IMO Blog - Israel & Midden-Oosten

Zionism-Israel Info Center Site Map Definitions Issues (FAQ) Timeline History Documents Web Links Photo Gallery Contact email

Achtergrondartikelen
IsraŽl-Palestina.Info:

* 60 Jaar IsraŽl en de Nakba (1948-2008)
* 60 Jaar na delingsplan, IsraŽl en de VN
* Geschiedenis van het IsraŽlisch-Arabische conflict
* Vredesproces & Recente Geschiedenis
* Tijdlijn geschiedenis IsraŽl en Palestina
* Geschiedenis Joden en antisemitisme
* Geschiedenis Palestijnen en Arabieren
* Hezbollah
* IsraŽl politiek
* Palestijnen politiek
* Zesdaagse Oorlog
* Bezette gebieden & nederzettingen
* Gaza Strook
* Gaza Oorlog
* Gaza blokkade
* Hamas
* Apartheidsmuur of veiligheidshek?
* Jeruzalem
* Vluchtelingen
* Demografie
* Etnische zuivering
* Zionisme
* Anti-Zionisme
* Boycot IsraŽl campagnes
* Initiatieven voor vrede en verzoening
* United Civilians for Peace
* Verenigde Naties
* Mythes en beeldvorming
* Palestijns Gevangenendocument 2006
* Column Simon Soesan
* Reisverslag IsraŽl 2007
* Het zijn net mensen - recensie & repliek
* Krantenonderzoek NRC conflict IsraŽl-Palestina
* Berichtgeving IsraŽl door NOS Journaal
* Dries van Agt over IsraŽl en de Palestijnen
* Recente artikelen IsraŽl-Palestina
* Oudere artikelen IsraŽl-Palestina
* Landkaart van IsraŽl - Palestina


Background Articles in English:

* Amnesty International Report on Gaza War
* History Arab-Israeli Conflict
* Boycott Israel campaigns
* Boycott Israel?
* Christian Zionism
* Dutch Media: Study of NRC Handelsblad
* Dutch Media: NOS Journaal Study
* Israel 1948 War of Independence
* Israel 1948 War of Independence Timeline
* History of Anti-Semitism
* Israel
* Israel Boycott?
* Jew!
* 6 Day War
* Six Day War Timeline
* Zionism - Definition and History
* Zionism: History of Zionism & Israel
* Zionism and its Impact


Eerdere IMO Blogs.
Voor volledige lijst zie:
IMO Blog Archief


April 2018 January 2018 November 2017 August 2017 July 2017 May 2017 April 2017 March 2017 February 2017 January 2017 December 2016 November 2016 October 2016 September 2016 August 2016 July 2016 June 2016 May 2016 April 2016 March 2016 February 2016 January 2016 December 2015 November 2015 October 2015 September 2015 August 2015 July 2015 June 2015 May 2015 April 2015 March 2015 February 2015 January 2015 December 2014 November 2014 October 2014 September 2014 August 2014 July 2014 June 2014 May 2014 April 2014 March 2014 February 2014 January 2014 December 2013 November 2013 October 2013 September 2013 August 2013 July 2013 June 2013 May 2013 April 2013 March 2013 February 2013 January 2013 December 2012 November 2012 October 2012 September 2012 August 2012 July 2012 June 2012 May 2012 April 2012 March 2012 February 2012 January 2012 December 2011 November 2011 October 2011 September 2011 August 2011 July 2011 June 2011 May 2011 April 2011 March 2011 February 2011 January 2011 December 2010 November 2010 October 2010 September 2010 August 2010 July 2010 June 2010 May 2010 April 2010 March 2010 February 2010 January 2010 December 2009 November 2009 October 2009 September 2009 August 2009 July 2009 June 2009 May 2009 April 2009 March 2009 February 2009 January 2009 December 2008 November 2008 October 2008 September 2008 August 2008 July 2008 June 2008 May 2008 April 2008 March 2008 February 2008 January 2008 December 2007 November 2007 October 2007 September 2007 August 2007 July 2007 June 2007 July 2007 June 2007 May 2007 April 2007 March 2007 September 2007 February 2007 January 2007 December 2006 November 2006 2006 November 2006 October 2006 September 2006 August 2006 July 2006 June 2006 May 2006 April 2006 March 2006 February 2006


FREE EMAIL SUBSCRIPTION
Subscribe to
ZNN
email newsletter for this site and others

Powered by groups.yahoo.com

Israel: vertekend beeld onder vergrootglas media

IMO Blog, 2018

(© foto IPI 2011)

Ratna Pelle

De staat IsraŽl ligt in de berichtgeving door de media vaak onder een vergrootglas, waarbij vooral de negatieve zaken veel aandacht krijgen. Daarvoor zijn verschillende oorzaken aan te wijzen. De Werkgroep Accuratesse en Authenticiteit in Reportages (WAAR) volgt het nieuws over IsraŽl kritisch en corrigeert dat waar nodig. In WAAR zitten burgers met een Joodse, christelijke en niet religieuze achtergrond en van allerlei politieke richtingen. Ook de website IsraŽl-Palestina Info (IPI) probeert het vaak eenzijdige beeld over IsraŽl in de media bij te stellen en aan te vullen. Ratna Pelle is actief bij beide groepen.


Vanuit WAAR en IPI zijn specifieke onderzoeken gedaan naar de berichtgeving van het NOS Journaal en NRC Handelsblad over IsraŽl. Voor het NRC onderzoek is de berichtgeving tijdens verschillende periodes gevolgd en werden alle artikelen in kaart gebracht en op een aantal criteria beoordeeld. Er kwam een ontluisterend beeld uit naar voren: Palestijnen en mensen en organisaties die sympathiek tegenover hun zaak staan, kwamen veel vaker aan het woord en werden ook met meer instemming geciteerd dan mensen en organisaties uit pro-IsraŽlische hoek. Feit en visie werden regelmatig door elkaar gehaald, waarbij achtergrondartikelen lazen als opiniestukken.

Op een paar belangrijke onderwerpen was de mening van de krant voortdurend hinderlijk aanwezig, zoals het standpunt dat IsraŽl zonder voorwaarden met Hamas moet praten, en Hamas eigenlijk veel gematigder zou zijn dan IsraŽl ons wil doen geloven. Ook de visie dat de IsraŽlische bezetting en nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever het hoofdprobleem zijn en IsraŽl eigenlijk geen vrede zou willen, klonk geregeld door. Door selectief en stigmatiserend woordgebruik bekende men eveneens kleur: IsraŽlische politici met ferme of nationalistische standpunten werden steevast haviken, extreem nationalistisch, extreemrechts of ultranationalistisch genoemd. Palestijnse politici met even onverzoenlijke ideeŽn kregen die negatieve aanduidingen niet. Hun uitspraken werden doorgaans genegeerd.

Naar de berichtgeving bij de NOS is onderzoek gedaan door de organisaties WAAR en Missing Peace, waarbij men tot vergelijkbare uitkomsten kwam. Tijdens de Gaza Oorlog van 2014 bijvoorbeeld werd zelden vermeld hoe Hamas raketten vanuit bevolkingslocaties afschoot en burgers als menselijk schild inzette, en was er weinig aandacht voor de redenen dat er zoveel minder slachtoffers vielen in IsraŽl: IsraŽl bouwde namelijk schuilkelders, versterkte woningen en deed er alles aan de eigen bevolking te beschermen.

De berichtgeving in beide media is sindsdien niet verbeterd. Een nieuw dieptepunt vormde een uitzending van het NOS Jeugdjournaal van 9 september 2017, toen men beelden en interviews van de organisatie Save the Children letterlijk overnam, zonder dit duidelijk aan te geven. Deze gaven een vertekend beeld van de nijpende situatie in Gaza, en legden de verantwoordelijkheid voor de problemen alleen bij IsraŽl terwijl Hamas en de Palestijnse Autoriteit onvermeld bleven. Na klachten verscheen vijf dagen later een rectificatie op de NOS website, waarin werd gemeld dat ook leiders van andere landen, de Palestijnen zelf en Egypte met de problemen te maken hebben.

NRC Handelsblad schreef in 2016 een serie artikelen over de zogenaamde wet BEU (wet Beperking Export Uitkeringen), waarin de uitkeringen voor Nederlanders in het buitenland worden geregeld. Volgens de NRC werd ten onrechte ook een volledige AOW-uitkering betaald aan Nederlanders die over de zogenoemde Groene Lijn (dus in ĎPalestijns gebiedí) wonen of zijn gaan wonen. Ik ga hier verder niet in op de details, maar van een zaak die over welgeteld elf mensen ging (deels overlevenden van de Holocaust) die een paar honderd Euro teveel zouden hebben ontvangen, maakte de NRC een schandaal van de eerste orde waarin een vermeende machtige lobby ervoor zorgde dat onze democratisch besloten wetten met voeten werden getreden. Men weidde er diverse artikelen aan en uiteindelijk werden er 156 Kamervragen over deze non-kwestie gesteld.

In december en januari jongstleden was er in de media veel aandacht voor nog zoín onbelangrijk voorval: de volgens de meeste media zestienjarige Ahed Tamimi (waarschijnlijk is zij ouder) werd gearresteerd nadat zij twee IsraŽlische soldaten te lijf was gegaan. In de meeste landen is het ondenkbaar dat je soldaten aanvalt en die niets terug doen, maar de IsraŽliŽrs gaven geen kik. Ahed had al enige bekendheid gekregen door eerdere filmpjes waarin zij tekeer ging tegen soldaten. Zij is voor veel Palestijnen een heldin, zo lazen wij, een symbool van de strijd tegen Ďde bezettingí. Hoe gewelddadig die strijd is, en dat met Ďde bezettingí heel IsraŽl wordt bedoeld, lazen we niet. Zowel zijzelf als haar ouders en andere familieleden verheerlijken geweld en terreuraanslagen tegen IsraŽlische burgers. Een achternicht die door Ahed als heldin wordt geprezen, speelde een grote rol bij een zelfmoordaanslag in Jeruzalem waarbij vijftien doden vielen. Ahed wil zelf ook graag martelaar worden voor de Palestijnse zaak, zoals ze onlangs zei, maar dat alles kreeg geen aandacht in de media.

Sommige zaken halen zelden het nieuws, zoals verijdelde aanslagen in IsraŽl of extreme uitlatingen en dreigementen van Hamas en Fatah kopstukken. Een IsraŽlische politicus of rabbijn die agressieve of extremistische taal uitslaat wordt wel nieuwswaardig geacht. Ook voor het wijdverbreide Palestijnse antisemitisme is nauwelijks aandacht. De extreme visies van bekende Palestijnse activisten worden veelal onderbelicht; zij worden kritiekloos geÔnterviewd en hun strijd wordt vaak als gerechtvaardigd neergezet. Regelmatig komen zielig overkomende en volkomen onschuldige vrouwen en jongeren in beeld, wiens huizen worden vernield en land afgepakt. Over de achtergronden horen we weinig, wederhoor wordt nauwelijks toegepast. Wanneer iemand uit pro-IsraŽlische hoek al aandacht krijgt, zijn de vragen doorgaans scherp. Als bij een IsraŽlische vergeldingsaanval doden te betreuren zijn, wordt weinig aandacht besteed aan de redenen van de aanval.

Voor deze negatieve berichtgeving over IsraŽl zijn verschillende redenen aan te geven. In het algemeen houden media meer van slecht dan goed nieuws, en in koppen wordt het nieuws vaak nog wat gedramatiseerd om mensen tot lezen te verleiden. (Wat te denken van een kop als ĎIsraŽl gunt Palestijnen geen snipper van Jeruzalemí in NRC van 2 januari?)

Doden worden eerder genoemd dan gewonden, dus wanneer een Palestijn wordt doodgeschoten nadat hij een IsraŽlische politieagent verwondde, staat de dood van de Palestijn centraal, niet wat daarvan de aanleiding was. Ook fotoís moeten de aandacht trekken, en een platgebombardeerd huis maakt meer indruk dan een Palestijnse raket die alleen lichte schade heeft aangericht. IsraŽl is terughoudend in het verspreiden van beelden na aanslagen waarop teveel details te zien zijn, terwijl Palestijnen geen problemen hebben met bloederige taferelen. Overigens zijn er ook bewijzen van Palestijnse manipulatie met geŽnsceneerde beelden van slachtoffers.

Journalisten sympathiseren vaak met de zwakkere partij. Daarbij zijn er veel beelden van Palestijnen in trieste omstandigheden. In geen enkel gebied lopen zoveel journalisten rond en zijn zoveel buitenlandse (hulp)organisaties actief. Het is een prettig land voor oorlogsjournalisten, want IsraŽl biedt hen het comfort en ook de veiligheid die men in het westen gewend is terwijl men ondertussen een belangrijk conflict kan verslaan. Ook speelt de kritische IsraŽlische pers een rol: in de krant Haaretz staan dagelijks artikelen over IsraŽls (vermeende) wandaden. Er zijn honderden IsraŽlische en Palestijnse NGOís die alles wat er in de bezette gebieden gebeurt kritisch volgen, althans voor zover het IsraŽlisch handelen betreft. Palestijnse wandaden zoals het oppakken van dissidenten, wijdverbreide corruptie, wanbestuur en martelingen mogen niet vrijelijk worden aangekaart en krijgen daarom veel minder aandacht.

Westerse journalisten maken dankbaar gebruik van de informatie uit IsraŽlische media en van NGOís zoals Betselem en Breaking the Silence, die een goede naam hebben in het westen, maar wiens informatie niet alleen eenzijdig maar soms ook onjuist is. De pro-IsraŽlische bloggers en organisaties die zulke dingen aan het licht brengen, worden genegeerd want zijn partijdig. IsraŽls democratie en vrije pers is zo tevens haar zwakte. Daarbij kunnen IsraŽlische politici nogal fel en vrijpostig zijn in hun uitlatingen, en halen al gauw de Holocaust en antisemitisme erbij. Dat geldt ook voor bekende IsraŽlische schrijvers, rabbijnen enzovoort. Wanneer Joden zelf bepaalde praktijken of wetten met hun eigen verleden vergelijken, is het aanlokkelijk voor journalisten om daarover te schrijven.

IsraŽl staat in de schijnwerpers omdat haar geschiedenis verbonden is met die van het christendom en omdat we ons erg bij de moderne geschiedenis betrokken voelen. Daarbij speelt enerzijds schuldgevoel over de Tweede Wereldoorlog een rol, anderzijds de idee dat IsraŽl ons iets is verschuldigd: we zouden het vanuit Europa hebben gesteund na de Holocaust en aan de oprichting hebben bijgedragen, en daarom mogen we ons nu, meer dan bij andere landen, bemoeien met haar beleid waar ons dat tegenstaat. Het blijven voor veel mensen toch een beetje Ďonze Jodení die nu zelf tot nare dingen in staat blijken.

Daarbij ligt de combinatie van Joden met wapens en macht voor velen lastig; Joden, dat zijn de onschuldige slachtoffers van het antisemitisme en nazisme in Europa en elders, die zelf beter horen te weten en bij wie we de lat daarom hoger lijken te leggen dan bij andere landen en volken. Op deze manier pleiten we onszelf (onbewust) vrij. Sommige opiniemakers beweren met droge ogen dat de IsraŽliŽrs nu hetzelfde doen als hen in de jaren 1930 en zelfs erna overkwam: ze zijn geen haar beter maar verdoezelen hun wandaden door telkens ons schuldgevoel aan te wakkeren met de Holocaust. En wanneer hen antisemitisme verweten wordt, kunnen ze wijzen op kritische Joden die hetzelfde beweren.

IsraŽl zelf is ook veranderd: aanvankelijk werd het geregeerd door centrumlinkse coalities die zich pragmatisch opstelden en vrede met hun buren nastreefden, maar vanaf 1977 kregen hardliners en religieuze partijen meer invloed en werd de visie dominanter dat de Westelijke Jordaanoever (Judea en Samaria) in IsraŽlische handen moet blijven, deels om strategische en deels uit religieuze overwegingen. De twee Palestijnse intifadaís, het mislukken van het Oslo vredesproces en de groeiende macht van Hamas hebben die tendens in IsraŽl gevoed. De beelden van de Libanon Oorlog in de tachtiger jaren en daarna de beide intifadaís en het geweld waarmee daartegen werd opgetreden, hebben de publieke opinie (en ook de houding van de media) doen kantelen. IsraŽl kon niet meer automatisch op begrip rekenen; het geweld werd als excessief en buitenproportioneel gezien.

Toch is het IsraŽlisch-Palestijns conflict relatief mild vergeleken met andere conflicten. Er zijn vele bezettingen, doorgaans met ernstigere misstanden en meer willekeur en repressie (en geen onafhankelijk hooggerechtshof waar de slachtoffers een beroep op kunnen doen), maar als van 'de bezetting' wordt gesproken bedoelt men altijd de zogenaamde Palestijnse gebieden. Bijna iedereen vindt dat de Palestijnen recht hebben op een eigen staat, vaak zonder verdere voorwaarden, terwijl volkeren als de Koerden of de Tibetanen daar minstens zoveel recht op zouden hebben op grond van objectieve criteria zoals een eigen taal, cultuur en geschiedenis, en de mate waarin die onder druk staan zonder die eigen staat. De berichtgeving over IsraŽl speelt hierin uiteraard een grote rol.

IsraŽl wordt gezien als een westers land dat grondgebied van niet-westerlingen bezet houdt. Wanneer een niet-westerse mogendheid hetzelfde doet heeft dat minder nieuwswaarde. Over andere bezettingen en volken zonder staat weten we daarom minder, en de landen die hen die staat zouden moeten geven zijn groter, ondemocratischer en moeilijker te beÔnvloeden. We zijn geneigd IsraŽl als westers land aan hogere normen te houden, en door zijn grote afhankelijkheid van het buitenland zijn er meer mogelijkheden invloed uit te oefenen dan bij bijvoorbeeld China of Rusland. Daarbij gaat het ook om eigenbelang: we onderhouden goede handelsbetrekkingen met de Arabische wereld en houden die dus graag een beetje te vriend.

Een kritische houding tegenover IsraŽl is op zichzelf heel legitiem: het is de taak van de media om kritisch te zijn en door propaganda heen te prikken. IsraŽl is, in tegenstelling tot wat veelal wordt beweerd, zeker niet boven kritiek verheven en er zijn verschillende zorgelijke tendensen in de IsraŽlische samenleving en politiek. Wel problematisch is de vaak eenzijdige en vertekende berichtgeving waarin Palestijns extremisme, Palestijns en Arabisch antisemitisme en problemen in de Palestijnse maatschappij stelselmatig worden onderbelicht en de bezetting als hoofdoorzaak voor het conflict wordt aangewezen. Het recent verschenen boek van Els van Diggele, waarin juist onderlinge Palestijnse problemen centraal staan, bracht daarin enige nuance en is ook door de media opgepikt. De teneur is echter onveranderd kritisch en vaak eenzijdig tegenover IsraŽl.

Een zorgelijke ontwikkeling daarbij is dat met het anti-IsraŽlische ook het antisemitische sentiment wordt gevoed. Antizionisme en daaruit afgeleide Jodenhaat (beide liggen vaak dicht bij elkaar) komen tegenwoordig uit verschillende hoeken en raken soms vermengd: zowel het Ďklassiekeí antisemitisme van extreemrechts als extreemlinks alsook islamitisch antisemitisme worden aangewakkerd door de aanhoudende negatieve berichtgeving over IsraŽl. Bovendien wordt het als legitiem beschouwde antizionisme steeds vaker als dekmantel wordt gebruikt voor antisemitisme. Tijdens uitbarstingen van geweld zoals de laatste Gaza Oorlog (die dagelijks uitgebreid op tv en in de kranten werd verslagen) neemt ook geweld tegen Joden toe. Tijdens pro-Palestina demonstraties worden antisemitisme leuzen geschreeuwd en hitsen mensen als rapper Appa de demonstranten verder op. Met name linkse organisaties en partijen hebben te weinig oog voor de gevaren hiervan en het extremisme bij (een deel van) de pro-Palestina beweging. Radicale antizionisten zoals Dyab Abou Jahjah krijgen in de media een podium; Abou Jahjah kon afgelopen zomer drie uur lang op tv zijn verhaal doen in Zomergasten en heeft meermaals in NRC Handelsblad gestaan. De media zouden zich meer bewust moeten zijn van hun verantwoordelijkheid wat dit betreft, en zouden de grens tussen legitieme kritiek op IsraŽl en radicale en ophitsende visies beter moeten bewaken.

Literatuur:

Els van Diggele: We haten elkaar meer dan de Joden - Tweedracht in de Palestijnse maatschappij; Atheneaeum - Polak & van Gennep, 2017


Verwijzingen internet:



Dit artikel werd op verzoek geschreven voor het blad Zicht van het wetenschappelijk instituut van de SGP, waarin het werd geplaatst afgelopen maart in een thema-nummer over IsraŽl.


Share |




** Plaats een reactie **
Naam: (verplicht)
E-Mail: (niet verplicht; zichtbaar!)
Thuispagina: (niet verplicht)
Reactie:
 

** Attentie: Typ in hoofdletters ISRAEL in het vakje hieronder.
Dit is een veiligheidsmaatregel om geautomatiseerd spam posten te verhinderen.
Het is niet mogelijk om twee reacties kort na elkaar te plaatsen.


** Attention: Please type ISRAEL in capital letters below.
This is a security measure to prevent automated spam postings.
It is not possible to post two comments shortly after each other.


 

IMO Blog Hoofdpagina

IMO Blog Archief


IMO Blog
A view from the Netherlands
by Ratna Pelle

* Volg me op Twitter


Je vind ons ook op:
* Israel & Palestijnen Nieuws Blog
* Israel-Palestina.Info Twitter
* Israel-Palestina.Info Facebook Pagina
* Israel-Palestina.Info Facebook Groep

* Israel-Palestina.Info
* IPI Actueel
* IPI commentaar
* IMO Blog (2e lokatie)
* IPI media
* IPI Opinie
* IPI English



IMO Blog (IsraŽl & Midden-Oosten) bevat mijn opinies over het IsraŽlisch-Palestijnse conflict, het Joodse recht op zelfbeschikking (ook bekend als Zionisme) en het Palestijnse recht op zelfbeschikking. Ik ben een academica uit Nederland. Ik ben actief geweest in diverse linkse bewegingen voor vrede, milieu en derde wereld. Ik ben noch Joods noch Palestijns noch IsraŽlisch noch Arabisch.

© Alle teksten op deze blogs zijn eigendom van de schrijver, en dienen niet zonder toestemming gekopieerd te worden naar andere websites.



IMO Blog contains my thoughts on the Israel - Palestine conflict, the Jewish right to self determination (aka Zionism) and the Palestinian right to self determination, and especially the involvement of Europe with the conflict in the light of it's own history. I am an academic from the Netherlands who has been active in several leftist movements for peace, environment and third world. I am neither Jewish nor Palestinian nor Israeli nor Arab.

© All blogs posted here are copyright by the author, and should not be copied without permission.


BLOGS NL-ISRAEL:
* Ratna.NL - Over IsraŽl en de Palestijnen 2005-2006
* Israel & Palestijnen Nieuws Blog
* Laatste nieuws uit Israel
* Dutchblog Israel (NL/EN)
* Simon Soesan (tot 2013)
* The Crethi and the Plethi (NL/EN)
* Loor Schreef
* Israel in de Media
* Trouw Israel Monitor

AMI ISSEROFF & CO:
* MidEastWeb Log on Middle East peace (2002-2011)
* ZioNation - Progressive Zionism & Israel Web Log (2006-2010)
* Israel: Like this, as if (2007-2009)
* Middle East Analysis (2007-2011)

OTHER BLOGS ISRAEL:
* AP Israel Watch (2010)
* Blue Truth (2007-2015)
* UK Media Watch/
* Daled Amos
* Dry Bones cartoons
* Dvar Dea from Israel
* Elder of Ziyon
* FresnoZionism (2006-2014), now Abu Yehuda
* Haifa Diary
* Israel Proud (2009-2012)
* A Liberal Defence of Israel (2006-2015)
* Neville Teller's A Mid-East Journal
* Normblog (2013)
* Philosemitism (2007-2013)
* Point of no return (Middle East's forgotten Jewish refugees)
* Pro-Israel Bay Bloggers
* Ray Cook (Israel, Zionism and the Media)
* Simply Jews
* Unplugged Mike (2003-2011)
* Yaacov Lozowick's Ruminations

WEBSITES ISRAEL:
* CIDI
* Cijo - Voor Israel, Voor Vrede
* Christenen voor Israel
* Engage (GB)
* Etsel over Jodendom & IsraŽl
* Israel Facts (NL)
* IsraŽl-Informatie linkpagina (NL/EN)
* IsraŽl-Palestina Info (NL/EN)
* Likoed Nederland
* MidEastWeb - Middle East News/Views
* Maurice Ostroff - Second Thoughts
* Missing Peace (NL)
* Peace With Realism
* VECIP - Vrije Encyclopedie Conflict IsraŽl-Palestina
* WAAR media werkgroep Israel
* Zionism & Israel
* Zionism On the Web

DIVERSE ONDERWERPEN:
* Brassť Sittard - Van linkse politiek tot Joodse genealogie
* Sittard Web Log - "politieke, sociale en groene berichten"
* At the back of the hill
* The Euston Manifesto
* The IgNoble Experiment
* Jeff Weintraub, Commentaries and Controversies
* Keesjemaduraatje
* Het Verraad van Links (Carel Brendel)
* Verbal Jam (NL)
* Zin en Rede
* SEO - Search Engine Optimization

NIET MEER GEUPDATE:
* Christians Standing With Israel - Blog
* IreneLancaster's Diary (on Aliyah, Judaism, Zionism and Politics)
* Jewish State
* Octogenarian
* Ratna's Review on Israel, Zionism and Peace (2005-2006)
* Sanda & Israel
* Z-Word Blog, Views on Zionism

RSS V 1.0
RSS V 2.0

FREE EMAIL SUBSCRIPTION
Subscribe to
ZNN
email newsletter for this site and others

Powered by groups.yahoo.com

IMO Blog - Israel & Midden-Oosten

© Alle teksten op deze blogs zijn eigendom van de schrijver, en dienen niet zonder toestemming gekopiŽerd te worden naar andere websites.

All entries copyright by the authors and or Zionism-Israel Information Center. Please forward materials by e-mail with URLS. Other uses by permission only.