfs de VS meegaan in de Palestijnse taktiek dat Israel aan allerlei voorwaarden vooraf moet voldoen voordat er gepraat kan worden. Vroeger was Israel de partij die voorwaarden stelde, en niet met de PLO wilde praten zolang zij Israel niet erkende en het geweld niet afzwoer. Dat is op papier gebeurd, al is het PLO handvest nooit eenduidig aangepast en handelen de PLO en Fatah vaak in tegenspraak met deze toezeggingen. Israel zeurt daar echter allang niet meer over, en hanteert het principe dat er gewoon gepraat moet worden en beide partijen hun problemen en wensen dan op tafel kunnen leggen.

Geen punt meer

Ook is er een tijd geweest dat Israel de onderhandelingen afbrak, of Łberhaupt niet wilde praten, vanwege Palestijnse aanslagen in Israel. Ook al werden die pro-forma meestal afgekeurd, Arafat rechtvaardigde ze vaak voor een Arabisch publiek, en ook Abbas veroordeelde ze vooral pro-forma en niet omdat hij principieel tegen dergelijk geweld is. Ook daar hoor je Israel niet meer over, omdat er bijna geen aanslagen meer lukken natuurlijk, en er nu redelijk wordt samengewerkt tussen de Israelische en Palestijnse veiligheidsdiensten. Maar ook omdat je zo in feite de extremisten in de kaart speelt.

Israel maakt echter ook geen punt meer van het feit dat de Palestijnen Israel niet echt erkennen (PA en Fatah leiders hebben zich vaker tegen het principe van twee staten voor twee volken uitgesproken) en dat in Palestijnse media de meest walgelijke dingen over Joden en Israel worden beweerd. De Israelische voorwaarden van indertijd konden bij weldenkende mensen in het Westen op felle kritiek rekenen. De een z'n terrorist is de ander z'n vrijheidsstrijder, zo hoorde je vaker, waarbij voor het gemak het verschil tussen het doelbewust doden van burgers met als doel om van heel Israel een Arabische staat te maken, over een kam werd geschoren met ons verzet tijdens WOII.

Ook veel gehoord was de vergelijking met Menachem Begin, die leider was van de radikale Irgun beweging die in de jaren voor Israels stichting aanslagen op Palestijnse en Britse doelen pleegde. Dit waren doorgaans wraakacties voor Palestijnse aanslagen, en beide kanten maakten vaak geen onderscheid tussen strijders en burgers. Het belangrijkste onderscheid met Arafat is natuurlijk dat er tientallen jaren zaten tussen Begins premierschap en zijn, zo je wilt, terroristische verleden, terwijl Arafat tot het einde aanslagen in Israel heeft gesteund en mede gefinancierd.

Taart opsnoepen

Dezelfde mensen die indertijd verbolgen waren over Israels 'arrogante houding' tegenover de Palestijnen, vinden het geen enkel probleem dat de Palestijnen voorwaarden stellen aan Israel. Dit is echter betrekkelijk recent, en in feite pas begonnen in 2009. Onder invloed van de VS en de internationale gemeenschap, die de nederzettingenbouw tot grootste obstakel voor vrede hadden gebombardeerd, eiste Abbas een volledige bouwstop voordat er onderhandeld kon worden. De idee daarachter was dat onderhandelen weinig zin heeft als ondertussen de taart waarover je onderhandelt opgesnoept wordt.

Daar zit wat in, maar Israel meende dat het niet zomaar alle bouwactiviteiten kan staken voor in totaal bijna een half miljoen mensen. Jonge stellen wachten jaren op woningen, oude woningen moeten vervangen, voorzieningen aangepast of uitgebreid, en al lopende projecten kun je niet zomaar afbreken. Zit ook wat in, en dus werd een compromis gevonden: een bouwstop met uitsluiting van de projecten waar al met de bouwfase was gestart, en met uitzondering van Jeruzalem, voor de duur van negen maanden. In die tijd zouden beide partijen het eens kunnen worden over de grenzen, waarmee het probleem waar Israel nog mag bouwen zou zijn opgelost.

Maar zo liep het niet, want Abbas ging dit niet ver genoeg, en pas op het laatst werd er onder grote druk van de VS even gepraat. Abbas stelde direct de eis dat de bouwstop zou worden verlengd, en uitgebreid met Jeruzalem. Israel weigerde, en de onderhandelingen werden afgebroken. Sindsdien is de Palestijnse eis van een volledige bouwstop inclusief geheel Oost Jeruzalem (waarvan diverse wijken voor 1948 Joods of gemengd waren) blijven staan. Andere voorstellen, zoals dat Israel in bepaalde blokken - die volgens bijna alle serieuze vredesvoorstellen geruild zouden worden tegen land elders in Israel - wel mag blijven bouwen, werden door de Palestijnen afgewezen.

Basis voor onderhandelingen

Maar daar bleef het niet bij. De eis van een volledige bouwstop is aangevuld met de eis dat Israel diverse Palestijnse gevangenen vrijlaat, de eis dat Israel van tevoren de pre-1967 wapenstilstandslijnen als basis voor de onderhandelingen erkent, de eis dat Jeruzalem de Palestijnse hoofdstad zal worden etc. In feite moet Israel alle Palestijnse eisen van tevoren erkennen, waarna dan nog slechts over de details hoeft te worden gepraat. Zo werken serieuze onderhandelingen tussen gelijkwaardige partijen natuurlijk niet. Ik heb eerder betoogd dat ik het geen slecht idee zou vinden wanneer beide partijen van tevoren het principe van twee staten voor twee volken zouden onderschrijven, en daarmee erkennen dat beide volken legitieme rechten in het gebied hebben en hier religieus en historisch mee verbonden zijn. Ook zouden beide partijen kunnen erkennen dat men de ander veel leed heeft berokkend. Dat zou een basis kunnen zijn voor het voeren van onderhandelingen in goed vertrouwen.

Abbas heeft naar verluid een lijst van gevangenen opgesteld die Israel moet vrijlaten voordat hij wil gaan praten. Minister Kerry heeft die aan Israel overhandigd, en Israel verzocht hier serieus naar te kijken. Op de lijst staan bijna allemaal mensen die zijn veroordeeld voor dodelijke aanslagen uit de tijd van voor de Oslo Akkoorden. Nabestaanden van de slachtoffers hebben reeds laten weten fel tegen de vrijlating van de moordenaars van hun dierbaren te zijn. Ik zou mij kunnen voorstellen dat de vrijlating van gevangenen onderdeel is van een vredesverdrag, of dat Israel nadat in de vredesbesprekingen vooruitgang is geboekt, gevangenen vrijlaat als gebaar van goede wil en vertrouwen. Dit zou dan gepaard kunnen gaan met een Palestijns gebaar. Israel heeft in het verleden vaker gevangenen vrij gelaten als gebaar van goede wil, de laatste keer onder Olmert in 2008.

Het Israelische publiek is echter cynisch geworden na alle golven van geweld, die vaak volgden op Israelische concessies en terugtrekkingen, en na het telkens mislukken van vredesonderhandelingen. Men ziet het nut van concessies niet meer in. De kolonisten varen daar wel bij, want zolang het publiek niet in vrede gelooft is de motivatie de confrontatie met hun aan te gaan niet erg groot.

Kerry on

Sinds Kerry druk doende is de partijen weer bij elkaar te krijgen, voert Abbas de druk geleidelijk op, evenals de retoriek tegen Israel. Zo heeft hij inmiddels gedreigd de Palestijnse Autoriteit op te heffen als de besprekingen niet voor 20 juni gestart zijn. Israel moet dan wel voor die tijd alle 120 gevangenen van zijn lijst hebben vrijgelaten (zie hier enkele voorbeelden van wie dit zijn) en natuurlijk een bevriezing van de nederzettingenbouw hebben aangekondigd. Ondertussen beschuldigt hij Israel ervan dat het de Al Aqsa Moskee wil vernietigen (een oud verwijt, waarmee in het verleden succesvol Palestijnse massa's tegen de Joden in het land werden opgezet door de Grootmufti) en dat het een religieuze oorlog uitlokt met de vieringen in het kader van de jaarlijkse Jeruzalem Dag:
The Palestinian Ministry of Foreign Affairs said that the organization of the festival called "Lights" in the vicinity of the Al-Aqsa Mosque and the old city tomorrow is "an explicit call to a religious war in the region as a whole."

Deze man wordt door het Westen alom als gematigd afgeschilderd. Vaak wordt Israel gewaarschuwd dat wanneer Abbas vertrekt, er niet snel weer zo'n fijne en gematigde Palestijnse vredespartner zal opstaan. Dus of het die buitenkans maar even snel met beide handen wil vastgrijpen, voor het te laat is. Ondertussen uit Kerry de bekende holle frasen om het Joods-Amerikaanse publiek over de streep te trekken:
"Letís be clear: If we do not succeed now Ė and I know Iím raising those stakes Ė but if we do not succeed now, we may not get another chance. So we canít let the disappointments of the past hold the future prisoner."

"I fully recognize the challenges and predicament in which Israel finds itself, but I also firmly believe this is a hopeful time if we choose to make it so. This can actually be a time for possibility, a time for promise," Kerry said.

Omstandig legt hij vervolgens uit wat de voordelen voor Israel zijn van vrede, voor het geval daar nog iemand aan zou twijfelen. Maar dat is het probleem uiteraard niet. Er zijn weinig mensen die tegen vrede zouden zijn, zolang vrede inhoudt wat Kerry eronder verstaat: een tweestatenoplossing, waarbij beide partijen in goed vertrouwen een compromis bereiken over alle lastige onderwerpen, elkaar wat gunnen, zich redelijk opstellen, en vervolgens de strijdbijl begraven om zich te richten op economische samenwerking, samenwerking op toeristisch gebied, op het gebied van waterzuivering en milieu, en wat al niet meer. En zij leefden nog lang en gelukkig.

Gepassioneerd pleidooi voor vrede

Het probleem is zoals gezegd dat weinig Israeli's nog geloven dat vrede mogelijk is met dit Palestijnse leiderschap. Men gelooft niet dat welke redelijke concessie dan ook Abbas over de streep zal trekken. Men gelooft niet dat die 120 gevangenen het verschil zullen maken, of een nederzettingenstop, en zal worden beantwoord met de erkenning van Israel als Joodse staat, of de erkenning dat niet alle nakomelingen van de vluchtelingen terug kunnen, of een einde aan het vereren van terroristen als helden.

Als vrede niet verkrijgbaar is, maakt het niet uit hoe hoog de prijs is die je ervoor biedt, het is immers niet voorhanden. Een hoge prijs zal je vooral kwetsbaarder maken omdat je hebt laten zien hoeveel je ervoor over hebt. Tot nu toe lijken de Palestijnen dat spel goed te beheersen: alles wat Israel ooit geboden heeft geldt als uitgangspunt wat van tevoren al binnen gehaald is, voordat de echte onderhandelingen van start kunnen gaan. Netanyahu weigert dit spel mee te spelen en houdt zich dan ook op de vlakte. Hij herhaalt slechts te willen onderhandelen zonder voorwaarden vooraf. Ik ben geen fan van Netanyahu, ik had liever Livni gezien, of Yacimowich, of Lapid, als premier, maar dit spel lijkt hij wel door te hebben. Nu het Westen nog.

Pas wanneer Kerry zich gepassioneerd tot de Palestijnen richt met zijn pleidooi voor vrede, pas wanneer het Palestijnse leiderschap de druk voelt, en pas wanneer er in het Westen wat minder rooskleurig naar Abbas en de PA top wordt gekeken, maakt vrede misschien een kans. En dan kan van Israel gevraagd worden hier - ook - een hoge prijs voor te betalen.

Ratna Pelle


Share |

IMO Blog Hoofdpagina

IMO Blog Archief


IMO Blog
A view from the Netherlands
by Ratna Pelle

* Volg me op Twitter


Je vind ons ook op:
* Israel & Palestijnen Nieuws Blog
* Israel-Palestina.Info Twitter
* Israel-Palestina.Info Facebook Pagina
* Israel-Palestina.Info Facebook Groep

* Israel-Palestina.Info
* IPI Actueel
* IPI commentaar
* IMO Blog (2e lokatie)
* IPI media
* IPI Opinie
* IPI English



IMO Blog (IsraŽl & Midden-Oosten) bevat mijn opinies over het IsraŽlisch-Palestijnse conflict, het Joodse recht op zelfbeschikking (ook bekend als Zionisme) en het Palestijnse recht op zelfbeschikking. Ik ben een academica uit Nederland. Ik ben actief geweest in diverse linkse bewegingen voor vrede, milieu en derde wereld. Ik ben noch Joods noch Palestijns noch IsraŽlisch noch Arabisch.

© Alle teksten op deze blogs zijn eigendom van de schrijver, en dienen niet zonder toestemming gekopieerd te worden naar andere websites.



IMO Blog contains my thoughts on the Israel - Palestine conflict, the Jewish right to self determination (aka Zionism) and the Palestinian right to self determination, and especially the involvement of Europe with the conflict in the light of it's own history. I am an academic from the Netherlands who has been active in several leftist movements for peace, environment and third world. I am neither Jewish nor Palestinian nor Israeli nor Arab.

© All blogs posted here are copyright by the author, and should not be copied without permission.


BLOGS NL-ISRAEL:
* Ratna.NL - Over IsraŽl en de Palestijnen 2005-2006
* Israel & Palestijnen Nieuws Blog
* Laatste nieuws uit Israel
* Dutchblog Israel (NL/EN)
* Simon Soesan (tot 2013)
* The Crethi and the Plethi (NL/EN)
* Loor Schreef
* Israel in de Media
* Trouw Israel Monitor

AMI ISSEROFF & CO:
* MidEastWeb Log on Middle East peace (2002-2011)
* ZioNation - Progressive Zionism & Israel Web Log (2006-2010)
* Israel: Like this, as if (2007-2009)
* Middle East Analysis (2007-2011)

OTHER BLOGS ISRAEL:
* AP Israel Watch (2010)
* Blue Truth (2007-2015)
* UK Media Watch/
* Daled Amos
* Dry Bones cartoons
* Dvar Dea from Israel
* Elder of Ziyon
* FresnoZionism (2006-2014), now Abu Yehuda
* Haifa Diary
* Israel Proud (2009-2012)
* A Liberal Defence of Israel (2006-2015)
* Neville Teller's A Mid-East Journal
* Normblog (2013)
* Philosemitism (2007-2013)
* Point of no return (Middle East's forgotten Jewish refugees)
* Pro-Israel Bay Bloggers
* Ray Cook (Israel, Zionism and the Media)
* Simply Jews
* Unplugged Mike (2003-2011)
* Yaacov Lozowick's Ruminations

WEBSITES ISRAEL:
* CIDI
* Cijo - Voor Israel, Voor Vrede
* Christenen voor Israel
* Engage (GB)
* Etsel over Jodendom & IsraŽl
* Israel Facts (NL)
* IsraŽl-Informatie linkpagina (NL/EN)
* IsraŽl-Palestina Info (NL/EN)
* Likoed Nederland
* MidEastWeb - Middle East News/Views
* Maurice Ostroff - Second Thoughts
* Missing Peace (NL)
* Peace With Realism
* VECIP - Vrije Encyclopedie Conflict IsraŽl-Palestina
* WAAR media werkgroep Israel
* Zionism & Israel
* Zionism On the Web

DIVERSE ONDERWERPEN:
* Brassť Sittard - Van linkse politiek tot Joodse genealogie
* Sittard Web Log - "politieke, sociale en groene berichten"
* At the back of the hill
* The Euston Manifesto
* The IgNoble Experiment
* Jeff Weintraub, Commentaries and Controversies
* Keesjemaduraatje
* Het Verraad van Links (Carel Brendel)
* Verbal Jam (NL)
* Zin en Rede
* SEO - Search Engine Optimization

NIET MEER GEUPDATE:
* Christians Standing With Israel - Blog
* IreneLancaster's Diary (on Aliyah, Judaism, Zionism and Politics)
* Jewish State
* Octogenarian
* Ratna's Review on Israel, Zionism and Peace (2005-2006)
* Sanda & Israel
* Z-Word Blog, Views on Zionism

RSS V 1.0
RSS V 2.0

FREE EMAIL SUBSCRIPTION
Subscribe to
ZNN
email newsletter for this site and others

Powered by groups.yahoo.com

IMO Blog - Israel & Midden-Oosten

© Alle teksten op deze blogs zijn eigendom van de schrijver, en dienen niet zonder toestemming gekopiŽerd te worden naar andere websites.

All entries copyright by the authors and or Zionism-Israel Information Center. Please forward materials by e-mail with URLS. Other uses by permission only.