Geregeld laait de discussie over de vrijheid van meningsuiting op, en wordt geroepen dat er een taboe is, dat bepaalde mensen de mond wordt gesnoerd en je in dit land blijkbaar niet meer mag zeggen wat je wil. Klopt dat, en mag je inderdaad alles zeggen wat je wil? En is dat wenselijk?
Ik ben zelf wel voor het principe dat mijn vrijheid eindigt waar die ten koste gaat van een ander, maar dat is soms lastig meetbaar. Mij staat de idee dat we het recht hebben (en het zelfs goed is) om elkaar te beledigen tegen, maar het idee dat we ons maar moeten aanpassen aan de lange tenen van bepaalde (religieuze) groepen en hun gevoeligheden spreekt me ook niet aan. Sowieso mag je ofwel beledigen of niet, en is het niet erger om (het symbool van) een religie aan te vallen dan (van) een niet-religieuze ideologie.
Lees verder...
Ratna Pelle on 04.28.11 [link]
Ik had eerder over mijn vakantie in Israel willen schrijven, de grote en kleine dingen die opvallen, de verschillen met Nederland, de ontmoetingen die we hadden, gepland en spontaan, en de diversiteit aan meningen. Het bleef echter liggen, deels vanwege de felle discussie over koosjer slachten die ik met verschillende mensen had, deels vanwege andere zaken die ertussen kwamen en ook wel omdat de reis dit keer wat tegenviel. We hadden veel regen, waardoor er van kamperen niet veel terecht kwam, maar sjouwden wel drie weken lang 10 kilo aan kampeerspullen met ons mee. Het openbaar vervoer viel me soms ook wat tegen, of beter gezegd, ik krijg gewoon een beetje genoeg van het eeuwige wachten op bussen en overstappen en van junctions kilometers naar de stad moeten lopen langs drukke autowegen. Ik miste bustijden bij de bushokjes, wegwijzers voor voetgangers en mijn fiets.
Lees verder...
Ratna Pelle on 04.24.11 [link]
Alweer bijna 25 jaar geleden besloot ik geen vlees meer te eten. Mijn motivatie was dat het eten van dieren niet de stress en het lijden, dat gepaard gaat met het in grote aantallen industrieel houden en doden van dieren, rechtvaardigt. Er waren immers genoeg lekkere en volwaardige alternatieven, ook al voordat de schappen van Albert Heijn vol lagen met 20 soorten groenteburgers, quorn en tofu, en je voor deze zaken nog naar de natuurvoedingswinkel moest. Ik vond (en vind) het een belangrijk verschil of een dier uit de bio-industrie komt of vrij heeft rondgelopen, maar ook dan heeft een dier stress als het wordt geslacht. Daarnaast is er het argument dat voor de productie van vlees veel meer grondstoffen nodig zijn dan voor die van plantaardige eiwitten, en daarbij maakt het niet uit of het dier vrij heeft kunnen rondlopen of niet. Van verdoofde en onverdoofde slacht had ik toen nog niet gehoord, en het zou voor mij ook weinig verschil hebben gemaakt, gezien de vele misstanden in de bio-industrie.
Als vegetariër (en als niet-gelovige) volg ik de discussie over de onverdoofde rituele slacht echter met interesse. Ik ben in een nogal felle discussie met sommige Joden beland, en ben ook geschrokken van de vele felle reacties van (religieuze) Joden op internet en de vergaande vergelijkingen die sommigen maken. Vandaar dit stuk waarin ik zal proberen om een afgewogen visie te geven.
Lees verder...
Ratna Pelle on 04.20.11 [link]
RSS V 1.0