Israel en Europa

Waarom is de verhouding tussen Israël en Europa zo moeizaam, en hoe ziet de toekomst er wat dat betreft uit? Onderstaand artikel van Robin Shepherd biedt een paar interessante gedachtes, zonder in de clichés van holocaust, schuld en antisemitisme te vervallen. Het na-oorlogse Europa wil conflicten vreedzaam oplossen, en wil de natie-staat beperken ten gunste van supra-nationale samenwerkingsverbanden. Bovendien zijn we sterk geseculariseerd, en hebben we te weinig oog voor de dreiging van de radikale islam, zoals we indertijd ook dachten met Hitler zaken te kunnen doen.

Robin Shepherd gelooft niet dat, zoals vaak wordt beweerd, links met de Palestijnen sympathiseert omdat men de zijde van de underdog kiest, want links heeft talloze linkse dictaturen gesteund. Dit is een beetje vreemde redenering. Hij heeft helemaal gelijk dat het inconsequent is van links om communistische dictaturen te steunen en terroristische organisaties als de PLO, maar dat wil nog niet zeggen dat sympathie voor de (vermeende) underdog geen belangrijke drijfveer kan zijn. Die linkse dictaturen presenteerden zich ook allemaal als underdog tegenover het superieure westen, en steunden bovendien de bevrijdingsbewegingen in de derde wereld die bij links zo populair waren. Volgens Shepherd namen derde wereldbewegingen de plaats in van het proletariaat in het Westen, dat immers niet bepaald warm liep voor het communisme maar een eigen auto en jaarlijkse vakantie opeiste. Dat lijkt een beetje vergezocht. Bovendien heeft het echte communisme nooit op brede steun kunnen rekenen, terwijl vele in meer of mindere mate sympathiseerden met bevrijdingsbewegingen in de derde wereld.
Lees verder...